2 Samuel 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Sohap ese mehlel duwen Depit eh kupwur pahtouki sapwellime pwutak Apsalom,
1 Percebendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 ih eri ileklahng lih loalokong men me kin kousoan Tekoa. Ni liho eh leledo, Sohap ahpw ndahng, “Mwomwehda me ke mihmi nan nsensuwed laud; likawihada likoun nsensuwed oh dehr karada pitenmoangomw kan. Mwomwehda me kowe lih emen me mihmi nan nsensuwed laud ahnsou reirei.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: Finge que estás profundamente triste, põe vestidos de luto, não te unjas com óleo e sê como mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 Kowe eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng dahme I ndaiong uhk.”
3 Apresenta-te ao rei e fala-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Liho eri patohla rehn nanmwarkio oh poaridiong nanpwel, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin kupwure ie.”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra, e disse: Salva-me, ó rei!
5 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe reh, mahsanih, “Dahme ke anahne?”
5 Perguntou-lhe o rei: Que tens? Ela respondeu: Ah! Sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Eri maing, ei tungoal pwutak riemen, rahn ehu ira ahpw peida nansapw, wasa me sohte me pahn doareirapeseng, emen ira ahpw kemehla emen.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; um feriu ao outro e o matou.
7 Eri, met ei peneinei uhwongieier oh ngidingidkihong ie I en patohwanohng irail nei pwutako pwe re en kemehla pwehki eh kemelahr rieo. Ma ar pekipek pahn pweida, I pahn kelehpwla, sohla nei pwutak. Re pahn kauwehla ei koapworopwor oh sohla me pahn kadakadaur eden ei pwoudo.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida de quem ele matou e para que destruamos também o herdeiro. Assim, apagarão a última brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Nanmwarkio ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pwurowei ni imwomwo, ngehi me pahn seweseiuk pwukoahki ire wet.”
8 Disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordens a teu respeito.
9 Liho ahpw patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, mehkoaros me komwi pahn ketin wia, ngehi oh ei peneinei me pahn pwukoahki; komwi oh omwi peneinei sohte pahn iang pidada ire wet.”
9 Disse a mulher tecoíta ao rei: A culpa, ó rei, meu senhor, caia sobre mim e sobre a casa de meu pai; o rei, porém, e o seu trono sejam inocentes.
10 Nanmwarkio eri sapeng, mahsanih, “Ma mehmen pahn men kauweikomwihla, a ke pakairkihong ie, e ahpw pahn sohla kedirepweiuk.”
10 Disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 A liho patohwan, “Wasa Lapalap en ketin loulouki ong sapwellime Koht, pwe ei peneinei me ahneki pwukoahn ikih melahn nei pwutako re en dehr wiahda ehu dihp me pahn laudsang kamakamalahn nei pwutak teio.”
11 Disse ela: Ora, lembra-te, ó rei, do Senhor , teu Deus, para que os vingadores do sangue não se multipliquem a matar e exterminem meu filho. Respondeu ele: Tão certo como vive o Senhor , não há de cair no chão nem um só dos cabelos de teu filho.
12 Liho ahpw pil patohwanlahng, “Maing, Wasa Lapalap, komwi pil ketin mweidohng ie I en pil pato.”
12 Então, disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra contigo, ó rei, meu senhor. Disse ele: Fala.
13 Liho eri patohwanohng, “Dahme komwi ketin wiahkihong soangen sapwung wet ong sapwellimen Koht aramas akan? Komwi sohte mweidohng sapwellimomwi pwutako en pein pwurodo sang eh kalipilipala, eri, pein komwi ketin kadeingkomwidahr nin duwen dahme komwi ahpwtehn mahhsanih.
13 Prosseguiu a mulher: Por que pensas tu doutro modo contra o povo de Deus? Pois, em pronunciando o rei esse juízo, condena-se a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Kitail koaros pahn kapilsalehdala, kitail rasehng pihl me wudekiong nanpwel me sohte kak en pwurehng rikirikpene. Koht pil sohte kin ketin kapwuredohng me melahr akan nan mour wet, ahpw nanmwarki kak ketin kasapahldo aramas emen me kalipilipala.
14 Porque temos de morrer e somos como águas derramadas na terra que já não se podem juntar; pois Deus não tira a vida, mas cogita meios para que o banido não permaneça arrojado de sua presença.
15 Eri, maing Wasa Lapalap, kahrepen ei patohdo rehmwi, pwehki aramas akan kasaloweiedahr, I ahpw mengimengloalki me I pahn patohdo pahn kupwuromwi ni koapworopwor me komwi pahn ketin kapwaiada dahme I pahn peki.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; pois dizia a tua serva: Falarei ao rei; porventura, ele fará segundo a palavra da sua serva.
16 I medemedewe me komwi pahn ketin karonge ie oh kapitiesang ih me songosong en kemehla ngehi oh ei tungoal pwutako oh adihasang kiht sahpw me Koht ketikihong sapwellime aramas akan.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.
17 Maing, I mengimengloalki me sapwellimomwi inou pahn kapitiehla, pwehki nanmwarki eh rasehng sapwellimen Koht tohnleng oh kak ketin katohrepeseng me suwed oh me mwahu. KAUN-O omwi Koht, en ketin ieiang komwi!”
17 Dizia mais a tua serva: Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade; porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal. O Senhor , teu Deus, será contigo.
18 Nanmwarki ahpw sapeng, mahsanih, “I pahn idek rehmw peidek ehu, eri ke uhdahn pahn lokaia mehlel ong ie.”
18 Então, respondeu o rei e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Respondeu a mulher: Pois fale o rei, meu senhor.
19 Nanmwarkio ahpw ketin keinemwe reh, mahsanih, “Sohap me padahkihong uhk soahng koaros me ke en wia?”
19 Disse o rei: Não é certo que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? Respondeu ela: Tão certo como vive a tua alma, ó rei, meu senhor, ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem dito; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem e foi ele quem ditou à tua serva todas estas palavras.
20 Ahpw e wia met pwehn kapwungala ire wet. Wasa Lapalap me erpit rasehng sapwellimen Koht tohnleng oh pil mwahngih soahng koaros me kin wiawi,”
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto. Porém sábio é meu senhor, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Eri mwuhr, nanmwarkio ahpw mahsanihong Sohap, “Eri, I koasoanedier nan kapehdi I en kapwaiada dahme ke anahnehn. Eri, kohwei oh kahrehdo met mwahnakapw Apsalom.”
21 Então, o rei disse a Joabe: Atendi ao teu pedido; vai, pois, e traze o jovem Absalão.
22 Sohap ahpw poaridiong nanpwel mwohn silangin Depit oh patohwan, “Koht en ketin kupwuramwahwih komwi, Wasa Lapalap. Met I patohwan ese duwen omwi ketin kupwurperenkin ie, pwehki omwi ketin kupwurehla ei pekipek.”
22 Inclinando-se Joabe, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: Hoje, reconheço que achei mercê diante de ti, ó rei, meu senhor; porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Ih eri patopatolahng Kesur oh kahrehdo Apsalom nan Serusalem.
23 Levantou-se Joabe, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Nanmwarkio ahpw ketin koasoanehdi pwe Apsalom en dehr kin kousoan nan tehnpaso, pwe e mahsanih, “I sohte men tuhwong.” Apsalom eri kin koukousoan ni imweo, oh sohte kin pwarala mwohn silangin nanmwarkio.
24 Disse o rei: Torne para a sua casa e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa e não viu a face do rei.
25 Eri, sohte aramas emen mie nan wehin Israel me ndandki eh masamwahu oh paliwaramwahu duwehte Apsalom; sang ni moange lel ni sendin neh.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão celebrado por sua beleza como Absalão; da planta do pé ao alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Pitenmoange inenen mosul; pak ehu nan pahr ehu e kin seisei ni eh kin reireila oh toutoula. Toutouwih kin paun limau ni eh kin tenek ni mehntenek en wehio.
26 Quando cortava o cabelo (e isto se fazia no fim de cada ano, porquanto muito lhe pesava), seu peso era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Eri, Apsalom naineki pwutak silimen oh serepein men, ede Damar, me inenen masamwahu.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; esta era mulher formosa à vista.
28 Apsalom koukousoanki Serusalem erein sounpar riau, ahpw e sohte mwahn kin tuhwong nanmwarkio.
28 Tendo ficado Absalão dois anos em Jerusalém e sem ver a face do rei,
29 Ih eri ileklahng Sohap, pwe en wiliandi oh tuhwong mahs nanmwarkio; ahpw Sohap sohte men pwarodo reh. E pil pwurehng ileklahng Sohap, a Sohap pil kahngete pwarodo reh.
29 mandou ele chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém ele não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ainda não quis ele vir.
30 Eri, Apsalom ahpw ndaiong eh ladu kan, “Kilang, en Sohap eh mwetuwel me mihte limwahn ahiet me wahn parli kan nektehn dondol. Kumwail kohwei oh isikada.” Ladu ko eri kohlahte isikada mwetuwelo.
30 Então, disse aos seus servos: Vede ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide e metei-lhe fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Sohap eri kohla ni imwen Apsalom oh idek reh, “Dahme omw ladu kan wiahkihda soahng wet, isikada ei mwetuwelo?”
31 Então, Joabe se levantou, e foi à casa de Absalão, e lhe disse: Por que meteram fogo os teus servos no pedaço de campo que é meu?
32 Apsalom eri sapeng, “Ahki I kadarowohng komwi pakair ehu komwi en ketido pwe komwi en wilianiehdi patohla rehn nanmwarki oh kalelapak, ‘Dahme I kohkihdo sang Kesur, oh dahme I mihmihki met? Pwe e mwahwongete I en mihmihte wasao.’” E ahpw pil usehlahte, ketihtihki, “I men komwi en kupwure ie oh wia pwe I en kak patowohng pahn kupwur en nanmwarkio; pwe ma I sekenikente nan dipeio, a en ketin kemeiehla.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Mandei chamar-te, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, quero ver a face do rei; se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Sohap eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng mehkoaros. Nanmwarkio eri poaronlahng Apsalom en patohdo reh. Apsalom eri patohla pahn kupwure oh poaridiong mwohn silangi. Nanmwarkio eri kasamwo oh metik.
33 Então, Joabe foi ao rei e lho disse. Chamou o rei a Absalão, e este se lhe apresentou e inclinou-se sobre o rosto em terra, diante do rei. O rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.