2 Samuel 17
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Ahidopel ahpw patohwanlahng Apsalom, “I pahn pilada sounpei 12,000 oh mweselte pwohnget pwe I en pwakihala Depit.
1 Aitofel disse a Absalão: “Permita-me escolher doze mil homens para sair em perseguição a Davi ainda esta noite.
2 I pahn mahweniong nindokon eh ngiralahr oh nan kupwur tikitiklahr. E pahn masepwehkada oh ienge kan koaros pahn tangdoaui. Ih kelehpw me I pahn kemehla,
2 Eu o alcançarei enquanto está exausto e desanimado. Farei que ele entre em pânico, e assim todos os seus soldados fugirão. Então matarei apenas o rei
3 oh ienge kan koaros I pahn patohwandohng rehmwi, rasehng lih kommwad emen me pahn pwarodohng rehn eh pwoud. Metehmen me komw ketin kupwurki en mehla; aramas teiko koaros pahn poadoandoarla.”
3 e trarei todo o exército para o senhor. A morte do homem a quem o senhor busca lhe trará de volta os demais. Assim, ficará em paz com todo o povo”.
4 Apsalom oh kaunen mehn Israel ko koaros ahpw pwungkihda soangen kaweid wet.
4 O plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Apsalom ahpw mahsanih, “Kumwail ekerodo Usai pwe kitail en rong dahme e pahn patohwan.”
5 Depois, porém, Absalão disse: “Tragam Husai, o arquita. Vejamos qual é a opinião dele”.
6 Ni Usai eh lel wasao, Apsalom ahpw mahsanihong, “Iet kaweid me Ahidopel patohwandohng kiht; dahme omw lamalam ong? Se en idawehn, de soh? Ma soh, a patohwandohng kiht dahme se en wia.”
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe contou o que Aitofel tinha dito. Então perguntou: “Qual é sua opinião? Devemos seguir o conselho de Aitofel? Se não, o que você sugere?”.
7 Usai ahpw sapeng, patohwan, “Kaweid en Ahidopel en ahnsou wet me inenen sapwung.
7 Husai respondeu a Absalão: “Desta vez o conselho de Aitofel está equivocado.
8 Komw mwahngih duwen omwi pahpa Depit oh sapwellime sounpei kan ar nohn kehlail en mahwen, oh duwen ar rasehng pehr kommwad en nanwel men me nah kan kin pirapasang. Omwi pahpao iei sounpei koahiek men oh e sohte kin ketin pweidi rehn sapwellime sounpei kan.
8 O senhor conhece seu pai e os homens dele; são guerreiros valentes. No momento, estão tão furiosos quanto uma ursa da qual roubaram os filhotes. E lembre-se de que seu pai é um soldado experiente; ele não passará a noite com o povo.
9 Mweinele ahnsou wet e ketin rukurukseli nan pwoaren paip de nan ehu wasa tohrohr. Eri, ni ahnsou me Depit pahn ketin mahweniong sapwellimomwi sounpei kan, mehmen me pahn rong irair wet pahn nda me sapwellimomwi aramas akan lohdiong pahn Depit.
9 É provável que já esteja escondido em alguma cova ou caverna. Quando ele sair e atacar, e alguns de nossos soldados forem mortos, a notícia de que os homens de Absalão foram massacrados se espalhará.
10 Eri, aramas me keieu kommwad, kommwad sang laion kan, pahn masepwehkada, pwe mehn Israel koaros ese me omwi pahpao iei uhdahn sounpei kommwad emen oh sapwellime sounpei ko me kehlail.
10 Então, até os soldados mais destemidos, embora sejam corajosos como um leão, serão tomados de pavor. Afinal, todo o Israel sabe como seu pai é um guerreiro poderoso e como são valentes os homens que o acompanham.
11 Eri, iei ei kaweid en met, komw ketin kapokonepene mehn Israel koaros, sang apali sahpwet lel apali, me uwen tohtohn irail duwehte piken ni oaroahr kan, oh komw pein kaunirailda nan mahwen.
11 “Recomendo que o senhor reúna todo o exército de Israel e convoque soldados desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul, tão numerosos quanto a areia da praia. Aconselho, também, que o senhor mesmo vá à frente das tropas.
12 Kitail pahn rapahki oh diarada Depit wasa me e ketiket ie, oh kitail ahpw pahn mahweniong mwohn eh pahn mwahngihada dahme wiewiawi. Ih oh ienge ko sohte pahn pitla.
12 Quando encontrarmos Davi, cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum de seus homens sobreviverão.
13 Ma e pahn pweieklahng nan kahnimw ehu, sapwellimatail aramas akan koaros pahn walahng sellap kahnimwo oh karangkehdi, re sohte pahn mweidohng takai ehu en luhwehdi pohn dohlo wasao.”
13 E, caso Davi consiga escapar para alguma cidade, o senhor terá todo o Israel sob seu comando. Levaremos cordas e arrastaremos os muros da cidade para o vale mais próximo, até que não reste uma pedrinha sequer”.
14 Eri, Apsalom oh mehn Israel koaros ahpw mahsanih, “En Usai eh kaweid me mwahusang mehlel en Ahidopel.” KAUN-O ahpw ketin koasoanehdi pwe en Ahidopel eh kaweid mwahu en dehr pweida, pwe Apsalom en paisuwedkihla.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai é melhor que o de Aitofel”, pois o S enhor havia decidido frustrar o sensato conselho de Aitofel a fim de trazer desgraça sobre Absalão.
15 Usai eri ndaiong samworo ko, Sadok oh Apaiadar, soangen kaweid me e patohwanohng Apsalom oh kaunen mehn Israel ko, oh pil soangen kaweid me Ahidopel kihong irail.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o que Aitofel tinha dito a Absalão e às autoridades de Israel e o que ele próprio havia aconselhado.
16 E ahpw pil ndaiong ira, “Nna, kumwa mwadang kadarowohng Depit pakair pwe en dehr ketin pweiekidi ni wahsahn kot kan ni pillapo nan sapwtehno, ahpw en ketin kotehla mwadang Pillap Sordan, pwe ih oh sapwellime aramas akan en dehr lohdi oh kamakamala.”
16 “Rápido!”, disse ele aos sacerdotes. “Encontrem Davi e insistam para que ele não passe esta noite nos pontos de travessia do Jordão, mas que atravesse o rio e vá para o deserto. Do contrário, ele e todos que o acompanham morrerão.”
17 Eri, Sonadan oh Ahimas awiawih nan Enrokel, pwehki ara sohte men aramas en kilang ara pahn pedolong nan kahnimwo. Serepein lidu men ahpw kin kohla oh padahkihong ira dahme wiewiawi, a ira kohla oh kairehki Nanmwarki Depit.
17 Jônatas e Aimaás haviam ficado em En-Rogel, para não serem vistos entrando e saindo da cidade. Tinham pedido que uma serva lhes trouxesse a mensagem que deviam transmitir ao rei Davi.
18 Ahpw ni ahnsowo pwutak emen kilangirahda, e ahpw kohla padahkihong Apsalom; ira ahpw mwadangala oh rukula ni imwen ohl emen nan Pahurim. Eri, pwarer ehu mi limwahn imwen ohlo, me sohte pile, ih wasa ira rukula ie.
18 Contudo, um rapaz os viu em En-Rogel e avisou Absalão. Por isso, fugiram depressa para Baurim, onde um homem os escondeu dentro de um poço em seu quintal.
19 En ohlo eh pwoudo ahpw ale mehn pweipwei ehu oh pwainkihdi ewen pwarero, oh kamwarakdiong powe weren kohn kei, pwe ira en sohte kak dierekda.
19 A esposa desse homem estendeu um grande pedaço de pano sobre o poço e em cima espalhou grãos de cereal para secar ao sol, para que ninguém suspeitasse que estivessem ali.
20 Sapwellimen Apsalom kaunen sounpei kei ahpw kohdo oh idek rehn liho, “Ia Ahimas oh Sonadan?”
20 Os homens de Absalão chegaram e perguntaram à mulher: “Você viu Aimaás e Jônatas?”. A mulher respondeu: “Estiveram aqui, mas atravessaram o riacho”. Os homens de Absalão os procuraram sem sucesso e voltaram para Jerusalém.
21 Mwurin ar pwuralahr, Ahimas oh Sonadan ahpw pwarada sang nan pwarero, ira ahpw kohla kairehki mehkoaros Depit. Ira patohwanohng duwen koasoandi me Ahidopel wiahiong nanmwarkio; ira ahpw padahkihong, “Komw ketin mwadang kotehla pillapet.”
21 Jônatas e Aimaás saíram do poço e correram para onde o rei Davi estava. “Depressa!”, disseram ao rei. “Atravessem o Jordão ainda esta noite!” E lhe contaram que Aitofel havia aconselhado que ele fosse capturado e morto.
22 Depit oh sapwellime ko eri tapihada kotehla Sordan, oh nin sohrahno koaruhsie kotelahr Sordan, sohte emen luhwehdi.
22 Então Davi e todos que o acompanhavam atravessaram o rio durante a noite e chegaram à outra margem antes do amanhecer.
23 Eri, ni Ahidopel eh kilangada duwen eh kaweido eh sohte pweida, e lusdahng pohn dakepe ahso oh tenge uhdakeo. Ni eh koasoanedier soahng koaros ni imweo, e ahpw lusiamala. E seridi ni sousoun eh peneinei.
23 Quando Aitofel viu que Absalão não havia seguido seu conselho, selou seu jumento, foi para sua cidade natal, pôs seus negócios em ordem e se enforcou. Assim morreu, e foi sepultado no túmulo da família.
24 Depit ahpw ketin lellahng nan kahnimw Mahanaim ni ahnsou me Apsalom oh mehn Israel ko kotehla Sordan.
24 Davi chegou logo a Maanaim. A essa altura, Absalão havia reunido todo o exército de Israel e conduzia as tropas até o outro lado do Jordão.
25 (Apsalom ahpw kasapwiladahng Amasa en wiliandi Sohap oh wia kaun lapalap en karis kan. Amasa iei nein Seder, mehn Ismael; eh nohno iei Apikail, nein Nahas, Nahas rien Seruaia, en Sohap eh nohno.)
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar seu exército em lugar de Joabe. (Amasa era primo de Joabe. Seu pai era Jéter, um ismaelita, e sua mãe, Abigail, era filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.)
26 Apsalom oh mehn Israel ko eri kauwada imwarail impwal ko nan wehin Kilead.
26 Absalão e o exército israelita acamparam na terra de Gileade.
27 Ni Depit eh lel nan kahnimw Mahanaim, Sopi ahpw tuhwong ih; eri, Sopi iei nein Nahas, mehn kahnimw Rappa nan Ammon; oh Makir, nein Ammiel, mehn kahnimw Lodepar pil tuhwong Depit, oh pil Parsilai, mehn kahnimw Rokelim nan Kilead.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, foi recebido por Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e por Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e por Barzilai, de Rogelim, em Gileade.
28 — ausente —
28 Trouxeram camas, vasilhas, tigelas, trigo e cevada, farinha e grãos tostados, feijão e lentilha,
29 — ausente —
29 mel, coalhada, ovelhas e queijo para Davi e os que o acompanhavam, pois disseram: “Vocês devem estar muito famintos, cansados e sedentos depois da longa caminhada pelo deserto”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.