2 Samuel 15
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Mwurin met, Apsalom ahpw alehda were werennansapw poat, oahs ekei, oh sounpei 50 me pahn kin tieng mwowe.
1 Aconteceu depois disso que Absalão adquiriu para si um carro e cavalos, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
2 E ahpw kin epwehnki sangkenei pwourda oh mihmihseli limwahn ewen kelen kahnimwo. Oh ni aramas emen eh pahn pwarodo wasao me kin men tuhkihong nanmwarki eh pwuhng kan pwe en kin ketin kapwungala, Apsalom kin ekerodo oh idek reh, “Kowe mehn ia?” Eri, ni eh kin sapeng, nda, “Maing, ngehi kisehn ehu kadaudok en Israel,”
2 E levantando-se Absalão cedo, parava ao lado do caminho da porta; e quando algum homem tinha uma demanda para, vir ao rei a juízo, Absalão o chamava a si e lhe dizia: De que cidade és tu? E, dizendo ele: De tal tribo de Israel é teu servo;
3 Apsalom ahpw kin sapeng, ketihtihki, “Kilang, omw koasoi kan me pwung oh inen, ahpw sohte aramas me pahn wiliandi nanmwarki pwe en rong omw kopwung.”
3 Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não há da parte do rei quem te ouça.
4 E ahpw pil kin nda, “I ahpw men ngehi sounkopwung men, me aramas akan pahn kin pwarodo rehi pwe re en rapahki pwungen ar repenpwung kan; pwe I pahn kin nantihong pwe ar kopwung en kin pweida.”
4 Dizia mais Absalão: Ah, quem me dera ser constituído juiz na terra! para que viesse ter comigo todo homem que tivesse demanda ou questão, e eu lhe faria justiça.
5 Eri, ni aramaso eh pahn kin keieng mpe oh poaridi mwowe, Apsalom kin kapahla peho, kolada, oh metik.
5 Sucedia também que, quando alguém se chegava a ele para lhe fazer reverência, ele estendia a mão e, pegando nele o beijava.
6 E kin wia met ong mehn Israel koaros me kin pwarodo rehn nanmwarki pwe re en wia kopwung. Iei duwen eh kin men alkeniken pahrail.
6 Assim fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo; desse modo Absalão furtava o coração dos homens de Israel.
7 Eri, mwurin sounpar pahieu, Apsalom ahpw patohwanohng Nanmwarki Depit, “Maing, komw ketin kupwure ie, oh ketin mweidohng I en patohla Epron oh kapwaiada inou ehu me I patohwan wiahiong KAUN-O.
7 Aconteceu, ao cabo de quatro anos, que Absalão disse ao rei: Deixa-me ir pagar em Hebrom o voto que fiz ao Senhor.
8 Pwe ni ei patopato Kesur, nan Siria, I patohwan inoukihong KAUN-O me e pahn ketin kasapahlihielahng Serusalem, I pahn patohwan kaudokiong ih nan Epron.”
8 Porque, morando eu em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor, na verdade, me fizer tornar a Jerusalém, servirei ao Senhor.
9 Nanmwarkio eri mahsanihong, “Kohkohwei ni popohl.” Apsalom eri patopatohla Epron.
9 Então lhe disse o rei: Vai em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 E ahpw kadarpeseng meninkeder kei rehn kadaudok en Israel koaros, ketihtihki, “Ni amwail pahn rong ngilen sowi, kumwail werda, ketihtihki, ‘Apsalom wialahr nanmwarki nan Epron!’”
10 Absalão, porém, enviou emissários por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Apsalom eri kahrehda ohl 200 pwe en iang kohkohla sang Serusalem. A re sasairki eh lamalam, iei me re iangkihla ni kapehd mwakelekel.
11 E de Jerusalém foram com Absalão duzentos homens que tinham sido convidados; mas iam na sua simplicidade, pois nada sabiam daquele desígnio.
12 Eri, nindokon Apsalom eh wiewia eh meirong, e ahpw pil ileklahng Ahidopel, mehn kahnimw Kilo, en pwarodo. Iei ih emen sounkaweid en Nanmwarki Depit. Eri, koasoandien pelian nanmwarki ahpw laudla, oh iengen Apsalom kan wie tohtohla.
12 Também Absalão, enquanto oferecia os seus sacrifícios, mandou vir da cidade de Siló, Aitofel, o gilonita, conselheiro de Davi. E a conspiração tornava-se poderosa, crescendo cada vez mais o número do povo que estava com Absalão.
13 Meninkeder men eri pakairkihong Depit, patohwan, “Mehn Israel kan kin iangala Apsalom.”
13 Então veio um mensageiro a Davi, dizendo: O coração de todo o Israel vai após Absalão.
14 Depit eri mahsanihong sapwellime lapalap ako me ieiang ih nan Serusalem, “Kitail pahn mwadang tangasang nan kahnimwet ma kitail men pitsang Apsalom. Eri, kitail mwadang, pwe ma soh, e pahn lel met oh kaloweikitaildi oh kemehla aramas koaros en kahnimw wet.”
14 Disse, pois, Davi a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque doutra forma não poderemos escapar diante de Absalão. Apressai-vos a sair; não seja caso que ele nos apanhe de súbito, e lance sobre nós a ruína, e fira a cidade ao fio da espada.
15 Re ahpw sapeng, patohwan, “Eri, maing, Wasa Lapalap! Se pahn kapwaiada mehkoaros me komw ketin mahsanih.”
15 Então os servos do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Eri, nanmwarkio ahpw mwesel iangahki sapwellime peneinei koaros oh lapalap ako, re ketiketieisang nan kahnimwo, oh sapwellime pekehi ehk me luhwehdi pwe re en sinsile tehnpeseo.
16 Assim saiu o rei, com todos os de sua casa, deixando, porém, dez concubinas para guardarem a casa.
17 Eri, ni nanmwarkio oh sapwellime aramas ako koaros ar mweselsang nan kahnimwo, re ahpw ketin uhdi ni ihmw me mi ni imwin kahnimwo.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo, pararam na última casa:
18 Sapwellime lapalap ako ahpw pil uh limwah nindokon mehn Kered oh mehn Peled ko alialu kohla mwohrail. Sounpei 600 me iangala nanmwarkio sang Kad pil keidla mwowe.
18 E todos os seus servos iam ao seu lado; mas todos os quereteus, e todos os peleteus, e todos os giteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, caminhavam adiante do rei.
19 Nanmwarkio ahpw mahsanihong Idai, ar kaun, “Dahme kumwail ieiangkin kiht? Kumwail pwurala oh iangala nanmwarki kapwo. Pwe kowe mehn liki men, ke lipasang omw wehi.
19 Disse o rei a Itai, o giteu: Por que irias tu também conosco? Volta e fica-te com o rei, porque és estrangeiro e exilado; torna a teu lugar.
20 Ahnsou mwotomwotte me ke mihmihki met, dahme ke pahn iangkin kiht? Ngehi I sehse ia wasa I pahn kohla ie. Eri, pwurala oh kahrehla iengomw ko. Oh KAUN-O en ketin kalahngan oh kupwureiuk.”
20 Ontem vieste, e te levaria eu hoje conosco a vaguear? Pois eu vou para onde puder ir; volta, e lei, e contigo teus irmãos; a misericórdia e a fidelidade sejam contigo.
21 Idai ahpw sapeng nanmwarkio, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, ni mwaren KAUN-O I patohwan kahukihong komwi me I pahn patohwan iangkomwihla ahnsou koaros wasa koaros sohte lipilipil me komw pahn ketla ie, mehnda ma pil ketilahng pwoula ieu.”
21 Respondeu, porém, Itai ao rei, e disse: Vive o Senhor, e vive o rei meu senhor, que no lugar em que estiver o rei meu senhor, seja para morte, seja para vida, aí estará também o eu servo.
22 Depit ahpw sapeng, mahsanih, “Eri, me mwahu! Nna, ukuwei!” Idai eri douluhlla iangahki nah sounpei ko oh iengarail kan.
22 Então disse Davi a Itai: Vai, pois, e passa adiante. Assim passou Itai, o giteu, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que havia com ele.
23 Eri, aramas ako ahpw sengiseng laud ni ahnsou me iengen Depit ko douluhlla. Nanmwarkio eri ketin kotehla piletik en Kidron iangahki sapwellime ko, irail koaros eri ketin kapar ketiketlahng nan sapwtehn.
23 Toda a terra chorava em alta voz, enquanto todo o povo passava; e o rei atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo caminhava na direção do deserto.
24 Sadok, samworo men, pil iang irail, oh iangahki mehn Lipai kei me weuwa Kohpwahn Inowo, re ahpw pwilikihdi oh sohte pwurehng pwekada lao aramas koaros kohieisang nan kahnimwo. Samworo Apaiadar pil iang mi wasao.
24 E chegou Abiatar; e veio também Zadoque, e com ele todos os levitas que levavam a arca do pacto de Deus; e puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Nanmwarkio eri mahsanihong Sadok, “Kapwurehla Kohpwahn Inowen nan kahnimwo. Ma KAUN-O pahn ketin kupwurei ie, e pahn ketin mweidohng ie ehu rahn I en pwurodo kilang Kohpwahn oh wasa e mihmi ie.
25 Então disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade; pois, se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me fará voltar para lá, e me deixará ver a arca e a sua habitação.
26 Ahpw ma e sohte ketin kupwurei ie—eri, en ketin wiahiong ie dahme e ketin kupwurki.”
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti; eis-me aqui, faça a mim o que bem lhe parecer.
27 E ahpw pil ketin usehlahte eh mahsen ong Sadok, “Kilang, pil kahrehda noumw pwutak, Ahimas, oh nein Apaiadar nah pwutak, Sonadan, ni popohl, oh kumwail pwuralahng nan kahnimwo.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Não és tu porventura vidente? volta, pois, para a cidade em paz, e contigo também teus dois filhos, Aimaaz, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Eri, I pahn awiawih ni wasahn kot kan ni pillapo nan sapwtehn, I lao ale rohng sang uhk.”
28 Vede eu me demorarei nos vaus do deserto até que tenha notícias da vossa parte.
29 Sadok oh Apaiadar eri kapwurehla Kohpwahn Inowo Serusalem oh mihmihte wasao.
29 Zadoque, pois, e Abiatar tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus, e ficaram ali.
30 A Depit ketidahla pohn Nahnahn Olip wie tentenihr. E sohte ketin kidimki mehkot aluweluwe kan, ahpw tapwi me pweipweidi pwehki eh nsensuwed. Koaros me pil idawehnla moangarail kan pil iang koaduhpweldi, oh re pil wie sengiseng kohla.
30 Mas Davi, subindo pela encosta do monte das Oliveiras, ia chorando; tinha a cabeça coberta, e caminhava com os pés descalços. Também todo o povo que ia com ele tinha a cabeça coberta, e subia chorando sem cessar.
31 Eri, ni pakair eh kohieng Depit duwen Ahidopel eh iangala en Apsalom eh pali, e ahpw kapakap, mahsanih, “Maing, KAUN, komw ketin kapingada en Ahidopel eh kaweid kan!”
31 Então disseram a Davi: Aitofel está entre os que conspiraram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor, torna o conselho de Aitofel em loucura!
32 Eri, ni ahnsou me Depit ketin lel pohn kumwen dohlo, wasa me ehu wasahn kaudok mie, kompoakepaho, Usai, mehn Ark, ahpw tuhwong, mi nan kihou oh pwehlte pohn moange.
32 Ora, aconteceu que, chegando Davi ao cume, onde se costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, com a roupa rasgada e a cabeça coberta de terra.
33 Depit ahpw mahsanihong, “Ke sohte pahn kak sewese ie ma ke pahn iangiehla.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado;
34 Ahpw ke kak sewese ie ni omw pahn uhwong kaweid en Ahidopel, ma ke pwurowei nan kahnimwo oh ndaiong Apsalom, ‘Maing, iet ngehi me pahn liduwih komwi duwehte ei kin epwehnki liduwih omwi pahpa.’
34 porém se voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo; como fui dantes servo de teu pai, assim agora serei teu servo; dissipar-me-ás então a conselho de Aitofel.
35 Eri, samworo ko, Sadok oh Apaiadar, ira pahn mihmi wasao, oh ke pahn ndaiong ira mehkoaros me ke pahn rong nan tehnpas en nanmwarkio.
35 E não estão ali contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes? Portanto, tudo o que ouvires da casa do rei lhes dirás.
36 Neira pwutak ko, Ahimas oh Sonadan, pil iang mihmi rehra, oh ke pahn padahkihong ira rong koaros me ke pahn rong, pwe ira en wadohng ie.”
36 Eis que estão também ali com eles seus dois filhos, Aimaaz, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me avisareis de tudo o que ouvirdes.
37 Eri, Usai, kompoakepahn Depit, ahpw pwurala oh lel nan kahnimwo ahnsowohte me Apsalom pil lel wasao.
37 Husai, pois, amigo de Davi, voltou para a cidade. E Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.