2 Reis 23

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nanmwarki Sosaia poaronlahng kaunen Suda oh Serusalem pwe koaros en pokonpene.
1 O rei convocou à sua presença todos os anciãos de Judá e de Jerusalém,
2 Re ahpw wiahkihteieu ketidahla nan Tehnpas Sarawio, iangahki samworo ko oh soukohp ako, oh pil tohn Serusalem koaros, me semwehmwe oh me kepwehpwe. Nanmwarkio eri wadekohng irail mahsen koaros en pwuken inowo me dierekda nan Tehnpas Sarawio.
2 e subiu ao templo do Senhor com todos os homens de Judá e todos os habitantes de Jerusalém, os sacerdotes, profetas e todo o povo, pequenos e grandes. Leu então, diante deles, o texto completo do livro da Aliança que fora descoberto no templo do Senhor.
3 Nanmwarki ahpw ketida pohn mwoale, ketin wiahda inou mwohn KAUN-O me e pahn kin peikiong oh kapwaiada sapwellime kosonned akan oh koasoandi kan sang nan kapehde oh ngene unsek. Ih duwen eh pahn ketin kapwaiada audepen inoun pwuhk wet. Aramas ako koaruhsie ahpw iang wiahda inou wet.
3 O rei, de pé na tribuna, renovou a aliança em presença do Senhor, comprometendo-se a seguir o Senhor, a observar os seus mandamentos, suas instruções e suas leis, de todo o seu coração e de toda a sua alma, e a cumprir todas as cláusulas da aliança contida no livro. Todo o povo concordou com essa aliança.
4 Mwuhr, Sosaia ahpw ketin mahsanih pwe Samworo Lapalap Ilkaia, oh samworo teikan, oh pil silepen wenihmwen Tehnpas Sarawio, re en kesehsang nan Tehnpaso mehn kaudokiong Paal, ong koht lih Asera, oh ong usu kan. Nanmwarkio ahpw isikala koaruhsie likin Serusalem limwahn Wahun Kidron; e ahpw mahsanih pwe pehs ko en wisiklahng Pedel.
4 O rei ordenou em seguida ao sumo sacerdote Helcias, aos sacerdotes da segunda ordem e aos porteiros, que jogassem fora do templo do Senhor todos os objetos fabricados para o culto de Baal, de asserá e de todo o exército dos céus; fê-los queimar fora de Jerusalém, nos campos do Cedron, e mandou levar as suas cinzas para Betel.
5 E pil ketin kasohrehla samworo likamw akan me nanmwarkien Suda kan ketin kasapwilada mahso pwe re en kin wia meirong ni arail pei sarawi kan nan kahnimw en Suda kan oh ni arail wasa sarawi kan limwahn Serusalem—samworo koaros me kin meirongohng Paal, ong ketipin, maram, oh usu kan.
5 Despediu os sacerdotes dos ídolos que os reis de Judá tinham estabelecido para oferecer o incenso nos lugares altos, nas cidades de Judá e nos arredores de Jerusalém, assim como os sacerdotes que ofereciam incenso a Baal, ao sol, à luz, aos sinais do zodíaco e a todo o exército dos céus.
6 E pil ketikihsang uhr pwoat me kasarawihong koht lih Asera nan Tehnpas Sarawio, ketikilahng likin kahnimwo nan Wahun Kidron, isikala, oh sukpene pehs ko lao wiahla pwelpar; e ahpw ketikihda pehs ko oh kamwarakseli pohn sousou ko.
6 Mandou tirar do templo do Senhor o ídolo asserá e levá-lo para fora de Jerusalém, para o vale do Cedron, onde o queimaram. Depois de tê-lo reduzido a cinzas, mandou-as lançar sobre os sepulcros do povo.
7 E kauwehla wasahn kousoan en ohl oh lih me kin netiki paliwararail me mi nan Tehnpas Sarawio. (Ih wasa me lih akan kin dehkada ie likoun kaudok ong Asera.)
7 Destruiu os apartamentos das prostitutas que se encontravam no templo do Senhor, onde as mulheres teciam vestes para asserá.
8 E ketin kapokonepene samworo koaros sang kahnimw kan en Suda, oh ketin kamwamwalihala arail pei sarawi kan wasa koaros nan sahpwo. E pil ketin kauwehla wasahn kaudokiong dikedik en kuht kan me mi paliepeng en ewen kelen kahnimwo, limwahn ewen kehlo me Sosua, kepinahn kahnimwo, kauwada.
8 Convocou todos os sacerdotes das cidades de Judá, profanou os lugares altos onde os sacerdotes tinham oferecido incenso, desde Gabaa até Bersabéia, e destruiu o lugar alto das portas, à entrada da casa de Josué, prefeito da cidade, que ficava à esquerda de quem entra na cidade por essa porta.
9 Samworo pwukat sohte kin mweimweiong re en iang papah nan Tehnpas Sarawio, ahpw re kak iang samworo ko tungoale pilawa sohte doal ihs.
9 Entretanto, os sacerdotes dos lugares altos não subiam ao altar do Senhor em Jerusalém, mas comiam somente dos pães ázimos no meio de seus irmãos.
10 Nanmwarki Sosaia pil ketin kauwehla en mehn liki ar wasahn kaudok me adaneki Doped, me mi nan Wahun Innom, pwe aramas en dehr kin meirongkihong Molek neirail pwutak de serepein nin duwen meirong isihs.
10 Profanou também Tofet, no vale do filho de Enom, a fim de que ninguém fizesse passar pelo fogo seu filho ou sua filha em honra de Moloc.
11 E pil ketikihsang oahs ako me nanmwarkien Suda kan kasarawihong ni wiepen kaudokohng ketipin, oh isikala wararail werennansapw akan me re kin doadoahngki nan meirong wet. (Dipwisou pwukat kin nekinek likin Tehnpas Sarawio, limwahn kehlo, sohte dohsang wasa me Nadan Melek kin kousoan ie, iei ih kaun lapalap emen.)
11 Fez desaparecer também os cavalos que os reis de Judá tinham dedicado ao sol, à entrada do templo do Senhor, junto do pavilhão do eunuco Natã-Melec, no recinto, e queimou os carros do sol.
12 Sosaia pil ketin kauwehla pei sarawi kan me nanmwarkien Suda ko ketin kauwada mahs pohn palangk en tehnpesen nanmwarki, pohnangin sapwellimen Nanmwarki Ahas pere, oh pil pei sarawi kan me Nanmwarki Manase koasoanediong nan kehl riau en Tehnpas Sarawio. Ih eri ketin sukpene lao pisetikpene; e ahpw kamwarakpeseng nan Wahun Kidron.
12 O rei destruiu os altares que tinham sido construídos pelos reis de Judá no terraço da câmara superior de Acaz, e os que Manassés tinha levantado nos dois átrios do templo do Senhor; quebrou-os, levou-os dali e lançou as cinzas deles na torrente do Cedron.
13 Sosaia pil kamwamwahlihala wasahn kaudok kan me Nanmwarki Solomon ketin kauwada ni palimesehn Serusalem, palieir en Nahnahn Olip, e wiahkihla wasahn kaudok ong dikedik en eni saut kan—Asdarde, koht lih en Saidon; Kemos, koht en Mohap; oh Molek, koht en Ammon.
13 O rei profanou igualmente os lugares altos situados defronte de Jerusalém, à direita do monte da Perdição. Salomão, rei de Israel, tinha-os levantado em honra de Astarte, ídolo abominável dos sidônios, de Camos, ídolo abominável dos moabitas, e de Melcom, ídolo abominável dos amonitas.
14 Nanmwarki Sosaia pil ketin karangkehdi uhr takai ko oh pelepeseng uhr tuhkeo me kasarawihong koht lih Asera; e ahpw ketin kadirehkihla tihn aramas wasao ko.
14 Quebrou as estátuas, cortou os ídolos asserás e encheu o lugar com ossos humanos.
15 Nan Pedel, Sosaia kauwehla wasahn kaudok me Nanmwarki Seropoham, nein Nepat, wiahda; Seropoham iei ih nanmwarki me kahrehiong Israel nan dihp mahso. Sosaia pil kauwehla pei sarawi wasao, oh sukpene takai ko lao pisetikpene duwehte pwelpar; e pil isikala uhr sarawio me kasarawihong ar mehn kaudokiong Asera.
15 Destruiu também o altar de Betel e o lugar alto que tinha edificado Jeroboão, filho de Nabat, que arrastara Israel ao pecado. Ele os destruiu, queimou e reduziu a cinzas o lugar alto, incendiando igualmente a asserá.
16 Eri, ni Sosaia eh mahmahsenseli e ahpw mahsanihada sousou kei pohn dohl ehu; e ahpw ketin kadarala aramas pwe re en kihsang tihn aramas ko loale oh isikala pohn ar pei sarawio. Ih duwen met e ketin kamwamwahlihala pei sarawio oh kapwaiada mahsen en soukohpo me kohpada mepwukat mahso, ahnsoun sarawi ehu ni Nanmwarki Seropoham eh ketida limwahn pei sarawio. A ni Nanmwarki Sosaia mahsanihada sousoun soukohpo me kohpadahr mepwukat,
16 Josias, olhando em torno de si, viu os túmulos que havia sobre a colina; mandou buscar os ossos dos sepulcros e queimou-os no altar. Este altar foi assim profanado, segundo o oráculo que o Senhor tinha proferido pelo homem de Deus que havia predito essas coisas.
17 e ahpw keinemwe, “Sousoun ihs mwo?”
17 E o rei perguntou: Que monumento é esse que eu vejo? Os habitantes da cidade responderam-lhe: É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá, e que predisse tudo o que fizeste ao altar de Betel.
18 Sosaia eri mahsanih, “Eri, kumwail pweisang, kumwail dehr sair tih kan.”
18 Deixai-o, disse o rei; paz aos seus ossos. E os seus ossos ficaram intactos, assim como os ossos do profeta que tinha vindo de Samaria.
19 Eri, nan kahnimw kan koaros Nanmwarki Sosaia ketin kauwehla wasahn kaudok koaros en mehn liki me nanmwarkien Israel kan ketin kauwada mahso oh kahngiangikidahr KAUN-O. E ketin wiahiong wasa pwukat soahngohte me e ketin wiahiong Pedel.
19 Josias destruiu assim todos os santuários dos lugares altos que se encontravam nas cidades de Samaria, e que os reis de Israel tinham edificado, para grande cólera do Senhor. Fez deles o que tinha feito do altar de Betel.
20 E ahpw ketin kemehla samworo koaros en wasahn kaudok pwuko pohn ar pei sarawi kan, oh pil ketin isikala tihn aramas powe. Ih eri sapahllahng Serusalem.
20 Matou todos os sacerdotes dos lugares altos que ali havia, e queimou sobre esses altares ossos humanos. Depois voltou para Jerusalém.
21 Nanmwarki Sosaia eri mahsanihong aramas akan re en kapwaiada sarawien Pahsohpa ong KAUN-O, ar Koht, nin duwen me koasoandier nan pwuken inowo.
21 O rei deu esta ordem a todo o povo: Celebrareis a Páscoa em honra do Senhor, vosso Deus, segundo as prescrições do livro da Aliança.
22 Sohte nanmwarkien Israel de Suda emen me wiahda sarawien Pahsopha duwehte sarawien Pahsohpa wet, sang ni ahnsou me sounkopwung ko kin kakaun mehn Israel ko.
22 Jamais se celebrou Páscoa semelhante, desde a época dos juízes que tinham regido Israel, e durante todo o tempo dos reis de Israel e de Judá.
23 Ahpw ni kaeisek waluhn sounpar en mwehin Sosaia, Pahsohpa wet inenen pweida nan Sarusalem.
23 Esta Páscoa foi celebrada em honra do Senhor em Jerusalém, no décimo oitavo ano do reinado de Josias.
24 Nanmwarki Sosaia ahpw pil ketin kasohrehla sounkosetipw kan oh sounwunani kan, oh sansal en koht kan oh dikedik en eni kan, oh tiahk kanamenek koaros me sansal nan sapwen Suda oh nan Serusalem, pwe en kak kapwaiada kosonned ako me ntinting nan pwuhk me Samworo Lapalap Ilkaia diarada nan Tehnpas Sarawio.
24 Josias acabou também com os necromantes, os adivinhos, os terafins, os ídolos e as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, pois queria obedecer às prescrições da lei tais quais figuravam no livro que o sacerdote Helcias descobriu no templo do Senhor.
25 Sohte nanmwarki men mwowe me peikiong KAUN-O duwehte Sosaia, sang ni kupwur unsek, ngene unsek, oh kehl unsek, oh peikiong Kosonned en Moseso; pil sohte emen mwuri me duwehte.
25 Não houve jamais, antes de Josias, um rei que se convertesse como ele ao Senhor, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todas as suas forças, seguindo em tudo a lei de Moisés; nem depois dele houve outro semelhante.
26 Ahpw KAUN-O sohte ketin kemeleileidi sapwellime engieng; pwe e ketin dadaurete ong wehin Suda, pwehki wiewia sapwung kan koaros me Nanmwarki Manase ketin wiadahr.
26 Contudo, por causa dos crimes com que Manassés o tinha irritado, o Senhor não abrandou a violência de seu furor contra Judá,
27 Iei me KAUN-O ketin mahsanihki, “I pahn wiahiong Suda soahng me I wiahiong Israel: I pahn kasohrehsang aramas en Suda mwohn silangi, I pahn kesehla Serusalem, kahnimwo me I piladahr, oh Tehnpas Sarawio, oh pil wasa me I koasoanehdi me aramas pahn kin meirongohng ie ie.”
27 porque tinha dito: Expulsarei também Judá para longe de mim, como rejeitei Israel; rejeitarei esta cidade de Jerusalém que escolhi, e o templo do qual eu disse: Aqui residirá o meu nome.
28 Wiewia teikan koaros me Nanmwarki Sosaia ketin wiahda ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
28 O resto da história de Josias, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
29 Ni mwehin Sosaia, iei ansou me Parao Neko, nanmwarkien Isip, ketilahng ni Pillap Iupreitis, pwe en ketin sewese nanmwarkien Asiria. Nanmwarki Sosaia ahpw ketila mahweniong, oh ni ara tuhpene nan Mekiddo, sounpeien Isip ko kemehla Sosaia nan mahweno.
29 Durante o seu reinado, o faraó Necao, rei do Egito, subiu contra o rei da Assíria, na direção do Eufrates. O rei Josias saiu-lhe ao encontro, mas foi morto pelo faraó em Magedo, logo no primeiro combate.
30 Sapwellimen Sosaia lapalap ako eri kidahng kahlepeo pohn werennansapw pwoat oh walahng Serusalem. Re ahpw sarepedi nan sousoun nanmwarki kan.
30 Seus servos transportaram seu cadáver num carro, de Magedo a Jerusalém, e sepultaram-no em seu sepulcro. O povo elegeu então Joacaz, filho de Josias, que foi ungido e aclamado rei em lugar de seu pai.
31 Soahas sounpar rieisek siluh ni eh wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpwong siluh. Eh nohno iei Amudal, nein Seremaia serepein, mehn kahnimw Lipna.
31 Joacaz tinha vinte e três anos quando começou a reinar, e reinou durante três meses em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Amital, filha de Jeremias, natural de Lobna.
32 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, e wiahda dihp ong KAUN-O.
32 Fez o mal diante do Senhor, assim como o tinham feito seus pais.
33 Sapwellime mwehi imwisekla ni ahnsou me Neko, nanmwarkien Isip salihedi oh ketikilahng Ripla, nan sapwen Amad, oh itonehng Suda en wiahkihla eh nohpwei paun en silper 7,500 oh paun en kohl 75.
33 O faraó Necao acorrentou-o em Rebla, na terra de Emat, de modo que ele não reinou mais em Jerusalém, e impôs à terra uma contribuição de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34 Nanmwarki Neko kasapwilada Elaiakim, nein Sosaia, en wiliandi semeo oh uhd wiahla nanmwarkien Suda, oh wekidala mware ong Sehoiakim. Nanmwarki Neko ketikilahng Soahas nan Isip, e ahpw sipalla wasao.
34 O faraó Necao estabeleceu Eliacim, filho de Josias, no trono, em lugar de seu pai Josias, e mudou-lhe o nome para Joaquim. Quanto a Joacaz, foi levado para o Egito, onde morreu.
35 Nanmwarki Sehoiakim ketin rikada daksis sang ni apalien pai en aramas akan, pwehn kak rikada uwen nohpwei me nanmwarkien Isip ketin kilelehdi.
35 Joaquim deu ao faraó a prata e o ouro exigidos, mas, para fornecer o peso estipulado, exigiu-o do povo, fixando a quantia que cada um devia pagar, e levantou essa contribuição de ouro e de prata para dar ao faraó Necao.
36 Sehoiakim sounpar rieisek limau ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar eisek ehu. Eh nohno iei Sepida, nein Pedaia serepein, mehn kahnimw Ruma.
36 Joaquim tinha vinte e cinco anos quando começou a reinar. Seu reino durou onze anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Zebida, filha de Fadaías, natural de Ruma.
37 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, Sehoiakim wiahda dihp ong KAUN-O.
37 Fez o mal aos olhos do Senhor, como o tinham feito seus pais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.