2 Samuel 15

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mwurin met, Apsalom ahpw alehda were werennansapw poat, oahs ekei, oh sounpei 50 me pahn kin tieng mwowe.
1 Depois disso Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinqüenta homens para escoltaram-no.
2 E ahpw kin epwehnki sangkenei pwourda oh mihmihseli limwahn ewen kelen kahnimwo. Oh ni aramas emen eh pahn pwarodo wasao me kin men tuhkihong nanmwarki eh pwuhng kan pwe en kin ketin kapwungala, Apsalom kin ekerodo oh idek reh, “Kowe mehn ia?” Eri, ni eh kin sapeng, nda, “Maing, ngehi kisehn ehu kadaudok en Israel,”
2 Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta, e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: De que cidade és tu? O outro respondia: Teu servo é de tal tribo de Israel.
3 Apsalom ahpw kin sapeng, ketihtihki, “Kilang, omw koasoi kan me pwung oh inen, ahpw sohte aramas me pahn wiliandi nanmwarki pwe en rong omw kopwung.”
3 Vê, dizia-lhe Absalão; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.
4 E ahpw pil kin nda, “I ahpw men ngehi sounkopwung men, me aramas akan pahn kin pwarodo rehi pwe re en rapahki pwungen ar repenpwung kan; pwe I pahn kin nantihong pwe ar kopwung en kin pweida.”
4 E Absalão ajuntava: Oh, quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um litígio ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça.
5 Eri, ni aramaso eh pahn kin keieng mpe oh poaridi mwowe, Apsalom kin kapahla peho, kolada, oh metik.
5 E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.
6 E kin wia met ong mehn Israel koaros me kin pwarodo rehn nanmwarki pwe re en wia kopwung. Iei duwen eh kin men alkeniken pahrail.
6 Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israelitas.
7 Eri, mwurin sounpar pahieu, Apsalom ahpw patohwanohng Nanmwarki Depit, “Maing, komw ketin kupwure ie, oh ketin mweidohng I en patohla Epron oh kapwaiada inou ehu me I patohwan wiahiong KAUN-O.
7 Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.
8 Pwe ni ei patopato Kesur, nan Siria, I patohwan inoukihong KAUN-O me e pahn ketin kasapahlihielahng Serusalem, I pahn patohwan kaudokiong ih nan Epron.”
8 Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: se Senhor me reconduzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron.
9 Nanmwarkio eri mahsanihong, “Kohkohwei ni popohl.” Apsalom eri patopatohla Epron.
9 Vai em paz, disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.
10 E ahpw kadarpeseng meninkeder kei rehn kadaudok en Israel koaros, ketihtihki, “Ni amwail pahn rong ngilen sowi, kumwail werda, ketihtihki, ‘Apsalom wialahr nanmwarki nan Epron!’”
10 Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel, com esta mensagem: Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!
11 Apsalom eri kahrehda ohl 200 pwe en iang kohkohla sang Serusalem. A re sasairki eh lamalam, iei me re iangkihla ni kapehd mwakelekel.
11 Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração, sem nada suspeitar.
12 Eri, nindokon Apsalom eh wiewia eh meirong, e ahpw pil ileklahng Ahidopel, mehn kahnimw Kilo, en pwarodo. Iei ih emen sounkaweid en Nanmwarki Depit. Eri, koasoandien pelian nanmwarki ahpw laudla, oh iengen Apsalom kan wie tohtohla.
12 Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.
13 Meninkeder men eri pakairkihong Depit, patohwan, “Mehn Israel kan kin iangala Apsalom.”
13 Vieram então anunciar a Davi: Os israelitas aderem a Absalão!
14 Depit eri mahsanihong sapwellime lapalap ako me ieiang ih nan Serusalem, “Kitail pahn mwadang tangasang nan kahnimwet ma kitail men pitsang Apsalom. Eri, kitail mwadang, pwe ma soh, e pahn lel met oh kaloweikitaildi oh kemehla aramas koaros en kahnimw wet.”
14 Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente, e nos inflija a ruína, passando a cidade ao fio da espada.
15 Re ahpw sapeng, patohwan, “Eri, maing, Wasa Lapalap! Se pahn kapwaiada mehkoaros me komw ketin mahsanih.”
15 Os servos do rei disseram-lhe: Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos.
16 Eri, nanmwarkio ahpw mwesel iangahki sapwellime peneinei koaros oh lapalap ako, re ketiketieisang nan kahnimwo, oh sapwellime pekehi ehk me luhwehdi pwe re en sinsile tehnpeseo.
16 O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.
17 Eri, ni nanmwarkio oh sapwellime aramas ako koaros ar mweselsang nan kahnimwo, re ahpw ketin uhdi ni ihmw me mi ni imwin kahnimwo.
17 O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos, e se detiveram na última casa.
18 Sapwellime lapalap ako ahpw pil uh limwah nindokon mehn Kered oh mehn Peled ko alialu kohla mwohrail. Sounpei 600 me iangala nanmwarkio sang Kad pil keidla mwowe.
18 Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Get, todos marchavam diante do rei.
19 Nanmwarkio ahpw mahsanihong Idai, ar kaun, “Dahme kumwail ieiangkin kiht? Kumwail pwurala oh iangala nanmwarki kapwo. Pwe kowe mehn liki men, ke lipasang omw wehi.
19 O rei disse a Etai, o geteu: Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o {novo} rei, pois és um estrangeiro, e mesmo um exilado de tua terra.
20 Ahnsou mwotomwotte me ke mihmihki met, dahme ke pahn iangkin kiht? Ngehi I sehse ia wasa I pahn kohla ie. Eri, pwurala oh kahrehla iengomw ko. Oh KAUN-O en ketin kalahngan oh kupwureiuk.”
20 Chegaste ontem, e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo, e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo.
21 Idai ahpw sapeng nanmwarkio, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, ni mwaren KAUN-O I patohwan kahukihong komwi me I pahn patohwan iangkomwihla ahnsou koaros wasa koaros sohte lipilipil me komw pahn ketla ie, mehnda ma pil ketilahng pwoula ieu.”
21 Mas Etai respondeu ao rei: Pela vida do Senhor, e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, ali estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida.
22 Depit ahpw sapeng, mahsanih, “Eri, me mwahu! Nna, ukuwei!” Idai eri douluhlla iangahki nah sounpei ko oh iengarail kan.
22 Está bem, disse Davi, passa. E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.
23 Eri, aramas ako ahpw sengiseng laud ni ahnsou me iengen Depit ko douluhlla. Nanmwarkio eri ketin kotehla piletik en Kidron iangahki sapwellime ko, irail koaros eri ketin kapar ketiketlahng nan sapwtehn.
23 E estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.
24 Sadok, samworo men, pil iang irail, oh iangahki mehn Lipai kei me weuwa Kohpwahn Inowo, re ahpw pwilikihdi oh sohte pwurehng pwekada lao aramas koaros kohieisang nan kahnimwo. Samworo Apaiadar pil iang mi wasao.
24 Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia, e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.
25 Nanmwarkio eri mahsanihong Sadok, “Kapwurehla Kohpwahn Inowen nan kahnimwo. Ma KAUN-O pahn ketin kupwurei ie, e pahn ketin mweidohng ie ehu rahn I en pwurodo kilang Kohpwahn oh wasa e mihmi ie.
25 Disse então o rei a Sadoc: Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.
26 Ahpw ma e sohte ketin kupwurei ie—eri, en ketin wiahiong ie dahme e ketin kupwurki.”
26 Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver.
27 E ahpw pil ketin usehlahte eh mahsen ong Sadok, “Kilang, pil kahrehda noumw pwutak, Ahimas, oh nein Apaiadar nah pwutak, Sonadan, ni popohl, oh kumwail pwuralahng nan kahnimwo.
27 O rei disse ainda a Sadoc: Vede: tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Eri, I pahn awiawih ni wasahn kot kan ni pillapo nan sapwtehn, I lao ale rohng sang uhk.”
28 Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias.
29 Sadok oh Apaiadar eri kapwurehla Kohpwahn Inowo Serusalem oh mihmihte wasao.
29 Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 A Depit ketidahla pohn Nahnahn Olip wie tentenihr. E sohte ketin kidimki mehkot aluweluwe kan, ahpw tapwi me pweipweidi pwehki eh nsensuwed. Koaros me pil idawehnla moangarail kan pil iang koaduhpweldi, oh re pil wie sengiseng kohla.
30 Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.
31 Eri, ni pakair eh kohieng Depit duwen Ahidopel eh iangala en Apsalom eh pali, e ahpw kapakap, mahsanih, “Maing, KAUN, komw ketin kapingada en Ahidopel eh kaweid kan!”
31 Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!
32 Eri, ni ahnsou me Depit ketin lel pohn kumwen dohlo, wasa me ehu wasahn kaudok mie, kompoakepaho, Usai, mehn Ark, ahpw tuhwong, mi nan kihou oh pwehlte pohn moange.
32 Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.
33 Depit ahpw mahsanihong, “Ke sohte pahn kak sewese ie ma ke pahn iangiehla.
33 Davi disse-lhe: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;
34 Ahpw ke kak sewese ie ni omw pahn uhwong kaweid en Ahidopel, ma ke pwurowei nan kahnimwo oh ndaiong Apsalom, ‘Maing, iet ngehi me pahn liduwih komwi duwehte ei kin epwehnki liduwih omwi pahpa.’
34 mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante servir-te-ei a ti - então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquitofel.
35 Eri, samworo ko, Sadok oh Apaiadar, ira pahn mihmi wasao, oh ke pahn ndaiong ira mehkoaros me ke pahn rong nan tehnpas en nanmwarkio.
35 Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.
36 Neira pwutak ko, Ahimas oh Sonadan, pil iang mihmi rehra, oh ke pahn padahkihong ira rong koaros me ke pahn rong, pwe ira en wadohng ie.”
36 Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes.
37 Eri, Usai, kompoakepahn Depit, ahpw pwurala oh lel nan kahnimwo ahnsowohte me Apsalom pil lel wasao.
37 E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.