2 Samuel 12
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 KAUN-O ahpw ketin poaronehla soukohp Nadan rehn Depit. Nadan eri patohla rehn Depit oh patohwan, “Mie ohl riemen me kin koukousoan nan kahnimw ehu; emen ira me kepwehpwe, a emen me semwehmwe.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Eri, me kepwehpweo naineki kou oh sihpw tohto,
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 a me semwehmweo naineki sihmpwultehmen, ihte me e pwainda, me e kin apwahpwalih oh kakairada ni imwe mpen nah seri kan. E kin kamwengehki pein eh tungoal kisin mwenge kan, e kin kanimpile sang nan pein nah kepen nimpil kan, oh e kin sikesikekih. E kin wiahki likamwete emen nah serepein.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 Rahn ehu, aramas en keiru men pa leledong ni imwen ohl kepwehpweo. Ohl kepwehpwe menet sohte men kemehla emen nah mahn ako pwe en kamadipwehki aramas en keiruwo; e ahpw kihsang nein ohl semwehmweo nah sihmpwulo, oh kemehla pwe en kamadipwehki mehn keiruwo me mihmi ni imweo.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Ni Depit eh karongehda met e ahpw engiengda kowahlap pahn ohl kepwehpweo oh mahsanihong Nadan, “I kahukihla KAUN-O me ketin ieias, me soangen aramas me wiahda soangen tiahk wet, uhdahn konehng en kamakamala!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 E pahn kapwurehla pahn pak pahieu uwen me e kihsangehro, pwehki soangen tiahk loallap wet me e wiahda.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Nadan ahpw patohwanohng Depit, “Iei komwi me aramaso. Oh iet me KAUN-O, Koht en Israel, mahsanih, ‘I kasapwiluhkada en nanmwarkien Israel oh kapituhkala sang rehn Sohl.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 I kihong uhk eh wehi oh eh pwoud kan; I wiahkinuhkala nanmwarkien Israel oh Suda. Oh ma met sohte itar, I pahn kihong uhk soahng kei me laudsang oh mwahusang pak riepak.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Eri a, dahme ke mwamwahlkihki ei kosonned akan? Dahme ke wiahkihdahki dihp wet mwohn silangi? Pwe kowe me kemehla Uraia nan mahwen; kowe me mweidohng mehn Ammon kan en kemehla; ke ahpw ale eh pwoud oh pwoudikihda.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Iei me, erein dih koaros, ekei rehn kadaudokomw kan pahn mehla suwed pwehki omw mwamwahlkiniehla oh kihsang en Uraia eh pwoud oh pwoudikihda.
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 I kahukihla me I pahn kahredohng uhk apwal sang nan omw peneinei. Ke pahn pein kilang met ni ei pahn adihasang uhk omw pwoud kan oh kihong emen tohrohr; e ahpw pahn wiahda rehrail nsenen pwopwoud ni rahn pwe aramas akan en ese.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Pwe ke dipadahr ni rir, ahpw I pahn kapwaiada mepwukat ni sansal mwohn mesen mehn Israel koaros.’”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Depit eri patohwan, “Iet ngehi aramas dipan emen me dipadahr ong KAUN-O.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Ahpw pwehki omwi ketin kauwehla wahun KAUN-O ni omwi ketin wiahda met, sapwellimomwi serio pahn mehla.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Nadan eri patopatohla ni imweo.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Depit eri peki rehn Koht pwe serio en mwahula. E ahpw sohla konote mehkot, oh nipwong koaros e kin ketilong nan sapwellime pere oh kin poaridiong nan taht wonohn ie.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Sapwellime lapalap akan en tehnpeseo ahpw kin patohla reh oh song en peki en ketida sang nan tahto, ahpw e so mwahn kupwure irail, oh sohte mwahn iang irail konote mehkot.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Eri, mwurin wihk ehu, serio ahpw mehla, oh sapwellime lapalap ako sohte men patohwan pakairkihong duwen mehlao. Pwe re nda, “Ni serio eh momour, Depit sohte kin ketin sapeng kitail ni atail kin men patohwan lokaiaiong. Ia duwen atail pahn patohwanohng me sapwellime serio melahr? E kakete ketin wiahda mehkot sapwung.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 A ni Depit eh ketin tehkada duwen ar wie mwengmwengininginpene, e mwahngihada me serio melahr. Ih eri keinemwe rehrail, “Dah, serio melahr?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Depit eri ketida sang nan tahto, lokipilda, koasoanehda piten tapwi, oh wilianda sapwellime likou kan. Ih eri ketila nan tehnpas en KAUN-O pwe en ketin wia sapwellime kaudok. Ni eh ketin sapahldohng nan tehnpeseo, e mahsanih re en kaunopadahng konote, e ahpw ketidi nin tehpel oh konot.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Sapwellime lapalap ako ahpw patohwanohng, “Maing, se sohte patohwan wehwehki met. Ni serio eh momour, komw kin ketin tentenihrki oh kin ketin kaikaisihsol. A met, ni eh melahr, komw ketida oh wie konokonot.”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Depit ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Ei, mehlel; I kaisihsol oh sengiseng nindokon serio eh momour; pwe I kihkihong me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwih ie oh sohte mweidohng serio en mehla.
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Ahpw met, ni eh melahr, dahme I pahn kaisihsolki? Kak I en kapwurehiong mour rehn serio? Ehu rahn I pahn kohla reh, ahpw ih e sohte mwahn kak kohdo rehi.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Depit eri ketin kansenamwahwihala eh pwoud Padsipa. E ahpw tuhwong oh wiahda nsenen pwopwoud. Liho eri naitikihada pwutak emen, me Depit ketikihong ede Solomon. KAUN-O ahpw ketin loalloale kisin pwutako,
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 oh mahsanihong soukohp Nadan en kihong eden pwutako Sedidaia, pwehki KAUN-O eh ketin loalloale.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 Sohap usehla mahweniong Rappa, poahsoan kaunen Ammon, oh e kerenieng kalowehdi.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 E ahpw kadaralahng Depit meninkeder kei, patohwan, “I mahweniong Rappa oh kalowehdi arail wasahn nahk pihl.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Met komwi ketikipene luhwen sapwellimomwi karis kan, oh mahweniong kahnimwo pwe pein komwi en kalowehdi, pwe I sohte men ale kapingpen lohdi en kahnimwo.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Depit eri ketikipene sapwellime karis ko oh mahweniong Rappa oh kalowehdi.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Depit ketikihsang mwaramwar kohl ehu pohn moangen koht Molek, dikedik en eni en mehn Ammon kan, me toutouki kerenieng paun isihsek limau oh kisin takai kesempwal mi loale. Depit ale takai kesempwalo oh wiahkihda mware. E pil ketikihda dipwisou lohdi kei sang ni kahnimwo
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 oh ketikihong tohn wasao re en doadoahngki rasaras, kua, oh sile, oh itonehng irail re en wiahda takain kou ihmw. E pil wiahiong soahngohte ong tohn kahnimw teikan en Ammon. Ih oh sapwellime sounpei kan ahpw pwuralahng Serusalem.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.