2 Reis 23
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Nanmwarki Sosaia poaronlahng kaunen Suda oh Serusalem pwe koaros en pokonpene.
1 Josias mandou chamar todas as autoridades de Judá e de Jerusalém.
2 Re ahpw wiahkihteieu ketidahla nan Tehnpas Sarawio, iangahki samworo ko oh soukohp ako, oh pil tohn Serusalem koaros, me semwehmwe oh me kepwehpwe. Nanmwarkio eri wadekohng irail mahsen koaros en pwuken inowo me dierekda nan Tehnpas Sarawio.
2 Então o rei subiu ao templo do S enhor com os sacerdotes e os profetas e com todo o povo de Judá e de Jerusalém, dos mais simples até os mais importantes. Leu para eles todo o Livro da Aliança encontrado no templo do S enhor .
3 Nanmwarki ahpw ketida pohn mwoale, ketin wiahda inou mwohn KAUN-O me e pahn kin peikiong oh kapwaiada sapwellime kosonned akan oh koasoandi kan sang nan kapehde oh ngene unsek. Ih duwen eh pahn ketin kapwaiada audepen inoun pwuhk wet. Aramas ako koaruhsie ahpw iang wiahda inou wet.
3 O rei ficou em pé no lugar de honra junto à coluna e renovou a aliança na presença do S enhor . Comprometeu-se a obedecer ao S enhor e a cumprir seus mandamentos, preceitos e decretos de todo o coração e de toda a alma. Confirmou, desse modo, os termos da aliança escritos no livro, e todo o povo se comprometeu com a aliança.
4 Mwuhr, Sosaia ahpw ketin mahsanih pwe Samworo Lapalap Ilkaia, oh samworo teikan, oh pil silepen wenihmwen Tehnpas Sarawio, re en kesehsang nan Tehnpaso mehn kaudokiong Paal, ong koht lih Asera, oh ong usu kan. Nanmwarkio ahpw isikala koaruhsie likin Serusalem limwahn Wahun Kidron; e ahpw mahsanih pwe pehs ko en wisiklahng Pedel.
4 Em seguida, o rei deu ordens ao sumo sacerdote Hilquias, aos sacerdotes auxiliares e aos guardas das portas do templo para que removessem do templo do S enhor todos os utensílios usados para o culto a Baal, a Aserá e a todos os astros do céu. Mandou queimar tudo fora de Jerusalém, nos terraços do vale de Cedrom, e levou as cinzas para Betel.
5 E pil ketin kasohrehla samworo likamw akan me nanmwarkien Suda kan ketin kasapwilada mahso pwe re en kin wia meirong ni arail pei sarawi kan nan kahnimw en Suda kan oh ni arail wasa sarawi kan limwahn Serusalem—samworo koaros me kin meirongohng Paal, ong ketipin, maram, oh usu kan.
5 Eliminou os sacerdotes idólatras nomeados por reis anteriores de Judá, pois haviam oferecido sacrifícios nos santuários idólatras em todo o território de Judá e nos arredores de Jerusalém. Também haviam oferecido sacrifícios a Baal, ao sol, à lua, às constelações e a todos os astros dos céus.
6 E pil ketikihsang uhr pwoat me kasarawihong koht lih Asera nan Tehnpas Sarawio, ketikilahng likin kahnimwo nan Wahun Kidron, isikala, oh sukpene pehs ko lao wiahla pwelpar; e ahpw ketikihda pehs ko oh kamwarakseli pohn sousou ko.
6 Removeu do templo do S enhor o poste de Aserá e o levou para fora de Jerusalém, para o vale de Cedrom, onde o queimou. Depois, moeu as cinzas do poste e lançou o pó sobre os túmulos do povo.
7 E kauwehla wasahn kousoan en ohl oh lih me kin netiki paliwararail me mi nan Tehnpas Sarawio. (Ih wasa me lih akan kin dehkada ie likoun kaudok ong Asera.)
7 Também demoliu os alojamentos dos prostitutos e das prostitutas cultuais dentro do templo do S enhor , onde as mulheres teciam enfeites para o poste de Aserá.
8 E ketin kapokonepene samworo koaros sang kahnimw kan en Suda, oh ketin kamwamwalihala arail pei sarawi kan wasa koaros nan sahpwo. E pil ketin kauwehla wasahn kaudokiong dikedik en kuht kan me mi paliepeng en ewen kelen kahnimwo, limwahn ewen kehlo me Sosua, kepinahn kahnimwo, kauwada.
8 Josias trouxe para Jerusalém todos os sacerdotes que moravam em outras cidades de Judá. Profanou os santuários idólatras, onde haviam queimado incenso, desde Geba até Berseba. Destruiu os santuários na entrada da porta de Josué, governador de Jerusalém, à esquerda de quem entra pela porta da cidade.
9 Samworo pwukat sohte kin mweimweiong re en iang papah nan Tehnpas Sarawio, ahpw re kak iang samworo ko tungoale pilawa sohte doal ihs.
9 Os sacerdotes que haviam servido nos santuários idólatras não tinham permissão de servir no altar do S enhor , em Jerusalém, mas podiam comer dos pães sem fermento junto com os outros sacerdotes.
10 Nanmwarki Sosaia pil ketin kauwehla en mehn liki ar wasahn kaudok me adaneki Doped, me mi nan Wahun Innom, pwe aramas en dehr kin meirongkihong Molek neirail pwutak de serepein nin duwen meirong isihs.
10 O rei profanou o altar de Tofete, no vale de Ben-Hinom, a fim de que ninguém mais pudesse usá-lo para sacrificar no fogo um filho ou uma filha como oferta a Moloque.
11 E pil ketikihsang oahs ako me nanmwarkien Suda kan kasarawihong ni wiepen kaudokohng ketipin, oh isikala wararail werennansapw akan me re kin doadoahngki nan meirong wet. (Dipwisou pwukat kin nekinek likin Tehnpas Sarawio, limwahn kehlo, sohte dohsang wasa me Nadan Melek kin kousoan ie, iei ih kaun lapalap emen.)
11 Removeu da entrada do templo do S enhor as estátuas de cavalos que os reis anteriores de Judá haviam dedicado ao sol. Ficavam perto do alojamento do eunuco Natã-Meleque, oficial do templo. O rei também queimou os carros de guerra consagrados ao sol.
12 Sosaia pil ketin kauwehla pei sarawi kan me nanmwarkien Suda ko ketin kauwada mahs pohn palangk en tehnpesen nanmwarki, pohnangin sapwellimen Nanmwarki Ahas pere, oh pil pei sarawi kan me Nanmwarki Manase koasoanediong nan kehl riau en Tehnpas Sarawio. Ih eri ketin sukpene lao pisetikpene; e ahpw kamwarakpeseng nan Wahun Kidron.
12 Derrubou os altares que os reis de Judá haviam construído no terraço do palácio, sobre a sala de Acaz. Destruiu os altares que Manassés havia construído nos dois pátios do templo do S enhor . Despedaçou-os e espalhou o entulho no vale de Cedrom.
13 Sosaia pil kamwamwahlihala wasahn kaudok kan me Nanmwarki Solomon ketin kauwada ni palimesehn Serusalem, palieir en Nahnahn Olip, e wiahkihla wasahn kaudok ong dikedik en eni saut kan—Asdarde, koht lih en Saidon; Kemos, koht en Mohap; oh Molek, koht en Ammon.
13 O rei também profanou os santuários idólatras a leste de Jerusalém, ao sul do monte da Corrupção, que Salomão, rei de Israel, havia construído para Astarote, a repulsiva deusa dos sidônios, e para Camos, o repulsivo deus dos moabitas, e para Moloque, o repugnante deus dos amonitas.
14 Nanmwarki Sosaia pil ketin karangkehdi uhr takai ko oh pelepeseng uhr tuhkeo me kasarawihong koht lih Asera; e ahpw ketin kadirehkihla tihn aramas wasao ko.
14 Fez em pedaços as colunas sagradas e cortou os postes de Aserá. Depois, espalhou sobre eles ossos humanos.
15 Nan Pedel, Sosaia kauwehla wasahn kaudok me Nanmwarki Seropoham, nein Nepat, wiahda; Seropoham iei ih nanmwarki me kahrehiong Israel nan dihp mahso. Sosaia pil kauwehla pei sarawi wasao, oh sukpene takai ko lao pisetikpene duwehte pwelpar; e pil isikala uhr sarawio me kasarawihong ar mehn kaudokiong Asera.
15 O rei também demoliu o altar em Betel, o santuário idólatra que Jeroboão, filho de Nebate, havia construído quando levou Israel a pecar. Queimou o santuário e o reduziu a pó e queimou o poste de Aserá.
16 Eri, ni Sosaia eh mahmahsenseli e ahpw mahsanihada sousou kei pohn dohl ehu; e ahpw ketin kadarala aramas pwe re en kihsang tihn aramas ko loale oh isikala pohn ar pei sarawio. Ih duwen met e ketin kamwamwahlihala pei sarawio oh kapwaiada mahsen en soukohpo me kohpada mepwukat mahso, ahnsoun sarawi ehu ni Nanmwarki Seropoham eh ketida limwahn pei sarawio. A ni Nanmwarki Sosaia mahsanihada sousoun soukohpo me kohpadahr mepwukat,
16 Então Josias olhou ao redor e viu várias sepulturas na encosta do monte. Mandou retirar os ossos das sepulturas e os queimou no altar em Betel para profaná-lo. Tudo isso aconteceu exatamente como o S enhor havia anunciado por meio do homem de Deus, quando Jeroboão estava junto ao altar durante a festa. Depois, Josias se voltou e viu o túmulo do homem de Deus
17 e ahpw keinemwe, “Sousoun ihs mwo?”
17 “Que monumento é aquele ali?”, o rei perguntou. E o povo da cidade lhe disse: “É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá e anunciou exatamente o que o senhor acaba de fazer ao altar em Betel!”.
18 Sosaia eri mahsanih, “Eri, kumwail pweisang, kumwail dehr sair tih kan.”
18 Josias respondeu: “Deixem-no em paz. Não mexam nos ossos”. Assim, não queimaram seus ossos, nem os ossos do profeta de Samaria.
19 Eri, nan kahnimw kan koaros Nanmwarki Sosaia ketin kauwehla wasahn kaudok koaros en mehn liki me nanmwarkien Israel kan ketin kauwada mahso oh kahngiangikidahr KAUN-O. E ketin wiahiong wasa pwukat soahngohte me e ketin wiahiong Pedel.
19 Então Josias demoliu todos os santuários idólatras nas cidades de Samaria, como havia feito em Betel. Tinham sido construídos pelos reis de Israel e haviam provocado a ira do S enhor .
20 E ahpw ketin kemehla samworo koaros en wasahn kaudok pwuko pohn ar pei sarawi kan, oh pil ketin isikala tihn aramas powe. Ih eri sapahllahng Serusalem.
20 Matou os sacerdotes dos santuários idólatras em seus próprios altares e queimou ossos humanos sobre os altares para profaná-los. Por fim, voltou para Jerusalém.
21 Nanmwarki Sosaia eri mahsanihong aramas akan re en kapwaiada sarawien Pahsohpa ong KAUN-O, ar Koht, nin duwen me koasoandier nan pwuken inowo.
21 O rei Josias deu a seguinte ordem a todo o povo: “Celebrem a Páscoa do S enhor , seu Deus, como requer este Livro da Aliança”.
22 Sohte nanmwarkien Israel de Suda emen me wiahda sarawien Pahsopha duwehte sarawien Pahsohpa wet, sang ni ahnsou me sounkopwung ko kin kakaun mehn Israel ko.
22 A Páscoa não havia sido celebrada dessa forma desde o tempo em que os juízes governavam Israel, nem nos dias dos reis de Israel e de Judá.
23 Ahpw ni kaeisek waluhn sounpar en mwehin Sosaia, Pahsohpa wet inenen pweida nan Sarusalem.
23 Mas, no décimo oitavo ano do reinado de Josias, a Páscoa foi celebrada ao S enhor em Jerusalém.
24 Nanmwarki Sosaia ahpw pil ketin kasohrehla sounkosetipw kan oh sounwunani kan, oh sansal en koht kan oh dikedik en eni kan, oh tiahk kanamenek koaros me sansal nan sapwen Suda oh nan Serusalem, pwe en kak kapwaiada kosonned ako me ntinting nan pwuhk me Samworo Lapalap Ilkaia diarada nan Tehnpas Sarawio.
24 Josias também exterminou os médiuns e os praticantes de ocultismo, os ídolos do lar, os ídolos em geral e toda espécie de prática repulsiva tanto em Jerusalém como em todo o território de Judá. Fez isso em obediência às leis escritas no livro que o sacerdote Hilquias havia encontrado no templo do S enhor .
25 Sohte nanmwarki men mwowe me peikiong KAUN-O duwehte Sosaia, sang ni kupwur unsek, ngene unsek, oh kehl unsek, oh peikiong Kosonned en Moseso; pil sohte emen mwuri me duwehte.
25 Nunca antes houve um rei como Josias, que se voltasse para o S enhor de todo o coração, de toda a alma e de todas as forças, e obedecesse a toda a lei de Moisés. E nunca mais houve um rei como ele.
26 Ahpw KAUN-O sohte ketin kemeleileidi sapwellime engieng; pwe e ketin dadaurete ong wehin Suda, pwehki wiewia sapwung kan koaros me Nanmwarki Manase ketin wiadahr.
26 Ainda assim, o S enhor continuou grandemente irado contra Judá, por causa de todas as coisas que Manassés havia feito para provocá-lo.
27 Iei me KAUN-O ketin mahsanihki, “I pahn wiahiong Suda soahng me I wiahiong Israel: I pahn kasohrehsang aramas en Suda mwohn silangi, I pahn kesehla Serusalem, kahnimwo me I piladahr, oh Tehnpas Sarawio, oh pil wasa me I koasoanehdi me aramas pahn kin meirongohng ie ie.”
27 Pois o S enhor disse: “Também expulsarei Judá de minha presença, como expulsei Israel. E rejeitarei Jerusalém, a cidade que escolhi, e o templo onde meu nome deveria ser honrado”.
28 Wiewia teikan koaros me Nanmwarki Sosaia ketin wiahda ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
28 Os demais acontecimentos do reinado de Josias e tudo que ele fez estão registrados no Livro da História dos Reis de Judá .
29 Ni mwehin Sosaia, iei ansou me Parao Neko, nanmwarkien Isip, ketilahng ni Pillap Iupreitis, pwe en ketin sewese nanmwarkien Asiria. Nanmwarki Sosaia ahpw ketila mahweniong, oh ni ara tuhpene nan Mekiddo, sounpeien Isip ko kemehla Sosaia nan mahweno.
29 Durante o reinado de Josias, o faraó Neco, rei do Egito, foi ao rio Eufrates dar apoio ao rei da Assíria. O rei Josias e seu exército saíram para lutar contra ele, mas o faraó o matou quando se enfrentaram em Megido.
30 Sapwellimen Sosaia lapalap ako eri kidahng kahlepeo pohn werennansapw pwoat oh walahng Serusalem. Re ahpw sarepedi nan sousoun nanmwarki kan.
30 Os oficiais de Josias levaram seu corpo de volta num carro, de Megido para Jerusalém, e o sepultaram em seu próprio túmulo. Então o povo ungiu Jeoacaz, filho de Josias, e o proclamou rei.
31 Soahas sounpar rieisek siluh ni eh wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpwong siluh. Eh nohno iei Amudal, nein Seremaia serepein, mehn kahnimw Lipna.
31 Jeoacaz tinha 23 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por três meses. Sua mãe se chamava Hamutal e era filha de Jeremias, de Libna.
32 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, e wiahda dihp ong KAUN-O.
32 Fez o que era mau aos olhos do S enhor , como seus antepassados.
33 Sapwellime mwehi imwisekla ni ahnsou me Neko, nanmwarkien Isip salihedi oh ketikilahng Ripla, nan sapwen Amad, oh itonehng Suda en wiahkihla eh nohpwei paun en silper 7,500 oh paun en kohl 75.
33 O faraó Neco prendeu Jeoacaz em Ribla, na terra de Hamate, para impedir que reinasse em Jerusalém. Também exigiu que Judá pagasse um tributo de 3.500 quilos de prata e 35 quilos de ouro.
34 Nanmwarki Neko kasapwilada Elaiakim, nein Sosaia, en wiliandi semeo oh uhd wiahla nanmwarkien Suda, oh wekidala mware ong Sehoiakim. Nanmwarki Neko ketikilahng Soahas nan Isip, e ahpw sipalla wasao.
34 Em seguida, o faraó Neco escolheu Eliaquim, outro filho de Josias, como sucessor de seu pai e mudou o nome dele para Jeoaquim. Jeoacaz foi levado como prisioneiro para o Egito, onde morreu.
35 Nanmwarki Sehoiakim ketin rikada daksis sang ni apalien pai en aramas akan, pwehn kak rikada uwen nohpwei me nanmwarkien Isip ketin kilelehdi.
35 A fim de obter o ouro e a prata que o faraó Neco havia exigido como tributo, Jeoaquim cobrou dos habitantes de Judá um imposto proporcional às posses de cada um.
36 Sehoiakim sounpar rieisek limau ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar eisek ehu. Eh nohno iei Sepida, nein Pedaia serepein, mehn kahnimw Ruma.
36 Jeoaquim tinha 25 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por onze anos. Sua mãe se chamava Zebida e era filha de Pedaías, de Ruma.
37 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, Sehoiakim wiahda dihp ong KAUN-O.
37 Ele fez o que era mau aos olhos do S enhor , como seus antepassados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.