2 Samuel 18
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Nanmwarki Depit eri ketin kapokonepene sapwellime sounpei ko, ahpw ketin nehkpeseng ni pwihn kei wad kid oh wad epwiki, e pil ketikihong kaunaparail.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Ih eri ketin kadarihrpeseng ni pwihn siluh, ehu pwihn Sohap me kaunda, a ehu pwihn Apisai, rien Sohapo, me kaunda, a ehu pwihn Idai mehn Kad me kaunda. Nanmwarkio eri mahsanihong sapwellime ko, “I pahn iang kumwail kowohng mahwen.”
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 A irail ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Komw sohte pahn ketin iang kiht. Pwe ma se pahn wekdeksang mahweno oh tangdoaui, de ma elep en kiht pahn kamakamala, atail imwintihti ko sohte pahn nsenohki; pwe komwi re kin kapahrekiong kiht me 10,000. Me pahn mwahu ma komw pahn ketikette nan kahnimwet oh kin ketin kadaralahng kiht sapwellimomwi sawas.”
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Nanmwarkio eri ketin sapeng, mahsanih, “I pahn wia mehkoaros me kumwail lemeleme me pahn mwahu.” E ahpw ketin uh ni wenihmwen kelen kahnimwo, nindokon sapwellime sounpei ko ar kapakapar kohiei ni pwihnen wad kid oh epwiki.
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 E ahpw ketin mahsanihong Sohap, Apisai oh Idai, “Kumwail menlau dehpa wiahiong mehkot nei pwutak Apsalom, kumwail dehpa kalipwelipwehda.” Karis koaros eri rong mahsen pwoatet me Depit ketin wiahiong sapwellime kaun ako.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Karis en Depit eri kohieila nan sahpwo pwe re en mahweniong mehn Israel ko nanwel en Epraim.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Sapwellimen Depit sounpei ko eri kalowehdi karis en mehn Israel ko. Mahweno inenen mwuledek mehlel, pwe aramas 20,000 me kamakamala rahno.
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Mahweno inenen paraparala wasa koaros nan sahpwo. Eri, me mehla nanwelo tohtohsang me mehla nan mahweno.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Eri, ni ahnsowo, Apsalom ahpw tuhwong ekei sapwellimen Depit sounpei ko. E dake ahs emen, oh ni eh tangatang kolahng pahn tuhke rarahn pwoat, pitenmonge reirei ahpw tengala ni rahn tuhke ko. Eri, ahso ahpw tangatangete kohla, a Apsalom mwotomwotou ni rahn tuhkeo.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Emen sapwellimen Depit sounpei ko ahpw kilangada oh pakairkihong Sohap, “Maing, I kilang Apaslom eh mwotomwotou ni rahn tuhke pwoat.”
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Sohap ahpw sapengki, “Mehlel ke kilang? A dahme ke sohte kemehkihla ahnsowohte? Pwe I en katingihkin uhk mwohni silper eisek oh ehu katengen?”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Ohlo ahpw sapeng, nda, “Mehnda ma komw pahn ketikihong ie mwohni silper kid, ahpw I sohte pahn kamwakid apwoat sendin pehi kat ong sapwellimen nanmwarkio. Kitail koaros rongehr sapwellimen nanmwarki mahsen ong komwi oh Apisai oh Idai, ‘Kumwail menlau dehr wiahiong mehkot Apsalom, kumwail dehr kalipwelipwehda.’
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Eri, ma I sohte peikiong ahpw kemehla, eri, nanmwarkio uhdahn pahn ketin karongehda, pwe e kin karonge mehkoaros—a komw sohte kak doareiehla.”
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Sohap eri ketihtihki, “Eri, I solahr pahn kauwehla mwahl ahnsou rehmw!” Ih eri ale ketieu silipwoat oh doakoahki nan mwaremwaren Apsalom nindokon eh momourte esiesingek, langalang ni rahn tuhkeo.
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Eri, sapwellimen Sohap sounpei ehk ahpw keilahng mpe oh kadouluhlla.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Sohap eri ruwese pwe sowi en pepeuk pwe mahweno en katokotokdi, nah sounpei ko ahpw pwurodo sang ar pwakipwakih mehn Israel ko.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Irail eri ale kahlep en Apsalom oh kesehdiong nan pwoahr ehu nanwelo, oh pwainkihdi lapalahn koasoakoasoak en takai ehu. Mehn Israel ko koaros eri tangdoaui, emenemen tangalahng nan uhdake.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Ni ahnsou me Apsalom momour e kauwada mehn kataman ehu ong pein ih nan Wahun Nanmwarki, pwehki eh sohte nah pwutak mehn kadakadaur ede. Ih eri kihong pein edeo eden mehn katamano. Eri, sang mahs kohdo lel rahnwet e adaneki Mehn Kataman en Apsalom.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ahimas, nein Sadok, eri ndaiong Sohap, “Komw mweidohng ie I en kolahng pakairkihong nanmwarki rohng mwahu wet duwen KAUN-O eh ketin kapitasang ih rehn sapwellime imwintihti kan.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 Sohap ahpw ketihtihki, “Soh! Rahnwet ke sohte pahn wahla rohng mwahu pwoat. Ehu rahn ke pahn kak wia met, a rahnwet soh; pwehki sapwellimen nanmwarki pwutako sipallahr.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Ih eri padahkihong eh lidu men, mehn Sudan, “Kowe me kohwei oh padahkihong nanmwarki mehkoaros me ke kilangehr.” Laduwo eri poaridi oh tangatangala.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 Ahimas ahpw pwurehngete eh pekipek, nda, “I sohte nsenohki dahme pahn wiawi; a komw ketin mweidohng ie I en pil wahla rohng pwoatet.”
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Ahimas ahpw pwurehng nda, “I men kohlahte, mehnda ma I sohte ale mehkot.”
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Eri, ni ahnsowo, Depit ketiket nan mwoale nanpwungen ewen kehl riaun kahnimwo. Silepeo kohdahla pohn kehlo oh mihmi pohn ewen kehlo. E ahpw kilenglahte kilangada ohl emen me kelehpw tangatang kohdo.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 Silepeo eri werki oh pakairkihong nanmwrkio. Nanmwarkio ahpw mahsanih, “Ma e kelehpw, e weuwa kohdo rongamwahu.” Aramas me tangatang kohdo wie kerederendohr.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Silepeo ahpw pil kilangada ohl tohrohr emen me pil kelehpw tangatang kohdo, e ahpw pil werkilahng silepen wenihmwo, nda, “Kilang, pwe pil emen ohl tangatang kohdo.”
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Silepeo ahpw patohwan, “Ohl me tang mahso mwomwen Ahimas.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Ahimas eri ngihl laudida rahnmwahwih nanmwarkio. E ahpw poaridiong nanpwel oh patohwan, “Kaping ong KAUN-O, omwi Koht, me ketin kupwurehiong komwi en powehdi aramas ako me men pelian komwi, Wasa Lapalap.”
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Nanmwarkio eri keinemwe, mahsanih, “Ia duwen pwutak Apsalom, e momourte oh me kehlail?”
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Awih ie mahs men!” Ahimas eri uhda oh mihmi wasao.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Ni ahnsowohte, mehn Sudano ahpw leledo oh patohwanohng nanmwarkio, “I patohwando rohng mwahu pwoat ong nanmwarki, Wasa Lapalap. Rahnwet KAUN-O ketikihong komwi lingan en powehdi irail koaros me men pelian komwi.”
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe, mahsanih, “Ia duwen pwutak Apsalom, e momourte oh me kehlail?”
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 Nanmwarkio eri kupwur toutoula. E ahpw ketidahla nan pere ehu pohn wenihmwen kehlo oh tentenihr. Ni eh ketiket kohla, e tentehnihr, mamahsanih, “Nei pwutak, nei pwutak Apsalom! Apsalom nei pwutak! Ma ngehi me wilianuhkedi oh mehla. Nei pwutak Apsalom!”
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.