2 Crônicas 12

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mwurin Reopoham eh ketin koasoanedier sapwellime manaman en nanmwarki, ih oh sapwellime aramas koaros ahpw kesehla Kosonned en KAUN-O.
1 Estando seu reino constituído e firmado, Roboão abandonou a Lei do Senhor, e todo o Israel seguiu-lhe o exemplo.
2 Ni kelimaun sounpar en mwehin Reopoham irail ahpw ale kalokepen arail soaloalopwoatohng KAUN-O. Sisak, nanmwarkien Isip, ahpw mahwenkihong Serusalem
2 Durante o quinto ano de seu reinado, por causa dos pecados de Jerusalém contra o Senhor, Sesac, rei do Egito, veio atacar a cidade
3 karis en werennansapw kid riepwiki, wennen soundak oahs, oh sounpei me inenen tohto sohte kak wadawad, iangahki sounpein Lipia, Suk, oh Sudan.
3 com 1.200 carros e 60.000 cavaleiros. Um inumerável exército de líbios, suquitas e etíopes acompanhavam-no desde o Egito.
4 E kalowehdi kahnimw kan en Suda me kehl kehlail oh pil douluhllahng Serusalem.
4 Apoderou-se das cidades fortes de Judá e chegou a Jerusalém.
5 Soukohp Semaia ahpw patohla rehn nanmwarki Reopoham oh kaunen mehn Suda ko me pokonpenehr nan Serusalem pwe re en tangasang Sisak. Ih eri patohwanohng irail, “Iet mahsen en KAUN- O ong kumwail: ‘Kumwail keseielahr, eri, I pil pahn keseikumwaillahng rehn Sisak.’”
5 O profeta Semaías dirigiu-se a Roboão e aos chefes de Judá que se tinham concentrado em Jerusalém, com a aproximação de Sesac. Eis, disse-lhes ele, o que diz o Senhor: Vós me abandonastes; eu também vos abandono nas mãos de Sesac.
6 Nanmwarkio oh kaun ako ahpw patohwan pehmada me re dipadahr, re ahpw patohwan, “Dahme KAUN-O kupwuredahr en wia iei me pwung.”
6 Então os chefes israelitas e o rei se humilharam e disseram: O Senhor é justo.
7 Ni ahnsou me KAUN-O mahsanihada arail nsensuwed oh koluhla, e ahpw pwurehng ketin mahsanihong Semaia, “Pwehki arail koluhkilahr diparailo, I sohte pahn kamwomwirailla. Ahpw ni Sisak eh pahn mahweniong irail, ekeite irail me pahn mourla. Serusalem sohte pahn kehn engin ei engieng unsek,
7 Em vista deste ato de humildade, a palavra do Senhor foi dirigida a Semaías nestes termos: Eles se humilharam; não os deitarei a perder. Dar-lhes-ei em breve um meio de salvação. Minha ira não se desencadeará sobre Jerusalém pela mão de Sesac.
8 ahpw Sisak pahn kaloweiraildi, oh re pahn esehla wekpeseng en arail papah ie oh papah kaunen sampah kan.”
8 Mas eles terão que servir para que saibam distinguir entre o meu serviço e o serviço dos reis estrangeiros.
9 Nanmwarki Sisak ahpw ketido Serusalem oh ketikihsang dipwisou kesempwal akan en nan Tehnpas Sarawio oh sang nan tehnpas en nanmwarkio. E ketikihsang soahng koaros, iangahki mehn sansar kohl me Nanmwarki Solomon wiahda.
9 Sesac, rei do Egito, atacou, pois, Jerusalém. Levou os tesouros do templo do Senhor e os do palácio real, sem nada deixar. Levou especialmente os escudos de ouro que Salomão tinha fabricado.
10 Pwehn wiliandi dipwisou ko, Reopoham wiahda mehn sansar prons kei oh ketikihong kaunen sounpei kan me kin sinsile ewen kelen kan tehnpesen nanmwarki.
10 Para substituí-los, o rei Roboão mandou fazer escudos de bronze e os entregou em mãos dos chefes das guardas da porta do palácio real.
11 Ahnsou koaros me nanmwarkio kin ketilong nan Tehnpas Sarawio, sounsilasil ko kin patohwanda mehn sansar ko oh pil pwurehng kapwurelahng nan perehn sounsilasil ko.
11 Cada vez que o rei ia ao templo do Senhor, esses guardas os levavam; em seguida, devolviam ao corpo da guarda.
12 Pwehki eh sakarkidahng KAUN-O dipeo ni karakarahk, sapwellimen KAUN-O engieng sohte kamwomwala douluhl ih, oh soahng koaros pwurehng mwahula nan Suda.
12 Portanto, em virtude de seu ato de humildade, a ira do Senhor apartou-se dele, e sua ruína não foi total. Em Judá havia ainda coisas boas.
13 Reopoham kaundahr nan Serusalem oh kalaudelahr sapwellime manaman nin duwen nanmwarki men. E sounpar pahisek ehu ni ahnsou me e wiahla nanmwarki, oh e kakaun nan Serusalem erein sounpar eisek isuh, kahnimw me KAUN-O ketin pilada sang nan sapwen Israel pwe en wia wasa me aramas akan en kin kaudokiong ih ie. En Reopoham eh nohno iei Naama, sang wehin Ammon.
13 Consolidou-se, pois, o rei Roboão, reinando em Jerusalém. Contava quarenta e um anos quando começou a reinar. Reinou dezessete anos em Jerusalém, a cidade que o Senhor tinha escolhido dentre todas as tribos de Israel, para nela estabelecer seu nome. Sua mãe tinha por nome Naama, a amonita.
14 Reopoham wiahda dihp, pwehki eh sohte ketin rapahki kupwur en KAUN-O.
14 Fez o mal, não aplicando seu coração à procura do Senhor.
15 Eh mwekid kan sang ni tapi lel ni imwi ntinting nan Pwuhken Poadopoad en soukohp Semaia oh Pwuhken Poadopoad en Soukohp Iddo. Reopoham oh Seropoham kin mahmahwenpene poatopoat.
15 Os atos e feitos de Roboão, desde os primeiros até os últimos, estão relatados no livro do profeta Semaías e consignados com exatidão no do vidente Ado. A guerra entre Roboão e Jeroboão foi contínua.
16 Reopoham sipalla oh seridi nan sousoun nanmwarki kan nan Kahnimw en Depit oh nah pwutak Apaisa me uhd wiliandi wiahla nanmwarki.
16 Depois disso, Roboão adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi. Seu filho Abia sucedeu-lhe no trono.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.