2 Samuel 18
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Nanmwarki Depit eri ketin kapokonepene sapwellime sounpei ko, ahpw ketin nehkpeseng ni pwihn kei wad kid oh wad epwiki, e pil ketikihong kaunaparail.
1 Davi passou em revista as tropas que estavam com ele, e pôs à sua frente chefes de milhares e de centenas.
2 Ih eri ketin kadarihrpeseng ni pwihn siluh, ehu pwihn Sohap me kaunda, a ehu pwihn Apisai, rien Sohapo, me kaunda, a ehu pwihn Idai mehn Kad me kaunda. Nanmwarkio eri mahsanihong sapwellime ko, “I pahn iang kumwail kowohng mahwen.”
2 Depois dividiu o exército em três grupos: confiou um terço a Joab, um terço ao seu irmão Abisai, filho de Sarvia, e um terço a Etai, o geteu. E disse às tropas: Eu também marcharei convosco.
3 A irail ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Komw sohte pahn ketin iang kiht. Pwe ma se pahn wekdeksang mahweno oh tangdoaui, de ma elep en kiht pahn kamakamala, atail imwintihti ko sohte pahn nsenohki; pwe komwi re kin kapahrekiong kiht me 10,000. Me pahn mwahu ma komw pahn ketikette nan kahnimwet oh kin ketin kadaralahng kiht sapwellimomwi sawas.”
3 Mas o povo respondeu-lhe: Não, tu não irás; pois se fugíssemos, não dariam atenção a isso, e mesmo que morra a metade de nós, isso não lhes importaria; tu, porém, vales por dez mil de nós. É melhor que fiques na cidade, para poder vir em nosso socorro.
4 Nanmwarkio eri ketin sapeng, mahsanih, “I pahn wia mehkoaros me kumwail lemeleme me pahn mwahu.” E ahpw ketin uh ni wenihmwen kelen kahnimwo, nindokon sapwellime sounpei ko ar kapakapar kohiei ni pwihnen wad kid oh epwiki.
4 Farei, disse o rei, o que bem vos parecer. Postou-se então junto da porta, enquanto todo o exército saía formado em esquadrões de cem e de mil.
5 E ahpw ketin mahsanihong Sohap, Apisai oh Idai, “Kumwail menlau dehpa wiahiong mehkot nei pwutak Apsalom, kumwail dehpa kalipwelipwehda.” Karis koaros eri rong mahsen pwoatet me Depit ketin wiahiong sapwellime kaun ako.
5 O rei deu esta ordem a Joab, a Abisai e a Etai: Por favor, poupai-me o jovem Absalão! Todo o povo ouviu a ordem que o rei deu aos chefes a respeito de Absalão.
6 Karis en Depit eri kohieila nan sahpwo pwe re en mahweniong mehn Israel ko nanwel en Epraim.
6 Saiu o exército à campanha contra Israel e travou-se o combate na floresta de Efraim.
7 Sapwellimen Depit sounpei ko eri kalowehdi karis en mehn Israel ko. Mahweno inenen mwuledek mehlel, pwe aramas 20,000 me kamakamala rahno.
7 Os israelitas foram batidos pela gente de Davi, e houve naquele dia uma grande carnificina de vinte mil homens.
8 Mahweno inenen paraparala wasa koaros nan sahpwo. Eri, me mehla nanwelo tohtohsang me mehla nan mahweno.
8 O combate estendeu-se por toda a região, devorando a floresta naquele dia mais homens do que a espada.
9 Eri, ni ahnsowo, Apsalom ahpw tuhwong ekei sapwellimen Depit sounpei ko. E dake ahs emen, oh ni eh tangatang kolahng pahn tuhke rarahn pwoat, pitenmonge reirei ahpw tengala ni rahn tuhke ko. Eri, ahso ahpw tangatangete kohla, a Apsalom mwotomwotou ni rahn tuhkeo.
9 Absalão encontrou-se de repente em presença dos homens de Davi. Montava uma mula, e esta enfiou-se sob a folhagem espessa de um grande carvalho. A cabeça de Absalão prendeu-se nos galhos da árvore, e ele ficou suspenso entre o céu e a terra, enquanto a mula em que montava passava adiante.
10 Emen sapwellimen Depit sounpei ko ahpw kilangada oh pakairkihong Sohap, “Maing, I kilang Apaslom eh mwotomwotou ni rahn tuhke pwoat.”
10 Vendo isso, um homem informou a Joab, dizendo: Eu vi Absalão suspenso a um carvalho.
11 Sohap ahpw sapengki, “Mehlel ke kilang? A dahme ke sohte kemehkihla ahnsowohte? Pwe I en katingihkin uhk mwohni silper eisek oh ehu katengen?”
11 Se o viste, respondeu Joab ao mensageiro, por que não o abateste no mesmo lugar? Eu me sentiria no dever de dar-te dez siclos de prata e um cinturão.
12 Ohlo ahpw sapeng, nda, “Mehnda ma komw pahn ketikihong ie mwohni silper kid, ahpw I sohte pahn kamwakid apwoat sendin pehi kat ong sapwellimen nanmwarkio. Kitail koaros rongehr sapwellimen nanmwarki mahsen ong komwi oh Apisai oh Idai, ‘Kumwail menlau dehr wiahiong mehkot Apsalom, kumwail dehr kalipwelipwehda.’
12 O homem respondeu: Ainda que me pusessem nas mãos mil siclos de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei, porque o rei ordenou a ti, a Abisai e a Etai, em nossa presença, que lhe poupassem o jovem Absalão.
13 Eri, ma I sohte peikiong ahpw kemehla, eri, nanmwarkio uhdahn pahn ketin karongehda, pwe e kin karonge mehkoaros—a komw sohte kak doareiehla.”
13 E se eu tivesse cometido esse atentado contra a vida do jovem, nada se ocultaria ao rei, e tu mesmo te terias esquivado.
14 Sohap eri ketihtihki, “Eri, I solahr pahn kauwehla mwahl ahnsou rehmw!” Ih eri ale ketieu silipwoat oh doakoahki nan mwaremwaren Apsalom nindokon eh momourte esiesingek, langalang ni rahn tuhkeo.
14 Joab disse: Não tenho tempo a perder contigo. Tomou, então, três dardos na mão e plantou-os no coração de Absalão. E estando ele ainda vivo no carvalho,
15 Eri, sapwellimen Sohap sounpei ehk ahpw keilahng mpe oh kadouluhlla.
15 dez jovens escudeiros de Joab cercaram-no e deram-lhe os últimos golpes.
16 Sohap eri ruwese pwe sowi en pepeuk pwe mahweno en katokotokdi, nah sounpei ko ahpw pwurodo sang ar pwakipwakih mehn Israel ko.
16 Joab tocou então a trombeta e o exército cessou de perseguir Israel, porque Joab deteve o povo.
17 Irail eri ale kahlep en Apsalom oh kesehdiong nan pwoahr ehu nanwelo, oh pwainkihdi lapalahn koasoakoasoak en takai ehu. Mehn Israel ko koaros eri tangdoaui, emenemen tangalahng nan uhdake.
17 Tomaram Absalão e jogaram-no numa grande fossa no interior da floresta, erguendo em seguida sobre ele um enorme monte de pedras. Entrementes, todo o Israel fugira, indo cada qual para a sua casa.
18 Ni ahnsou me Apsalom momour e kauwada mehn kataman ehu ong pein ih nan Wahun Nanmwarki, pwehki eh sohte nah pwutak mehn kadakadaur ede. Ih eri kihong pein edeo eden mehn katamano. Eri, sang mahs kohdo lel rahnwet e adaneki Mehn Kataman en Apsalom.
18 Ora, Absalão quando ainda vivia, mandara erigir para si o monumento que se encontra no vale do Rei, porque dizia: Não tenho filhos para perpetuar a memória de meu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento que se chama ainda hoje o monumento de Absalão.
19 Ahimas, nein Sadok, eri ndaiong Sohap, “Komw mweidohng ie I en kolahng pakairkihong nanmwarki rohng mwahu wet duwen KAUN-O eh ketin kapitasang ih rehn sapwellime imwintihti kan.”
19 Aquimaas, filho de Sadoc, disse: Vou correndo anunciar ao rei a boa nova de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos.
20 Sohap ahpw ketihtihki, “Soh! Rahnwet ke sohte pahn wahla rohng mwahu pwoat. Ehu rahn ke pahn kak wia met, a rahnwet soh; pwehki sapwellimen nanmwarki pwutako sipallahr.”
20 Mas Joab disse-lhe: Não lhe levarás hoje essa notícia, mas outro dia; não hoje, porque morreu o filho do rei.
21 Ih eri padahkihong eh lidu men, mehn Sudan, “Kowe me kohwei oh padahkihong nanmwarki mehkoaros me ke kilangehr.” Laduwo eri poaridi oh tangatangala.
21 E dirigindo-se a um cusita: Vai ter com o rei, disse-lhe, e anuncia-lhe o que viste. O cusita prostrou-se diante de Joab e partiu correndo.
22 Ahimas ahpw pwurehngete eh pekipek, nda, “I sohte nsenohki dahme pahn wiawi; a komw ketin mweidohng ie I en pil wahla rohng pwoatet.”
22 Aquimaas, porém, filho de Sadoc, insistiu: Seja como for, mas deixa-me ir também atrás do cusita. E Joab: Por que queres correr, meu filho? Essa mensagem de nada te aproveitaria.
23 Ahimas ahpw pwurehng nda, “I men kohlahte, mehnda ma I sohte ale mehkot.”
23 Em todo caso, eu correrei. Corre, disse-lhe Joab. Aquimaas foi correndo pelo caminho da planície e passou à frente do cusita.
24 Eri, ni ahnsowo, Depit ketiket nan mwoale nanpwungen ewen kehl riaun kahnimwo. Silepeo kohdahla pohn kehlo oh mihmi pohn ewen kehlo. E ahpw kilenglahte kilangada ohl emen me kelehpw tangatang kohdo.
24 Davi estava sentado entre as duas portas. A sentinela que tinha subido ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Silepeo eri werki oh pakairkihong nanmwrkio. Nanmwarkio ahpw mahsanih, “Ma e kelehpw, e weuwa kohdo rongamwahu.” Aramas me tangatang kohdo wie kerederendohr.
25 Gritando, anunciou-o ao rei, que disse: Se ele vem só, traz alguma boa nova. Entretanto, o homem se aproximava.
26 Silepeo ahpw pil kilangada ohl tohrohr emen me pil kelehpw tangatang kohdo, e ahpw pil werkilahng silepen wenihmwo, nda, “Kilang, pwe pil emen ohl tangatang kohdo.”
26 A sentinela viu então outro homem que corria; e gritou do alto da porta: Vejo outro homem que vem correndo sozinho. Também esse traz alguma boa nova.
27 Silepeo ahpw patohwan, “Ohl me tang mahso mwomwen Ahimas.”
27 A sentinela: Pela maneira de correr do primeiro, só pode ser Aquimaas, filho de Sadoc. O rei: É um homem de bem: traz boas notícias.
28 Ahimas eri ngihl laudida rahnmwahwih nanmwarkio. E ahpw poaridiong nanpwel oh patohwan, “Kaping ong KAUN-O, omwi Koht, me ketin kupwurehiong komwi en powehdi aramas ako me men pelian komwi, Wasa Lapalap.”
28 Aquimaas, chegando, disse ao rei: Salve! e prostrou-se diante dele com a face por terra. Depois ajuntou: Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te entregou os homens que ergueram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Nanmwarkio eri keinemwe, mahsanih, “Ia duwen pwutak Apsalom, e momourte oh me kehlail?”
29 O rei disse: Tudo vai bem para o jovem Absalão? Eu vi um grande tumulto, respondeu Aquimaas, no momento em que Joab enviava o teu servo, mas ignoro o que se tenha passado.
30 Nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Awih ie mahs men!” Ahimas eri uhda oh mihmi wasao.
30 O rei disse-lhe: Põe-te aqui ao lado e espera. Ele afastou-se e esperou ali.
31 Ni ahnsowohte, mehn Sudano ahpw leledo oh patohwanohng nanmwarkio, “I patohwando rohng mwahu pwoat ong nanmwarki, Wasa Lapalap. Rahnwet KAUN-O ketikihong komwi lingan en powehdi irail koaros me men pelian komwi.”
31 Então chegou o cusita, dizendo: Saiba o rei, meu senhor, da boa nova: O Senhor te fez hoje justiça contra todos os que se tinham revoltado contra ti.
32 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe, mahsanih, “Ia duwen pwutak Apsalom, e momourte oh me kehlail?”
32 O rei disse ao cusita: Tudo vai bem para o jovem Absalão? E o cusita respondeu: Sejam como esse jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazer mal!
33 Nanmwarkio eri kupwur toutoula. E ahpw ketidahla nan pere ehu pohn wenihmwen kehlo oh tentenihr. Ni eh ketiket kohla, e tentehnihr, mamahsanih, “Nei pwutak, nei pwutak Apsalom! Apsalom nei pwutak! Ma ngehi me wilianuhkedi oh mehla. Nei pwutak Apsalom!”
33 Então o rei comoveu-se, subiu ao quarto que estava por cima da porta e pôs-se a chorar. E enquanto ia, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Por que não morri em teu lugar? Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.