2 Samuel 18

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nanmwarki Depit eri ketin kapokonepene sapwellime sounpei ko, ahpw ketin nehkpeseng ni pwihn kei wad kid oh wad epwiki, e pil ketikihong kaunaparail.
1 E Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Ih eri ketin kadarihrpeseng ni pwihn siluh, ehu pwihn Sohap me kaunda, a ehu pwihn Apisai, rien Sohapo, me kaunda, a ehu pwihn Idai mehn Kad me kaunda. Nanmwarkio eri mahsanihong sapwellime ko, “I pahn iang kumwail kowohng mahwen.”
2 E Davi enviou o povo, um terço sob o mando de Joabe, e outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu; e disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 A irail ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Komw sohte pahn ketin iang kiht. Pwe ma se pahn wekdeksang mahweno oh tangdoaui, de ma elep en kiht pahn kamakamala, atail imwintihti ko sohte pahn nsenohki; pwe komwi re kin kapahrekiong kiht me 10,000. Me pahn mwahu ma komw pahn ketikette nan kahnimwet oh kin ketin kadaralahng kiht sapwellimomwi sawas.”
3 Porém o povo disse: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco; e, ainda que metade de nós morra, não farão caso de nós, porque ainda, tais como nós somos, ajuntarás dez mil; melhor será, pois, que da cidade nos sirvas de socorro.
4 Nanmwarkio eri ketin sapeng, mahsanih, “I pahn wia mehkoaros me kumwail lemeleme me pahn mwahu.” E ahpw ketin uh ni wenihmwen kelen kahnimwo, nindokon sapwellime sounpei ko ar kapakapar kohiei ni pwihnen wad kid oh epwiki.
4 Então disse-lhe Davi: O que bem parecer aos vossos olhos, farei. E o rei se pôs do lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 E ahpw ketin mahsanihong Sohap, Apisai oh Idai, “Kumwail menlau dehpa wiahiong mehkot nei pwutak Apsalom, kumwail dehpa kalipwelipwehda.” Karis koaros eri rong mahsen pwoatet me Depit ketin wiahiong sapwellime kaun ako.
5 E o rei deu ordem a Joabe, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Brandamente tratai, por amor de mim, ao jovem Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Karis en Depit eri kohieila nan sahpwo pwe re en mahweniong mehn Israel ko nanwel en Epraim.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Sapwellimen Depit sounpei ko eri kalowehdi karis en mehn Israel ko. Mahweno inenen mwuledek mehlel, pwe aramas 20,000 me kamakamala rahno.
7 E ali foi ferido o povo de Israel, diante dos servos de Davi; e naquele mesmo dia houve ali uma grande derrota de vinte mil.
8 Mahweno inenen paraparala wasa koaros nan sahpwo. Eri, me mehla nanwelo tohtohsang me mehla nan mahweno.
8 Porque ali se derramou a batalha sobre a face de toda aquela terra; e foram mais os do povo que o bosque consumiu do que os que a espada consumiu naquele dia.
9 Eri, ni ahnsowo, Apsalom ahpw tuhwong ekei sapwellimen Depit sounpei ko. E dake ahs emen, oh ni eh tangatang kolahng pahn tuhke rarahn pwoat, pitenmonge reirei ahpw tengala ni rahn tuhke ko. Eri, ahso ahpw tangatangete kohla, a Apsalom mwotomwotou ni rahn tuhkeo.
9 E Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo; e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se-lhe a cabeça no carvalho, e ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que estava debaixo dele, passou adiante.
10 Emen sapwellimen Depit sounpei ko ahpw kilangada oh pakairkihong Sohap, “Maing, I kilang Apaslom eh mwotomwotou ni rahn tuhke pwoat.”
10 O que vendo um homem, fez saber a Joabe, e disse: Eis que vi a Absalão pendurado num carvalho.
11 Sohap ahpw sapengki, “Mehlel ke kilang? A dahme ke sohte kemehkihla ahnsowohte? Pwe I en katingihkin uhk mwohni silper eisek oh ehu katengen?”
11 Então disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Pois que o viste, por que o não feriste logo ali em terra? E forçoso seria o eu dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Ohlo ahpw sapeng, nda, “Mehnda ma komw pahn ketikihong ie mwohni silper kid, ahpw I sohte pahn kamwakid apwoat sendin pehi kat ong sapwellimen nanmwarkio. Kitail koaros rongehr sapwellimen nanmwarki mahsen ong komwi oh Apisai oh Idai, ‘Kumwail menlau dehr wiahiong mehkot Apsalom, kumwail dehr kalipwelipwehda.’
12 Disse, porém, aquele homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil moedas de prata, não estenderia a minha mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um de vós, de tocar no jovem Absalão.
13 Eri, ma I sohte peikiong ahpw kemehla, eri, nanmwarkio uhdahn pahn ketin karongehda, pwe e kin karonge mehkoaros—a komw sohte kak doareiehla.”
13 Ainda que cometesse mentira a risco da minha vida, nem por isso coisa nenhuma se esconderia ao rei; e tu mesmo te oporias.
14 Sohap eri ketihtihki, “Eri, I solahr pahn kauwehla mwahl ahnsou rehmw!” Ih eri ale ketieu silipwoat oh doakoahki nan mwaremwaren Apsalom nindokon eh momourte esiesingek, langalang ni rahn tuhkeo.
14 Então disse Joabe: Não me demorarei assim contigo aqui. E tomou três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Eri, sapwellimen Sohap sounpei ehk ahpw keilahng mpe oh kadouluhlla.
15 E o cercavam dez moços, que levaram as armas de Joabe. E feriram a Absalão, e o mataram.
16 Sohap eri ruwese pwe sowi en pepeuk pwe mahweno en katokotokdi, nah sounpei ko ahpw pwurodo sang ar pwakipwakih mehn Israel ko.
16 Então tocou Joabe a buzina, e voltou o povo de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Irail eri ale kahlep en Apsalom oh kesehdiong nan pwoahr ehu nanwelo, oh pwainkihdi lapalahn koasoakoasoak en takai ehu. Mehn Israel ko koaros eri tangdoaui, emenemen tangalahng nan uhdake.
17 E tomaram a Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele um mui grande montão de pedras; e todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Ni ahnsou me Apsalom momour e kauwada mehn kataman ehu ong pein ih nan Wahun Nanmwarki, pwehki eh sohte nah pwutak mehn kadakadaur ede. Ih eri kihong pein edeo eden mehn katamano. Eri, sang mahs kohdo lel rahnwet e adaneki Mehn Kataman en Apsalom.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha tomado e levantado para si uma coluna, que está no vale do rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome. E chamou aquela coluna pelo seu próprio nome; por isso até ao dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Ahimas, nein Sadok, eri ndaiong Sohap, “Komw mweidohng ie I en kolahng pakairkihong nanmwarki rohng mwahu wet duwen KAUN-O eh ketin kapitasang ih rehn sapwellime imwintihti kan.”
19 Então disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e denunciarei ao rei que já o Senhor o vingou da mão de seus inimigos.
20 Sohap ahpw ketihtihki, “Soh! Rahnwet ke sohte pahn wahla rohng mwahu pwoat. Ehu rahn ke pahn kak wia met, a rahnwet soh; pwehki sapwellimen nanmwarki pwutako sipallahr.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador de novas, porém outro dia as levarás; mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Ih eri padahkihong eh lidu men, mehn Sudan, “Kowe me kohwei oh padahkihong nanmwarki mehkoaros me ke kilangehr.” Laduwo eri poaridi oh tangatangala.
21 E disse Joabe a Cusi: Vai tu, e dize ao rei o que viste. E Cusi se inclinou a Joabe, e correu.
22 Ahimas ahpw pwurehngete eh pekipek, nda, “I sohte nsenohki dahme pahn wiawi; a komw ketin mweidohng ie I en pil wahla rohng pwoatet.”
22 E prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for deixa-me também correr após Cusi. E disse Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não tens mensagem conveniente?
23 Ahimas ahpw pwurehng nda, “I men kohlahte, mehnda ma I sohte ale mehkot.”
23 Seja o que for, disse Aimaás, correrei. E Joabe lhe disse: Corre. E Aimaás correu pelo caminho da planície, e passou a Cusi.
24 Eri, ni ahnsowo, Depit ketiket nan mwoale nanpwungen ewen kehl riaun kahnimwo. Silepeo kohdahla pohn kehlo oh mihmi pohn ewen kehlo. E ahpw kilenglahte kilangada ohl emen me kelehpw tangatang kohdo.
24 E Davi estava assentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro; e levantou os olhos, e olhou, e eis que um homem corria só.
25 Silepeo eri werki oh pakairkihong nanmwrkio. Nanmwarkio ahpw mahsanih, “Ma e kelehpw, e weuwa kohdo rongamwahu.” Aramas me tangatang kohdo wie kerederendohr.
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei: Se vem só, há novas em sua boca. E vinha andando e chegando.
26 Silepeo ahpw pil kilangada ohl tohrohr emen me pil kelehpw tangatang kohdo, e ahpw pil werkilahng silepen wenihmwo, nda, “Kilang, pwe pil emen ohl tangatang kohdo.”
26 Então viu a sentinela outro homem que corria, e a sentinela gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também traz este novas.
27 Silepeo ahpw patohwan, “Ohl me tang mahso mwomwen Ahimas.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro, que parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Ahimas eri ngihl laudida rahnmwahwih nanmwarkio. E ahpw poaridiong nanpwel oh patohwan, “Kaping ong KAUN-O, omwi Koht, me ketin kupwurehiong komwi en powehdi aramas ako me men pelian komwi, Wasa Lapalap.”
28 Gritou, pois, Aimaás, e disse ao rei: Paz. E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o SENHOR, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Nanmwarkio eri keinemwe, mahsanih, “Ia duwen pwutak Apsalom, e momourte oh me kehlail?”
29 Então disse o rei: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o servo do rei, e a mim teu servo; porém não sei o que era.
30 Nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Awih ie mahs men!” Ahimas eri uhda oh mihmi wasao.
30 E disse o rei: Vira-te, e põe-te aqui. E virou-se, e parou.
31 Ni ahnsowohte, mehn Sudano ahpw leledo oh patohwanohng nanmwarkio, “I patohwando rohng mwahu pwoat ong nanmwarki, Wasa Lapalap. Rahnwet KAUN-O ketikihong komwi lingan en powehdi irail koaros me men pelian komwi.”
31 E eis que vinha Cusi; e disse Cusi: Anunciar-se-á ao rei meu senhor que hoje o SENHOR te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe, mahsanih, “Ia duwen pwutak Apsalom, e momourte oh me kehlail?”
32 Então disse o rei a Cusi: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Cusi: Sejam como aquele jovem os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para mal.
33 Nanmwarkio eri kupwur toutoula. E ahpw ketidahla nan pere ehu pohn wenihmwen kehlo oh tentenihr. Ni eh ketiket kohla, e tentehnihr, mamahsanih, “Nei pwutak, nei pwutak Apsalom! Apsalom nei pwutak! Ma ngehi me wilianuhkedi oh mehla. Nei pwutak Apsalom!”
33 Então o rei se perturbou, e subiu à sala que estava por cima da porta, e chorou; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho, Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.