2 Samuel 15
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 Mwurin met, Apsalom ahpw alehda were werennansapw poat, oahs ekei, oh sounpei 50 me pahn kin tieng mwowe.
1 Algum tempo depois, Absalão adquiriu uma carruagem, cavalos e uma escolta de cinqüenta homens.
2 E ahpw kin epwehnki sangkenei pwourda oh mihmihseli limwahn ewen kelen kahnimwo. Oh ni aramas emen eh pahn pwarodo wasao me kin men tuhkihong nanmwarki eh pwuhng kan pwe en kin ketin kapwungala, Apsalom kin ekerodo oh idek reh, “Kowe mehn ia?” Eri, ni eh kin sapeng, nda, “Maing, ngehi kisehn ehu kadaudok en Israel,”
2 Ele se levantava cedo e ficava junto ao caminho que levava à porta da cidade. Sempre que alguém trazia uma causa para ser decidida pelo rei, Absalão o chamava e perguntava de que cidade vinha. A pessoa respondia que era de uma das tribos de Israel,
3 Apsalom ahpw kin sapeng, ketihtihki, “Kilang, omw koasoi kan me pwung oh inen, ahpw sohte aramas me pahn wiliandi nanmwarki pwe en rong omw kopwung.”
3 e Absalão dizia: "A sua causa é válida e legítima, mas não há nenhum representante do rei para ouvi-lo".
4 E ahpw pil kin nda, “I ahpw men ngehi sounkopwung men, me aramas akan pahn kin pwarodo rehi pwe re en rapahki pwungen ar repenpwung kan; pwe I pahn kin nantihong pwe ar kopwung en kin pweida.”
4 E Absalão acrescentava: "Quem me dera ser designado juiz desta terra! Todos os que tivessem uma causa ou uma questão legal viriam a mim, e eu lhe faria justiça".
5 Eri, ni aramaso eh pahn kin keieng mpe oh poaridi mwowe, Apsalom kin kapahla peho, kolada, oh metik.
5 E sempre que alguém se aproximava dele para prostrar-se em sinal de respeito, Absalão estendia a mão, abraçava-o e beijava-o.
6 E kin wia met ong mehn Israel koaros me kin pwarodo rehn nanmwarki pwe re en wia kopwung. Iei duwen eh kin men alkeniken pahrail.
6 Absalão agia assim com todos os israelitas que vinham pedir que o rei lhes fizesse justiça. Assim ele foi conquistando a lealdade dos homens de Israel.
7 Eri, mwurin sounpar pahieu, Apsalom ahpw patohwanohng Nanmwarki Depit, “Maing, komw ketin kupwure ie, oh ketin mweidohng I en patohla Epron oh kapwaiada inou ehu me I patohwan wiahiong KAUN-O.
7 Ao final de quatro anos, Absalão disse ao rei: "Deixa-me ir a Hebrom para cumprir um voto que fiz ao Senhor.
8 Pwe ni ei patopato Kesur, nan Siria, I patohwan inoukihong KAUN-O me e pahn ketin kasapahlihielahng Serusalem, I pahn patohwan kaudokiong ih nan Epron.”
8 Quando o teu servo estava em Gesur, na Síria, fez este voto: Se o Senhor me permitir voltar a Jerusalém, prestarei culto a ele em Hebrom".
9 Nanmwarkio eri mahsanihong, “Kohkohwei ni popohl.” Apsalom eri patopatohla Epron.
9 "Vá em paz! ", disse o rei. E ele foi para Hebrom.
10 E ahpw kadarpeseng meninkeder kei rehn kadaudok en Israel koaros, ketihtihki, “Ni amwail pahn rong ngilen sowi, kumwail werda, ketihtihki, ‘Apsalom wialahr nanmwarki nan Epron!’”
10 Absalão enviou secretamente mensageiros a todas as tribos de Israel, dizendo: "Assim que vocês ouvirem o som das trombetas, digam: Absalão é rei em Hebrom".
11 Apsalom eri kahrehda ohl 200 pwe en iang kohkohla sang Serusalem. A re sasairki eh lamalam, iei me re iangkihla ni kapehd mwakelekel.
11 Absalão levou duzentos homens de Jerusalém. Eles tinham sido convidados e nada sabiam nem suspeitavam do que estava acontecendo.
12 Eri, nindokon Apsalom eh wiewia eh meirong, e ahpw pil ileklahng Ahidopel, mehn kahnimw Kilo, en pwarodo. Iei ih emen sounkaweid en Nanmwarki Depit. Eri, koasoandien pelian nanmwarki ahpw laudla, oh iengen Apsalom kan wie tohtohla.
12 Depois de oferecer sacrifícios, Absalão mandou chamar da cidade de Gilo Aitofel, que era de Gilo, conselheiro de Davi. A conspiração ganhou força, e cresceu o número dos que seguiam Absalão.
13 Meninkeder men eri pakairkihong Depit, patohwan, “Mehn Israel kan kin iangala Apsalom.”
13 Então um mensageiro chegou e disse a Davi: "Os israelitas estão com Absalão! "
14 Depit eri mahsanihong sapwellime lapalap ako me ieiang ih nan Serusalem, “Kitail pahn mwadang tangasang nan kahnimwet ma kitail men pitsang Apsalom. Eri, kitail mwadang, pwe ma soh, e pahn lel met oh kaloweikitaildi oh kemehla aramas koaros en kahnimw wet.”
14 Então Davi disse aos conselheiros que estavam com ele em Jerusalém: "Vamos fugir; caso contrário não escaparemos de Absalão. Se não partirmos imediatamente ele nos alcançará, causará a nossa ruína e matará o povo à espada".
15 Re ahpw sapeng, patohwan, “Eri, maing, Wasa Lapalap! Se pahn kapwaiada mehkoaros me komw ketin mahsanih.”
15 Os conselheiros do rei lhe responderam: "Teus servos estão dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, decidir".
16 Eri, nanmwarkio ahpw mwesel iangahki sapwellime peneinei koaros oh lapalap ako, re ketiketieisang nan kahnimwo, oh sapwellime pekehi ehk me luhwehdi pwe re en sinsile tehnpeseo.
16 O rei partiu, seguido por todos os de sua família; deixou, porém, dez concubinas para tomarem conta do palácio.
17 Eri, ni nanmwarkio oh sapwellime aramas ako koaros ar mweselsang nan kahnimwo, re ahpw ketin uhdi ni ihmw me mi ni imwin kahnimwo.
17 Assim, o rei partiu com todo o povo. Pararam na última casa da cidade,
18 Sapwellime lapalap ako ahpw pil uh limwah nindokon mehn Kered oh mehn Peled ko alialu kohla mwohrail. Sounpei 600 me iangala nanmwarkio sang Kad pil keidla mwowe.
18 e todos os seus soldados marcharam, passando por ele: todos os queretitas e peletitas, e os seiscentos giteus que o acompanhavam desde Gate.
19 Nanmwarkio ahpw mahsanihong Idai, ar kaun, “Dahme kumwail ieiangkin kiht? Kumwail pwurala oh iangala nanmwarki kapwo. Pwe kowe mehn liki men, ke lipasang omw wehi.
19 O rei disse então a Itai, de Gate: "Por que você está indo conosco? Volte e fique com o novo rei, pois você é estrangeiro, um exilado de sua terra.
20 Ahnsou mwotomwotte me ke mihmihki met, dahme ke pahn iangkin kiht? Ngehi I sehse ia wasa I pahn kohla ie. Eri, pwurala oh kahrehla iengomw ko. Oh KAUN-O en ketin kalahngan oh kupwureiuk.”
20 Faz pouco tempo que você chegou. Como eu poderia fazê-lo acompanhar-me? Volte e leve consigo os seus irmãos. Que o Senhor o trate com bondade e fidelidade! "
21 Idai ahpw sapeng nanmwarkio, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, ni mwaren KAUN-O I patohwan kahukihong komwi me I pahn patohwan iangkomwihla ahnsou koaros wasa koaros sohte lipilipil me komw pahn ketla ie, mehnda ma pil ketilahng pwoula ieu.”
21 Itai, contudo, respondeu ao rei: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que onde quer que o rei, meu senhor, esteja, ali estará o seu servo, para viver ou para morrer! "
22 Depit ahpw sapeng, mahsanih, “Eri, me mwahu! Nna, ukuwei!” Idai eri douluhlla iangahki nah sounpei ko oh iengarail kan.
22 Então Davi disse a Itai: "Está bem, pode ir adiante". E Itai, o giteu, marchou, com todos os seus soldados e com as famílias que estavam com ele.
23 Eri, aramas ako ahpw sengiseng laud ni ahnsou me iengen Depit ko douluhlla. Nanmwarkio eri ketin kotehla piletik en Kidron iangahki sapwellime ko, irail koaros eri ketin kapar ketiketlahng nan sapwtehn.
23 Todo o povo do lugar chorava em alta voz enquanto o exército passava. O rei atravessou o vale do Cedrom e todo o povo foi com ele em direção ao deserto.
24 Sadok, samworo men, pil iang irail, oh iangahki mehn Lipai kei me weuwa Kohpwahn Inowo, re ahpw pwilikihdi oh sohte pwurehng pwekada lao aramas koaros kohieisang nan kahnimwo. Samworo Apaiadar pil iang mi wasao.
24 Zadoque também estava lá, e com ele todos os levitas que carregavam a arca da aliança de Deus; Abiatar também estava lá. Puseram no chão a arca de Deus até que todo o povo saísse da cidade.
25 Nanmwarkio eri mahsanihong Sadok, “Kapwurehla Kohpwahn Inowen nan kahnimwo. Ma KAUN-O pahn ketin kupwurei ie, e pahn ketin mweidohng ie ehu rahn I en pwurodo kilang Kohpwahn oh wasa e mihmi ie.
25 Então o rei disse a Zadoque: "Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se o Senhor mostrar benevolência a mim, ele me trará de volta e me deixará ver a arca e o lugar onde ela deve permanecer.
26 Ahpw ma e sohte ketin kupwurei ie—eri, en ketin wiahiong ie dahme e ketin kupwurki.”
26 Mas, se ele disser que já não sou do seu agrado, aqui estou! Faça ele comigo o que for de sua vontade".
27 E ahpw pil ketin usehlahte eh mahsen ong Sadok, “Kilang, pil kahrehda noumw pwutak, Ahimas, oh nein Apaiadar nah pwutak, Sonadan, ni popohl, oh kumwail pwuralahng nan kahnimwo.
27 Disse ainda o rei ao sacerdote Zadoque: "Fique alerta! Volte em paz para a cidade, você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Eri, I pahn awiawih ni wasahn kot kan ni pillapo nan sapwtehn, I lao ale rohng sang uhk.”
28 Junto às torrentes do deserto ficarei esperando notícias de vocês".
29 Sadok oh Apaiadar eri kapwurehla Kohpwahn Inowo Serusalem oh mihmihte wasao.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém, e lá permaneceram.
30 A Depit ketidahla pohn Nahnahn Olip wie tentenihr. E sohte ketin kidimki mehkot aluweluwe kan, ahpw tapwi me pweipweidi pwehki eh nsensuwed. Koaros me pil idawehnla moangarail kan pil iang koaduhpweldi, oh re pil wie sengiseng kohla.
30 Davi, porém, continuou subindo o monte das Oliveiras, caminhando e chorando, e com a cabeça coberta e os pés descalços. E todos os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e subiam chorando.
31 Eri, ni pakair eh kohieng Depit duwen Ahidopel eh iangala en Apsalom eh pali, e ahpw kapakap, mahsanih, “Maing, KAUN, komw ketin kapingada en Ahidopel eh kaweid kan!”
31 Quando informaram a Davi que Aitofel era um dos conspiradores que apoiavam Absalão, Davi orou: "Ó Senhor, transforma em loucura os conselhos de Aitofel".
32 Eri, ni ahnsou me Depit ketin lel pohn kumwen dohlo, wasa me ehu wasahn kaudok mie, kompoakepaho, Usai, mehn Ark, ahpw tuhwong, mi nan kihou oh pwehlte pohn moange.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, ao lugar onde o povo costumava adorar a Deus, veio ao seu encontro o arquita Husai, com a roupa rasgada e com terra sobre a cabeça.
33 Depit ahpw mahsanihong, “Ke sohte pahn kak sewese ie ma ke pahn iangiehla.
33 E Davi lhe disse: "Não adianta você vir comigo.
34 Ahpw ke kak sewese ie ni omw pahn uhwong kaweid en Ahidopel, ma ke pwurowei nan kahnimwo oh ndaiong Apsalom, ‘Maing, iet ngehi me pahn liduwih komwi duwehte ei kin epwehnki liduwih omwi pahpa.’
34 Mas se voltar à cidade, poderá dizer a Absalão: ‘Estarei a teu serviço, ó rei. No passado estive a serviço de teu pai, mas agora estarei a teu serviço’. Assim você me ajudará, frustrando o conselho de Aitofel.
35 Eri, samworo ko, Sadok oh Apaiadar, ira pahn mihmi wasao, oh ke pahn ndaiong ira mehkoaros me ke pahn rong nan tehnpas en nanmwarkio.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Informe-os do que você souber no palácio.
36 Neira pwutak ko, Ahimas oh Sonadan, pil iang mihmi rehra, oh ke pahn padahkihong ira rong koaros me ke pahn rong, pwe ira en wadohng ie.”
36 Também estão lá os dois filhos deles: Aimaás e Jônatas. Por meio deles me informe de tudo que você ouvir".
37 Eri, Usai, kompoakepahn Depit, ahpw pwurala oh lel nan kahnimwo ahnsowohte me Apsalom pil lel wasao.
37 Então Husai, amigo de Davi, chegou a Jerusalém quando Absalão estava entrando na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.