2 Samuel 14

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sohap ese mehlel duwen Depit eh kupwur pahtouki sapwellime pwutak Apsalom,
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 ih eri ileklahng lih loalokong men me kin kousoan Tekoa. Ni liho eh leledo, Sohap ahpw ndahng, “Mwomwehda me ke mihmi nan nsensuwed laud; likawihada likoun nsensuwed oh dehr karada pitenmoangomw kan. Mwomwehda me kowe lih emen me mihmi nan nsensuwed laud ahnsou reirei.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Kowe eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng dahme I ndaiong uhk.”
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Liho eri patohla rehn nanmwarkio oh poaridiong nanpwel, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin kupwure ie.”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe reh, mahsanih, “Dahme ke anahne?”
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Eri maing, ei tungoal pwutak riemen, rahn ehu ira ahpw peida nansapw, wasa me sohte me pahn doareirapeseng, emen ira ahpw kemehla emen.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Eri, met ei peneinei uhwongieier oh ngidingidkihong ie I en patohwanohng irail nei pwutako pwe re en kemehla pwehki eh kemelahr rieo. Ma ar pekipek pahn pweida, I pahn kelehpwla, sohla nei pwutak. Re pahn kauwehla ei koapworopwor oh sohla me pahn kadakadaur eden ei pwoudo.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Nanmwarkio ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pwurowei ni imwomwo, ngehi me pahn seweseiuk pwukoahki ire wet.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Liho ahpw patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, mehkoaros me komwi pahn ketin wia, ngehi oh ei peneinei me pahn pwukoahki; komwi oh omwi peneinei sohte pahn iang pidada ire wet.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Nanmwarkio eri sapeng, mahsanih, “Ma mehmen pahn men kauweikomwihla, a ke pakairkihong ie, e ahpw pahn sohla kedirepweiuk.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 A liho patohwan, “Wasa Lapalap en ketin loulouki ong sapwellime Koht, pwe ei peneinei me ahneki pwukoahn ikih melahn nei pwutako re en dehr wiahda ehu dihp me pahn laudsang kamakamalahn nei pwutak teio.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Liho ahpw pil patohwanlahng, “Maing, Wasa Lapalap, komwi pil ketin mweidohng ie I en pil pato.”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Liho eri patohwanohng, “Dahme komwi ketin wiahkihong soangen sapwung wet ong sapwellimen Koht aramas akan? Komwi sohte mweidohng sapwellimomwi pwutako en pein pwurodo sang eh kalipilipala, eri, pein komwi ketin kadeingkomwidahr nin duwen dahme komwi ahpwtehn mahhsanih.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Kitail koaros pahn kapilsalehdala, kitail rasehng pihl me wudekiong nanpwel me sohte kak en pwurehng rikirikpene. Koht pil sohte kin ketin kapwuredohng me melahr akan nan mour wet, ahpw nanmwarki kak ketin kasapahldo aramas emen me kalipilipala.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 Eri, maing Wasa Lapalap, kahrepen ei patohdo rehmwi, pwehki aramas akan kasaloweiedahr, I ahpw mengimengloalki me I pahn patohdo pahn kupwuromwi ni koapworopwor me komwi pahn ketin kapwaiada dahme I pahn peki.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 I medemedewe me komwi pahn ketin karonge ie oh kapitiesang ih me songosong en kemehla ngehi oh ei tungoal pwutako oh adihasang kiht sahpw me Koht ketikihong sapwellime aramas akan.
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 Maing, I mengimengloalki me sapwellimomwi inou pahn kapitiehla, pwehki nanmwarki eh rasehng sapwellimen Koht tohnleng oh kak ketin katohrepeseng me suwed oh me mwahu. KAUN-O omwi Koht, en ketin ieiang komwi!”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Nanmwarki ahpw sapeng, mahsanih, “I pahn idek rehmw peidek ehu, eri ke uhdahn pahn lokaia mehlel ong ie.”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe reh, mahsanih, “Sohap me padahkihong uhk soahng koaros me ke en wia?”
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Ahpw e wia met pwehn kapwungala ire wet. Wasa Lapalap me erpit rasehng sapwellimen Koht tohnleng oh pil mwahngih soahng koaros me kin wiawi,”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Eri mwuhr, nanmwarkio ahpw mahsanihong Sohap, “Eri, I koasoanedier nan kapehdi I en kapwaiada dahme ke anahnehn. Eri, kohwei oh kahrehdo met mwahnakapw Apsalom.”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Sohap ahpw poaridiong nanpwel mwohn silangin Depit oh patohwan, “Koht en ketin kupwuramwahwih komwi, Wasa Lapalap. Met I patohwan ese duwen omwi ketin kupwurperenkin ie, pwehki omwi ketin kupwurehla ei pekipek.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Ih eri patopatolahng Kesur oh kahrehdo Apsalom nan Serusalem.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Nanmwarkio ahpw ketin koasoanehdi pwe Apsalom en dehr kin kousoan nan tehnpaso, pwe e mahsanih, “I sohte men tuhwong.” Apsalom eri kin koukousoan ni imweo, oh sohte kin pwarala mwohn silangin nanmwarkio.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Eri, sohte aramas emen mie nan wehin Israel me ndandki eh masamwahu oh paliwaramwahu duwehte Apsalom; sang ni moange lel ni sendin neh.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Pitenmoange inenen mosul; pak ehu nan pahr ehu e kin seisei ni eh kin reireila oh toutoula. Toutouwih kin paun limau ni eh kin tenek ni mehntenek en wehio.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Eri, Apsalom naineki pwutak silimen oh serepein men, ede Damar, me inenen masamwahu.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Apsalom koukousoanki Serusalem erein sounpar riau, ahpw e sohte mwahn kin tuhwong nanmwarkio.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Ih eri ileklahng Sohap, pwe en wiliandi oh tuhwong mahs nanmwarkio; ahpw Sohap sohte men pwarodo reh. E pil pwurehng ileklahng Sohap, a Sohap pil kahngete pwarodo reh.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Eri, Apsalom ahpw ndaiong eh ladu kan, “Kilang, en Sohap eh mwetuwel me mihte limwahn ahiet me wahn parli kan nektehn dondol. Kumwail kohwei oh isikada.” Ladu ko eri kohlahte isikada mwetuwelo.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Sohap eri kohla ni imwen Apsalom oh idek reh, “Dahme omw ladu kan wiahkihda soahng wet, isikada ei mwetuwelo?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Apsalom eri sapeng, “Ahki I kadarowohng komwi pakair ehu komwi en ketido pwe komwi en wilianiehdi patohla rehn nanmwarki oh kalelapak, ‘Dahme I kohkihdo sang Kesur, oh dahme I mihmihki met? Pwe e mwahwongete I en mihmihte wasao.’” E ahpw pil usehlahte, ketihtihki, “I men komwi en kupwure ie oh wia pwe I en kak patowohng pahn kupwur en nanmwarkio; pwe ma I sekenikente nan dipeio, a en ketin kemeiehla.”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Sohap eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng mehkoaros. Nanmwarkio eri poaronlahng Apsalom en patohdo reh. Apsalom eri patohla pahn kupwure oh poaridiong mwohn silangi. Nanmwarkio eri kasamwo oh metik.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.