2 Crônicas 36
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Mehn Suda pilada Soahas, sapwellimen Sosaia pwutako, oh keiehdi pwehn wiahla nanmwarki nan Serusalem.
1 O povo de Judá escolheu Joacaz, filho de Josias, e o colocou como rei em Jerusalém, em lugar do seu pai.
2 Soahas sounpar rieisek siluh ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpwong siluh.
2 Joacaz tinha vinte e três anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou três meses em Jerusalém.
3 Neko, nanmwarkien Isip salihedi oh walahng Isip oh koasoanediong mehn Suda en nohpweikihong paun 7,500 silper oh paun en kohl 75.
3 Joacaz foi tirado do trono pelo rei Neco, do Egito, o qual também obrigou o povo de Judá a pagar três mil e quatrocentos quilos de prata e trinta e quatro quilos de ouro.
4 Neko ketin kasapwilada Elaiakim rien Soahas pwehn wiahla nanmwarkien Suda oh wekidala mware sang Elaiakim ong Sehoiakim. Neko ketikilahng Soahas nan Isip.
4 Neco pôs Eliaquim, irmão de Joacaz, como rei de Judá e de Jerusalém e mudou o nome dele para Jeoaquim. Joacaz foi levado por Neco para o Egito.
5 Sehoiakim sounpar rieisek limau ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar eisek ehu. E wiahda dihp ong KAUN-O, eh Koht.
5 Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá e governou durante onze anos em Jerusalém. Ele fez aquilo que não agrada ao Senhor , seu Deus.
6 Nepukadnesar, nanmwarkien Papilonia, eri mahweniong Suda, kalowehdi Sehoiakim, salihedi, oh ketikilahng Papilonia.
6 Nabucodonosor, rei da Babilônia, invadiu o país, prendeu Jeoaquim e o mandou preso com correntes para a Babilônia.
7 Nepukadnesar ketikihsang ekei dipwisoun nan Tehnpas Sarawio oh ketikilahng nan tehnpese nan Papilon.
7 Nabucodonosor levou também alguns objetos do Templo para a Babilônia e os colocou no seu palácio.
8 Mehkoaros me Sehoiakim wiahdar, iangahki tiahk saut kan me e kin wiewia oh suwed me e wiahda, wie ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Israel oh Suda. Sapwellime pwutak Sehoiakin me uhd wiliandi wiahla nanmwarki.
8 O resto da história de Jeoaquim, as coisas nojentas que fez e as acusações que foram feitas contra ele, tudo isso está escrito na História dos Reis de Israel e de Judá . E o seu filho Joaquim ficou no lugar dele como rei.
9 Sehoiakin sounpar eisek waluh ni eh wiahla nanmwarkien Suda, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpwong siluh oh rahn eisek. E pil wiahda dihp ong KAUN-O.
9 Joaquim tinha dezoito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou três meses e dez dias em Jerusalém. Joaquim fez coisas erradas, que não agradam a Deus, o Senhor .
10 Ni imwilahn ahnsoun kopou, Nanmwarki Nepukadnesar ahpw ketin salihedi Sehoiakin oh ketikilahng Papilon iangahki dipwisou kesempwal akan en nan Tehnpas Sarawio. Nepukadnesar eri kasapwilada Sedekaia, ulepen Sehoiakin, pwe en uhd wiahla nanmwarkien Suda oh Serusalem.
10 Na primavera daquele ano, o rei Nabucodonosor mandou prendê-lo e levá-lo como prisioneiro para a Babilônia, levando também os objetos mais valiosos que havia no Templo. E Nabucodonosor colocou Zedequias, tio de Joaquim, como rei de Judá e de Jerusalém.
11 Sedekaia sounpar eisek ehu ni ahnsou me e wiahla nanmwarkien Suda oh Serusalem, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar eisek ehu.
11 Zedequias tinha vinte e um anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou onze anos em Jerusalém.
12 E wiahda dihp ong KAUN-O oh sohte men rong soukohp Seremaia ni karakarahk, me kin patohwanda mahsen en KAUN-O.
12 Zedequias fez coisas erradas, que não agradam a Deus, o Senhor . E também não se humilhou diante do profeta Jeremias, que anunciava a mensagem do Senhor .
13 Sedekaia kahngohdiong Nanmwarki Nepukadnesar, me idingohng en kahukihla ni mwaren KAUN-O me e pahn loalopwoat. E ahpw keptakaila sohte men koluhla oh sohpeiong KAUN-O, Koht en Israel.
13 Zedequias se revoltou contra o rei Nabucodonosor, que o havia obrigado a jurar pelo nome de Deus que seria seu aliado. Foi teimoso e não quis se arrepender e voltar para o Senhor , o Deus de Israel.
14 Pil likin met, kaun akan en Suda, samworo kan, oh aramas akan pil idawehnla karasepe suwed en wehi kan me kapilirailpene me kin kaudokiong dikedik en eni kan, irail eri kasaminehla Tehnpas Sarawio, me pein KAUN-O ketin kasarawialahr.
14 Além disso, as autoridades de Judá, os sacerdotes e o povo estavam pecando cada vez mais, seguindo o exemplo dos povos pagãos e adorando ídolos. Com isso profanaram o Templo, que o Senhor havia escolhido como o lugar santo onde ele devia ser adorado.
15 KAUN-O, Koht en ar pahpa kahlap ako, ketin usehlahte kadakadarodohng irail soukohp kei pwe re en kapehm sapwellime aramas akan, pwehki eh kupwurki kamourirailla, oh doarehla Tehnpas Sarawio.
15 O Senhor , o Deus dos seus antepassados, continuou a avisá-los por meio dos seus profetas porque tinha pena do seu povo e do Templo, a sua casa.
16 Ahpw irail kouruhrki sapwellimen Koht meninkeder kan, sohte men rong sapwellime mahsen oh kouruhrki sapwellime soukohp kan; ni imwilah KAUN-O ahpw engiengda kowahlap pahn sapwellime aramas akan kahrehda sohte me kak pitsang.
16 Mas eles riram desses mensageiros de Deus, rejeitaram as suas mensagens e zombaram deles. Finalmente, Deus ficou tão irado com o seu povo, que não houve mais remédio.
17 KAUN-O eri ketikihdo nanmwarkien Papilonia pwehn mahweniong irail. Nanmwarkio eri kemehla mwahnakapw akan en Suda iangahki irail kan me patopato nan Tehnpas Sarawio. Sohte mehmen me e ketin kupwur mahkohng, me pwulopwul de mah, ohl de seri, me soumwahu de kehlail. Koht ketikihong irail pahn manaman en nanmwarkien Papilonia.
17 Então Deus fez com que o rei da Babilônia marchasse com o seu exército contra eles. Ele matou os moços à espada, até mesmo no Templo, e não teve dó de ninguém, nem dos moços nem das moças, nem dos adultos nem dos velhinhos. Deus entregou todos nas mãos do rei da Babilônia.
18 Nanmwarkien Papilonia eri ketikihsang dipwisou kan en nan Tehnpas Sarawio, mwohni, oh pil ketikihsang en nanmwarkio oh sapwellime lapalap akan ar dipwisou kan, oh ketikilahng soahng koaros nan Papilon.
18 Este pegou todos os objetos do Templo, os grandes e os pequenos, todos os tesouros do Templo, do rei e das altas autoridades e levou tudo para a Babilônia.
19 E isikala Tehnpas Sarawio oh kahnimwo, iangahki tehnpesen nanmwarki kan oh kepwe kan, oh kauwehla kelen kahnimwo.
19 Os soldados queimaram o Templo, derrubaram as muralhas de Jerusalém, queimaram todos os palácios e destruíram todos os objetos de valor.
20 E ahpw ketikihla me momour kan nan Papilonia, wasa me re kin papah ih oh kadaudoke kan nin duwen lidu kei lao lel ni tepin mwehi kehlail en Persia.
20 Os moradores de Jerusalém que não foram mortos foram levados como prisioneiros para a Babilônia, onde se tornaram escravos do rei e dos seus descendentes, até que o Reino da Pérsia começou a dominar.
21 Iei duwen mahsen en KAUN-O eh pweidahr me soukohp Seremaia lohkidahr: “Sahpwo pahn tehnla erein sounpar isihsek, pwehn kapwungala kommoal en Sapad ko me re sohte kawauwih.”
21 Assim se cumpriu o que Senhor Deus tinha dito pelo profeta Jeremias: “O país ficará em ruínas setenta anos, e durante todo esse tempo a terra vai guardar os seus sábados e descansar .”
22 Nin tepin sounpar me Sairus, wiewiahki nanmwarki lapalap en Persia, KAUN-O ahpw ketin kapwaiada sapwellime mahsen me soukohp Seremaia lohkidahr. KAUN-O ketin kamwakidada kupwur en Sairus pwehn lohkihda koasoandi wet me pekederpeseng oh wadawadada wasa koaros nan sapwellime wehi:
22 No primeiro ano do reinado de Ciro , rei da Pérsia, cumpriu-se o que o Senhor Deus tinha dito pelo profeta Jeremias. O Senhor tocou no coração de Ciro, e este ordenou que fosse comunicado em todo o seu reino, por escrito e também por meio de leitura em público, este decreto:
23 “Met iei koasoandien Sairus, nanmwarki lapalap en Persia. KAUN-O, Koht en nanleng, ketin kupwuredahr pwe I en wiahla kaunen sampah pwon, oh ketikihong ie pwukoahn kauwada ehu tehnpese nan Serusalem nan Suda. Eri, kumwail koaros me wia sapwellimen Koht aramas, en patohla wasao, oh KAUN-O, amwail Koht en ketin ieiang kumwail.”
23 “Eu, Ciro, rei da Pérsia, declaro o seguinte: O Senhor , o Deus do céu, me fez governador do mundo inteiro e me encarregou de construir para ele um templo em Jerusalém, na região de Judá. Eu ordeno que todos vocês que são o seu povo vão a Jerusalém e peço que Deus esteja com vocês.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 36, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.