2 Crônicas 20
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Ahnsou ehu mwuri, karis en mehn Mohap kan, mehn Ammon kan iangahki iangarail tohn wehin Meun, re ahpw mahweniong Suda.
1 Depois disto sucedeu que os moabitas, e os amonitas, e com eles alguns dos meunitas vieram contra Jeosafá para lhe fazerem guerra.
2 Meninkeder kei eri patohdo oh patohwanohng Nanmwarki Seosopat, “Lapalahn karis ehu sang Edom patohdosangehr palio Sehden Mehla pwe re en mahweniong komwi. Re kalowedier Asason Damar.” (Ih pil ehu eden Engkedi met.)
2 Vieram alguns homens dar notícia a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão de Edom, dalém do mar; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Seosopat eri masepwehkada oh kasakasohng KAUN-O pwe en ketin kamarainih. Ih eri koasoanehdi pwe tohn wehio pwon en kaisihsol.
3 Então Jeosafá teve medo, e pôs-se a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Aramas akan ahpw mwesel karuaru sang wasa koaros nan Suda kolahng Serusalem, pwe re en peki rehn KAUN-O en ketin kamarainih irail,
4 E Judá se ajuntou para pedir socorro ao Senhor; de todas as cidades de Judá vieram para buscarem ao Senhor.
5 mehn Serusalem eri iang irail pokonpene nan kehl kapw en Tehnpas Sarawio. Seosopat eri ketila uh mwohrail
5 Jeosafá pôs-se em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do átrio novo,
6 oh kasakas ong KAUN-O, mahsanih, “Maing KAUN, Koht en atail pahpa kahlap ako, komwi kin ketin kakaun sang nanleng wehi koaros en sampah. Komwi me manaman oh roson, oh sohte emen me kak en pelian komwi.
6 e disse: Ó Senhor, Deus de nossos pais, não és tu Deus no céu? e não és tu que governas sobre todos os reinos das nações? e na tua mão há poder e força, de modo que não há quem te possa resistir.
7 Komwi me at Koht. Ni ahnsou me sapwellimomwi mehn Israel kan patodohng nan sahpw wet, komwi ketin koakoahsang aramas akan me koukousoan wasaht oh ketikihong sahpwo ong kadaudok en Eipraam, me komwi kin ketin loalloale, pwe re en sapwenikihla kohkohlahte.
7 Ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Re koukousoanehr wasaht oh kauwadahr tehnpas ehu mehn kawauwih komwi.
8 E habitaram nela, e nela edificaram um santuário ao teu nome, dizendo:
9 Re patohwan ese me ma paisuwed ehu pahn lelohng irail mehn kaloke irail, me rasehng mahwen, soumwahu lusulus, de lehk lapalap, eri, re kak patohdo oh uh mwohn Tehnpas wet wasa me aramas kin kaudokiong komwi ie. Re kin kapakapohng komwi nan arail apwal akan, oh komwi kin ketin karonge irail oh kapitirailla.
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti em nossa aflição, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 “Ahnsou wet mehn Ammon, mehn Mohap, oh mehn Edom kan patohwan mahweniongkitehr. Ahnsou me at pahpa kahlap ako patohsang Isip, komwi sohte ketin mweidohng re en pedolong nan sahpw pwuko, kahrehda at pahpa kahlap ako pidipidahki sahpw ako oh sohte kamwomwirailla.
10 Agora, pois, eis que os homens de Amom, de Moabe, e do monte Seir, pelos quais não permitiste que passassem os filhos de Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram.
11 Eri, ih duwen arail kasapahl ong kiht—re patodohn koakoahkitasang nan sahpw me komwi ketikihong kiht.
11 eis como nos recompensam, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 Komwi me at Koht! Komwi ketin angiangih irail, pwe se sohte kak uhwong karis lapalap wet me mahmahweniong kiht. Se sohte patohwan dahme se pahn wia, ahpw se patohwan peki sapwellimomwi sawas.”
12 Ó nosso Deus, não os julgarás? Porque nós não temos força para resistirmos a esta grande multidão que vem contra nós, nem sabemos o que havemos de fazer; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Ohl en Suda koaros, iangahki ar pwoud kan, oh neirail seri kan, iang uh wasao ni Tehnpas Sarawio.
13 E todo o Judá estava em pé diante do Senhor, como também os seus pequeninos, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 Ngenen KAUN-O ahpw ti pohn mehn Lipai men me iang patopato nan pokono. Ede Sahasiel, nein Sekaraia, kisehn peneineien Asap oh kadaudok en Asap me kodoudoudohsang rehn Madanaia, Seiel, oh Penaia.
14 Então veio o Espírito do Senhor no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaías, filho de Jeiel, filho de Matanias o levita, dos filhos de Asafe,
15 Sahasiel eri patohwan, “Maing Wasa Lapalap, oh kumwail koaros mehn Suda oh Serusalem, KAUN-O ketin mahsanih kumwail en dehr nan kapehd tikitikla de masak uhwong karis lapalap wet. Koht me pahn ketin wiewia mahwen wet, kaidehk kumwail.
15 e disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá. Assim vos diz o Senhor: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, porque a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Kumwail pahn mahweniong irail lakapw ni arail pahn ukadahdo ni wasahn kot nan Sis. Kumwail pahn tuhwong irail ni imwin wahu me kolahng nan sapwtehno limwahn Seruel.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis na extremidade do vale, defronte do deserto de Jeruel.
17 Kumwail sohte pahn pei nan mahwen wet. Kumwail pahn koasoaneikumwaildi oh awih; kumwail ahpw pahn patohwan duwen KAUN-O eh pahn ketikihong kumwail en powehdi. Kumwail mehn Serusalem oh mehn Suda, kumwail dehr peikasal de masepwehk. Kumwail patohwei mahwen, KAUN-O pahn ketin ieiang kumwail.”
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados e vede o livramento que o Senhor vos concederá, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor está convosco.
18 Nanmwarki Seosopat ahpw poaridi lel nanpwel, oh aramas koaros pil iang ih oh kaudokiong KAUN-O.
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra; e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, para o adorarem.
19 Mehn Lipai kan me kisehn peneineien Kohad oh Kora ahpw kesihnenda oh ngihl laud kapikapinga KAUN-O, Koht en Israel.
19 E levantaram-se os levitas dos filhos dos coatitas e dos filhos dos coraítas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, em alta voz.
20 Nimensehngie ni mandahn rahno, aramas ako kohieilahng nan sapwtehno limwahn Tekoa. Ni arail mwesemwesel, Seosopat ahpw poahngok ong irail, mahsanih, “Kumwail mehn Suda oh Serusalem, kumwail koapworopworki KAUN-O, amwail Koht, kumwail ahpw pahn tengeteng kehlail. Kumwail pwoson dahme sapwellime soukohp kan patohwanohng kumwail, kumwail ahpw pahn pweida.”
20 Pela manhã cedo se levantaram saíram ao deserto de Tecoa; ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém. Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e sereis bem sucedidos.
21 Mwurin nanmwarkio eh ketikihong kaweid aramas ako, e ahpw mahsanihong ekei sounkoul ko re en pwuhriong nan arail likou reirei me re kin likawih ni ahnsoun sarawi kan oh tiengla mwohn kariso, oh koulki: “Kapinga KAUN-O! Sapwellime limpoak me poatopoat!”
21 Tendo ele tomado conselho com o povo, designou os que haviam de cantar ao Senhor e louvá-lo vestidos de trajes santos, ao saírem diante do exército, e dizer: Dai graças ao Senhor, porque a sua benignidade dura para sempre.
22 Ahnsou me re tapihada koul, KAUN-O ahpw ketin kapingada karis ko.
22 Ora, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os homens de Amom, de Moabe e do monte Seir, que tinham vindo contra Judá; e foram desbaratados.
23 Mehn Ammon oh mehn Mohap uhd mahweniongada karis en mehn Edom oh kamwomwala; mwuhr re ahpw uhd uhpene nanpwungarail ni pei eikek.
23 Pois os homens de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores do monte Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores do monte Seir, ajudaram a destruir-se uns aos outros.
24 Ni karis en mehn Suda ko ar lel ni wasahn iroir ehu me mi nan sapwtehno, re kilenglahng imwintihti ko oh kilangada irail koaros wonohn nanpwel melahr. Sohte emen me pitla.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram cadáveres que jaziam por terra, não havendo ninguém escapado.
25 Seosopat oh sapwellime sounpei ko eri ketila pwe re en ketikihsang arail dipwisou kan, re ahpw diarada kiden kou, likou, mwenge, oh pil soangen dipwisou kesempwal teikan. Erein rahn siluh re rikirikpene dipwisou kan me lohdi nan mahwen, ahpw dipwisou me inenen tohto, kahrehda re sohte kak wahda soahng koaros.
25 Quando Jeosafá e o seu povo vieram para saquear os seus despojos, acharam entre eles gado em grande número, objetos de valor e roupas, assim como jóias preciosas, e tomaram para si tanto que não podiam levar mais; por três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Re ahpw pokonpene nan Wahun Peraka oh kapingahki KAUN-O soahng koaros me e ketin wiahiong irail. Ihme kahrehda wahwo adanekihki “Peraka.”
26 Ao quarto dia eles se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso aquele lugar é chamado o vale de Beraca, até o dia de hoje.
27 Seosopat eri kahre sapwellime kariso sapahllahng Serusalem ni mwomwen powehdi, pwehki KAUN-O eh ketin kalowedier arail imwintihti kan.
27 Então, voltando dali todos os homens de Judá e de Jerusalém com Jeosafá à frente deles, retornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os fizera regozijar-se, sobre os seus inimigos.
28 Ni arail lel nan kahnimwo, re ahpw inenlahng nan Tehnpas Sarawio kokoul kohla kesekesengki arp oh sowi kan.
28 Vieram, pois, a Jerusalém com alaúdes, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Wehi koaros me rong duwen KAUN-O eh ketin powehdi imwintihti en mehn Israel kan ahpw masepwehkada,
29 Então veio o temor de Deus sobre todos os reinos daqueles países, quando eles ouviram que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Seosopat eri kakaun wehio ni meleilei, oh Koht ketikihong onepek mwahu sang wasa koaros nan wehio.
30 Assim o reino de Jeosafá ficou em paz; pois que o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 Seosopat wiahla nanmwarkien Suda ni eh sounpar silihsek limau oh kakaunki nan Serusalem erein sounpar rieisek limau. Eh nohno iei Asupa, nein Silsi serepein.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Duwehte seme Asa nanmwarkien mwowe, e wiadahr dahme pwung mwohn silangin KAUN-O;
32 Ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 ahpw wasahn kaudok en me rotorot akan sohte kamwomwmwomwla. Aramas akan sohte kin kaudokiong Koht en ar pahpa kahlap ako ni mohngiong unsek.
33 Contudo os altos não foram tirados; nem tinha o povo ainda disposto o seu coração para o Deus de seus pais.
34 Mehkoaros me Seosopat wiadahr, sang ni tepin eh mwehi lel ni imwi, ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Sehu Nein Ananai, me pil wia kisehn Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Israel.
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas crônicas de Jeú, filho de Hanâni, que estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Ahnsou ehu Seosopat, nanmwarkien Suda, wiadahr ehu inou en miniminpene nanpwungen ih oh Ahasaia, nanmwarkien Israel, me ketin wiadahr soahng suwed tohtohie.
35 Depois disto Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu impiamente;
36 Re wiahda sohp kei ni wap en Esiongkeper.
36 aliou-se com ele para construírem navios que fossem a Társis; e construíram os navios em Eziom-Geber.
37 Ahpw Elieser nein Dodapahu, mehn kahnimw Maresa, ahpw kehkehlingkihong Seosopat, “Pwehki omwi wiadahr inoun minimin ong Ahasaia, KAUN-O pahn ketin kamwomwala dahme komwi ketin wiadahr.” Sohp ko eri ohla oh sohla pwurehng seiloakseli.
37 Então Eliézer, filho de Dodavaú, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor destruiu as tuas obras. E os navios se despedaçaram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.