2 Samuel 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Pakair eri kohieng Sohap me Nanmwarki Depit ketin wie tentenihrki Apsalom.
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando e lastima-se por Absalão.
2 Eri, lingan en powehdi ahpw wekidekiong ni nsensuwed oh mwahiei rahno rehn karis koaros en Depit, pwehki ar rongada me nanmwarkio ketin wie mwamwahieiki sapwellime pwutak.
2 Então, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo; porque, naquele dia, o povo ouvira dizer: O rei está de luto por causa de seu filho.
3 Irail eri pwurala nan kahnimwo pahtou, duwehte sounpei me kin namenengki ar tangasang ar imwintihti.
3 Naquele mesmo dia, entrou o povo às furtadelas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha.
4 Nanmwarkio eri ketin perehla silangi oh tentenihr ni kapitie laud, mahsanih, “Nei pwutak Apsalom!”
4 Tendo o rei coberto o rosto, exclamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho!
5 Sohap eri patohla ni tehnpas en nanmwarkio oh patohwan, “Rahnwet komw ketin kasarowehdi sapwellimomwi sounpei kan, me doareikomwihla oh mouren sapwellimomwi pwutak oh serepein kan, oh pil sapwellimomwi likend oh pekehi kan.
5 Então, Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: Hoje, envergonhaste a face de todos os teus servos, que livraram, hoje, a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e de tuas concubinas,
6 Komw ketin uhwong irail kan me kin poakohng komwi, ahpw ketin sewesehda irail me kin kailongkin komwi. Komw ketin kasalehda duwen omwi sohte mwahn ketin kesempwaliki sapwellimomwi kaunen sounpei kan oh sounpei kan. I patohwan ese me komw pahn kupwurperenki ma Apsalom pahn momourte rahnwet oh kiht koaros pahn mehla.
6 amando tu os que te aborrecem e aborrecendo aos que te amam; porque, hoje, dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo, agora, que, se Absalão vivesse e todos nós, hoje, fôssemos mortos, então, estarias contente.
7 Eri met, komw ketila mahseniong sapwellimomwi aramas akan. Pwe ma soh, I patohwan kahukihla ni mwaren KAUN-O me sohte emen pahn iang komwi mi met nimenseng en lakapw. Oh ih met apwal laud me keieu suwed me pahn lelohng komwi nan omwi mour.”
7 Levanta-te, agora, sai e fala segundo o coração de teus servos. Juro pelo Senhor que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Nanmwarkio eri ketida oh ketilahng ni wenihmwen kehlo oh ketidiong ie. Sapwellime aramas ako eri rongada me e ketiket wasao, irail eri patopene oh kapilpene.
8 Então, o rei se levantou e se assentou à porta, e o fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Veio, pois, todo o povo apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Eri, wasa koaros nan wehio re ahpw mwoaromwoarongkipene nanpwungarail, ndinda, “Nanmwarki Depit ketin kapitkitailla sang atail imwintihti kan. E pil doareikitailla sang mehn Pilisdia kan. A met e ketin tangasang Apsalom oh pil sang wehiet.
9 Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Se keiehdi Apsalom pwe en wiahla at nanmwarki, ahpw met e ketin sipallahr nan mahwen. Eri, dahme sohte emen me pahn song en kapwurehkihdo Nanmwarki Depit rehtail?”
10 Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais e não fazeis voltar o rei?
11 Eri, rohng pwoatet me mehn Israel ko koasoakoasoia ahpw lel karong en Depit. Ih eri poaronehla samworo Sadok oh Apaiadar pwe ira en kalelapak rehn kaunen Suda ko, nda, “Dahme kumwail pwand en sewesehki nanmwarki oh kapwuredohng nan tehnpeseo?
11 Então, o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou ao rei, até à sua casa?
12 Pwe kumwail uhdahn kisehi, kisehn udukei oh ntahi. A dahme kumwail sohte pahn tiengki mwohn aramas koaros pwe kumwail en kapwuredohng ie nan dewei?”
12 Vós sois meus irmãos, sois meu osso e minha carne; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Depit ahpw pil mahsanihong ira en patohwanohng Amasa, “Kowe uhdahn kisehi. Sang met kohla I pahn kasapwiluhkada pwe ke en kaunda nei karis en sounpei kan, wiliandi Sohap. Koht en ketin kerieiehla ma I sohte pahn kapwaiada met.”
13 Dizei a Amasa: Não és tu meu osso e minha carne? Deus me faça o que lhe aprouver, se não vieres a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe.
14 Mahsen en Depit pwukat ahpw kalowehdi lamalam en ohl koaros en Suda. Irail eri kadaralahng audepen arail lamalamteieu me ketihtihki me Depit en ketin sapahldo iangahki sapwellime lapalap akan koaros.
14 Com isto moveu o rei o coração de todos os homens de Judá, como se fora um só homem, e mandaram dizer-lhe: Volta, ó rei, tu e todos os teus servos.
15 Eri, ni ahnsou me nanmwarkio ketin pwurupwurala, ohlen Suda koaros ahpw tuhwong ni Pillap Sordan. Re pokondohng Kilkal pwe re en kasamwo oh sewese pwe en kotehla Sordan.
15 Então, o rei voltou e chegou ao Jordão; Judá foi a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Ni ahnsowohte, pil Simei sang kadaudok en Pensamin, nein Kera, mehn Pahurim, iang mwadangalahng Sordan pwe en tuhwong Nanmwarki Depit.
16 Apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 E kahre ohl kid sang nan kadaudok en Pensamin. Pil Sipa, ladun sapwellimen Sohl peneinei, iang kohdo, iangahki nah pwutak ehk limmen oh ladu riehk. Re ahpw lel ni pillapo mwohn nanmwarki eh ketin lel wasao.
17 E, com ele, mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos, e meteram-se pelo Jordão à vista do rei
18 Irail eri kotehla pillapo mwohn nanmwarkio pwe re en sewese sapwellime ko oh wiahda mehkoaros me e ketin kupwurki.
18 e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então, Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão,
19 patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin kupwurmahk oh ketin meliehla sapwungo me I wiadahr rahno me komw ketin mweselsang Serusalem. Komw kupwurkalahngan meliehla oh dehr kupwukupwure.
19 e lhe disse: Não me imputes, senhor, a minha culpa e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém; não o conserves, ó rei, em teu coração.
20 I patohwan ese me I dipadahr ong komwi, maing; ihme I pwarkihdo rahnwet mwohn kadaudok en paliepeng teikan pwe I en patohwan tuhwong Wasa Lapalap.”
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso, sou o primeiro que, de toda a casa de José, desci a encontrar-me com o rei, meu senhor.
21 Apisai, nein Seruaia, ahpw patohwan, “Simei uhdahn konehng en kamakamala, pwehki eh lahlahwe ih me KAUN-O ketin pilada en nanmwarki.”
21 Então, respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor ?
22 A Depit mahsanihlahng Apisai oh rie Sohap, “Ihs me idek duwen amwa lamalamen? Ngehi me nanmwarkien Israel rahnwet, oh sohte mehn Israel men pahn kamakamala rahnwet.”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que, hoje, me sejais adversários? Morreria alguém, hoje, em Israel? Pois não sei eu que, hoje, novamente sou rei sobre Israel?
23 E ahpw mahsanihlahng Simei, I inoukihong uhk me ke sohte pahn kamakamala.”
23 Então, disse o rei a Simei: Não morrerás. E lho jurou.
24 Eri, Mepiposed, nein sapwellimen Sohl pwutak pil iang patohdo pwe en tuhwong oh rahnmwahwih nanmwarkio. E sohte mwahn widenda neh ko, sohte mwahn karada eh alis de lopworada eh likou sang ahnsou me nanmwarkio ketiketla sang Serusalem lel ahnsou me e ketin sapahldo ni lingan en powehdi.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei; não tinha tratado dos pés, nem espontado a barba, nem lavado as vestes, desde o dia em que o rei saíra até ao dia em que voltou em paz.
25 Eri, ni ahnsou me Mepiposed leledo sang Serusalem pwe en tuhwong nanmwarkio, nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Mepiposed, dahme ke sohte iangkiniehla?”
25 Tendo ele chegado a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe disse: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 A e sapeng, patohwan, “Duwen omwi mwahngih, maing, Wasa Lapalap, I nehtuk pali koaros. I patohwanohng ei laduwo en onopada dakepei ahso pwe I en dake oh iangkomwiwei, ahpw e pitihiehdi.
26 Ele respondeu: Ó rei, meu senhor, o meu servo me enganou; porque eu, teu servo, dizia: albardarei um jumento e montarei para ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 E karaunmwahlih ie rehn Wasa Lapalap. Ahpw komwi me rasehng tohnleng en Koht, iei me komw ketin wia dahme pwung me komw ketin kupwurki.
27 Demais disto, ele falsamente me acusou a mim, teu servo, diante do rei, meu senhor; porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze, pois, o que melhor te parecer.
28 Peneineien ei pahpao koaros uhdahn konehng en kamakamala, komwi ahpw ketin mweidohng ie I en iang kepin konot ni sapwellimomwi tehpel. Sohte katepen I en pil peki kalaudpen kupwurkalahngan sang Wasa Lapalap.”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei, meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa; que direito, pois, tenho eu de clamar ao rei?
29 Nanmwarki eri ketin sapeng, mahsanih, “Arier pato! Pwe I koasoanedier me kowe oh Sipa pahn ahneki sapwellimen Sohl dipwisou kan.”
29 Respondeu-lhe o rei: Por que ainda falas dos teus negócios? Resolvo que repartas com Ziba as terras.
30 Mepiposed ahpw sapeng, patohwan, “Sipa nek ahnekihla koaros. Pwe ngehi e pahn itarohngiehte Wasa Lapalap e ketin sapahldo ni paiamwahu.”
30 Disse Mefibosete ao rei: Fique ele, muito embora, com tudo, pois já voltou o rei, meu senhor, em paz à sua casa.
31 Parsilai, mehn Kilead, pil iang pwarodo sang Rokelim pwe en iang kasamwo nanmwarkio oh iang sewese kotehla pillapo,
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até ao outro lado.
32 Parsilai, inenen ohl laud, sounpar 80. E inenen kepwehpwe oh ih me kin patohwanohng konot en nanmwarkio ni eh kin ketiket Mahanaim.
32 Era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; ele sustentara o rei quando este estava em Maanaim, porque era homem mui rico.
33 Nanmwarkio eri mahsanihong, “Ke pahn iang ie kohla Serusalem, I ahpw pahn apwalihiuk.”
33 Disse o rei a Barzilai: Vem tu comigo, e te sustentarei em Jerusalém.
34 Parsilai ahpw sapeng, patohwan, “Ei mour mwotomwotalahr; eri, dahme I pahn iangki nanmwarki patohdalahng Serusalem?
34 Respondeu Barzilai ao rei: Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém.
35 I sounpar 80, oh I solahr kin nsenamwahuki mwenge me I kin kang de nim, I pil solahr kak rong ngilen sounkoul kan. I pahn wia kedirepw ehu ong Wasa Lapalap.
35 Oitenta anos tenho hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que come e no que bebe? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que há de ser o teu servo ainda pesado ao rei, meu senhor?
36 I sohte warohng soangen kalahngan wet. Eri, I pahn iang komwiweite lel palipahn Sordan.
36 Com o rei irá o teu servo ainda um pouco além do Jordão; por que há de me retribuir o rei com tal recompensa?
37 Komw kupwurei ie pwe I en pwurala ni ei tungoal ihmwo oh mehla limwahn sousoun kisehi ko. Iet nei pwutak Simam, komw ketikihda oh ketin wiahiong dahme komw ketin kupwukupwure me pahn mwahuwong.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe; mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei, meu senhor, e faze-lhe o que bem te parecer.
38 Nanmwarkio eri ketin sapeng, mahsanih, “I pahn wahda oh wiahiong mehkoaros me ke anahne. Oh I pahn mweidohng uhk mehkoaros me ke pahn peki.”
38 Respondeu o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como for do teu agrado e tudo quanto desejares de mim eu te farei.
39 Depit oh sapwellime ko koaros ahpw kotehla Pillap Sordan. E ketin metik Parsilai oh rahnmwahwih; a Parsilai ahpw pwurala ni imwe.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão e passado também o rei, este beijou a Barzilai e o abençoou; e ele voltou para sua casa.
40 Ni nanmwarkio eh kotelahr Sordan, iangahki ohlen Suda koaros oh elep en mehn Israel kan, e ahpw ketila Kilkal, oh Simam pil iang.
40 Dali, passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Mehn Israel koaros ahpw patohla reh oh patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, dahme riatail ko, mehn Suda ko, adihasangkin kiht komwi oh kahreikomwihdo, iangahki sapwellimomwi peneinei oh sapwellimomwi aramas akan, oh kotehdo Sordan?”
41 Eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei, e a sua casa através do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Mehn Suda ko eri sapeng, patohwan, “Se wiahda met pwe nanmwarkio iei kiseht. Eri, dahme kumwail pahn lingeringerkihda? Pala ih me ketin katungoalei kiht, de ketikihong kiht mehkot?”
42 Então, responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porque o rei é nosso parente; por que, pois, vos irais por isso? Porventura, comemos à custa do rei ou nos deu algum presente?
43 Mehn Israel ko eri sapeng, patohwan, “Kiht me ahneki pwuhng laudsang kumwail ong Nanmwarki Depit, mehnda ma kisehmwail. Dahme kumwail mwamwahlkinkitki? Pwe kiht me tepin koasoiahda kasapahldohn nanmwarki reht.”
43 Responderam os homens de Israel aos homens de Judá e disseram: Dez tantos temos no rei, e mais a nós nos toca Davi do que a vós outros; por que, pois, fizestes pouco caso de nós? Não foi a nossa palavra a primeira para fazer voltar o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.