2 Samuel 12
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 KAUN-O ahpw ketin poaronehla soukohp Nadan rehn Depit. Nadan eri patohla rehn Depit oh patohwan, “Mie ohl riemen me kin koukousoan nan kahnimw ehu; emen ira me kepwehpwe, a emen me semwehmwe.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Eri, me kepwehpweo naineki kou oh sihpw tohto,
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 a me semwehmweo naineki sihmpwultehmen, ihte me e pwainda, me e kin apwahpwalih oh kakairada ni imwe mpen nah seri kan. E kin kamwengehki pein eh tungoal kisin mwenge kan, e kin kanimpile sang nan pein nah kepen nimpil kan, oh e kin sikesikekih. E kin wiahki likamwete emen nah serepein.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 Rahn ehu, aramas en keiru men pa leledong ni imwen ohl kepwehpweo. Ohl kepwehpwe menet sohte men kemehla emen nah mahn ako pwe en kamadipwehki aramas en keiruwo; e ahpw kihsang nein ohl semwehmweo nah sihmpwulo, oh kemehla pwe en kamadipwehki mehn keiruwo me mihmi ni imweo.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Ni Depit eh karongehda met e ahpw engiengda kowahlap pahn ohl kepwehpweo oh mahsanihong Nadan, “I kahukihla KAUN-O me ketin ieias, me soangen aramas me wiahda soangen tiahk wet, uhdahn konehng en kamakamala!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 E pahn kapwurehla pahn pak pahieu uwen me e kihsangehro, pwehki soangen tiahk loallap wet me e wiahda.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Nadan ahpw patohwanohng Depit, “Iei komwi me aramaso. Oh iet me KAUN-O, Koht en Israel, mahsanih, ‘I kasapwiluhkada en nanmwarkien Israel oh kapituhkala sang rehn Sohl.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 I kihong uhk eh wehi oh eh pwoud kan; I wiahkinuhkala nanmwarkien Israel oh Suda. Oh ma met sohte itar, I pahn kihong uhk soahng kei me laudsang oh mwahusang pak riepak.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Eri a, dahme ke mwamwahlkihki ei kosonned akan? Dahme ke wiahkihdahki dihp wet mwohn silangi? Pwe kowe me kemehla Uraia nan mahwen; kowe me mweidohng mehn Ammon kan en kemehla; ke ahpw ale eh pwoud oh pwoudikihda.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Iei me, erein dih koaros, ekei rehn kadaudokomw kan pahn mehla suwed pwehki omw mwamwahlkiniehla oh kihsang en Uraia eh pwoud oh pwoudikihda.
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 I kahukihla me I pahn kahredohng uhk apwal sang nan omw peneinei. Ke pahn pein kilang met ni ei pahn adihasang uhk omw pwoud kan oh kihong emen tohrohr; e ahpw pahn wiahda rehrail nsenen pwopwoud ni rahn pwe aramas akan en ese.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Pwe ke dipadahr ni rir, ahpw I pahn kapwaiada mepwukat ni sansal mwohn mesen mehn Israel koaros.’”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Depit eri patohwan, “Iet ngehi aramas dipan emen me dipadahr ong KAUN-O.”
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Ahpw pwehki omwi ketin kauwehla wahun KAUN-O ni omwi ketin wiahda met, sapwellimomwi serio pahn mehla.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Nadan eri patopatohla ni imweo.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Depit eri peki rehn Koht pwe serio en mwahula. E ahpw sohla konote mehkot, oh nipwong koaros e kin ketilong nan sapwellime pere oh kin poaridiong nan taht wonohn ie.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Sapwellime lapalap akan en tehnpeseo ahpw kin patohla reh oh song en peki en ketida sang nan tahto, ahpw e so mwahn kupwure irail, oh sohte mwahn iang irail konote mehkot.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Eri, mwurin wihk ehu, serio ahpw mehla, oh sapwellime lapalap ako sohte men patohwan pakairkihong duwen mehlao. Pwe re nda, “Ni serio eh momour, Depit sohte kin ketin sapeng kitail ni atail kin men patohwan lokaiaiong. Ia duwen atail pahn patohwanohng me sapwellime serio melahr? E kakete ketin wiahda mehkot sapwung.”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 A ni Depit eh ketin tehkada duwen ar wie mwengmwengininginpene, e mwahngihada me serio melahr. Ih eri keinemwe rehrail, “Dah, serio melahr?”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Depit eri ketida sang nan tahto, lokipilda, koasoanehda piten tapwi, oh wilianda sapwellime likou kan. Ih eri ketila nan tehnpas en KAUN-O pwe en ketin wia sapwellime kaudok. Ni eh ketin sapahldohng nan tehnpeseo, e mahsanih re en kaunopadahng konote, e ahpw ketidi nin tehpel oh konot.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Sapwellime lapalap ako ahpw patohwanohng, “Maing, se sohte patohwan wehwehki met. Ni serio eh momour, komw kin ketin tentenihrki oh kin ketin kaikaisihsol. A met, ni eh melahr, komw ketida oh wie konokonot.”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Depit ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Ei, mehlel; I kaisihsol oh sengiseng nindokon serio eh momour; pwe I kihkihong me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwih ie oh sohte mweidohng serio en mehla.
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Ahpw met, ni eh melahr, dahme I pahn kaisihsolki? Kak I en kapwurehiong mour rehn serio? Ehu rahn I pahn kohla reh, ahpw ih e sohte mwahn kak kohdo rehi.”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Depit eri ketin kansenamwahwihala eh pwoud Padsipa. E ahpw tuhwong oh wiahda nsenen pwopwoud. Liho eri naitikihada pwutak emen, me Depit ketikihong ede Solomon. KAUN-O ahpw ketin loalloale kisin pwutako,
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 oh mahsanihong soukohp Nadan en kihong eden pwutako Sedidaia, pwehki KAUN-O eh ketin loalloale.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Sohap usehla mahweniong Rappa, poahsoan kaunen Ammon, oh e kerenieng kalowehdi.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 E ahpw kadaralahng Depit meninkeder kei, patohwan, “I mahweniong Rappa oh kalowehdi arail wasahn nahk pihl.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Met komwi ketikipene luhwen sapwellimomwi karis kan, oh mahweniong kahnimwo pwe pein komwi en kalowehdi, pwe I sohte men ale kapingpen lohdi en kahnimwo.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Depit eri ketikipene sapwellime karis ko oh mahweniong Rappa oh kalowehdi.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Depit ketikihsang mwaramwar kohl ehu pohn moangen koht Molek, dikedik en eni en mehn Ammon kan, me toutouki kerenieng paun isihsek limau oh kisin takai kesempwal mi loale. Depit ale takai kesempwalo oh wiahkihda mware. E pil ketikihda dipwisou lohdi kei sang ni kahnimwo
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 oh ketikihong tohn wasao re en doadoahngki rasaras, kua, oh sile, oh itonehng irail re en wiahda takain kou ihmw. E pil wiahiong soahngohte ong tohn kahnimw teikan en Ammon. Ih oh sapwellime sounpei kan ahpw pwuralahng Serusalem.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.