2 Samuel 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Sohap ese mehlel duwen Depit eh kupwur pahtouki sapwellime pwutak Apsalom,
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 ih eri ileklahng lih loalokong men me kin kousoan Tekoa. Ni liho eh leledo, Sohap ahpw ndahng, “Mwomwehda me ke mihmi nan nsensuwed laud; likawihada likoun nsensuwed oh dehr karada pitenmoangomw kan. Mwomwehda me kowe lih emen me mihmi nan nsensuwed laud ahnsou reirei.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 Kowe eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng dahme I ndaiong uhk.”
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Liho eri patohla rehn nanmwarkio oh poaridiong nanpwel, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin kupwure ie.”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe reh, mahsanih, “Dahme ke anahne?”
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 Eri maing, ei tungoal pwutak riemen, rahn ehu ira ahpw peida nansapw, wasa me sohte me pahn doareirapeseng, emen ira ahpw kemehla emen.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 Eri, met ei peneinei uhwongieier oh ngidingidkihong ie I en patohwanohng irail nei pwutako pwe re en kemehla pwehki eh kemelahr rieo. Ma ar pekipek pahn pweida, I pahn kelehpwla, sohla nei pwutak. Re pahn kauwehla ei koapworopwor oh sohla me pahn kadakadaur eden ei pwoudo.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Nanmwarkio ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pwurowei ni imwomwo, ngehi me pahn seweseiuk pwukoahki ire wet.”
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 Liho ahpw patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, mehkoaros me komwi pahn ketin wia, ngehi oh ei peneinei me pahn pwukoahki; komwi oh omwi peneinei sohte pahn iang pidada ire wet.”
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Nanmwarkio eri sapeng, mahsanih, “Ma mehmen pahn men kauweikomwihla, a ke pakairkihong ie, e ahpw pahn sohla kedirepweiuk.”
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 A liho patohwan, “Wasa Lapalap en ketin loulouki ong sapwellime Koht, pwe ei peneinei me ahneki pwukoahn ikih melahn nei pwutako re en dehr wiahda ehu dihp me pahn laudsang kamakamalahn nei pwutak teio.”
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Liho ahpw pil patohwanlahng, “Maing, Wasa Lapalap, komwi pil ketin mweidohng ie I en pil pato.”
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Liho eri patohwanohng, “Dahme komwi ketin wiahkihong soangen sapwung wet ong sapwellimen Koht aramas akan? Komwi sohte mweidohng sapwellimomwi pwutako en pein pwurodo sang eh kalipilipala, eri, pein komwi ketin kadeingkomwidahr nin duwen dahme komwi ahpwtehn mahhsanih.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Kitail koaros pahn kapilsalehdala, kitail rasehng pihl me wudekiong nanpwel me sohte kak en pwurehng rikirikpene. Koht pil sohte kin ketin kapwuredohng me melahr akan nan mour wet, ahpw nanmwarki kak ketin kasapahldo aramas emen me kalipilipala.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 Eri, maing Wasa Lapalap, kahrepen ei patohdo rehmwi, pwehki aramas akan kasaloweiedahr, I ahpw mengimengloalki me I pahn patohdo pahn kupwuromwi ni koapworopwor me komwi pahn ketin kapwaiada dahme I pahn peki.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 I medemedewe me komwi pahn ketin karonge ie oh kapitiesang ih me songosong en kemehla ngehi oh ei tungoal pwutako oh adihasang kiht sahpw me Koht ketikihong sapwellime aramas akan.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 Maing, I mengimengloalki me sapwellimomwi inou pahn kapitiehla, pwehki nanmwarki eh rasehng sapwellimen Koht tohnleng oh kak ketin katohrepeseng me suwed oh me mwahu. KAUN-O omwi Koht, en ketin ieiang komwi!”
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 Nanmwarki ahpw sapeng, mahsanih, “I pahn idek rehmw peidek ehu, eri ke uhdahn pahn lokaia mehlel ong ie.”
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe reh, mahsanih, “Sohap me padahkihong uhk soahng koaros me ke en wia?”
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 Ahpw e wia met pwehn kapwungala ire wet. Wasa Lapalap me erpit rasehng sapwellimen Koht tohnleng oh pil mwahngih soahng koaros me kin wiawi,”
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Eri mwuhr, nanmwarkio ahpw mahsanihong Sohap, “Eri, I koasoanedier nan kapehdi I en kapwaiada dahme ke anahnehn. Eri, kohwei oh kahrehdo met mwahnakapw Apsalom.”
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Sohap ahpw poaridiong nanpwel mwohn silangin Depit oh patohwan, “Koht en ketin kupwuramwahwih komwi, Wasa Lapalap. Met I patohwan ese duwen omwi ketin kupwurperenkin ie, pwehki omwi ketin kupwurehla ei pekipek.”
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Ih eri patopatolahng Kesur oh kahrehdo Apsalom nan Serusalem.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Nanmwarkio ahpw ketin koasoanehdi pwe Apsalom en dehr kin kousoan nan tehnpaso, pwe e mahsanih, “I sohte men tuhwong.” Apsalom eri kin koukousoan ni imweo, oh sohte kin pwarala mwohn silangin nanmwarkio.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 Eri, sohte aramas emen mie nan wehin Israel me ndandki eh masamwahu oh paliwaramwahu duwehte Apsalom; sang ni moange lel ni sendin neh.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Pitenmoange inenen mosul; pak ehu nan pahr ehu e kin seisei ni eh kin reireila oh toutoula. Toutouwih kin paun limau ni eh kin tenek ni mehntenek en wehio.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 Eri, Apsalom naineki pwutak silimen oh serepein men, ede Damar, me inenen masamwahu.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Apsalom koukousoanki Serusalem erein sounpar riau, ahpw e sohte mwahn kin tuhwong nanmwarkio.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 Ih eri ileklahng Sohap, pwe en wiliandi oh tuhwong mahs nanmwarkio; ahpw Sohap sohte men pwarodo reh. E pil pwurehng ileklahng Sohap, a Sohap pil kahngete pwarodo reh.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 Eri, Apsalom ahpw ndaiong eh ladu kan, “Kilang, en Sohap eh mwetuwel me mihte limwahn ahiet me wahn parli kan nektehn dondol. Kumwail kohwei oh isikada.” Ladu ko eri kohlahte isikada mwetuwelo.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Sohap eri kohla ni imwen Apsalom oh idek reh, “Dahme omw ladu kan wiahkihda soahng wet, isikada ei mwetuwelo?”
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Apsalom eri sapeng, “Ahki I kadarowohng komwi pakair ehu komwi en ketido pwe komwi en wilianiehdi patohla rehn nanmwarki oh kalelapak, ‘Dahme I kohkihdo sang Kesur, oh dahme I mihmihki met? Pwe e mwahwongete I en mihmihte wasao.’” E ahpw pil usehlahte, ketihtihki, “I men komwi en kupwure ie oh wia pwe I en kak patowohng pahn kupwur en nanmwarkio; pwe ma I sekenikente nan dipeio, a en ketin kemeiehla.”
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 Sohap eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng mehkoaros. Nanmwarkio eri poaronlahng Apsalom en patohdo reh. Apsalom eri patohla pahn kupwure oh poaridiong mwohn silangi. Nanmwarkio eri kasamwo oh metik.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.