2 Samuel 17
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Ahidopel ahpw patohwanlahng Apsalom, “I pahn pilada sounpei 12,000 oh mweselte pwohnget pwe I en pwakihala Depit.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 I pahn mahweniong nindokon eh ngiralahr oh nan kupwur tikitiklahr. E pahn masepwehkada oh ienge kan koaros pahn tangdoaui. Ih kelehpw me I pahn kemehla,
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 oh ienge kan koaros I pahn patohwandohng rehmwi, rasehng lih kommwad emen me pahn pwarodohng rehn eh pwoud. Metehmen me komw ketin kupwurki en mehla; aramas teiko koaros pahn poadoandoarla.”
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Apsalom oh kaunen mehn Israel ko koaros ahpw pwungkihda soangen kaweid wet.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Apsalom ahpw mahsanih, “Kumwail ekerodo Usai pwe kitail en rong dahme e pahn patohwan.”
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Ni Usai eh lel wasao, Apsalom ahpw mahsanihong, “Iet kaweid me Ahidopel patohwandohng kiht; dahme omw lamalam ong? Se en idawehn, de soh? Ma soh, a patohwandohng kiht dahme se en wia.”
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Usai ahpw sapeng, patohwan, “Kaweid en Ahidopel en ahnsou wet me inenen sapwung.
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Komw mwahngih duwen omwi pahpa Depit oh sapwellime sounpei kan ar nohn kehlail en mahwen, oh duwen ar rasehng pehr kommwad en nanwel men me nah kan kin pirapasang. Omwi pahpao iei sounpei koahiek men oh e sohte kin ketin pweidi rehn sapwellime sounpei kan.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Mweinele ahnsou wet e ketin rukurukseli nan pwoaren paip de nan ehu wasa tohrohr. Eri, ni ahnsou me Depit pahn ketin mahweniong sapwellimomwi sounpei kan, mehmen me pahn rong irair wet pahn nda me sapwellimomwi aramas akan lohdiong pahn Depit.
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Eri, aramas me keieu kommwad, kommwad sang laion kan, pahn masepwehkada, pwe mehn Israel koaros ese me omwi pahpao iei uhdahn sounpei kommwad emen oh sapwellime sounpei ko me kehlail.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 Eri, iei ei kaweid en met, komw ketin kapokonepene mehn Israel koaros, sang apali sahpwet lel apali, me uwen tohtohn irail duwehte piken ni oaroahr kan, oh komw pein kaunirailda nan mahwen.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Kitail pahn rapahki oh diarada Depit wasa me e ketiket ie, oh kitail ahpw pahn mahweniong mwohn eh pahn mwahngihada dahme wiewiawi. Ih oh ienge ko sohte pahn pitla.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Ma e pahn pweieklahng nan kahnimw ehu, sapwellimatail aramas akan koaros pahn walahng sellap kahnimwo oh karangkehdi, re sohte pahn mweidohng takai ehu en luhwehdi pohn dohlo wasao.”
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Eri, Apsalom oh mehn Israel koaros ahpw mahsanih, “En Usai eh kaweid me mwahusang mehlel en Ahidopel.” KAUN-O ahpw ketin koasoanehdi pwe en Ahidopel eh kaweid mwahu en dehr pweida, pwe Apsalom en paisuwedkihla.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Usai eri ndaiong samworo ko, Sadok oh Apaiadar, soangen kaweid me e patohwanohng Apsalom oh kaunen mehn Israel ko, oh pil soangen kaweid me Ahidopel kihong irail.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 E ahpw pil ndaiong ira, “Nna, kumwa mwadang kadarowohng Depit pakair pwe en dehr ketin pweiekidi ni wahsahn kot kan ni pillapo nan sapwtehno, ahpw en ketin kotehla mwadang Pillap Sordan, pwe ih oh sapwellime aramas akan en dehr lohdi oh kamakamala.”
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Eri, Sonadan oh Ahimas awiawih nan Enrokel, pwehki ara sohte men aramas en kilang ara pahn pedolong nan kahnimwo. Serepein lidu men ahpw kin kohla oh padahkihong ira dahme wiewiawi, a ira kohla oh kairehki Nanmwarki Depit.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Ahpw ni ahnsowo pwutak emen kilangirahda, e ahpw kohla padahkihong Apsalom; ira ahpw mwadangala oh rukula ni imwen ohl emen nan Pahurim. Eri, pwarer ehu mi limwahn imwen ohlo, me sohte pile, ih wasa ira rukula ie.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 En ohlo eh pwoudo ahpw ale mehn pweipwei ehu oh pwainkihdi ewen pwarero, oh kamwarakdiong powe weren kohn kei, pwe ira en sohte kak dierekda.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 Sapwellimen Apsalom kaunen sounpei kei ahpw kohdo oh idek rehn liho, “Ia Ahimas oh Sonadan?”
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Mwurin ar pwuralahr, Ahimas oh Sonadan ahpw pwarada sang nan pwarero, ira ahpw kohla kairehki mehkoaros Depit. Ira patohwanohng duwen koasoandi me Ahidopel wiahiong nanmwarkio; ira ahpw padahkihong, “Komw ketin mwadang kotehla pillapet.”
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Depit oh sapwellime ko eri tapihada kotehla Sordan, oh nin sohrahno koaruhsie kotelahr Sordan, sohte emen luhwehdi.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Eri, ni Ahidopel eh kilangada duwen eh kaweido eh sohte pweida, e lusdahng pohn dakepe ahso oh tenge uhdakeo. Ni eh koasoanedier soahng koaros ni imweo, e ahpw lusiamala. E seridi ni sousoun eh peneinei.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Depit ahpw ketin lellahng nan kahnimw Mahanaim ni ahnsou me Apsalom oh mehn Israel ko kotehla Sordan.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 (Apsalom ahpw kasapwiladahng Amasa en wiliandi Sohap oh wia kaun lapalap en karis kan. Amasa iei nein Seder, mehn Ismael; eh nohno iei Apikail, nein Nahas, Nahas rien Seruaia, en Sohap eh nohno.)
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Apsalom oh mehn Israel ko eri kauwada imwarail impwal ko nan wehin Kilead.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Ni Depit eh lel nan kahnimw Mahanaim, Sopi ahpw tuhwong ih; eri, Sopi iei nein Nahas, mehn kahnimw Rappa nan Ammon; oh Makir, nein Ammiel, mehn kahnimw Lodepar pil tuhwong Depit, oh pil Parsilai, mehn kahnimw Rokelim nan Kilead.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.