2 Samuel 21
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Ni mwehin Depit lehk lapalap ehu ahpw wiawi me reireiki sounpar siluh. Depit eri rapahki kupwur en KAUN-O, KAUN-O eri ketin mahsanihong, “Sohl oh eh peneinei dipikidahr dipen kamaramas, e kemehla mehn Kipeon.”
1 Houve, em dias de Davi, uma fome de três anos consecutivos. Davi consultou ao Senhor , e o Senhor lhe disse: Há culpa de sangue sobre Saul e sobre a sua casa, porque ele matou os gibeonitas.
2 (Mehn Kipeon kan kaidehn uhdahn mehn Israel; irail wia pwihn tikitik ehu en mehn Amor, me mehn Israel ko inoukihda me re pahn apwahpwalih irail, ahpw Sohl song en kamwomwirailla pwehki eh ngoangki epwelpen mehn Israel oh Suda.)
2 Então, chamou o rei os gibeonitas e lhes falou. Os gibeonitas não eram dos filhos de Israel, mas do resto dos amorreus; e os filhos de Israel lhes tinham jurado poupá-los, porém Saul procurou destruí-los no seu zelo pelos filhos de Israel e de Judá.
3 Depit eri malipepene mehn Kipeon ko oh mahsanihong irail, “Dahme I kak wiahiong kumwail? I men kapwungala sapwung me wiawihong kumwail, pwe kumwail en kapaiahda sapwellimen Koht aramas akan.”
3 Perguntou Davi aos gibeonitas: Que quereis que eu vos faça? E que resgate vos darei, para que abençoeis a herança do Senhor ?
4 Irail eri sapeng, patohwan, “Silper de kohl sohte kak kapwungala nanpwung suwed nanpwungen kiht oh en Sohl peneinei, se sohte pil men kemehla mehn Israel men.”
4 Então, os gibeonitas lhe disseram: Não é por prata nem ouro que temos questão com Saul e com sua casa; nem tampouco pretendemos matar pessoa alguma em Israel. Disse Davi: Que é, pois, que quereis que vos faça?
5 Re ahpw sapeng, patohwan, “Sohl men kamwomwkitala oh sohte men emen en luhwehdi momour ekis wasa nan Israel.
5 Responderam ao rei: Quanto ao homem que nos destruiu e procurou que fôssemos assolados, sem que pudéssemos subsistir em limite algum de Israel,
6 Eri, komw ketikidohng kiht ohl isimen me kadaudok en Sohl, se ahpw pahn langairailda mwohn KAUN-O nan Kipea, en Sohl eh wasa, Sohl me KAUN-O ketin piladahr.”
6 de seus filhos se nos deem sete homens, para que os enforquemos ao Senhor , em Gibeá de Saul, o eleito do Senhor . Disse o rei: Eu os darei.
7 Ahpw pwehki inou sarawi me Depit oh Sonadan wiahda nanpwungara, Depit ketin kupwurehla nein Sonadan pwutak Mepiposed, me pahpa kahlapki Sohl.
7 Porém o rei poupou a Mefibosete, filho de Jônatas, filho de Saul, por causa do juramento ao Senhor , que entre eles houvera, entre Davi e Jônatas, filho de Saul.
8 Ahpw e ale Armoni oh Mepiposed, pwutak riemen me Rispa nein Aiah serepein wiahiong Sohl; e pil ale pwutak limmen me nein Sohl serepein Merap wiahiong Adriel, nein Parsilai, mehn Mehola.
8 Porém tomou o rei os dois filhos de Rispa, filha de Aiá, que tinha tido de Saul, a saber, a Armoni e a Mefibosete, como também os cinco filhos de Merabe, filha de Saul, que tivera de Adriel, filho de Barzilai, meolatita;
9 Depit eri kadariraillahng rehn mehn Kipeon, re ahpw langairailda pohn nahnao mwohn silangin KAUN-O—irail koaros me isimeno wiahkinteieu mehla. Tepin ahnsoun rik wahn parli, me re kamakamala.
9 e os entregou nas mãos dos gibeonitas, os quais os enforcaram no monte, perante o Senhor ; caíram os sete juntamente. Foram mortos nos dias da ceifa, nos primeiros dias, no princípio da ceifa da cevada.
10 En Sohl eh pekehi Rispa, nein Aiah serepein, ahpw doadoahngki likoun nsensuwed pwehn wiakihda imwe kisin pelien ihmw pohn takai wasa me paliweren me mehla ko mi ie; e ahpw mihmi wasao sang ni tepin rahnen rik wahnsahpw lel ahnsou me keteu kin mwer. Ni rahn e kin karawansang menpihr kan pohn me mehla ko, a nipwong e kin silehsang mahn lawalo kan.
10 Então, Rispa, filha de Aiá, tomou um pano de saco e o estendeu para si sobre uma penha, desde o princípio da ceifa até que sobre eles caiu água do céu; e não deixou que as aves do céu se aproximassem deles de dia, nem os animais do campo, de noite.
11 Ni ahnsou me Depit karongehda dahme Rispa nein Aia serepein wiewia,
11 Foi dito a Davi o que fizera Rispa, filha de Aiá e concubina de Saul.
12 e ketila ale tihn Sohl oh nah pwutak Sonadan sang rehn mehn Sapes nan Kilead. (Re pirapahsang tih ko ni wasahn tuhpene en kahnimwo nan Ped San, wasa me mehn Pilisdia ko langahda ie paliwar ko ni rahn me re kemehla Sohl pohn Nahna Kilpoa.)
12 Então, foi Davi e tomou os ossos de Saul e os ossos de Jônatas, seu filho, dos moradores de Jabes-Gileade, os quais os furtaram da praça de Bete-Seã, onde os filisteus os tinham pendurado, no dia em que feriram Saul em Gilboa.
13 Depit eri ketikihda tihn Sohl oh Sonadan oh pil kihpene tihn ohl isimen me langadahr wasao,
13 Dali, transportou os ossos de Saul e os ossos de Jônatas, seu filho; e ajuntaram também os ossos dos enforcados.
14 re ahpw sarepedi tihn Sohl oh Sonadan nan sousoun Kis, semen Sohl, nan Sela nan sapwen Pensamin, re wiahda koasoandien nanmwarkio koaros. Oh mwurin mwo, Koht ahpw ketin karonge kapakap en tohn sahpwo.
14 Enterraram os ossos de Saul e de Jônatas, seu filho, na terra de Benjamim, em Zela, na sepultura de Quis, seu pai. Fizeram tudo o que o rei ordenara. Depois disto, Deus se tornou favorável para com a terra.
15 Mie pil ehu mahwen nanpwungen mehn Pilisdia oh mehn Israel, Depit oh nah sounpei ko ketila oh mahweniong mehn Pilisdia kan. Nan ehu mahwen ko, Depit inenen ngirala.
15 De novo, fizeram os filisteus guerra contra Israel. Desceu Davi com os seus homens, e pelejaram contra os filisteus, ficando Davi mui fatigado.
16 Emen kodon en Pilisdia ko, ede Ispipenop, me weuwa ketieu prons pwoat me toutouki paun isuh elep oh e kapwatki kedlahs kapw pwoat, e ahpw medemedewe me e kak kemehla Depit.
16 Isbi-Benobe descendia dos gigantes; o peso do bronze de sua lança era de trezentos siclos, e estava cingido de uma armadura nova; este intentou matar a Davi.
17 Ahpw Apisai nein Seruaia sewesehda Depit, mahweniong kodono, oh kemehla. Sapwellimen Depit sounpei ko eri patohwanohng Depit en ketin inoukihda me e solahr pahn pwurehng iang irail ketila mahwen. Re patohwanohng, “Komwi me koapworopworpen Israel oh se sohte men luhssang komwi.”
17 Porém Abisai, filho de Zeruia, socorreu-o, feriu o filisteu e o matou; então, os homens de Davi lhe juraram, dizendo: Nunca mais sairás conosco à peleja, para que não apagues a lâmpada de Israel.
18 Mwurin met pil mie ehu mahwen ong mehn Pilisdia kan nan Kop, ni ahnsowo Sippekai sang Usa kemehla kodon men me ede Sap.
18 Depois disto, houve ainda, em Gobe, outra peleja contra os filisteus; então, Sibecai, o husatita, feriu a Safe, que era descendente dos gigantes.
19 Pil ehu mahwen ong mehn Pilisdia kan wiawi nan Kop, oh Elanan nein Sair sang Pedleem kemehla Kolaiad mehn Kad, me nah ketieu inenen mosul duwehte akmete ehu.
19 Houve ainda, em Gobe, outra peleja contra os filisteus; e Elanã, filho de Jaaré-Oregim, o belemita, feriu a Golias, o geteu, cuja lança tinha a haste como eixo de tecelão.
20 Pil ehu mahwen wiawi nan Kad, wasa me kodon men mie me kin mwahuki pei. Sendinpeh meh wenepwoat oh sendinneh wenepwoat.
20 Houve ainda outra peleja; esta foi em Gate, onde estava um homem de grande estatura, que tinha em cada mão e em cada pé seis dedos, vinte e quatro ao todo; também este descendia dos gigantes.
21 E pelianda mehn Israel ko, a Sonadan, nein rien Depit ohl me ede Samma me kemehla.
21 Quando ele injuriava a Israel, Jônatas, filho de Simeia, irmão de Davi, o feriu.
22 Irail pahmen pwukat iei kadaudok en kodon kan en Kad; Depit oh sapwellime sounpei ko me kemeirailla.
22 Estes quatro nasceram dos gigantes em Gate; e caíram pela mão de Davi e pela mão de seus homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.