2 Samuel 17
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Ahidopel ahpw patohwanlahng Apsalom, “I pahn pilada sounpei 12,000 oh mweselte pwohnget pwe I en pwakihala Depit.
1 Disse ainda Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me disporei, e perseguirei Davi esta noite.
2 I pahn mahweniong nindokon eh ngiralahr oh nan kupwur tikitiklahr. E pahn masepwehkada oh ienge kan koaros pahn tangdoaui. Ih kelehpw me I pahn kemehla,
2 Assaltá-lo-ei, enquanto está cansado e frouxo de mãos; espantá-lo-ei; fugirá todo o povo que está com ele; então, matarei apenas o rei.
3 oh ienge kan koaros I pahn patohwandohng rehmwi, rasehng lih kommwad emen me pahn pwarodohng rehn eh pwoud. Metehmen me komw ketin kupwurki en mehla; aramas teiko koaros pahn poadoandoarla.”
3 Farei voltar a ti todo o povo; pois a volta de todos depende daquele a quem procuras matar; assim, todo o povo estará em paz.
4 Apsalom oh kaunen mehn Israel ko koaros ahpw pwungkihda soangen kaweid wet.
4 O parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Apsalom ahpw mahsanih, “Kumwail ekerodo Usai pwe kitail en rong dahme e pahn patohwan.”
5 Disse, porém, Absalão: Chamai, agora, a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Ni Usai eh lel wasao, Apsalom ahpw mahsanihong, “Iet kaweid me Ahidopel patohwandohng kiht; dahme omw lamalam ong? Se en idawehn, de soh? Ma soh, a patohwandohng kiht dahme se en wia.”
6 Tendo Husai chegado a Absalão, este lhe falou, dizendo: Desta maneira falou Aitofel; faremos segundo a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Usai ahpw sapeng, patohwan, “Kaweid en Ahidopel en ahnsou wet me inenen sapwung.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que deu Aitofel desta vez não é bom.
8 Komw mwahngih duwen omwi pahpa Depit oh sapwellime sounpei kan ar nohn kehlail en mahwen, oh duwen ar rasehng pehr kommwad en nanwel men me nah kan kin pirapasang. Omwi pahpao iei sounpei koahiek men oh e sohte kin ketin pweidi rehn sapwellime sounpei kan.
8 Continuou Husai: Bem conheces teu pai e seus homens e sabes que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; também teu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Mweinele ahnsou wet e ketin rukurukseli nan pwoaren paip de nan ehu wasa tohrohr. Eri, ni ahnsou me Depit pahn ketin mahweniong sapwellimomwi sounpei kan, mehmen me pahn rong irair wet pahn nda me sapwellimomwi aramas akan lohdiong pahn Depit.
9 Eis que, agora, estará de espreita nalguma cova ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no primeiro ataque alguns dos teus, cada um que o ouvir dirá: Houve derrota no povo que segue a Absalão.
10 Eri, aramas me keieu kommwad, kommwad sang laion kan, pahn masepwehkada, pwe mehn Israel koaros ese me omwi pahpao iei uhdahn sounpei kommwad emen oh sapwellime sounpei ko me kehlail.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o de leões, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é herói e que homens valentes são os que estão com ele.
11 Eri, iei ei kaweid en met, komw ketin kapokonepene mehn Israel koaros, sang apali sahpwet lel apali, me uwen tohtohn irail duwehte piken ni oaroahr kan, oh komw pein kaunirailda nan mahwen.
11 Eu, porém, aconselho que a toda pressa se reúna a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás no meio deles.
12 Kitail pahn rapahki oh diarada Depit wasa me e ketiket ie, oh kitail ahpw pahn mahweniong mwohn eh pahn mwahngihada dahme wiewiawi. Ih oh ienge ko sohte pahn pitla.
12 Então, iremos a ele em qualquer lugar em que se achar e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; ele não ficará, e nenhum dos homens que com ele estão, nem um só.
13 Ma e pahn pweieklahng nan kahnimw ehu, sapwellimatail aramas akan koaros pahn walahng sellap kahnimwo oh karangkehdi, re sohte pahn mweidohng takai ehu en luhwehdi pohn dohlo wasao.”
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade; e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que lá não se ache nem uma só pedrinha.
14 Eri, Apsalom oh mehn Israel koaros ahpw mahsanih, “En Usai eh kaweid me mwahusang mehlel en Ahidopel.” KAUN-O ahpw ketin koasoanehdi pwe en Ahidopel eh kaweid mwahu en dehr pweida, pwe Apsalom en paisuwedkihla.
14 Então, disseram Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o de Aitofel. Pois ordenara o Senhor que fosse dissipado o bom conselho de Aitofel, para que o mal sobreviesse contra Absalão.
15 Usai eri ndaiong samworo ko, Sadok oh Apaiadar, soangen kaweid me e patohwanohng Apsalom oh kaunen mehn Israel ko, oh pil soangen kaweid me Ahidopel kihong irail.
15 Disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 E ahpw pil ndaiong ira, “Nna, kumwa mwadang kadarowohng Depit pakair pwe en dehr ketin pweiekidi ni wahsahn kot kan ni pillapo nan sapwtehno, ahpw en ketin kotehla mwadang Pillap Sordan, pwe ih oh sapwellime aramas akan en dehr lohdi oh kamakamala.”
16 Agora, pois, mandai avisar depressa a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto, mas passa, sem demora, ao outro lado, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.
17 Eri, Sonadan oh Ahimas awiawih nan Enrokel, pwehki ara sohte men aramas en kilang ara pahn pedolong nan kahnimwo. Serepein lidu men ahpw kin kohla oh padahkihong ira dahme wiewiawi, a ira kohla oh kairehki Nanmwarki Depit.
17 Estavam Jônatas e Aimaás junto a En-Rogel; e uma criada lhes dava aviso, e eles iam e diziam ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Ahpw ni ahnsowo pwutak emen kilangirahda, e ahpw kohla padahkihong Apsalom; ira ahpw mwadangala oh rukula ni imwen ohl emen nan Pahurim. Eri, pwarer ehu mi limwahn imwen ohlo, me sohte pile, ih wasa ira rukula ie.
18 Viu-os, porém, um moço e avisou a Absalão; porém ambos partiram logo, apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 En ohlo eh pwoudo ahpw ale mehn pweipwei ehu oh pwainkihdi ewen pwarero, oh kamwarakdiong powe weren kohn kei, pwe ira en sohte kak dierekda.
19 A mulher desse homem tomou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos pilados de cereais sobre ela; assim, nada se soube.
20 Sapwellimen Apsalom kaunen sounpei kei ahpw kohdo oh idek rehn liho, “Ia Ahimas oh Sonadan?”
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram o vau das águas. Havendo-os procurado, sem os achar, voltaram para Jerusalém.
21 Mwurin ar pwuralahr, Ahimas oh Sonadan ahpw pwarada sang nan pwarero, ira ahpw kohla kairehki mehkoaros Depit. Ira patohwanohng duwen koasoandi me Ahidopel wiahiong nanmwarkio; ira ahpw padahkihong, “Komw ketin mwadang kotehla pillapet.”
21 Mal se retiraram, saíram logo os dois do poço, e foram dar aviso a Davi, e lhe disseram: Levantai-vos e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vós outros.
22 Depit oh sapwellime ko eri tapihada kotehla Sordan, oh nin sohrahno koaruhsie kotelahr Sordan, sohte emen luhwehdi.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantaram e passaram o Jordão; quando amanheceu, já nem um só havia que não tivesse passado o Jordão.
23 Eri, ni Ahidopel eh kilangada duwen eh kaweido eh sohte pweida, e lusdahng pohn dakepe ahso oh tenge uhdakeo. Ni eh koasoanedier soahng koaros ni imweo, e ahpw lusiamala. E seridi ni sousoun eh peneinei.
23 Vendo, pois, Aitofel que não fora seguido o seu conselho, albardou o jumento, dispôs-se e foi para casa e para a sua cidade; pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Depit ahpw ketin lellahng nan kahnimw Mahanaim ni ahnsou me Apsalom oh mehn Israel ko kotehla Sordan.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 (Apsalom ahpw kasapwiladahng Amasa en wiliandi Sohap oh wia kaun lapalap en karis kan. Amasa iei nein Seder, mehn Ismael; eh nohno iei Apikail, nein Nahas, Nahas rien Seruaia, en Sohap eh nohno.)
25 constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Era Amasa filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, o qual se deitara com Abigail, filha de Naás, e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Apsalom oh mehn Israel ko eri kauwada imwarail impwal ko nan wehin Kilead.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam-se na terra de Gileade.
27 Ni Depit eh lel nan kahnimw Mahanaim, Sopi ahpw tuhwong ih; eri, Sopi iei nein Nahas, mehn kahnimw Rappa nan Ammon; oh Makir, nein Ammiel, mehn kahnimw Lodepar pil tuhwong Depit, oh pil Parsilai, mehn kahnimw Rokelim nan Kilead.
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 — ausente —
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 — ausente —
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de gado e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.