2 Samuel 19

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pakair eri kohieng Sohap me Nanmwarki Depit ketin wie tentenihrki Apsalom.
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 Eri, lingan en powehdi ahpw wekidekiong ni nsensuwed oh mwahiei rahno rehn karis koaros en Depit, pwehki ar rongada me nanmwarkio ketin wie mwamwahieiki sapwellime pwutak.
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 Irail eri pwurala nan kahnimwo pahtou, duwehte sounpei me kin namenengki ar tangasang ar imwintihti.
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 Nanmwarkio eri ketin perehla silangi oh tentenihr ni kapitie laud, mahsanih, “Nei pwutak Apsalom!”
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 Sohap eri patohla ni tehnpas en nanmwarkio oh patohwan, “Rahnwet komw ketin kasarowehdi sapwellimomwi sounpei kan, me doareikomwihla oh mouren sapwellimomwi pwutak oh serepein kan, oh pil sapwellimomwi likend oh pekehi kan.
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Komw ketin uhwong irail kan me kin poakohng komwi, ahpw ketin sewesehda irail me kin kailongkin komwi. Komw ketin kasalehda duwen omwi sohte mwahn ketin kesempwaliki sapwellimomwi kaunen sounpei kan oh sounpei kan. I patohwan ese me komw pahn kupwurperenki ma Apsalom pahn momourte rahnwet oh kiht koaros pahn mehla.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Eri met, komw ketila mahseniong sapwellimomwi aramas akan. Pwe ma soh, I patohwan kahukihla ni mwaren KAUN-O me sohte emen pahn iang komwi mi met nimenseng en lakapw. Oh ih met apwal laud me keieu suwed me pahn lelohng komwi nan omwi mour.”
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 Nanmwarkio eri ketida oh ketilahng ni wenihmwen kehlo oh ketidiong ie. Sapwellime aramas ako eri rongada me e ketiket wasao, irail eri patopene oh kapilpene.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Eri, wasa koaros nan wehio re ahpw mwoaromwoarongkipene nanpwungarail, ndinda, “Nanmwarki Depit ketin kapitkitailla sang atail imwintihti kan. E pil doareikitailla sang mehn Pilisdia kan. A met e ketin tangasang Apsalom oh pil sang wehiet.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 Se keiehdi Apsalom pwe en wiahla at nanmwarki, ahpw met e ketin sipallahr nan mahwen. Eri, dahme sohte emen me pahn song en kapwurehkihdo Nanmwarki Depit rehtail?”
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Eri, rohng pwoatet me mehn Israel ko koasoakoasoia ahpw lel karong en Depit. Ih eri poaronehla samworo Sadok oh Apaiadar pwe ira en kalelapak rehn kaunen Suda ko, nda, “Dahme kumwail pwand en sewesehki nanmwarki oh kapwuredohng nan tehnpeseo?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Pwe kumwail uhdahn kisehi, kisehn udukei oh ntahi. A dahme kumwail sohte pahn tiengki mwohn aramas koaros pwe kumwail en kapwuredohng ie nan dewei?”
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 Depit ahpw pil mahsanihong ira en patohwanohng Amasa, “Kowe uhdahn kisehi. Sang met kohla I pahn kasapwiluhkada pwe ke en kaunda nei karis en sounpei kan, wiliandi Sohap. Koht en ketin kerieiehla ma I sohte pahn kapwaiada met.”
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Mahsen en Depit pwukat ahpw kalowehdi lamalam en ohl koaros en Suda. Irail eri kadaralahng audepen arail lamalamteieu me ketihtihki me Depit en ketin sapahldo iangahki sapwellime lapalap akan koaros.
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Eri, ni ahnsou me nanmwarkio ketin pwurupwurala, ohlen Suda koaros ahpw tuhwong ni Pillap Sordan. Re pokondohng Kilkal pwe re en kasamwo oh sewese pwe en kotehla Sordan.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 Ni ahnsowohte, pil Simei sang kadaudok en Pensamin, nein Kera, mehn Pahurim, iang mwadangalahng Sordan pwe en tuhwong Nanmwarki Depit.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 E kahre ohl kid sang nan kadaudok en Pensamin. Pil Sipa, ladun sapwellimen Sohl peneinei, iang kohdo, iangahki nah pwutak ehk limmen oh ladu riehk. Re ahpw lel ni pillapo mwohn nanmwarki eh ketin lel wasao.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Irail eri kotehla pillapo mwohn nanmwarkio pwe re en sewese sapwellime ko oh wiahda mehkoaros me e ketin kupwurki.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin kupwurmahk oh ketin meliehla sapwungo me I wiadahr rahno me komw ketin mweselsang Serusalem. Komw kupwurkalahngan meliehla oh dehr kupwukupwure.
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 I patohwan ese me I dipadahr ong komwi, maing; ihme I pwarkihdo rahnwet mwohn kadaudok en paliepeng teikan pwe I en patohwan tuhwong Wasa Lapalap.”
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 Apisai, nein Seruaia, ahpw patohwan, “Simei uhdahn konehng en kamakamala, pwehki eh lahlahwe ih me KAUN-O ketin pilada en nanmwarki.”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 A Depit mahsanihlahng Apisai oh rie Sohap, “Ihs me idek duwen amwa lamalamen? Ngehi me nanmwarkien Israel rahnwet, oh sohte mehn Israel men pahn kamakamala rahnwet.”
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 E ahpw mahsanihlahng Simei, I inoukihong uhk me ke sohte pahn kamakamala.”
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Eri, Mepiposed, nein sapwellimen Sohl pwutak pil iang patohdo pwe en tuhwong oh rahnmwahwih nanmwarkio. E sohte mwahn widenda neh ko, sohte mwahn karada eh alis de lopworada eh likou sang ahnsou me nanmwarkio ketiketla sang Serusalem lel ahnsou me e ketin sapahldo ni lingan en powehdi.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 Eri, ni ahnsou me Mepiposed leledo sang Serusalem pwe en tuhwong nanmwarkio, nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Mepiposed, dahme ke sohte iangkiniehla?”
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 A e sapeng, patohwan, “Duwen omwi mwahngih, maing, Wasa Lapalap, I nehtuk pali koaros. I patohwanohng ei laduwo en onopada dakepei ahso pwe I en dake oh iangkomwiwei, ahpw e pitihiehdi.
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 E karaunmwahlih ie rehn Wasa Lapalap. Ahpw komwi me rasehng tohnleng en Koht, iei me komw ketin wia dahme pwung me komw ketin kupwurki.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Peneineien ei pahpao koaros uhdahn konehng en kamakamala, komwi ahpw ketin mweidohng ie I en iang kepin konot ni sapwellimomwi tehpel. Sohte katepen I en pil peki kalaudpen kupwurkalahngan sang Wasa Lapalap.”
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Nanmwarki eri ketin sapeng, mahsanih, “Arier pato! Pwe I koasoanedier me kowe oh Sipa pahn ahneki sapwellimen Sohl dipwisou kan.”
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Mepiposed ahpw sapeng, patohwan, “Sipa nek ahnekihla koaros. Pwe ngehi e pahn itarohngiehte Wasa Lapalap e ketin sapahldo ni paiamwahu.”
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 Parsilai, mehn Kilead, pil iang pwarodo sang Rokelim pwe en iang kasamwo nanmwarkio oh iang sewese kotehla pillapo,
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 Parsilai, inenen ohl laud, sounpar 80. E inenen kepwehpwe oh ih me kin patohwanohng konot en nanmwarkio ni eh kin ketiket Mahanaim.
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Nanmwarkio eri mahsanihong, “Ke pahn iang ie kohla Serusalem, I ahpw pahn apwalihiuk.”
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Parsilai ahpw sapeng, patohwan, “Ei mour mwotomwotalahr; eri, dahme I pahn iangki nanmwarki patohdalahng Serusalem?
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 I sounpar 80, oh I solahr kin nsenamwahuki mwenge me I kin kang de nim, I pil solahr kak rong ngilen sounkoul kan. I pahn wia kedirepw ehu ong Wasa Lapalap.
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 I sohte warohng soangen kalahngan wet. Eri, I pahn iang komwiweite lel palipahn Sordan.
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Komw kupwurei ie pwe I en pwurala ni ei tungoal ihmwo oh mehla limwahn sousoun kisehi ko. Iet nei pwutak Simam, komw ketikihda oh ketin wiahiong dahme komw ketin kupwukupwure me pahn mwahuwong.”
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Nanmwarkio eri ketin sapeng, mahsanih, “I pahn wahda oh wiahiong mehkoaros me ke anahne. Oh I pahn mweidohng uhk mehkoaros me ke pahn peki.”
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Depit oh sapwellime ko koaros ahpw kotehla Pillap Sordan. E ketin metik Parsilai oh rahnmwahwih; a Parsilai ahpw pwurala ni imwe.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Ni nanmwarkio eh kotelahr Sordan, iangahki ohlen Suda koaros oh elep en mehn Israel kan, e ahpw ketila Kilkal, oh Simam pil iang.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Mehn Israel koaros ahpw patohla reh oh patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, dahme riatail ko, mehn Suda ko, adihasangkin kiht komwi oh kahreikomwihdo, iangahki sapwellimomwi peneinei oh sapwellimomwi aramas akan, oh kotehdo Sordan?”
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Mehn Suda ko eri sapeng, patohwan, “Se wiahda met pwe nanmwarkio iei kiseht. Eri, dahme kumwail pahn lingeringerkihda? Pala ih me ketin katungoalei kiht, de ketikihong kiht mehkot?”
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Mehn Israel ko eri sapeng, patohwan, “Kiht me ahneki pwuhng laudsang kumwail ong Nanmwarki Depit, mehnda ma kisehmwail. Dahme kumwail mwamwahlkinkitki? Pwe kiht me tepin koasoiahda kasapahldohn nanmwarki reht.”
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.