1 Samuel 25
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Samuel eri sipalla, oh mehn Israel koaros pokonpene oh mwahieiki. Irail eri sarepidi nan sousou ni imwe nan Rama.
1 Ora, faleceu Samuel; e todo o Israel se ajuntou e o pranteou; e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 — ausente —
2 Havia um homem em Maom que tinha as suas possessões no Carmelo. Este homem era muito rico, pois tinha três mil ovelhas e mil Cabras e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 — ausente —
3 Chamava-se o homem Nabal, e sua mulher chamava-se Abigail; era a mulher sensata e formosa; o homem porém, era duro, e maligno nas suas ações; e era da casa de Calebe.
4 oh Depit koukousoan nan sapwtehn en Paran, ahpw rongada met.
4 Ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Ih eri kadaralahng Napal mwahnakapw ehk oh kehkehlingkihong irail re en kohla Karmel, oh rapahkihda Napal, oh kihong eh rahnmwahu.
5 e enviou-lhe dez mancebos, dizendo-lhes: Subi ao Carmelo, ide a Nabal e perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 E kehkehlingkihong irail re en ndaiong Napal, “Maing Napal, Depit patohwandohng komwi eh rahnmwahu oh kapaiamwahu ong omwi peneinei oh mehkoaros me sapwellimomwi.
6 Assim lhe direis: Paz seja contigo, e com a tua casa, e com tudo o que tens.
7 E patohwan rongada me komw wie sesehk noumwi sihpw kan, oh e men komwi en mwahngih me sapwellimomwi silepen sihpw kan ieiang kiht oh se sohte wiahiong irail mehkot suwed. Sohte arail mehkot pirapasang nindokon ar mihmi nan Karmel.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens acabam de estar conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem lhes desapareceu coisa alguma por todo o tempo que estiveram no Carmelo.
8 Komw pahn ketin kalelapak rehrail, re ahpw pahn patohwanohng komwi. Se leledo wasaht rahn sarawi ehu, oh Depit patohwan peki rehmwi komwi en kasamwo kiht ni kupwur meleilei. Komw kupwurei kiht sapwellimomwi ladu kat oh kompoakepahmwi Depit.”
8 Pergunta-o aos teus mancebos, e eles to dirão. Que achem, portanto, os teus servos graça aos teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Nein Depit mwahnakapw ko patohwanlahng Napal rahnmwahu wet oh pekipek wet ni mwaren Depit. Irail eri awiawih en ohlo pasapeng wasao.
9 Chegando, pois, os mancebos de Davi, falaram a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, e se calaram.
10 Napal ahpw sapeng irail, mahsanih, “Depit? Ihs ohl menen? I sohte kin rong ohl menen! Sahpwet direkilahr lidu kan me kin tangasang ar soumas akan.
10 Ao que Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem o filho de Jessé? Muitos servos há que hoje fogem ao seu senhor.
11 I sohte pahn ale kenei pilawa oh nimei pihl, oh sihpw kan me I kemehiongehr nei sounsehk sihpw kan, I ahpw pahn uhd kamwengehki aramas ekei me I sehse wasa re kohsang ie!”
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e os daria a homens que não sei donde vêm?
12 Nein Depit mwahnakapw ko eri pwurala reh oh padahkihong soahng koaros me Napal mahsanihong irail.
12 Então os mancebos de Davi se puseram a caminho e, voltando, vieram anunciar-lhe todas estas palavras.
13 Depit ahpw mahsanihong irail, “Kumwail kaunopada noumwail kedlahs akan!” Irail eri kaunopada. Depit pil kaunopada nah kedlahs oh wahda nah ohl kerenieng pahpwiki, a e kihdi ohl riepwiki pwe re en sinsile arail dipwisou kan.
13 Pelo que disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e Davi também cingiu a sua, e subiram após Davi cerca de quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Emen en Napal eh ladu ko ahpw ndaiong en Napal eh pwoud Apikail, “Ke rongehr rohngo? Depit kadarodo meninkeder kei sang nan sapwtehn pwe re en rahnmwahwih ata soumas, e ahpw kasaroweiraildi.
14 um dentre os mancebos, porém, o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; e ele os destratou.
15 Ahpw re inenen kadekohng kiht, re sohte mwahn liderei kiht, oh sohte mehkot pirapasang reht ni ahnsou me se mihmi nansapwo sinsile sihpw.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados deles, e nada nos desapareceu por todo o tempo em que convivemos com eles quando estávamos no campo.
16 Re apwalih kiht ni rahn oh nipwong erein ahnsou me se mihmi rehrail oh iang apwahpwalih nait pelinmen kan.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Menlau medewehda dahme kitail pahn wia. Pwe met pahn kakete kahrehda apwal laud ong atail soumas oh ong eh peneinei koaros. E inenen lemei kahrehda e sohte pahn men rong emen aramas!”
17 Considera, pois, agora e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa; e ele é tal filho de Belial, que não há quem lhe possa falar.
18 Apikail mwadangete kihpene lopwon en pilawa riepwiki, ehd en wain riau, sihpw limmen me umwdahr, ehd en wahn kohn kereng riau, kapakap en wahn wain epwiki oh keik pik madekeng riepwiki, e ahpw kidahng pohn ahs ekei.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas assadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos secos, e os pôs sobre jumentos.
19 E ahpw ndalahng nah ladu ko, “Kumwail tiengwei, I ahpw pahn idawehnkumwailwei.” E sohte mweseiseikihong eh pwoudo ire wet.
19 E disse aos seus mancebos: Ide adiante de mim; eis que vos seguirei de perto. Porém não o declarou a Nabal, seu marido.
20 E dakedake were ahso kohla ni ahl me wet kohdihla ni keilen dohlo, e ahpw kasaingdi Depit oh nah ohl ako me kohkohdo nanialo.
20 E quando ela, montada num jumento, ia descendo pelo encoberto do monte, eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro; e ela se encontrou com eles.
21 Depit wie mengimengloalki, “Ia kahrepen ei apwahpwalih en lahpo dipwisou kan nan sapwtehnet? Sohte eh mehkot me pirapala, oh ih duwen eh kasapahldohng ie sawas me I wiahiong.
21 Ora, Davi tinha dito: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, de sorte que nada lhe faltou de tudo quanto lhe pertencia; e ele me pagou mal por bem.
22 Koht en ketin kemeiehla ma I sohte pahn kemehla aramas pwuko koaros nimenseng wet.”
22 Assim faça Deus a Davi, e outro tanto, se eu deixar até o amanhecer, de tudo o que pertence a Nabal, um só varão.
23 Ahnsou me Apikail kilangada Depit, e mwadangete keredihsang pohn were ahso oh poaridiong nanpwel mwohn nehn Depit kan
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, desceu do jumento e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, inclinando-se à terra,
24 oh patohwanohng, “Maing, komw ketin karonge ie mahs. Ngehi me pahn pwukoahki ire wet.
24 e, prostrada a seus pés, lhe disse: Ah, senhor meu, minha seja a iniqüidade! Deixa a tua serva falar aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Komw dehr tehk Napal, ohl mwahl emen! E pwungehngete edeo, me wehwehki pweipwei! I sohte pato mwo ni ahnsou me noumwi ladu ko leledo.
25 Rogo-te, meu senhor, que não faças caso deste homem de Belial, a saber, Nabal; porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os mancebos de meu senhor, que enviaste.
26 KAUN-O me ketin kolokol komwi pwe komwi en dehr dupukohng omwi imwintihti kan oh kemeirailla. Eri, met I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me omwi imwintihti oh koaros me men kauweikomwihla pahn ale kalokolok duwehte Napal.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o Senhor, e vive a tua alma, porquanto o Senhor te impediu de derramares sangue, e de te vingares com a tua própria mão, sejam agora como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer o mal contra o meu senhor.
27 Maing, komw ketikihda kisakis wet me I patohwandohng komwi oh komw ketikihong sapwellimomwi ohl akan.
27 Aceita agora este presente que a tua serva trouxe a meu senhor; seja ele dado aos mancebos que seguem ao meu senhor.
28 Maing, komw ketin kupwur mahk ma mie sapwung ehu me I patohwan wiadahr. KAUN-O pahn ketin wiahkinkomwihla nanmwarki, oh pil kadaudokomwi kan, pwehki omwi ketin mahmahwenki sapwellime mahwen kan; oh komw sohte pahn wiahda sapwung erein omwi mour.
28 Perdoa, pois, a transgressão da tua serva; porque certamente fará o Senhor casa firme a meu senhor, pois meu senhor guerreia as guerras do Senhor; e não se achará mal em ti por todos os teus dias.
29 Ma mie mehmen me pahn peiong komwi oh song en kemeikomwihla, KAUN-O, omwi Koht, pahn ketin doareikomwihla, oh sinsilei komwi, rasehng aramas emen me kin apwahpwalih nah dipwisou kesempwal. Ahpw ong omwi imwintihti kan, e pahn ketin keseirailla, duwehte aramas eh kin kapihrala takai sang nan nah pahi.
29 Se alguém se levantar para te perseguir, e para buscar a tua vida, então a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do côncavo de uma funda.
30 Oh ahnsou me KAUN-O pahn ketin kapwaiada soahng mwahu koaros me e ketin inoukihong komwi oh ketin kasapwiladahng komwi nanmwarkien Israel,
30 Quando o Senhor tiver feito para com o meu senhor conforme todo o bem que já tem dito de ti, e te houver estabelecido por príncipe sobre Israel,
31 eri komw sohte pahn kupwur toutoukihla de koluhkihla omwi pahn kakerehdi nta ni sohte kahrepe oh dupukohng aramas soahng suwed kan me re wiahiong komwi. Oh ni ahnsou me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwihkomwihla, maing, komw dehr melieiehla.”
31 então, meu senhor, não terás no coração esta tristeza nem este remorso de teres derramado sangue sem causa, ou de haver-se vingado o meu senhor a si mesmo. E quando o Senhor fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 Depit ahpw patohwanohng, “Kaping ong KAUN-O, Koht en Israel, me ketin poaroneikomwihdo pwehn tuhwong ie.
32 Ao que Davi disse a Abigail: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro!
33 Kalahngan en Koht pwehki omwi kupwuramwahu oh dahme komw wiadahr rahnwet pwe I en dehr wiahda sapwung laud en kemehla aramas oh I en dehr dupukohng ar wiewia suwed ong ie.
33 E bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão!
34 KAUN-O ketin kasileiehdi pwe I en dehr kauweiukala. Eri, I kahukihla ni mwaren Koht ieias en Israel me ma komw sohte mwadangodo tuhwong ie, nein Napal ohl koaros uhdahn pahn mehla nimensenget!”
34 Pois, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel que me impediu de te fazer mal, que se tu não te apressaras e não me vieras ao encontro, não teria ficado a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Depit eri ale soahng koaros me liho wadohng, e ahpw ndahng liho, “Eri, komw sapahlwei oh dehr pwunod. I pahn kapwaiada dahme komw anahne.”
35 Então Davi aceitou da mão dela o que lhe tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que dei ouvidos à tua voz, e aceitei a tua face.
36 Apikail eri pwurala rehn Napal, me patopato ni imweo wiewia lapalahn kamadipw ehu me konehngete nanmwarki men. E ahpw sakaula douluhl, oh nsensenamwahu. Apikail sohte ndahng mehkot lao lel nimenseng.
36 Ora, quando Abigail voltou para Nabal, eis que ele fazia em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre, pois ele estava muito embriagado; pelo que ela não lhe deu a entender nada daquilo, nem pouco nem muito, até a luz da manhã.
37 Mwurin sakauo eh sarasangehr nimenseng, liho ahpw ndahng mehkoaros. Rohng wet lelete Napal kauwehla eh mohngiong oh kamwotorehla paliwereo.
37 Sucedeu, pois, que, pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe contou essas coisas; de modo que o seu coração desfaleceu, e ele ficou como uma pedra.
38 Mwurin rahn eisek KAUN-O ahpw ketin kaloke Napal, e ahpw mehla.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Ahnsou me Depit rongada me Napal melahr, e ahpw patohwan, “Kaping ong KAUN-O me ketin doareiehla sang widing en Napal oh ketin sileiehdi sang wiahda sapwung. KAUN-O ketin kalokehki Napal eh wiewia suwed.”
39 Quando Davi ouviu que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que me vingou da afronta que recebi de Nabal, e deteve do mal a seu servo, fazendo cair a maldade de Nabal sobre a sua cabeça. Depois mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por mulher.
40 Nah ladu ko eri wahla ileko nan Karmel oh patohwanohng Apikail, “Depit kadarkitodo pwe se en ale komwi oh patohwanlahng reh pwe komwi en wiahla eh pwoud.”
40 Vindo, pois, os servos de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos mandou a ti, para te tomarmos por sua mulher.
41 Apikail eri poaridiong nanpwel oh patohwan, “Iet sapwellimomwi lidu me onopadahr en widen nehn sapwellime ladu kan.”
41 Ao que ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos servos de meu senhor.
42 Ih eri uhdahte karadahng pohn were ahso. Sounpapah limmen me iangada, re ahpw iangala nein Depit ladu ko oh liho wiahla en Depit eh pwoud.
42 Então Abigail se apressou e, levantando-se, montou num jumento, e levando as cinco moças que lhe assistiam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Depit pwoudikidahr Ahinoam, mehn Sesreel, oh met e pil pwoudikihda Apikail.
43 Davi tomou também a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 Sohl ahpw kihong Maikal, sapwellime serepein me pwoudiki Depit, en pwoudikihla Palti nein Lais, sang nan kahnimw Kallim.
44 Pois Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.