2 Reis 23
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 Nanmwarki Sosaia poaronlahng kaunen Suda oh Serusalem pwe koaros en pokonpene.
1 Então o rei convocou todas as autoridades de Judá e de Jerusalém.
2 Re ahpw wiahkihteieu ketidahla nan Tehnpas Sarawio, iangahki samworo ko oh soukohp ako, oh pil tohn Serusalem koaros, me semwehmwe oh me kepwehpwe. Nanmwarkio eri wadekohng irail mahsen koaros en pwuken inowo me dierekda nan Tehnpas Sarawio.
2 Depois o rei subiu ao templo do Senhor acompanhado por todos os homens de Judá, todo o povo de Jerusalém, os sacerdotes e os profetas; todo o povo, dos mais simples aos mais importantes. Para todos o rei leu em voz alta todas as palavras do Livro da Aliança, que havia sido encontrado no templo do Senhor.
3 Nanmwarki ahpw ketida pohn mwoale, ketin wiahda inou mwohn KAUN-O me e pahn kin peikiong oh kapwaiada sapwellime kosonned akan oh koasoandi kan sang nan kapehde oh ngene unsek. Ih duwen eh pahn ketin kapwaiada audepen inoun pwuhk wet. Aramas ako koaruhsie ahpw iang wiahda inou wet.
3 O rei colocou-se junto à coluna real e, na presença do Senhor, fez uma aliança, comprometendo-se a seguir o Senhor e obedecer de todo o coração e de toda a alma aos seus mandamentos, seus preceitos e seus decretos, confirmando assim as palavras da aliança escritas naquele livro. Então todo o povo se comprometeu com a aliança.
4 Mwuhr, Sosaia ahpw ketin mahsanih pwe Samworo Lapalap Ilkaia, oh samworo teikan, oh pil silepen wenihmwen Tehnpas Sarawio, re en kesehsang nan Tehnpaso mehn kaudokiong Paal, ong koht lih Asera, oh ong usu kan. Nanmwarkio ahpw isikala koaruhsie likin Serusalem limwahn Wahun Kidron; e ahpw mahsanih pwe pehs ko en wisiklahng Pedel.
4 O rei deu ordens ao sumo sacerdote Hilquias, aos sacerdotes auxiliares e aos guardas das portas que retirassem do templo do Senhor todos os utensílios feitos para Baal e Aserá e para todos os exércitos celestes. Ele os queimou fora de Jerusalém, nos campos do vale de Cedrom e levou as cinzas para Betel.
5 E pil ketin kasohrehla samworo likamw akan me nanmwarkien Suda kan ketin kasapwilada mahso pwe re en kin wia meirong ni arail pei sarawi kan nan kahnimw en Suda kan oh ni arail wasa sarawi kan limwahn Serusalem—samworo koaros me kin meirongohng Paal, ong ketipin, maram, oh usu kan.
5 E eliminou os sacerdotes pagãos nomeados pelos reis de Judá para queimar incenso nos altares idólatras das cidades de Judá e dos arredores de Jerusalém, aqueles que queimavam incenso a Baal, ao sol e à lua, às constelações e a todos os exércitos celestes.
6 E pil ketikihsang uhr pwoat me kasarawihong koht lih Asera nan Tehnpas Sarawio, ketikilahng likin kahnimwo nan Wahun Kidron, isikala, oh sukpene pehs ko lao wiahla pwelpar; e ahpw ketikihda pehs ko oh kamwarakseli pohn sousou ko.
6 Também mandou levar o poste sagrado do templo do Senhor para o vale de Cedrom, fora de Jerusalém, para ser queimado e reduzido a cinzas, que foram espalhadas sobre os túmulos de um cemitério público.
7 E kauwehla wasahn kousoan en ohl oh lih me kin netiki paliwararail me mi nan Tehnpas Sarawio. (Ih wasa me lih akan kin dehkada ie likoun kaudok ong Asera.)
7 Também derrubou as acomodações dos prostitutos cultuais, que ficavam no templo do Senhor, onde as mulheres teciam para Aserá.
8 E ketin kapokonepene samworo koaros sang kahnimw kan en Suda, oh ketin kamwamwalihala arail pei sarawi kan wasa koaros nan sahpwo. E pil ketin kauwehla wasahn kaudokiong dikedik en kuht kan me mi paliepeng en ewen kelen kahnimwo, limwahn ewen kehlo me Sosua, kepinahn kahnimwo, kauwada.
8 Josias trouxe todos os sacerdotes das cidades de Judá e, desde Geba até Berseba, profanou os altares onde os sacerdotes haviam queimado incenso. Derrubou os altares idólatras junto às portas, inclusive o altar da entrada da porta de Josué, o governador da cidade, que fica à esquerda da porta da cidade.
9 Samworo pwukat sohte kin mweimweiong re en iang papah nan Tehnpas Sarawio, ahpw re kak iang samworo ko tungoale pilawa sohte doal ihs.
9 Embora os sacerdotes dos altares não servissem no altar do Senhor em Jerusalém, comiam pães sem fermento junto com os sacerdotes, seus colegas.
10 Nanmwarki Sosaia pil ketin kauwehla en mehn liki ar wasahn kaudok me adaneki Doped, me mi nan Wahun Innom, pwe aramas en dehr kin meirongkihong Molek neirail pwutak de serepein nin duwen meirong isihs.
10 Também profanou Tofete, que ficava no vale de Ben-Hinom, de modo que ninguém mais pudesse usá-lo para queimar seu filho ou filha em sacrifício a Moloque.
11 E pil ketikihsang oahs ako me nanmwarkien Suda kan kasarawihong ni wiepen kaudokohng ketipin, oh isikala wararail werennansapw akan me re kin doadoahngki nan meirong wet. (Dipwisou pwukat kin nekinek likin Tehnpas Sarawio, limwahn kehlo, sohte dohsang wasa me Nadan Melek kin kousoan ie, iei ih kaun lapalap emen.)
11 Acabou com os cavalos que os reis de Judá tinham consagrado ao sol. Estavam na entrada do templo do Senhor perto da sala de um oficial chamado Natã-Meleque. Também queimou as carruagens consagradas ao sol.
12 Sosaia pil ketin kauwehla pei sarawi kan me nanmwarkien Suda ko ketin kauwada mahs pohn palangk en tehnpesen nanmwarki, pohnangin sapwellimen Nanmwarki Ahas pere, oh pil pei sarawi kan me Nanmwarki Manase koasoanediong nan kehl riau en Tehnpas Sarawio. Ih eri ketin sukpene lao pisetikpene; e ahpw kamwarakpeseng nan Wahun Kidron.
12 Derrubou os altares que os seus antecessores haviam erguido no terraço, em cima do quarto superior de Acaz, e os altares que Manassés havia construído nos dois pátios do templo do Senhor. Retirou-os dali, despedaçou-os e atirou o entulho no vale de Cedrom.
13 Sosaia pil kamwamwahlihala wasahn kaudok kan me Nanmwarki Solomon ketin kauwada ni palimesehn Serusalem, palieir en Nahnahn Olip, e wiahkihla wasahn kaudok ong dikedik en eni saut kan—Asdarde, koht lih en Saidon; Kemos, koht en Mohap; oh Molek, koht en Ammon.
13 O rei também profanou os altares que ficavam a leste de Jerusalém no sul do monte da Destruição, os quais Salomão, rei de Israel, havia construído para o poste sagrado, a detestável deusa dos sidônios, para Camos, o detestável deus de Moabe, e para Moloque, o detestável deus do povo de Amom.
14 Nanmwarki Sosaia pil ketin karangkehdi uhr takai ko oh pelepeseng uhr tuhkeo me kasarawihong koht lih Asera; e ahpw ketin kadirehkihla tihn aramas wasao ko.
14 Josias despedaçou as colunas sagradas, derrubou os postes sagrados e cobriu os locais com ossos humanos.
15 Nan Pedel, Sosaia kauwehla wasahn kaudok me Nanmwarki Seropoham, nein Nepat, wiahda; Seropoham iei ih nanmwarki me kahrehiong Israel nan dihp mahso. Sosaia pil kauwehla pei sarawi wasao, oh sukpene takai ko lao pisetikpene duwehte pwelpar; e pil isikala uhr sarawio me kasarawihong ar mehn kaudokiong Asera.
15 Até o altar de Betel, o altar idólatra edificado por Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar; até aquele altar e o seu santuário, ele os demoliu. Queimou o santuário e o reduziu a pó, queimando também o poste sagrado.
16 Eri, ni Sosaia eh mahmahsenseli e ahpw mahsanihada sousou kei pohn dohl ehu; e ahpw ketin kadarala aramas pwe re en kihsang tihn aramas ko loale oh isikala pohn ar pei sarawio. Ih duwen met e ketin kamwamwahlihala pei sarawio oh kapwaiada mahsen en soukohpo me kohpada mepwukat mahso, ahnsoun sarawi ehu ni Nanmwarki Seropoham eh ketida limwahn pei sarawio. A ni Nanmwarki Sosaia mahsanihada sousoun soukohpo me kohpadahr mepwukat,
16 Quando Josias olhou em volta e, viu os túmulos que havia na encosta da colina, mandou retirar os ossos dos túmulos e queimá-los no altar a fim de contaminá-lo, conforme a palavra do Senhor proclamada pelo homem de Deus que predisse essas coisas.
17 e ahpw keinemwe, “Sousoun ihs mwo?”
17 O rei perguntou: "Que monumento é este que estou vendo? " Os homens da cidade disseram: "É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá e proclamou estas coisas que tu fizeste ao altar de Betel".
18 Sosaia eri mahsanih, “Eri, kumwail pweisang, kumwail dehr sair tih kan.”
18 Então ele disse: "Deixem-no em paz. Ninguém toque nos seus ossos". Assim pouparam seus ossos bem como os do profeta que tinha vindo de Samaria.
19 Eri, nan kahnimw kan koaros Nanmwarki Sosaia ketin kauwehla wasahn kaudok koaros en mehn liki me nanmwarkien Israel kan ketin kauwada mahso oh kahngiangikidahr KAUN-O. E ketin wiahiong wasa pwukat soahngohte me e ketin wiahiong Pedel.
19 Como havia feito em Betel, Josias tirou e profanou todos os santuários idólatras que os reis de Israel haviam construído nas cidades de Samaria e que provocaram o Senhor à ira.
20 E ahpw ketin kemehla samworo koaros en wasahn kaudok pwuko pohn ar pei sarawi kan, oh pil ketin isikala tihn aramas powe. Ih eri sapahllahng Serusalem.
20 Josias também mandou sacrificar todos os sacerdotes daqueles altares idólatras e queimou ossos humanos sobre os altares. Depois voltou a Jerusalém.
21 Nanmwarki Sosaia eri mahsanihong aramas akan re en kapwaiada sarawien Pahsohpa ong KAUN-O, ar Koht, nin duwen me koasoandier nan pwuken inowo.
21 Então o rei deu a seguinte ordem a todo o povo: "Celebrem a Páscoa ao Senhor seu Deus, conforme está escrito neste livro da Aliança".
22 Sohte nanmwarkien Israel de Suda emen me wiahda sarawien Pahsopha duwehte sarawien Pahsohpa wet, sang ni ahnsou me sounkopwung ko kin kakaun mehn Israel ko.
22 Nem nos dias dos juízes que lideraram Israel, nem durante todos os dias dos reis de Israel e dos reis de Judá, foi celebrada uma Páscoa como esta.
23 Ahpw ni kaeisek waluhn sounpar en mwehin Sosaia, Pahsohpa wet inenen pweida nan Sarusalem.
23 Mas no décimo oitavo ano do reinado de Josias, esta Páscoa foi celebrada ao Senhor em Jerusalém.
24 Nanmwarki Sosaia ahpw pil ketin kasohrehla sounkosetipw kan oh sounwunani kan, oh sansal en koht kan oh dikedik en eni kan, oh tiahk kanamenek koaros me sansal nan sapwen Suda oh nan Serusalem, pwe en kak kapwaiada kosonned ako me ntinting nan pwuhk me Samworo Lapalap Ilkaia diarada nan Tehnpas Sarawio.
24 Além disso, Josias eliminou os médiuns, os espíritas, os ídolos da família, os ídolos e todas as outras coisas repugnantes que havia em Judá e em Jerusalém. Ele fez isto para cumprir as exigências da lei escritas no livro que o sacerdote Hilquias havia descoberto no templo do Senhor.
25 Sohte nanmwarki men mwowe me peikiong KAUN-O duwehte Sosaia, sang ni kupwur unsek, ngene unsek, oh kehl unsek, oh peikiong Kosonned en Moseso; pil sohte emen mwuri me duwehte.
25 Nem antes nem depois de Josias houve um rei como ele, que se voltasse para o Senhor de todo o coração, de toda a alma e de todas as suas forças, de acordo com toda a Lei de Moisés.
26 Ahpw KAUN-O sohte ketin kemeleileidi sapwellime engieng; pwe e ketin dadaurete ong wehin Suda, pwehki wiewia sapwung kan koaros me Nanmwarki Manase ketin wiadahr.
26 Entretanto, o Senhor não voltou atrás do fogo de sua grande ira, que se acendeu contra Judá por causa de tudo o que Manassés fizera para provocá-lo à ira.
27 Iei me KAUN-O ketin mahsanihki, “I pahn wiahiong Suda soahng me I wiahiong Israel: I pahn kasohrehsang aramas en Suda mwohn silangi, I pahn kesehla Serusalem, kahnimwo me I piladahr, oh Tehnpas Sarawio, oh pil wasa me I koasoanehdi me aramas pahn kin meirongohng ie ie.”
27 Por isso o Senhor disse: "Também retirarei Judá da minha presença, tal como retirei de Israel, e rejeitarei Jerusalém, a cidade que escolhi, e este templo, do qual eu disse: ‘Ali porei o meu nome’ ".
28 Wiewia teikan koaros me Nanmwarki Sosaia ketin wiahda ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
28 Os demais acontecimentos do reinado de Josias e todas as suas realizações, estão escritos no livro dos registros históricos dos reis de Judá.
29 Ni mwehin Sosaia, iei ansou me Parao Neko, nanmwarkien Isip, ketilahng ni Pillap Iupreitis, pwe en ketin sewese nanmwarkien Asiria. Nanmwarki Sosaia ahpw ketila mahweniong, oh ni ara tuhpene nan Mekiddo, sounpeien Isip ko kemehla Sosaia nan mahweno.
29 Durante o seu reinado, o faraó Neco, rei do Egito, avançou até o rio Eufrates ao encontro do rei da Assíria. O rei Josias marchou para combatê-lo, mas o faraó Neco o enfrentou e o matou em Megido.
30 Sapwellimen Sosaia lapalap ako eri kidahng kahlepeo pohn werennansapw pwoat oh walahng Serusalem. Re ahpw sarepedi nan sousoun nanmwarki kan.
30 Os oficiais de Josias levaram o seu corpo de Megido para Jerusalém, e o sepultaram em seu próprio túmulo. O povo tomou Jeoacaz, filho de Josias, ungiu-o e o proclamou como rei no lugar de seu pai.
31 Soahas sounpar rieisek siluh ni eh wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpwong siluh. Eh nohno iei Amudal, nein Seremaia serepein, mehn kahnimw Lipna.
31 Jeoacaz tinha vinte e três anos de idade quando começou a reinar, e reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias; ela era de Libna.
32 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, e wiahda dihp ong KAUN-O.
32 Ele fez o que o Senhor reprova, tal como seus antepassados.
33 Sapwellime mwehi imwisekla ni ahnsou me Neko, nanmwarkien Isip salihedi oh ketikilahng Ripla, nan sapwen Amad, oh itonehng Suda en wiahkihla eh nohpwei paun en silper 7,500 oh paun en kohl 75.
33 O faraó Neco o prendeu em Ribla, na terra de Hamate, de modo que não mais reinou em Jerusalém. O faraó também impôs a Judá um tributo de três toneladas e meia de prata e trinta e cinco quilos de ouro.
34 Nanmwarki Neko kasapwilada Elaiakim, nein Sosaia, en wiliandi semeo oh uhd wiahla nanmwarkien Suda, oh wekidala mware ong Sehoiakim. Nanmwarki Neko ketikilahng Soahas nan Isip, e ahpw sipalla wasao.
34 Colocou Eliaquim, filho de Josias, como rei no lugar do seu pai Josias, e mudou o nome de Eliaquim para Jeoaquim. Mas levou Jeoacaz consigo para o Egito, onde ele morreu.
35 Nanmwarki Sehoiakim ketin rikada daksis sang ni apalien pai en aramas akan, pwehn kak rikada uwen nohpwei me nanmwarkien Isip ketin kilelehdi.
35 Jeoaquim pagou ao faraó Neco a prata e o ouro. Mas, para cumprir as exigências do faraó, Jeoaquim impôs tributos ao povo, cobrando a prata e o ouro, de cada um conforme suas posses.
36 Sehoiakim sounpar rieisek limau ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar eisek ehu. Eh nohno iei Sepida, nein Pedaia serepein, mehn kahnimw Ruma.
36 Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar, e reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías; ela era de Ruma.
37 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, Sehoiakim wiahda dihp ong KAUN-O.
37 Ele fez o que o Senhor reprova, tal como seus antepassados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.