2 Reis 23

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nanmwarki Sosaia poaronlahng kaunen Suda oh Serusalem pwe koaros en pokonpene.
1 Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram a ele.
2 Re ahpw wiahkihteieu ketidahla nan Tehnpas Sarawio, iangahki samworo ko oh soukohp ako, oh pil tohn Serusalem koaros, me semwehmwe oh me kepwehpwe. Nanmwarkio eri wadekohng irail mahsen koaros en pwuken inowo me dierekda nan Tehnpas Sarawio.
2 O rei subiu à Casa do Senhor , e com ele foram todos os homens de Judá, todos os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os profetas e todo o povo, desde o menor até o maior. E o rei leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que havia sido encontrado na Casa do Senhor .
3 Nanmwarki ahpw ketida pohn mwoale, ketin wiahda inou mwohn KAUN-O me e pahn kin peikiong oh kapwaiada sapwellime kosonned akan oh koasoandi kan sang nan kapehde oh ngene unsek. Ih duwen eh pahn ketin kapwaiada audepen inoun pwuhk wet. Aramas ako koaruhsie ahpw iang wiahda inou wet.
3 O rei se pôs em pé junto à coluna e fez aliança diante do Senhor , para o seguir, guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, cumprindo as palavras desta aliança, que estavam escritas naquele livro. E todo o povo concordou com esta aliança.
4 Mwuhr, Sosaia ahpw ketin mahsanih pwe Samworo Lapalap Ilkaia, oh samworo teikan, oh pil silepen wenihmwen Tehnpas Sarawio, re en kesehsang nan Tehnpaso mehn kaudokiong Paal, ong koht lih Asera, oh ong usu kan. Nanmwarkio ahpw isikala koaruhsie likin Serusalem limwahn Wahun Kidron; e ahpw mahsanih pwe pehs ko en wisiklahng Pedel.
4 Então o rei ordenou ao sumo sacerdote Hilquias, aos sacerdotes da segunda ordem e aos guardas da porta que tirassem do templo do Senhor todos os utensílios que tinham sido feitos para Baal, para o poste da deusa Aserá e para todo o exército dos céus. Ele os queimou fora de Jerusalém, nos campos do Cedrom, e levou as cinzas para Betel.
5 E pil ketin kasohrehla samworo likamw akan me nanmwarkien Suda kan ketin kasapwilada mahso pwe re en kin wia meirong ni arail pei sarawi kan nan kahnimw en Suda kan oh ni arail wasa sarawi kan limwahn Serusalem—samworo koaros me kin meirongohng Paal, ong ketipin, maram, oh usu kan.
5 Josias destituiu os sacerdotes que os reis de Judá haviam escolhido para queimar incenso sobre os lugares altos nas cidades de Judá e ao redor de Jerusalém, bem como os que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas e a todo o exército dos céus.
6 E pil ketikihsang uhr pwoat me kasarawihong koht lih Asera nan Tehnpas Sarawio, ketikilahng likin kahnimwo nan Wahun Kidron, isikala, oh sukpene pehs ko lao wiahla pwelpar; e ahpw ketikihda pehs ko oh kamwarakseli pohn sousou ko.
6 Também tirou da Casa do Senhor o poste da deusa Aserá, que levou para fora de Jerusalém até o vale do Cedrom, onde o queimou e o reduziu a pó, que lançou sobre as sepulturas do povo simples.
7 E kauwehla wasahn kousoan en ohl oh lih me kin netiki paliwararail me mi nan Tehnpas Sarawio. (Ih wasa me lih akan kin dehkada ie likoun kaudok ong Asera.)
7 Também destruiu as dependências dos prostitutos cultuais que estavam na Casa do Senhor , onde as mulheres teciam tendas para o poste da deusa Aserá.
8 E ketin kapokonepene samworo koaros sang kahnimw kan en Suda, oh ketin kamwamwalihala arail pei sarawi kan wasa koaros nan sahpwo. E pil ketin kauwehla wasahn kaudokiong dikedik en kuht kan me mi paliepeng en ewen kelen kahnimwo, limwahn ewen kehlo me Sosua, kepinahn kahnimwo, kauwada.
8 Josias trouxe todos os sacerdotes das cidades de Judá e profanou os lugares altos em que os sacerdotes queimavam incenso, desde Geba até Berseba. Derrubou os altares das portas, que estavam à entrada do portão de Josué, governador da cidade, e que ficavam à esquerda de quem entrava por ela.
9 Samworo pwukat sohte kin mweimweiong re en iang papah nan Tehnpas Sarawio, ahpw re kak iang samworo ko tungoale pilawa sohte doal ihs.
9 Os sacerdotes dos lugares altos não ofereciam sacrifícios sobre o altar do Senhor , em Jerusalém, mas comiam pães sem fermento no meio de seus irmãos.
10 Nanmwarki Sosaia pil ketin kauwehla en mehn liki ar wasahn kaudok me adaneki Doped, me mi nan Wahun Innom, pwe aramas en dehr kin meirongkihong Molek neirail pwutak de serepein nin duwen meirong isihs.
10 Josias também profanou Tofete, que ficava no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém queimasse o seu filho ou a sua filha como sacrifício a Moloque.
11 E pil ketikihsang oahs ako me nanmwarkien Suda kan kasarawihong ni wiepen kaudokohng ketipin, oh isikala wararail werennansapw akan me re kin doadoahngki nan meirong wet. (Dipwisou pwukat kin nekinek likin Tehnpas Sarawio, limwahn kehlo, sohte dohsang wasa me Nadan Melek kin kousoan ie, iei ih kaun lapalap emen.)
11 Também tirou os cavalos que os reis de Judá tinham dedicado ao sol, à entrada da Casa do Senhor , perto da câmara de Natã-Meleque, o camareiro, a qual ficava no átrio; e queimou os carros dedicados ao sol.
12 Sosaia pil ketin kauwehla pei sarawi kan me nanmwarkien Suda ko ketin kauwada mahs pohn palangk en tehnpesen nanmwarki, pohnangin sapwellimen Nanmwarki Ahas pere, oh pil pei sarawi kan me Nanmwarki Manase koasoanediong nan kehl riau en Tehnpas Sarawio. Ih eri ketin sukpene lao pisetikpene; e ahpw kamwarakpeseng nan Wahun Kidron.
12 O rei também derrubou os altares que estavam sobre a sala de Acaz, sobre o terraço, altares que foram feitos pelos reis de Judá, bem como os altares que Manassés tinha construído nos dois átrios da Casa do Senhor . Ele os fez em pedaços, tirou dali e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13 Sosaia pil kamwamwahlihala wasahn kaudok kan me Nanmwarki Solomon ketin kauwada ni palimesehn Serusalem, palieir en Nahnahn Olip, e wiahkihla wasahn kaudok ong dikedik en eni saut kan—Asdarde, koht lih en Saidon; Kemos, koht en Mohap; oh Molek, koht en Ammon.
13 O rei profanou também os lugares altos que estavam a leste de Jerusalém, ao sul do monte da Destruição, os quais Salomão, rei de Israel, havia construído para Astarote, abominação dos sidônios, para Quemos, abominação dos moabitas, e para Milcom, abominação dos filhos de Amom.
14 Nanmwarki Sosaia pil ketin karangkehdi uhr takai ko oh pelepeseng uhr tuhkeo me kasarawihong koht lih Asera; e ahpw ketin kadirehkihla tihn aramas wasao ko.
14 Semelhantemente, fez em pedaços as colunas, cortou os postes da deusa Aserá e encheu de ossos humanos o lugar onde haviam estado.
15 Nan Pedel, Sosaia kauwehla wasahn kaudok me Nanmwarki Seropoham, nein Nepat, wiahda; Seropoham iei ih nanmwarki me kahrehiong Israel nan dihp mahso. Sosaia pil kauwehla pei sarawi wasao, oh sukpene takai ko lao pisetikpene duwehte pwelpar; e pil isikala uhr sarawio me kasarawihong ar mehn kaudokiong Asera.
15 Josias também derrubou o altar que estava em Betel e o lugar alto que Jeroboão, filho de Nebate, havia construído para levar Israel a pecar. Destruiu o lugar alto, reduziu a pó o seu altar e queimou o poste da deusa Aserá.
16 Eri, ni Sosaia eh mahmahsenseli e ahpw mahsanihada sousou kei pohn dohl ehu; e ahpw ketin kadarala aramas pwe re en kihsang tihn aramas ko loale oh isikala pohn ar pei sarawio. Ih duwen met e ketin kamwamwahlihala pei sarawio oh kapwaiada mahsen en soukohpo me kohpada mepwukat mahso, ahnsoun sarawi ehu ni Nanmwarki Seropoham eh ketida limwahn pei sarawio. A ni Nanmwarki Sosaia mahsanihada sousoun soukohpo me kohpadahr mepwukat,
16 Quando Josias olhou ao seu redor, viu as sepulturas que estavam ali no monte; mandou tirar delas os ossos e os queimou sobre o altar. E assim ele profanou o altar, segundo a palavra do Senhor proclamada pelo homem de Deus que havia predito estas coisas.
17 e ahpw keinemwe, “Sousoun ihs mwo?”
17 Então o rei perguntou: — Que monumento é este que estou vendo? Os homens da cidade responderam: — É a sepultura do homem de Deus que veio de Judá e proclamou estas coisas que o senhor acaba de fazer contra o altar de Betel.
18 Sosaia eri mahsanih, “Eri, kumwail pweisang, kumwail dehr sair tih kan.”
18 Josias disse: — Deixem-no estar; ninguém mexa nos ossos dele. Assim, deixaram estar os seus ossos com os ossos do profeta que tinha vindo de Samaria.
19 Eri, nan kahnimw kan koaros Nanmwarki Sosaia ketin kauwehla wasahn kaudok koaros en mehn liki me nanmwarkien Israel kan ketin kauwada mahso oh kahngiangikidahr KAUN-O. E ketin wiahiong wasa pwukat soahngohte me e ketin wiahiong Pedel.
19 Josias também tirou todos os santuários dos lugares altos que havia nas cidades de Samaria e que os reis de Israel tinham feito para provocarem o Senhor à ira; e fez com esses santuários o mesmo que havia feito em Betel.
20 E ahpw ketin kemehla samworo koaros en wasahn kaudok pwuko pohn ar pei sarawi kan, oh pil ketin isikala tihn aramas powe. Ih eri sapahllahng Serusalem.
20 E também matou todos os sacerdotes dos lugares altos que havia ali, sobre os altares, e queimou ossos humanos sobre eles. Depois voltou para Jerusalém.
21 Nanmwarki Sosaia eri mahsanihong aramas akan re en kapwaiada sarawien Pahsohpa ong KAUN-O, ar Koht, nin duwen me koasoandier nan pwuken inowo.
21 O rei deu ordem a todo o povo, dizendo: — Celebrem a Páscoa ao
22 Sohte nanmwarkien Israel de Suda emen me wiahda sarawien Pahsopha duwehte sarawien Pahsohpa wet, sang ni ahnsou me sounkopwung ko kin kakaun mehn Israel ko.
22 Porque nunca se celebrou uma Páscoa como esta desde os dias dos juízes que julgaram Israel, nem durante os dias dos reis de Israel, nem nos dias dos reis de Judá.
23 Ahpw ni kaeisek waluhn sounpar en mwehin Sosaia, Pahsohpa wet inenen pweida nan Sarusalem.
23 Porém no décimo oitavo ano do reinado de Josias esta Páscoa foi celebrada ao Senhor , em Jerusalém.
24 Nanmwarki Sosaia ahpw pil ketin kasohrehla sounkosetipw kan oh sounwunani kan, oh sansal en koht kan oh dikedik en eni kan, oh tiahk kanamenek koaros me sansal nan sapwen Suda oh nan Serusalem, pwe en kak kapwaiada kosonned ako me ntinting nan pwuhk me Samworo Lapalap Ilkaia diarada nan Tehnpas Sarawio.
24 Josias também eliminou os médiuns, os feiticeiros, os ídolos do lar, os ídolos e todas as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, para cumprir as palavras da lei, que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias havia achado na Casa do Senhor .
25 Sohte nanmwarki men mwowe me peikiong KAUN-O duwehte Sosaia, sang ni kupwur unsek, ngene unsek, oh kehl unsek, oh peikiong Kosonned en Moseso; pil sohte emen mwuri me duwehte.
25 Antes dele, não houve rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse ao Senhor de todo o seu coração, de toda a sua alma e com todas as suas forças, segundo toda a Lei de Moisés; e, depois dele, nunca se levantou outro igual.
26 Ahpw KAUN-O sohte ketin kemeleileidi sapwellime engieng; pwe e ketin dadaurete ong wehin Suda, pwehki wiewia sapwung kan koaros me Nanmwarki Manase ketin wiadahr.
26 No entanto, o Senhor não desistiu do furor da sua grande ira, ira que se acendeu contra Judá por causa de todas as provocações com que Manassés o tinha irritado.
27 Iei me KAUN-O ketin mahsanihki, “I pahn wiahiong Suda soahng me I wiahiong Israel: I pahn kasohrehsang aramas en Suda mwohn silangi, I pahn kesehla Serusalem, kahnimwo me I piladahr, oh Tehnpas Sarawio, oh pil wasa me I koasoanehdi me aramas pahn kin meirongohng ie ie.”
27 O Senhor disse: — Removerei da minha presença também Judá, como removi Israel, e rejeitarei Jerusalém, a cidade que escolhi, e o templo do qual eu disse: “O meu nome estará ali.”
28 Wiewia teikan koaros me Nanmwarki Sosaia ketin wiahda ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
28 Quanto aos demais atos de Josias e a tudo o que fez, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
29 Ni mwehin Sosaia, iei ansou me Parao Neko, nanmwarkien Isip, ketilahng ni Pillap Iupreitis, pwe en ketin sewese nanmwarkien Asiria. Nanmwarki Sosaia ahpw ketila mahweniong, oh ni ara tuhpene nan Mekiddo, sounpeien Isip ko kemehla Sosaia nan mahweno.
29 Nos dias de Josias, Faraó Neco, rei do Egito, marchou em direção ao rio Eufrates, para ajudar o rei da Assíria. O rei Josias saiu para lutar contra ele, mas Faraó Neco o matou, em Megido, no primeiro encontro.
30 Sapwellimen Sosaia lapalap ako eri kidahng kahlepeo pohn werennansapw pwoat oh walahng Serusalem. Re ahpw sarepedi nan sousoun nanmwarki kan.
30 De Megido, os seus servos o levaram morto e, num carro, o transportaram para Jerusalém, onde o sepultaram no seu túmulo. O povo da terra tomou Joacaz, filho de Josias, e o ungiu, e o fez rei em lugar de seu pai.
31 Soahas sounpar rieisek siluh ni eh wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpwong siluh. Eh nohno iei Amudal, nein Seremaia serepein, mehn kahnimw Lipna.
31 Joacaz tinha vinte e três anos de idade quando começou a reinar e reinou três meses em Jerusalém. A mãe dele se chamava Hamutal e era filha de Jeremias, de Libna.
32 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, e wiahda dihp ong KAUN-O.
32 Joacaz fez o que era mau aos olhos do Senhor , segundo tudo o que os seus pais haviam feito.
33 Sapwellime mwehi imwisekla ni ahnsou me Neko, nanmwarkien Isip salihedi oh ketikilahng Ripla, nan sapwen Amad, oh itonehng Suda en wiahkihla eh nohpwei paun en silper 7,500 oh paun en kohl 75.
33 Porém Faraó Neco mandou prendê-lo em Ribla, na terra de Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e impôs à terra um tributo de três mil e quatrocentos quilos de prata e trinta e quatro quilos de ouro.
34 Nanmwarki Neko kasapwilada Elaiakim, nein Sosaia, en wiliandi semeo oh uhd wiahla nanmwarkien Suda, oh wekidala mware ong Sehoiakim. Nanmwarki Neko ketikilahng Soahas nan Isip, e ahpw sipalla wasao.
34 Faraó Neco colocou Eliaquim, filho de Josias, como rei em lugar de Josias, seu pai, e mudou o nome dele para Jeoaquim. Mas levou Joacaz consigo para o Egito, onde ele morreu.
35 Nanmwarki Sehoiakim ketin rikada daksis sang ni apalien pai en aramas akan, pwehn kak rikada uwen nohpwei me nanmwarkien Isip ketin kilelehdi.
35 Jeoaquim entregou aquela prata e aquele ouro a Faraó. Mas, para dar esse dinheiro segundo a ordem de Faraó, Jeoaquim estabeleceu um imposto sobre a terra. Do povo da terra exigiu prata e ouro, de cada um segundo as suas posses, para o dar a Faraó Neco.
36 Sehoiakim sounpar rieisek limau ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar eisek ehu. Eh nohno iei Sepida, nein Pedaia serepein, mehn kahnimw Ruma.
36 Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou onze anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Zebida e era filha de Pedaías, de Ruma.
37 E kalamangih karasepen eh pahpa kahlap ako, Sehoiakim wiahda dihp ong KAUN-O.
37 Jeoaquim fez o que era mau aos olhos do Senhor , segundo tudo o que os seus pais haviam feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.