2 Samuel 12
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 KAUN-O ahpw ketin poaronehla soukohp Nadan rehn Depit. Nadan eri patohla rehn Depit oh patohwan, “Mie ohl riemen me kin koukousoan nan kahnimw ehu; emen ira me kepwehpwe, a emen me semwehmwe.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Eri, me kepwehpweo naineki kou oh sihpw tohto,
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 a me semwehmweo naineki sihmpwultehmen, ihte me e pwainda, me e kin apwahpwalih oh kakairada ni imwe mpen nah seri kan. E kin kamwengehki pein eh tungoal kisin mwenge kan, e kin kanimpile sang nan pein nah kepen nimpil kan, oh e kin sikesikekih. E kin wiahki likamwete emen nah serepein.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 Rahn ehu, aramas en keiru men pa leledong ni imwen ohl kepwehpweo. Ohl kepwehpwe menet sohte men kemehla emen nah mahn ako pwe en kamadipwehki aramas en keiruwo; e ahpw kihsang nein ohl semwehmweo nah sihmpwulo, oh kemehla pwe en kamadipwehki mehn keiruwo me mihmi ni imweo.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Ni Depit eh karongehda met e ahpw engiengda kowahlap pahn ohl kepwehpweo oh mahsanihong Nadan, “I kahukihla KAUN-O me ketin ieias, me soangen aramas me wiahda soangen tiahk wet, uhdahn konehng en kamakamala!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 E pahn kapwurehla pahn pak pahieu uwen me e kihsangehro, pwehki soangen tiahk loallap wet me e wiahda.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Nadan ahpw patohwanohng Depit, “Iei komwi me aramaso. Oh iet me KAUN-O, Koht en Israel, mahsanih, ‘I kasapwiluhkada en nanmwarkien Israel oh kapituhkala sang rehn Sohl.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 I kihong uhk eh wehi oh eh pwoud kan; I wiahkinuhkala nanmwarkien Israel oh Suda. Oh ma met sohte itar, I pahn kihong uhk soahng kei me laudsang oh mwahusang pak riepak.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Eri a, dahme ke mwamwahlkihki ei kosonned akan? Dahme ke wiahkihdahki dihp wet mwohn silangi? Pwe kowe me kemehla Uraia nan mahwen; kowe me mweidohng mehn Ammon kan en kemehla; ke ahpw ale eh pwoud oh pwoudikihda.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Iei me, erein dih koaros, ekei rehn kadaudokomw kan pahn mehla suwed pwehki omw mwamwahlkiniehla oh kihsang en Uraia eh pwoud oh pwoudikihda.
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 I kahukihla me I pahn kahredohng uhk apwal sang nan omw peneinei. Ke pahn pein kilang met ni ei pahn adihasang uhk omw pwoud kan oh kihong emen tohrohr; e ahpw pahn wiahda rehrail nsenen pwopwoud ni rahn pwe aramas akan en ese.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Pwe ke dipadahr ni rir, ahpw I pahn kapwaiada mepwukat ni sansal mwohn mesen mehn Israel koaros.’”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Depit eri patohwan, “Iet ngehi aramas dipan emen me dipadahr ong KAUN-O.”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Ahpw pwehki omwi ketin kauwehla wahun KAUN-O ni omwi ketin wiahda met, sapwellimomwi serio pahn mehla.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Nadan eri patopatohla ni imweo.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Depit eri peki rehn Koht pwe serio en mwahula. E ahpw sohla konote mehkot, oh nipwong koaros e kin ketilong nan sapwellime pere oh kin poaridiong nan taht wonohn ie.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Sapwellime lapalap akan en tehnpeseo ahpw kin patohla reh oh song en peki en ketida sang nan tahto, ahpw e so mwahn kupwure irail, oh sohte mwahn iang irail konote mehkot.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Eri, mwurin wihk ehu, serio ahpw mehla, oh sapwellime lapalap ako sohte men patohwan pakairkihong duwen mehlao. Pwe re nda, “Ni serio eh momour, Depit sohte kin ketin sapeng kitail ni atail kin men patohwan lokaiaiong. Ia duwen atail pahn patohwanohng me sapwellime serio melahr? E kakete ketin wiahda mehkot sapwung.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 A ni Depit eh ketin tehkada duwen ar wie mwengmwengininginpene, e mwahngihada me serio melahr. Ih eri keinemwe rehrail, “Dah, serio melahr?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Depit eri ketida sang nan tahto, lokipilda, koasoanehda piten tapwi, oh wilianda sapwellime likou kan. Ih eri ketila nan tehnpas en KAUN-O pwe en ketin wia sapwellime kaudok. Ni eh ketin sapahldohng nan tehnpeseo, e mahsanih re en kaunopadahng konote, e ahpw ketidi nin tehpel oh konot.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Sapwellime lapalap ako ahpw patohwanohng, “Maing, se sohte patohwan wehwehki met. Ni serio eh momour, komw kin ketin tentenihrki oh kin ketin kaikaisihsol. A met, ni eh melahr, komw ketida oh wie konokonot.”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Depit ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Ei, mehlel; I kaisihsol oh sengiseng nindokon serio eh momour; pwe I kihkihong me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwih ie oh sohte mweidohng serio en mehla.
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Ahpw met, ni eh melahr, dahme I pahn kaisihsolki? Kak I en kapwurehiong mour rehn serio? Ehu rahn I pahn kohla reh, ahpw ih e sohte mwahn kak kohdo rehi.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Depit eri ketin kansenamwahwihala eh pwoud Padsipa. E ahpw tuhwong oh wiahda nsenen pwopwoud. Liho eri naitikihada pwutak emen, me Depit ketikihong ede Solomon. KAUN-O ahpw ketin loalloale kisin pwutako,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 oh mahsanihong soukohp Nadan en kihong eden pwutako Sedidaia, pwehki KAUN-O eh ketin loalloale.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Sohap usehla mahweniong Rappa, poahsoan kaunen Ammon, oh e kerenieng kalowehdi.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 E ahpw kadaralahng Depit meninkeder kei, patohwan, “I mahweniong Rappa oh kalowehdi arail wasahn nahk pihl.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Met komwi ketikipene luhwen sapwellimomwi karis kan, oh mahweniong kahnimwo pwe pein komwi en kalowehdi, pwe I sohte men ale kapingpen lohdi en kahnimwo.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Depit eri ketikipene sapwellime karis ko oh mahweniong Rappa oh kalowehdi.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Depit ketikihsang mwaramwar kohl ehu pohn moangen koht Molek, dikedik en eni en mehn Ammon kan, me toutouki kerenieng paun isihsek limau oh kisin takai kesempwal mi loale. Depit ale takai kesempwalo oh wiahkihda mware. E pil ketikihda dipwisou lohdi kei sang ni kahnimwo
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 oh ketikihong tohn wasao re en doadoahngki rasaras, kua, oh sile, oh itonehng irail re en wiahda takain kou ihmw. E pil wiahiong soahngohte ong tohn kahnimw teikan en Ammon. Ih oh sapwellime sounpei kan ahpw pwuralahng Serusalem.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.