2 Crônicas 20
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Ahnsou ehu mwuri, karis en mehn Mohap kan, mehn Ammon kan iangahki iangarail tohn wehin Meun, re ahpw mahweniong Suda.
1 Depois disso, os moabitas e os amonitas, acompanhados dos maonitas, fizeram guerra a Josafá.
2 Meninkeder kei eri patohdo oh patohwanohng Nanmwarki Seosopat, “Lapalahn karis ehu sang Edom patohdosangehr palio Sehden Mehla pwe re en mahweniong komwi. Re kalowedier Asason Damar.” (Ih pil ehu eden Engkedi met.)
2 Vieram informar o rei: "Uma multidão enorme, vinda do outro lado do mar Morto, avança contra ti. Ei-los já em Asasontamar, isto é, Engadi.
3 Seosopat eri masepwehkada oh kasakasohng KAUN-O pwe en ketin kamarainih. Ih eri koasoanehdi pwe tohn wehio pwon en kaisihsol.
3 Perturbado, Josafá se dispôs a recorrer ao Senhor e promulgou um jejum para todo o Judá.
4 Aramas akan ahpw mwesel karuaru sang wasa koaros nan Suda kolahng Serusalem, pwe re en peki rehn KAUN-O en ketin kamarainih irail,
4 A população de Judá reuniu-se para invocar o Senhor; de todas as cidades de Judá eles acorreram para invocar o Senhor.
5 mehn Serusalem eri iang irail pokonpene nan kehl kapw en Tehnpas Sarawio. Seosopat eri ketila uh mwohrail
5 Diante do novo átrio do templo do Senhor, Josafá ergueu-se na presença da grande assembléia dos homens de Judá e de Jerusalém.
6 oh kasakas ong KAUN-O, mahsanih, “Maing KAUN, Koht en atail pahpa kahlap ako, komwi kin ketin kakaun sang nanleng wehi koaros en sampah. Komwi me manaman oh roson, oh sohte emen me kak en pelian komwi.
6 "Senhor, disse ele, Deus de nossos pais, não sois vós o Deus do céu e o soberano de todos os povos? Tendes em vossa mão a força e o poder e ninguém vos pode resistir.
7 Komwi me at Koht. Ni ahnsou me sapwellimomwi mehn Israel kan patodohng nan sahpw wet, komwi ketin koakoahsang aramas akan me koukousoan wasaht oh ketikihong sahpwo ong kadaudok en Eipraam, me komwi kin ketin loalloale, pwe re en sapwenikihla kohkohlahte.
7 Não sois vos, Senhor, nosso Deus, que desalojastes diante de vosso povo de Israel os habitantes desta terra, e a destes para sempre à descendência de Abraão, vosso bem-amado?
8 Re koukousoanehr wasaht oh kauwadahr tehnpas ehu mehn kawauwih komwi.
8 Nela habitaram e construíram um santuário para a glória de vosso nome, dizendo:
9 Re patohwan ese me ma paisuwed ehu pahn lelohng irail mehn kaloke irail, me rasehng mahwen, soumwahu lusulus, de lehk lapalap, eri, re kak patohdo oh uh mwohn Tehnpas wet wasa me aramas kin kaudokiong komwi ie. Re kin kapakapohng komwi nan arail apwal akan, oh komwi kin ketin karonge irail oh kapitirailla.
9 Se nos sobrevier alguma desgraça, guerra, flagelo de vingança, peste ou fome, apresentar-nos-emos diante de vós neste templo, pois vosso nome é nele Invocado, e clamaremos para vós do fundo de nossa angústia; então havereis de nos ouvir e salvar.
10 “Ahnsou wet mehn Ammon, mehn Mohap, oh mehn Edom kan patohwan mahweniongkitehr. Ahnsou me at pahpa kahlap ako patohsang Isip, komwi sohte ketin mweidohng re en pedolong nan sahpw pwuko, kahrehda at pahpa kahlap ako pidipidahki sahpw ako oh sohte kamwomwirailla.
10 "Eis, portanto, agora, os amonitas, os moabitas e as gentes da montanha de Seir pela terra dos quais não permitisses que os israelitas atravessassem, quando da sua saída do Egito, e dos quais eles se desviaram sem destruí-los.
11 Eri, ih duwen arail kasapahl ong kiht—re patodohn koakoahkitasang nan sahpw me komwi ketikihong kiht.
11 Eis que eles nos recompensam vindo expulsar-nos desta herança cuja possessão nos destes.
12 Komwi me at Koht! Komwi ketin angiangih irail, pwe se sohte kak uhwong karis lapalap wet me mahmahweniong kiht. Se sohte patohwan dahme se pahn wia, ahpw se patohwan peki sapwellimomwi sawas.”
12 Ó nosso Deus, não exercereis sobre eles vossa justiça? Pois a força nos falta diante dessa multidão que avança contra nós; não sabemos o que fazer e nossos olhos se voltam para vós."
13 Ohl en Suda koaros, iangahki ar pwoud kan, oh neirail seri kan, iang uh wasao ni Tehnpas Sarawio.
13 Toda a população de Judá lá estava, de pé, diante do Senhor, com suas crianças, suas mulheres e seus filhos.
14 Ngenen KAUN-O ahpw ti pohn mehn Lipai men me iang patopato nan pokono. Ede Sahasiel, nein Sekaraia, kisehn peneineien Asap oh kadaudok en Asap me kodoudoudohsang rehn Madanaia, Seiel, oh Penaia.
14 Então, no meio dessa grande multidão, o espírito do Senhor apoderou-se de Jaziel, filho de Zacarias, filho de Banaías, filho de Jeiel, filho de Matanias, um levita da linhagem, de Asaf.
15 Sahasiel eri patohwan, “Maing Wasa Lapalap, oh kumwail koaros mehn Suda oh Serusalem, KAUN-O ketin mahsanih kumwail en dehr nan kapehd tikitikla de masak uhwong karis lapalap wet. Koht me pahn ketin wiewia mahwen wet, kaidehk kumwail.
15 "Prestai atenção, disse ele, homens de Judá e de Jerusalém, e tu, rei Josafá! Eis o que vos diz o Senhor: Não temais, não vos deixeis atemorizar diante dessa multidão imensa, pois, a guerra não compete a vós, mas a Deus.
16 Kumwail pahn mahweniong irail lakapw ni arail pahn ukadahdo ni wasahn kot nan Sis. Kumwail pahn tuhwong irail ni imwin wahu me kolahng nan sapwtehno limwahn Seruel.
16 Amanhã ireis contra eles. Vede: eles subirão pela colina de Sis, e encontrá-los-eis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Kumwail sohte pahn pei nan mahwen wet. Kumwail pahn koasoaneikumwaildi oh awih; kumwail ahpw pahn patohwan duwen KAUN-O eh pahn ketikihong kumwail en powehdi. Kumwail mehn Serusalem oh mehn Suda, kumwail dehr peikasal de masepwehk. Kumwail patohwei mahwen, KAUN-O pahn ketin ieiang kumwail.”
17 Não tereis que combater nesse caso. Colocai-vos lá e permanecei lá, para contemplar a salvação, que o Senhor vos concederá. Não temais Judá e Jerusalém, nem tenhais pavor. Saí-lhes amanhã ao encontro, e o Senhor estará convosco."
18 Nanmwarki Seosopat ahpw poaridi lel nanpwel, oh aramas koaros pil iang ih oh kaudokiong KAUN-O.
18 Josafá prosternou-se com o rosto por terra e todo Judá e os habitantes de Jerusalém fizeram o mesmo em adoração diante do Senhor.
19 Mehn Lipai kan me kisehn peneineien Kohad oh Kora ahpw kesihnenda oh ngihl laud kapikapinga KAUN-O, Koht en Israel.
19 Os levitas da linhagem de Caat e de Coré levantaram-se para louvar o Senhor, Deus de Israel, em alta voz.
20 Nimensehngie ni mandahn rahno, aramas ako kohieilahng nan sapwtehno limwahn Tekoa. Ni arail mwesemwesel, Seosopat ahpw poahngok ong irail, mahsanih, “Kumwail mehn Suda oh Serusalem, kumwail koapworopworki KAUN-O, amwail Koht, kumwail ahpw pahn tengeteng kehlail. Kumwail pwoson dahme sapwellime soukohp kan patohwanohng kumwail, kumwail ahpw pahn pweida.”
20 No dia seguinte, de manhã, puseram-se a caminho para o deserto de Tecua. Josafá estava presente na partida deles, para lhes dizer: "Escutai-me homens de Judá e de Jerusalém, Ponde vossa confiança no Senhor e estareis seguros; crede no seus profetas, e tudo vos correrá bem."
21 Mwurin nanmwarkio eh ketikihong kaweid aramas ako, e ahpw mahsanihong ekei sounkoul ko re en pwuhriong nan arail likou reirei me re kin likawih ni ahnsoun sarawi kan oh tiengla mwohn kariso, oh koulki: “Kapinga KAUN-O! Sapwellime limpoak me poatopoat!”
21 Em seguida, depois de se ter entendido com o povo, ele designou os cantores que, revestidos de ornamentos sagrados, haveriam de marchar à frente do exército, cantando: "Louvai o Senhor, pois sua misericórdia é eterna!"
22 Ahnsou me re tapihada koul, KAUN-O ahpw ketin kapingada karis ko.
22 No momento em que era entoado este cântico de louvor, o Senhor fez cair numa emboscada os amonitas, os moabitas e os habitantes da montanha de Seir que tinham vindo atacar Judá. Foram destruídos.
23 Mehn Ammon oh mehn Mohap uhd mahweniongada karis en mehn Edom oh kamwomwala; mwuhr re ahpw uhd uhpene nanpwungarail ni pei eikek.
23 Os amonitas e os moabitas atiraram-se então sobre os povos das montanhas de Seir para um massacre de exterminação e, isto feito puseram-se a matar uns aos outros.
24 Ni karis en mehn Suda ko ar lel ni wasahn iroir ehu me mi nan sapwtehno, re kilenglahng imwintihti ko oh kilangada irail koaros wonohn nanpwel melahr. Sohte emen me pitla.
24 Tendo chegado os homens de Judá à altura donde se vê o deserto, olharam para a multidão; e eis que lá não havia mais que cadáveres estendidos por terra, não tendo podido escapar ninguém.
25 Seosopat oh sapwellime sounpei ko eri ketila pwe re en ketikihsang arail dipwisou kan, re ahpw diarada kiden kou, likou, mwenge, oh pil soangen dipwisou kesempwal teikan. Erein rahn siluh re rikirikpene dipwisou kan me lohdi nan mahwen, ahpw dipwisou me inenen tohto, kahrehda re sohte kak wahda soahng koaros.
25 Então avançou Josafá com seu exército para despojá-os, e encontraram riquezas, vestimentas e objetos preciosos em abundância; e tiraram em tal quantidade que não puderam levar tudo. A pilhagem durou três dias, pois o despojo era enorme.
26 Re ahpw pokonpene nan Wahun Peraka oh kapingahki KAUN-O soahng koaros me e ketin wiahiong irail. Ihme kahrehda wahwo adanekihki “Peraka.”
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, onde bendisseram ao Senhor. Por isso, esse lugar ainda é chamado Beracá.
27 Seosopat eri kahre sapwellime kariso sapahllahng Serusalem ni mwomwen powehdi, pwehki KAUN-O eh ketin kalowedier arail imwintihti kan.
27 Os homens de Judá e de Jerusalém, tendo à frente eles Josafá, retomaram alegres o caminho da cidade, pois o Senhor tinha levado ao máximo sua alegria, livrando-os de seus inimigos.
28 Ni arail lel nan kahnimwo, re ahpw inenlahng nan Tehnpas Sarawio kokoul kohla kesekesengki arp oh sowi kan.
28 Entraram em Jerusalém, no templo do Senhor, ao som das cítaras, das harpas e das trombetas.
29 Wehi koaros me rong duwen KAUN-O eh ketin powehdi imwintihti en mehn Israel kan ahpw masepwehkada,
29 o terror do Senhor apoderou-se de todos os reinos estrangeiros, ao ouvirem a notícia de que o Senhor combatia os inimigos de Israel.
30 Seosopat eri kakaun wehio ni meleilei, oh Koht ketikihong onepek mwahu sang wasa koaros nan wehio.
30 Assim o reino de Josafá gozou de tranqüilidade, porque o Senhor lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Seosopat wiahla nanmwarkien Suda ni eh sounpar silihsek limau oh kakaunki nan Serusalem erein sounpar rieisek limau. Eh nohno iei Asupa, nein Silsi serepein.
31 Josafá reinou, pois, sobre Judá. Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar. Reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Selai.
32 Duwehte seme Asa nanmwarkien mwowe, e wiadahr dahme pwung mwohn silangin KAUN-O;
32 Tomou por regra o proceder de seu pai Asa, sem dele se afastar. Fez, o bem aos olhos do Senhor.
33 ahpw wasahn kaudok en me rotorot akan sohte kamwomwmwomwla. Aramas akan sohte kin kaudokiong Koht en ar pahpa kahlap ako ni mohngiong unsek.
33 Todavia, os lugares altos não desapareceram e o povo não tinha ainda o coração firmemente unido ao Deus de seus pais.
34 Mehkoaros me Seosopat wiadahr, sang ni tepin eh mwehi lel ni imwi, ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Sehu Nein Ananai, me pil wia kisehn Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Israel.
34 O resto das ações de Josafá, desde as primeiras até às últimas, encontram-se relatadas nas memórias de Jeú, filho de Hanani, as quais estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Ahnsou ehu Seosopat, nanmwarkien Suda, wiadahr ehu inou en miniminpene nanpwungen ih oh Ahasaia, nanmwarkien Israel, me ketin wiadahr soahng suwed tohtohie.
35 Depois disso, Josafá, rei de Judá, fez aliança com Ocozias, rei de Israel, e o procedimento era ímpio.
36 Re wiahda sohp kei ni wap en Esiongkeper.
36 Eles se associaram para construir navios destinados a ir a Társis, construção essa feita em Asiongaber.
37 Ahpw Elieser nein Dodapahu, mehn kahnimw Maresa, ahpw kehkehlingkihong Seosopat, “Pwehki omwi wiadahr inoun minimin ong Ahasaia, KAUN-O pahn ketin kamwomwala dahme komwi ketin wiadahr.” Sohp ko eri ohla oh sohla pwurehng seiloakseli.
37 Então, Eliezer, filho de Dodau, de Maresa, fez contra Josafá o oráculo seguinte: "Porque fizeste aliança com Ocozias, destruiu o Senhor tua empresa!" Com, efeito, os navios se despedaçaram sem ter podido ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.