2 Crônicas 20

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ahnsou ehu mwuri, karis en mehn Mohap kan, mehn Ammon kan iangahki iangarail tohn wehin Meun, re ahpw mahweniong Suda.
1 Depois disso, os moabitas e os amonitas, com alguns dos meunitas, entraram em guerra contra Josafá.
2 Meninkeder kei eri patohdo oh patohwanohng Nanmwarki Seosopat, “Lapalahn karis ehu sang Edom patohdosangehr palio Sehden Mehla pwe re en mahweniong komwi. Re kalowedier Asason Damar.” (Ih pil ehu eden Engkedi met.)
2 Então informaram a Josafá: "Um exército enorme vem contra ti de Edom, do outro lado do mar Morto. Já está em Hazazom-Tamar, isto é, En-Gedi".
3 Seosopat eri masepwehkada oh kasakasohng KAUN-O pwe en ketin kamarainih. Ih eri koasoanehdi pwe tohn wehio pwon en kaisihsol.
3 Alarmado, Josafá decidiu consultar o Senhor e proclamou um jejum em todo o reino de Judá.
4 Aramas akan ahpw mwesel karuaru sang wasa koaros nan Suda kolahng Serusalem, pwe re en peki rehn KAUN-O en ketin kamarainih irail,
4 Reuniu-se, pois, o povo, vindo de todas as cidades de Judá para buscar a ajuda do Senhor.
5 mehn Serusalem eri iang irail pokonpene nan kehl kapw en Tehnpas Sarawio. Seosopat eri ketila uh mwohrail
5 Então Josafá levantou-se na assembléia de Judá e de Jerusalém, no templo do Senhor, na frente do pátio novo,
6 oh kasakas ong KAUN-O, mahsanih, “Maing KAUN, Koht en atail pahpa kahlap ako, komwi kin ketin kakaun sang nanleng wehi koaros en sampah. Komwi me manaman oh roson, oh sohte emen me kak en pelian komwi.
6 e orou: "Senhor, Deus dos nossos antepassados, não és tu o Deus que está nos céus? Tu governas sobre todos os reinos do mundo. Força e poder estão em tuas mãos, e ninguém pode opor-se a ti.
7 Komwi me at Koht. Ni ahnsou me sapwellimomwi mehn Israel kan patodohng nan sahpw wet, komwi ketin koakoahsang aramas akan me koukousoan wasaht oh ketikihong sahpwo ong kadaudok en Eipraam, me komwi kin ketin loalloale, pwe re en sapwenikihla kohkohlahte.
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra perante Israel, teu povo, e a deste para sempre aos descendentes de teu amigo Abraão?
8 Re koukousoanehr wasaht oh kauwadahr tehnpas ehu mehn kawauwih komwi.
8 Eles a têm habitado e nela construíram um santuário em honra do teu nome, dizendo:
9 Re patohwan ese me ma paisuwed ehu pahn lelohng irail mehn kaloke irail, me rasehng mahwen, soumwahu lusulus, de lehk lapalap, eri, re kak patohdo oh uh mwohn Tehnpas wet wasa me aramas kin kaudokiong komwi ie. Re kin kapakapohng komwi nan arail apwal akan, oh komwi kin ketin karonge irail oh kapitirailla.
9 ‘Se alguma desgraça nos atingir, seja o castigo da espada, seja a peste, seja a fome, nós nos colocaremos em tua presença diante deste templo, pois ele leva o teu nome, e clamaremos a ti em nossa angústia, e tu nos ouvirás e nos salvarás’.
10 “Ahnsou wet mehn Ammon, mehn Mohap, oh mehn Edom kan patohwan mahweniongkitehr. Ahnsou me at pahpa kahlap ako patohsang Isip, komwi sohte ketin mweidohng re en pedolong nan sahpw pwuko, kahrehda at pahpa kahlap ako pidipidahki sahpw ako oh sohte kamwomwirailla.
10 "Mas agora, aí estão amonitas, moabitas e habitantes dos montes de Seir, cujos territórios não permitiste que Israel invadisse quando vinha do Egito; por isso os israelitas se desviaram deles e não os destruíram.
11 Eri, ih duwen arail kasapahl ong kiht—re patodohn koakoahkitasang nan sahpw me komwi ketikihong kiht.
11 Vê agora como estão nos retribuindo, ao virem expulsar-nos da terra que nos deste por herança.
12 Komwi me at Koht! Komwi ketin angiangih irail, pwe se sohte kak uhwong karis lapalap wet me mahmahweniong kiht. Se sohte patohwan dahme se pahn wia, ahpw se patohwan peki sapwellimomwi sawas.”
12 Ó nosso Deus, não irás tu julgá-los? Pois não temos força para enfrentar esse exército imenso que está nos atacando. Não sabemos o que fazer, mas os nossos olhos se voltam para ti".
13 Ohl en Suda koaros, iangahki ar pwoud kan, oh neirail seri kan, iang uh wasao ni Tehnpas Sarawio.
13 Todos os homens de Judá, com suas mulheres e seus filhos, até os de colo, estavam ali de pé, diante do Senhor.
14 Ngenen KAUN-O ahpw ti pohn mehn Lipai men me iang patopato nan pokono. Ede Sahasiel, nein Sekaraia, kisehn peneineien Asap oh kadaudok en Asap me kodoudoudohsang rehn Madanaia, Seiel, oh Penaia.
14 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jaaziel, filho de Zacarias, neto de Benaia, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias, levita e descendente de Asafe, no meio da assembléia.
15 Sahasiel eri patohwan, “Maing Wasa Lapalap, oh kumwail koaros mehn Suda oh Serusalem, KAUN-O ketin mahsanih kumwail en dehr nan kapehd tikitikla de masak uhwong karis lapalap wet. Koht me pahn ketin wiewia mahwen wet, kaidehk kumwail.
15 Ele disse: "Escutem, todos os que vivem em Judá e em Jerusalém e o rei Josafá! Assim lhes diz o Senhor: ‘Não tenham medo nem fiquem desanimados por causa desse exército enorme. Pois a batalha não é de vocês, mas de Deus.
16 Kumwail pahn mahweniong irail lakapw ni arail pahn ukadahdo ni wasahn kot nan Sis. Kumwail pahn tuhwong irail ni imwin wahu me kolahng nan sapwtehno limwahn Seruel.
16 Amanhã, desçam contra eles. Eles virão pela subida de Ziz, e vocês os encontrarão no fim do vale, em frente do deserto de Jeruel.
17 Kumwail sohte pahn pei nan mahwen wet. Kumwail pahn koasoaneikumwaildi oh awih; kumwail ahpw pahn patohwan duwen KAUN-O eh pahn ketikihong kumwail en powehdi. Kumwail mehn Serusalem oh mehn Suda, kumwail dehr peikasal de masepwehk. Kumwail patohwei mahwen, KAUN-O pahn ketin ieiang kumwail.”
17 Vocês não precisarão lutar nessa batalha. Tomem suas posições; permaneçam firmes e vejam o livramento que o Senhor lhes dará, ó Judá, ó Jerusalém. Não tenham medo nem se desanimem. Saiam para enfrentá-los amanhã, e o Senhor estará com vocês’ ".
18 Nanmwarki Seosopat ahpw poaridi lel nanpwel, oh aramas koaros pil iang ih oh kaudokiong KAUN-O.
18 Josafá prostrou-se, rosto em terra, e todo o povo de Judá e de Jerusalém prostrou-se em adoração perante o Senhor.
19 Mehn Lipai kan me kisehn peneineien Kohad oh Kora ahpw kesihnenda oh ngihl laud kapikapinga KAUN-O, Koht en Israel.
19 Então os levitas descendentes dos coatitas e dos coreítas levantaram-se e louvaram o Senhor, o Deus de Israel, em alta voz.
20 Nimensehngie ni mandahn rahno, aramas ako kohieilahng nan sapwtehno limwahn Tekoa. Ni arail mwesemwesel, Seosopat ahpw poahngok ong irail, mahsanih, “Kumwail mehn Suda oh Serusalem, kumwail koapworopworki KAUN-O, amwail Koht, kumwail ahpw pahn tengeteng kehlail. Kumwail pwoson dahme sapwellime soukohp kan patohwanohng kumwail, kumwail ahpw pahn pweida.”
20 De madrugada partiram para o deserto de Tecoa. Quando estavam saindo, Josafá lhes disse: "Escutem-me, Judá e povo de Jerusalém! Tenham fé no Senhor, o seu Deus, e vocês serão sustentados; tenham fé nos profetas dele e vocês terão a vitória".
21 Mwurin nanmwarkio eh ketikihong kaweid aramas ako, e ahpw mahsanihong ekei sounkoul ko re en pwuhriong nan arail likou reirei me re kin likawih ni ahnsoun sarawi kan oh tiengla mwohn kariso, oh koulki: “Kapinga KAUN-O! Sapwellime limpoak me poatopoat!”
21 Depois de consultar o povo, Josafá nomeou alguns homens para cantarem ao Senhor e o louvarem pelo esplendor de sua santidade, indo à frente do exército, cantando: "Dêem graças ao Senhor, pois o seu amor dura para sempre".
22 Ahnsou me re tapihada koul, KAUN-O ahpw ketin kapingada karis ko.
22 Quando começaram a cantar e a entoar louvores, o Senhor preparou emboscadas contra os homens de Amom, de Moabe e dos montes de Seir que estavam invadindo Judá, e eles foram derrotados.
23 Mehn Ammon oh mehn Mohap uhd mahweniongada karis en mehn Edom oh kamwomwala; mwuhr re ahpw uhd uhpene nanpwungarail ni pei eikek.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os dos montes de Seir para destruí-los e aniquilá-los. Depois de massacrarem os homens de Seir, destruiram-se uns aos outros.
24 Ni karis en mehn Suda ko ar lel ni wasahn iroir ehu me mi nan sapwtehno, re kilenglahng imwintihti ko oh kilangada irail koaros wonohn nanpwel melahr. Sohte emen me pitla.
24 Quando os homens de Judá foram para o lugar de onde se avista o deserto e olharam para o imenso exército, viram somente cadáveres no chão; ninguém havia escapado.
25 Seosopat oh sapwellime sounpei ko eri ketila pwe re en ketikihsang arail dipwisou kan, re ahpw diarada kiden kou, likou, mwenge, oh pil soangen dipwisou kesempwal teikan. Erein rahn siluh re rikirikpene dipwisou kan me lohdi nan mahwen, ahpw dipwisou me inenen tohto, kahrehda re sohte kak wahda soahng koaros.
25 Então, Josafá e os seus soldados foram saquear os cadáveres e encontraram entre eles grande quantidade de equipamentos e roupas, e também objetos de valor; passaram três dias saqueando, mas havia mais do que eram capazes de levar.
26 Re ahpw pokonpene nan Wahun Peraka oh kapingahki KAUN-O soahng koaros me e ketin wiahiong irail. Ihme kahrehda wahwo adanekihki “Peraka.”
26 No quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca, onde louvaram o Senhor. Por isso até hoje ele é chamado vale de Beraca.
27 Seosopat eri kahre sapwellime kariso sapahllahng Serusalem ni mwomwen powehdi, pwehki KAUN-O eh ketin kalowedier arail imwintihti kan.
27 Depois sob a liderança de Josafá, todos os homens de Judá e de Jerusalém voltaram alegres para Jerusalém, pois o Senhor lhes enchera de alegria, dando-lhes vitória sobre os seus inimigos.
28 Ni arail lel nan kahnimwo, re ahpw inenlahng nan Tehnpas Sarawio kokoul kohla kesekesengki arp oh sowi kan.
28 Entraram em Jerusalém e foram ao templo do Senhor, ao som de liras, harpas e cornetas.
29 Wehi koaros me rong duwen KAUN-O eh ketin powehdi imwintihti en mehn Israel kan ahpw masepwehkada,
29 O temor de Deus veio sobre todas as nações, quando souberam como o Senhor havia lutado contra os inimigos de Israel.
30 Seosopat eri kakaun wehio ni meleilei, oh Koht ketikihong onepek mwahu sang wasa koaros nan wehio.
30 E o reino de Josafá manteve-se em paz, pois o seu Deus lhe concedeu paz em todas as suas fronteiras.
31 Seosopat wiahla nanmwarkien Suda ni eh sounpar silihsek limau oh kakaunki nan Serusalem erein sounpar rieisek limau. Eh nohno iei Asupa, nein Silsi serepein.
31 Assim Josafá reinou sobre Judá. Ele tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. O nome da sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Duwehte seme Asa nanmwarkien mwowe, e wiadahr dahme pwung mwohn silangin KAUN-O;
32 Ele andou nos caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles; fez o que o Senhor aprova.
33 ahpw wasahn kaudok en me rotorot akan sohte kamwomwmwomwla. Aramas akan sohte kin kaudokiong Koht en ar pahpa kahlap ako ni mohngiong unsek.
33 Contudo, não acabou com os altares idólatras, e o povo ainda não havia firmado o coração no Deus dos seus antepassados.
34 Mehkoaros me Seosopat wiadahr, sang ni tepin eh mwehi lel ni imwi, ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Sehu Nein Ananai, me pil wia kisehn Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Israel.
34 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, do início ao fim, estão escritos nos relatos de Jeú, filho de Hanani, e incluídos nos registros históricos dos reis de Israel.
35 Ahnsou ehu Seosopat, nanmwarkien Suda, wiadahr ehu inou en miniminpene nanpwungen ih oh Ahasaia, nanmwarkien Israel, me ketin wiadahr soahng suwed tohtohie.
35 Posteriormente, Josafá, rei de Judá, fez um tratado com Acazias, rei de Israel, que tinha vida ímpia.
36 Re wiahda sohp kei ni wap en Esiongkeper.
36 Era um tratado para a construção de navios mercantes. Depois de serem construídos os navios em Eziom-Geber,
37 Ahpw Elieser nein Dodapahu, mehn kahnimw Maresa, ahpw kehkehlingkihong Seosopat, “Pwehki omwi wiadahr inoun minimin ong Ahasaia, KAUN-O pahn ketin kamwomwala dahme komwi ketin wiadahr.” Sohp ko eri ohla oh sohla pwurehng seiloakseli.
37 Eliézer, filho de Dodava de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: "Por haver feito um tratado com Acazias, o Senhor destruirá o que você fez". Assim, os navios naufragaram e não puderam sair para negociar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.