2 Samuel 12

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 KAUN-O ahpw ketin poaronehla soukohp Nadan rehn Depit. Nadan eri patohla rehn Depit oh patohwan, “Mie ohl riemen me kin koukousoan nan kahnimw ehu; emen ira me kepwehpwe, a emen me semwehmwe.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Eri, me kepwehpweo naineki kou oh sihpw tohto,
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 a me semwehmweo naineki sihmpwultehmen, ihte me e pwainda, me e kin apwahpwalih oh kakairada ni imwe mpen nah seri kan. E kin kamwengehki pein eh tungoal kisin mwenge kan, e kin kanimpile sang nan pein nah kepen nimpil kan, oh e kin sikesikekih. E kin wiahki likamwete emen nah serepein.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 Rahn ehu, aramas en keiru men pa leledong ni imwen ohl kepwehpweo. Ohl kepwehpwe menet sohte men kemehla emen nah mahn ako pwe en kamadipwehki aramas en keiruwo; e ahpw kihsang nein ohl semwehmweo nah sihmpwulo, oh kemehla pwe en kamadipwehki mehn keiruwo me mihmi ni imweo.”
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Ni Depit eh karongehda met e ahpw engiengda kowahlap pahn ohl kepwehpweo oh mahsanihong Nadan, “I kahukihla KAUN-O me ketin ieias, me soangen aramas me wiahda soangen tiahk wet, uhdahn konehng en kamakamala!
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 E pahn kapwurehla pahn pak pahieu uwen me e kihsangehro, pwehki soangen tiahk loallap wet me e wiahda.”
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Nadan ahpw patohwanohng Depit, “Iei komwi me aramaso. Oh iet me KAUN-O, Koht en Israel, mahsanih, ‘I kasapwiluhkada en nanmwarkien Israel oh kapituhkala sang rehn Sohl.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 I kihong uhk eh wehi oh eh pwoud kan; I wiahkinuhkala nanmwarkien Israel oh Suda. Oh ma met sohte itar, I pahn kihong uhk soahng kei me laudsang oh mwahusang pak riepak.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Eri a, dahme ke mwamwahlkihki ei kosonned akan? Dahme ke wiahkihdahki dihp wet mwohn silangi? Pwe kowe me kemehla Uraia nan mahwen; kowe me mweidohng mehn Ammon kan en kemehla; ke ahpw ale eh pwoud oh pwoudikihda.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 Iei me, erein dih koaros, ekei rehn kadaudokomw kan pahn mehla suwed pwehki omw mwamwahlkiniehla oh kihsang en Uraia eh pwoud oh pwoudikihda.
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 I kahukihla me I pahn kahredohng uhk apwal sang nan omw peneinei. Ke pahn pein kilang met ni ei pahn adihasang uhk omw pwoud kan oh kihong emen tohrohr; e ahpw pahn wiahda rehrail nsenen pwopwoud ni rahn pwe aramas akan en ese.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Pwe ke dipadahr ni rir, ahpw I pahn kapwaiada mepwukat ni sansal mwohn mesen mehn Israel koaros.’”
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Depit eri patohwan, “Iet ngehi aramas dipan emen me dipadahr ong KAUN-O.”
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Ahpw pwehki omwi ketin kauwehla wahun KAUN-O ni omwi ketin wiahda met, sapwellimomwi serio pahn mehla.”
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Nadan eri patopatohla ni imweo.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Depit eri peki rehn Koht pwe serio en mwahula. E ahpw sohla konote mehkot, oh nipwong koaros e kin ketilong nan sapwellime pere oh kin poaridiong nan taht wonohn ie.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Sapwellime lapalap akan en tehnpeseo ahpw kin patohla reh oh song en peki en ketida sang nan tahto, ahpw e so mwahn kupwure irail, oh sohte mwahn iang irail konote mehkot.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 Eri, mwurin wihk ehu, serio ahpw mehla, oh sapwellime lapalap ako sohte men patohwan pakairkihong duwen mehlao. Pwe re nda, “Ni serio eh momour, Depit sohte kin ketin sapeng kitail ni atail kin men patohwan lokaiaiong. Ia duwen atail pahn patohwanohng me sapwellime serio melahr? E kakete ketin wiahda mehkot sapwung.”
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 A ni Depit eh ketin tehkada duwen ar wie mwengmwengininginpene, e mwahngihada me serio melahr. Ih eri keinemwe rehrail, “Dah, serio melahr?”
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Depit eri ketida sang nan tahto, lokipilda, koasoanehda piten tapwi, oh wilianda sapwellime likou kan. Ih eri ketila nan tehnpas en KAUN-O pwe en ketin wia sapwellime kaudok. Ni eh ketin sapahldohng nan tehnpeseo, e mahsanih re en kaunopadahng konote, e ahpw ketidi nin tehpel oh konot.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Sapwellime lapalap ako ahpw patohwanohng, “Maing, se sohte patohwan wehwehki met. Ni serio eh momour, komw kin ketin tentenihrki oh kin ketin kaikaisihsol. A met, ni eh melahr, komw ketida oh wie konokonot.”
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Depit ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Ei, mehlel; I kaisihsol oh sengiseng nindokon serio eh momour; pwe I kihkihong me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwih ie oh sohte mweidohng serio en mehla.
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Ahpw met, ni eh melahr, dahme I pahn kaisihsolki? Kak I en kapwurehiong mour rehn serio? Ehu rahn I pahn kohla reh, ahpw ih e sohte mwahn kak kohdo rehi.”
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Depit eri ketin kansenamwahwihala eh pwoud Padsipa. E ahpw tuhwong oh wiahda nsenen pwopwoud. Liho eri naitikihada pwutak emen, me Depit ketikihong ede Solomon. KAUN-O ahpw ketin loalloale kisin pwutako,
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 oh mahsanihong soukohp Nadan en kihong eden pwutako Sedidaia, pwehki KAUN-O eh ketin loalloale.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Sohap usehla mahweniong Rappa, poahsoan kaunen Ammon, oh e kerenieng kalowehdi.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 E ahpw kadaralahng Depit meninkeder kei, patohwan, “I mahweniong Rappa oh kalowehdi arail wasahn nahk pihl.
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 Met komwi ketikipene luhwen sapwellimomwi karis kan, oh mahweniong kahnimwo pwe pein komwi en kalowehdi, pwe I sohte men ale kapingpen lohdi en kahnimwo.”
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 Depit eri ketikipene sapwellime karis ko oh mahweniong Rappa oh kalowehdi.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Depit ketikihsang mwaramwar kohl ehu pohn moangen koht Molek, dikedik en eni en mehn Ammon kan, me toutouki kerenieng paun isihsek limau oh kisin takai kesempwal mi loale. Depit ale takai kesempwalo oh wiahkihda mware. E pil ketikihda dipwisou lohdi kei sang ni kahnimwo
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 oh ketikihong tohn wasao re en doadoahngki rasaras, kua, oh sile, oh itonehng irail re en wiahda takain kou ihmw. E pil wiahiong soahngohte ong tohn kahnimw teikan en Ammon. Ih oh sapwellime sounpei kan ahpw pwuralahng Serusalem.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.