2 Samuel 15
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Mwurin met, Apsalom ahpw alehda were werennansapw poat, oahs ekei, oh sounpei 50 me pahn kin tieng mwowe.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 E ahpw kin epwehnki sangkenei pwourda oh mihmihseli limwahn ewen kelen kahnimwo. Oh ni aramas emen eh pahn pwarodo wasao me kin men tuhkihong nanmwarki eh pwuhng kan pwe en kin ketin kapwungala, Apsalom kin ekerodo oh idek reh, “Kowe mehn ia?” Eri, ni eh kin sapeng, nda, “Maing, ngehi kisehn ehu kadaudok en Israel,”
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Apsalom ahpw kin sapeng, ketihtihki, “Kilang, omw koasoi kan me pwung oh inen, ahpw sohte aramas me pahn wiliandi nanmwarki pwe en rong omw kopwung.”
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 E ahpw pil kin nda, “I ahpw men ngehi sounkopwung men, me aramas akan pahn kin pwarodo rehi pwe re en rapahki pwungen ar repenpwung kan; pwe I pahn kin nantihong pwe ar kopwung en kin pweida.”
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Eri, ni aramaso eh pahn kin keieng mpe oh poaridi mwowe, Apsalom kin kapahla peho, kolada, oh metik.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 E kin wia met ong mehn Israel koaros me kin pwarodo rehn nanmwarki pwe re en wia kopwung. Iei duwen eh kin men alkeniken pahrail.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Eri, mwurin sounpar pahieu, Apsalom ahpw patohwanohng Nanmwarki Depit, “Maing, komw ketin kupwure ie, oh ketin mweidohng I en patohla Epron oh kapwaiada inou ehu me I patohwan wiahiong KAUN-O.
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 Pwe ni ei patopato Kesur, nan Siria, I patohwan inoukihong KAUN-O me e pahn ketin kasapahlihielahng Serusalem, I pahn patohwan kaudokiong ih nan Epron.”
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Nanmwarkio eri mahsanihong, “Kohkohwei ni popohl.” Apsalom eri patopatohla Epron.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 E ahpw kadarpeseng meninkeder kei rehn kadaudok en Israel koaros, ketihtihki, “Ni amwail pahn rong ngilen sowi, kumwail werda, ketihtihki, ‘Apsalom wialahr nanmwarki nan Epron!’”
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 Apsalom eri kahrehda ohl 200 pwe en iang kohkohla sang Serusalem. A re sasairki eh lamalam, iei me re iangkihla ni kapehd mwakelekel.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 Eri, nindokon Apsalom eh wiewia eh meirong, e ahpw pil ileklahng Ahidopel, mehn kahnimw Kilo, en pwarodo. Iei ih emen sounkaweid en Nanmwarki Depit. Eri, koasoandien pelian nanmwarki ahpw laudla, oh iengen Apsalom kan wie tohtohla.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Meninkeder men eri pakairkihong Depit, patohwan, “Mehn Israel kan kin iangala Apsalom.”
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Depit eri mahsanihong sapwellime lapalap ako me ieiang ih nan Serusalem, “Kitail pahn mwadang tangasang nan kahnimwet ma kitail men pitsang Apsalom. Eri, kitail mwadang, pwe ma soh, e pahn lel met oh kaloweikitaildi oh kemehla aramas koaros en kahnimw wet.”
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Re ahpw sapeng, patohwan, “Eri, maing, Wasa Lapalap! Se pahn kapwaiada mehkoaros me komw ketin mahsanih.”
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Eri, nanmwarkio ahpw mwesel iangahki sapwellime peneinei koaros oh lapalap ako, re ketiketieisang nan kahnimwo, oh sapwellime pekehi ehk me luhwehdi pwe re en sinsile tehnpeseo.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Eri, ni nanmwarkio oh sapwellime aramas ako koaros ar mweselsang nan kahnimwo, re ahpw ketin uhdi ni ihmw me mi ni imwin kahnimwo.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Sapwellime lapalap ako ahpw pil uh limwah nindokon mehn Kered oh mehn Peled ko alialu kohla mwohrail. Sounpei 600 me iangala nanmwarkio sang Kad pil keidla mwowe.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Nanmwarkio ahpw mahsanihong Idai, ar kaun, “Dahme kumwail ieiangkin kiht? Kumwail pwurala oh iangala nanmwarki kapwo. Pwe kowe mehn liki men, ke lipasang omw wehi.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 Ahnsou mwotomwotte me ke mihmihki met, dahme ke pahn iangkin kiht? Ngehi I sehse ia wasa I pahn kohla ie. Eri, pwurala oh kahrehla iengomw ko. Oh KAUN-O en ketin kalahngan oh kupwureiuk.”
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 Idai ahpw sapeng nanmwarkio, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, ni mwaren KAUN-O I patohwan kahukihong komwi me I pahn patohwan iangkomwihla ahnsou koaros wasa koaros sohte lipilipil me komw pahn ketla ie, mehnda ma pil ketilahng pwoula ieu.”
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Depit ahpw sapeng, mahsanih, “Eri, me mwahu! Nna, ukuwei!” Idai eri douluhlla iangahki nah sounpei ko oh iengarail kan.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Eri, aramas ako ahpw sengiseng laud ni ahnsou me iengen Depit ko douluhlla. Nanmwarkio eri ketin kotehla piletik en Kidron iangahki sapwellime ko, irail koaros eri ketin kapar ketiketlahng nan sapwtehn.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Sadok, samworo men, pil iang irail, oh iangahki mehn Lipai kei me weuwa Kohpwahn Inowo, re ahpw pwilikihdi oh sohte pwurehng pwekada lao aramas koaros kohieisang nan kahnimwo. Samworo Apaiadar pil iang mi wasao.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Nanmwarkio eri mahsanihong Sadok, “Kapwurehla Kohpwahn Inowen nan kahnimwo. Ma KAUN-O pahn ketin kupwurei ie, e pahn ketin mweidohng ie ehu rahn I en pwurodo kilang Kohpwahn oh wasa e mihmi ie.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Ahpw ma e sohte ketin kupwurei ie—eri, en ketin wiahiong ie dahme e ketin kupwurki.”
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 E ahpw pil ketin usehlahte eh mahsen ong Sadok, “Kilang, pil kahrehda noumw pwutak, Ahimas, oh nein Apaiadar nah pwutak, Sonadan, ni popohl, oh kumwail pwuralahng nan kahnimwo.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 Eri, I pahn awiawih ni wasahn kot kan ni pillapo nan sapwtehn, I lao ale rohng sang uhk.”
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 Sadok oh Apaiadar eri kapwurehla Kohpwahn Inowo Serusalem oh mihmihte wasao.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 A Depit ketidahla pohn Nahnahn Olip wie tentenihr. E sohte ketin kidimki mehkot aluweluwe kan, ahpw tapwi me pweipweidi pwehki eh nsensuwed. Koaros me pil idawehnla moangarail kan pil iang koaduhpweldi, oh re pil wie sengiseng kohla.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Eri, ni pakair eh kohieng Depit duwen Ahidopel eh iangala en Apsalom eh pali, e ahpw kapakap, mahsanih, “Maing, KAUN, komw ketin kapingada en Ahidopel eh kaweid kan!”
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Eri, ni ahnsou me Depit ketin lel pohn kumwen dohlo, wasa me ehu wasahn kaudok mie, kompoakepaho, Usai, mehn Ark, ahpw tuhwong, mi nan kihou oh pwehlte pohn moange.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 Depit ahpw mahsanihong, “Ke sohte pahn kak sewese ie ma ke pahn iangiehla.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 Ahpw ke kak sewese ie ni omw pahn uhwong kaweid en Ahidopel, ma ke pwurowei nan kahnimwo oh ndaiong Apsalom, ‘Maing, iet ngehi me pahn liduwih komwi duwehte ei kin epwehnki liduwih omwi pahpa.’
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Eri, samworo ko, Sadok oh Apaiadar, ira pahn mihmi wasao, oh ke pahn ndaiong ira mehkoaros me ke pahn rong nan tehnpas en nanmwarkio.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 Neira pwutak ko, Ahimas oh Sonadan, pil iang mihmi rehra, oh ke pahn padahkihong ira rong koaros me ke pahn rong, pwe ira en wadohng ie.”
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Eri, Usai, kompoakepahn Depit, ahpw pwurala oh lel nan kahnimwo ahnsowohte me Apsalom pil lel wasao.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.