1 Samuel 25
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Samuel eri sipalla, oh mehn Israel koaros pokonpene oh mwahieiki. Irail eri sarepidi nan sousou ni imwe nan Rama.
1 Samuel morreu, e todos os filhos de Israel se juntaram e o prantearam. E o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e foi ao deserto de Parã.
2 — ausente —
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas propriedades no Carmelo. Era um homem muito rico: tinha três mil ovelhas e mil cabras. E ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 — ausente —
3 O nome desse homem era Nabal, e a mulher dele se chamava Abigail. Ela era inteligente e bonita, porém Nabal era grosseiro e mau em tudo o que fazia. Era descendente de Calebe.
4 oh Depit koukousoan nan sapwtehn en Paran, ahpw rongada met.
4 Quando Davi, no deserto, ouviu dizer que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Ih eri kadaralahng Napal mwahnakapw ehk oh kehkehlingkihong irail re en kohla Karmel, oh rapahkihda Napal, oh kihong eh rahnmwahu.
5 enviou dez rapazes e lhes disse: — Vão ao Carmelo falar com Nabal e perguntem-lhe, em meu nome, como está.
6 E kehkehlingkihong irail re en ndaiong Napal, “Maing Napal, Depit patohwandohng komwi eh rahnmwahu oh kapaiamwahu ong omwi peneinei oh mehkoaros me sapwellimomwi.
6 Digam àquele afortunado: “Paz para você, paz para a sua casa e paz para tudo o que é seu!
7 E patohwan rongada me komw wie sesehk noumwi sihpw kan, oh e men komwi en mwahngih me sapwellimomwi silepen sihpw kan ieiang kiht oh se sohte wiahiong irail mehkot suwed. Sohte arail mehkot pirapasang nindokon ar mihmi nan Karmel.
7 Soube que você está fazendo a tosquia das suas ovelhas. Os seus pastores estiveram conosco e nós não os maltratamos e nada lhes faltou durante todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Komw pahn ketin kalelapak rehrail, re ahpw pahn patohwanohng komwi. Se leledo wasaht rahn sarawi ehu, oh Depit patohwan peki rehmwi komwi en kasamwo kiht ni kupwur meleilei. Komw kupwurei kiht sapwellimomwi ladu kat oh kompoakepahmwi Depit.”
8 Pergunte aos seus moços, e eles lhe dirão. Portanto, que os meus rapazes encontrem favor em sua presença, porque chegamos em boa hora. Por favor, dê a estes seus servos e a Davi, seu filho, qualquer coisa que você tiver à mão.”
9 Nein Depit mwahnakapw ko patohwanlahng Napal rahnmwahu wet oh pekipek wet ni mwaren Depit. Irail eri awiawih en ohlo pasapeng wasao.
9 Os rapazes de Davi foram e falaram a Nabal todas essas palavras em nome de Davi. Depois, ficaram esperando.
10 Napal ahpw sapeng irail, mahsanih, “Depit? Ihs ohl menen? I sohte kin rong ohl menen! Sahpwet direkilahr lidu kan me kin tangasang ar soumas akan.
10 E Nabal deu a seguinte resposta aos servos de Davi: — Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem do seu senhor.
11 I sohte pahn ale kenei pilawa oh nimei pihl, oh sihpw kan me I kemehiongehr nei sounsehk sihpw kan, I ahpw pahn uhd kamwengehki aramas ekei me I sehse wasa re kohsang ie!”
11 Vocês acham que eu vou pegar o meu pão, a minha água e a carne dos animais que abati para os meus tosquiadores e dar a homens que eu não sei de onde vêm?
12 Nein Depit mwahnakapw ko eri pwurala reh oh padahkihong soahng koaros me Napal mahsanihong irail.
12 Então os rapazes de Davi se puseram a caminho e voltaram. Ao chegarem, disseram a Davi tudo o que Nabal havia falado.
13 Depit ahpw mahsanihong irail, “Kumwail kaunopada noumwail kedlahs akan!” Irail eri kaunopada. Depit pil kaunopada nah kedlahs oh wahda nah ohl kerenieng pahpwiki, a e kihdi ohl riepwiki pwe re en sinsile arail dipwisou kan.
13 Então Davi disse aos seus homens: — Que cada um cinja a sua espada! E cada um cingiu a sua espada, e também Davi cingiu a sua. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, enquanto duzentos ficaram com a bagagem.
14 Emen en Napal eh ladu ko ahpw ndaiong en Napal eh pwoud Apikail, “Ke rongehr rohngo? Depit kadarodo meninkeder kei sang nan sapwtehn pwe re en rahnmwahwih ata soumas, e ahpw kasaroweiraildi.
14 Nesse meio-tempo, um dos moços de Nabal foi falar com Abigail, a mulher de Nabal, dizendo: — Davi enviou do deserto mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os pôs a correr.
15 Ahpw re inenen kadekohng kiht, re sohte mwahn liderei kiht, oh sohte mehkot pirapasang reht ni ahnsou me se mihmi nansapwo sinsile sihpw.
15 No entanto, aqueles homens nos têm sido muito bons, e nunca fomos maltratados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Re apwalih kiht ni rahn oh nipwong erein ahnsou me se mihmi rehrail oh iang apwahpwalih nait pelinmen kan.
16 Eles eram como um muro ao nosso redor, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Menlau medewehda dahme kitail pahn wia. Pwe met pahn kakete kahrehda apwal laud ong atail soumas oh ong eh peneinei koaros. E inenen lemei kahrehda e sohte pahn men rong emen aramas!”
17 E agora pense bem e veja o que pode fazer, porque o mal já está determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; ele é homem maligno, e não há quem consiga falar com ele.
18 Apikail mwadangete kihpene lopwon en pilawa riepwiki, ehd en wain riau, sihpw limmen me umwdahr, ehd en wahn kohn kereng riau, kapakap en wahn wain epwiki oh keik pik madekeng riepwiki, e ahpw kidahng pohn ahs ekei.
18 Então Abigail pegou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e pôs tudo sobre jumentos.
19 E ahpw ndalahng nah ladu ko, “Kumwail tiengwei, I ahpw pahn idawehnkumwailwei.” E sohte mweseiseikihong eh pwoudo ire wet.
19 Então disse aos seus servos: — Vão na minha frente, que eu vou logo atrás. Porém ela não contou nada a seu marido Nabal.
20 E dakedake were ahso kohla ni ahl me wet kohdihla ni keilen dohlo, e ahpw kasaingdi Depit oh nah ohl ako me kohkohdo nanialo.
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 Depit wie mengimengloalki, “Ia kahrepen ei apwahpwalih en lahpo dipwisou kan nan sapwtehnet? Sohte eh mehkot me pirapala, oh ih duwen eh kasapahldohng ie sawas me I wiahiong.
21 Ora, Davi tinha dito: — Com certeza, de nada adiantou ter protegido tudo o que esse homem possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo o que lhe pertence; ele me pagou o bem com o mal.
22 Koht en ketin kemeiehla ma I sohte pahn kemehla aramas pwuko koaros nimenseng wet.”
22 Que Deus me castigue, se, até o amanhecer, eu não matar todos os do sexo masculino que estão com ele.
23 Ahnsou me Apikail kilangada Depit, e mwadangete keredihsang pohn were ahso oh poaridiong nanpwel mwohn nehn Depit kan
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até o chão.
24 oh patohwanohng, “Maing, komw ketin karonge ie mahs. Ngehi me pahn pwukoahki ire wet.
24 Lançou-se aos pés de Davi e disse: — Meu senhor, que a culpa recaia sobre mim. Permita que esta sua serva fale e escute as palavras da sua serva.
25 Komw dehr tehk Napal, ohl mwahl emen! E pwungehngete edeo, me wehwehki pweipwei! I sohte pato mwo ni ahnsou me noumwi ladu ko leledo.
25 Que o meu senhor não se importe com aquele homem maligno, a saber, com Nabal, porque ele é o que significa o seu nome. Nabal é o seu nome, e a tolice o acompanha. Eu, porém, esta sua serva, não vi os rapazes que o meu senhor mandou.
26 KAUN-O me ketin kolokol komwi pwe komwi en dehr dupukohng omwi imwintihti kan oh kemeirailla. Eri, met I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me omwi imwintihti oh koaros me men kauweikomwihla pahn ale kalokolok duwehte Napal.
26 Agora, meu senhor, tão certo como vive o Senhor Deus e tão certo como vive a sua alma, foi o Senhor Deus quem o impediu de derramar sangue e de fazer justiça com as próprias mãos. Que os seus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor sejam como Nabal.
27 Maing, komw ketikihda kisakis wet me I patohwandohng komwi oh komw ketikihong sapwellimomwi ohl akan.
27 Este é o presente que esta sua serva trouxe ao meu senhor; que ele seja dado aos rapazes que seguem o meu senhor.
28 Maing, komw ketin kupwur mahk ma mie sapwung ehu me I patohwan wiadahr. KAUN-O pahn ketin wiahkinkomwihla nanmwarki, oh pil kadaudokomwi kan, pwehki omwi ketin mahmahwenki sapwellime mahwen kan; oh komw sohte pahn wiahda sapwung erein omwi mour.
28 Perdoe a transgressão desta sua serva. Pois o Senhor Deus certamente firmará a casa de meu senhor, porque ele está travando as batalhas do Senhor Deus. E que não se ache mal em meu senhor durante toda a sua vida.
29 Ma mie mehmen me pahn peiong komwi oh song en kemeikomwihla, KAUN-O, omwi Koht, pahn ketin doareikomwihla, oh sinsilei komwi, rasehng aramas emen me kin apwahpwalih nah dipwisou kesempwal. Ahpw ong omwi imwintihti kan, e pahn ketin keseirailla, duwehte aramas eh kin kapihrala takai sang nan nah pahi.
29 E, se algum homem se levantar para o perseguir e tirar-lhe a vida, a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , seu Deus. Porém a vida de seus inimigos, este a lançará fora como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 Oh ahnsou me KAUN-O pahn ketin kapwaiada soahng mwahu koaros me e ketin inoukihong komwi oh ketin kasapwiladahng komwi nanmwarkien Israel,
30 E, quando o Senhor Deus tiver feito a meu senhor todo o bem que falou a seu respeito e o tiver colocado como príncipe sobre Israel,
31 eri komw sohte pahn kupwur toutoukihla de koluhkihla omwi pahn kakerehdi nta ni sohte kahrepe oh dupukohng aramas soahng suwed kan me re wiahiong komwi. Oh ni ahnsou me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwihkomwihla, maing, komw dehr melieiehla.”
31 então meu senhor não terá motivo de pesar ou de remorso por ter derramado sangue inocente e por ter se vingado com as próprias mãos. E, quando o Senhor Deus tiver feito o bem a meu senhor, então lembre-se desta sua serva.
32 Depit ahpw patohwanohng, “Kaping ong KAUN-O, Koht en Israel, me ketin poaroneikomwihdo pwehn tuhwong ie.
32 Então Davi disse a Abigail: — Bendito o
33 Kalahngan en Koht pwehki omwi kupwuramwahu oh dahme komw wiadahr rahnwet pwe I en dehr wiahda sapwung laud en kemehla aramas oh I en dehr dupukohng ar wiewia suwed ong ie.
33 Bendita seja a sua prudência, e bendita seja você mesma, que hoje me impediu de derramar sangue e de me vingar com as minhas próprias mãos.
34 KAUN-O ketin kasileiehdi pwe I en dehr kauweiukala. Eri, I kahukihla ni mwaren Koht ieias en Israel me ma komw sohte mwadangodo tuhwong ie, nein Napal ohl koaros uhdahn pahn mehla nimensenget!”
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de fazer mal a você, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo ao meu encontro, não teria ficado a Nabal, até o amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Depit eri ale soahng koaros me liho wadohng, e ahpw ndahng liho, “Eri, komw sapahlwei oh dehr pwunod. I pahn kapwaiada dahme komw anahne.”
35 Então Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: — Volte em paz para a sua casa. Como você pode ver, dei ouvidos ao que você me falou e atendi o seu pedido.
36 Apikail eri pwurala rehn Napal, me patopato ni imweo wiewia lapalahn kamadipw ehu me konehngete nanmwarki men. E ahpw sakaula douluhl, oh nsensenamwahu. Apikail sohte ndahng mehkot lao lel nimenseng.
36 Abigail voltou para junto de Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei. O seu coração estava alegre, e ele, bastante embriagado. Por isso ela não lhe contou absolutamente nada, até o amanhecer.
37 Mwurin sakauo eh sarasangehr nimenseng, liho ahpw ndahng mehkoaros. Rohng wet lelete Napal kauwehla eh mohngiong oh kamwotorehla paliwereo.
37 Pela manhã, quando Nabal já estava livre do vinho, sua mulher lhe contou tudo. Então o coração dele amorteceu dentro do peito, e ele ficou como uma pedra.
38 Mwurin rahn eisek KAUN-O ahpw ketin kaloke Napal, e ahpw mehla.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu Nabal, e ele morreu.
39 Ahnsou me Depit rongada me Napal melahr, e ahpw patohwan, “Kaping ong KAUN-O me ketin doareiehla sang widing en Napal oh ketin sileiehdi sang wiahda sapwung. KAUN-O ketin kalokehki Napal eh wiewia suwed.”
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Bendito seja o Então Davi mandou um recado a Abigail, dizendo que desejava tomá-la por mulher.
40 Nah ladu ko eri wahla ileko nan Karmel oh patohwanohng Apikail, “Depit kadarkitodo pwe se en ale komwi oh patohwanlahng reh pwe komwi en wiahla eh pwoud.”
40 Os servos de Davi foram até Abigail, no Carmelo, e lhe disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua mulher.
41 Apikail eri poaridiong nanpwel oh patohwan, “Iet sapwellimomwi lidu me onopadahr en widen nehn sapwellime ladu kan.”
41 Então ela se levantou, se inclinou com o rosto em terra e disse: — Eis que esta sua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Ih eri uhdahte karadahng pohn were ahso. Sounpapah limmen me iangada, re ahpw iangala nein Depit ladu ko oh liho wiahla en Depit eh pwoud.
42 Abigail se dispôs imediatamente e montou o seu jumento. E ela, acompanhada pelas cinco moças que a serviam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Depit pwoudikidahr Ahinoam, mehn Sesreel, oh met e pil pwoudikihda Apikail.
43 Davi também havia tomado por mulher Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres.
44 Sohl ahpw kihong Maikal, sapwellime serepein me pwoudiki Depit, en pwoudikihla Palti nein Lais, sang nan kahnimw Kallim.
44 Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, que era de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.