1 Samuel 25

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Samuel eri sipalla, oh mehn Israel koaros pokonpene oh mwahieiki. Irail eri sarepidi nan sousou ni imwe nan Rama.
1 E faleceu Samuel, e todo o Israel se ajuntou, e o prantearam, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 — ausente —
2 E havia um homem em Maom, que tinha as suas possessões no Carmelo; e era este homem muito poderoso, e tinha três mil ovelhas e mil cabras; e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 — ausente —
3 E era o nome deste homem Nabal, e o nome de sua mulher Abigail; e era a mulher de bom entendimento e formosa; porém o homem era duro, e maligno nas obras, e era da casa de Calebe.
4 oh Depit koukousoan nan sapwtehn en Paran, ahpw rongada met.
4 E ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Ih eri kadaralahng Napal mwahnakapw ehk oh kehkehlingkihong irail re en kohla Karmel, oh rapahkihda Napal, oh kihong eh rahnmwahu.
5 E enviou Davi dez moços, e disse aos moços: Subi ao Carmelo, e, indo a Nabal, perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 E kehkehlingkihong irail re en ndaiong Napal, “Maing Napal, Depit patohwandohng komwi eh rahnmwahu oh kapaiamwahu ong omwi peneinei oh mehkoaros me sapwellimomwi.
6 E assim direis àquele próspero: Paz tenhas, e que a tua casa tenha paz, e tudo o que tens tenha paz!
7 E patohwan rongada me komw wie sesehk noumwi sihpw kan, oh e men komwi en mwahngih me sapwellimomwi silepen sihpw kan ieiang kiht oh se sohte wiahiong irail mehkot suwed. Sohte arail mehkot pirapasang nindokon ar mihmi nan Karmel.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens estiveram conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem coisa alguma lhes faltou todos os dias que estiveram no Carmelo.
8 Komw pahn ketin kalelapak rehrail, re ahpw pahn patohwanohng komwi. Se leledo wasaht rahn sarawi ehu, oh Depit patohwan peki rehmwi komwi en kasamwo kiht ni kupwur meleilei. Komw kupwurei kiht sapwellimomwi ladu kat oh kompoakepahmwi Depit.”
8 Pergunta-o aos teus moços, e eles to dirão. Estes moços, pois, achem graça em teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Nein Depit mwahnakapw ko patohwanlahng Napal rahnmwahu wet oh pekipek wet ni mwaren Depit. Irail eri awiawih en ohlo pasapeng wasao.
9 Chegando, pois, os moços de Davi, e falando a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, se calaram.
10 Napal ahpw sapeng irail, mahsanih, “Depit? Ihs ohl menen? I sohte kin rong ohl menen! Sahpwet direkilahr lidu kan me kin tangasang ar soumas akan.
10 E Nabal respondeu aos criados de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem é o filho de Jessé? Muitos servos há hoje, que fogem ao seu senhor.
11 I sohte pahn ale kenei pilawa oh nimei pihl, oh sihpw kan me I kemehiongehr nei sounsehk sihpw kan, I ahpw pahn uhd kamwengehki aramas ekei me I sehse wasa re kohsang ie!”
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e o daria a homens que eu não sei donde vêm?
12 Nein Depit mwahnakapw ko eri pwurala reh oh padahkihong soahng koaros me Napal mahsanihong irail.
12 Então os moços de Davi puseram-se a caminho e voltaram, e chegando, lhe anunciaram tudo conforme a todas estas palavras.
13 Depit ahpw mahsanihong irail, “Kumwail kaunopada noumwail kedlahs akan!” Irail eri kaunopada. Depit pil kaunopada nah kedlahs oh wahda nah ohl kerenieng pahpwiki, a e kihdi ohl riepwiki pwe re en sinsile arail dipwisou kan.
13 Por isso disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e cingiu também Davi a sua; e subiram após Davi uns quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Emen en Napal eh ladu ko ahpw ndaiong en Napal eh pwoud Apikail, “Ke rongehr rohngo? Depit kadarodo meninkeder kei sang nan sapwtehn pwe re en rahnmwahwih ata soumas, e ahpw kasaroweiraildi.
14 Porém um dentre os moços o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; porém ele os destratou.
15 Ahpw re inenen kadekohng kiht, re sohte mwahn liderei kiht, oh sohte mehkot pirapasang reht ni ahnsou me se mihmi nansapwo sinsile sihpw.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados por eles, e nada nos faltou em todos os dias que convivemos com eles quando estavam no campo.
16 Re apwalih kiht ni rahn oh nipwong erein ahnsou me se mihmi rehrail oh iang apwahpwalih nait pelinmen kan.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Menlau medewehda dahme kitail pahn wia. Pwe met pahn kakete kahrehda apwal laud ong atail soumas oh ong eh peneinei koaros. E inenen lemei kahrehda e sohte pahn men rong emen aramas!”
17 Considera, pois, agora, e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa, e ele é um homem vil, que não há quem lhe possa falar.
18 Apikail mwadangete kihpene lopwon en pilawa riepwiki, ehd en wain riau, sihpw limmen me umwdahr, ehd en wahn kohn kereng riau, kapakap en wahn wain epwiki oh keik pik madekeng riepwiki, e ahpw kidahng pohn ahs ekei.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, e dois odres de vinho, e cinco ovelhas guisadas, e cinco medidas de trigo tostado, e cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos passados, e os pôs sobre jumentos.
19 E ahpw ndalahng nah ladu ko, “Kumwail tiengwei, I ahpw pahn idawehnkumwailwei.” E sohte mweseiseikihong eh pwoudo ire wet.
19 E disse aos seus moços: Ide adiante de mim, eis que vos seguirei de perto. O que, porém, não declarou a seu marido Nabal.
20 E dakedake were ahso kohla ni ahl me wet kohdihla ni keilen dohlo, e ahpw kasaingdi Depit oh nah ohl ako me kohkohdo nanialo.
20 E sucedeu que, andando ela montada num jumento, desceu pelo encoberto do monte, e eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro, e ela encontrou-se com eles.
21 Depit wie mengimengloalki, “Ia kahrepen ei apwahpwalih en lahpo dipwisou kan nan sapwtehnet? Sohte eh mehkot me pirapala, oh ih duwen eh kasapahldohng ie sawas me I wiahiong.
21 E disse Davi: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, e nada lhe faltou de tudo quanto tem, e ele me pagou mal por bem.
22 Koht en ketin kemeiehla ma I sohte pahn kemehla aramas pwuko koaros nimenseng wet.”
22 Assim faça Deus aos inimigos de Davi, e outro tanto, se eu deixar até amanhã de tudo o que tem, até mesmo um menino.
23 Ahnsou me Apikail kilangada Depit, e mwadangete keredihsang pohn were ahso oh poaridiong nanpwel mwohn nehn Depit kan
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, e desceu do jumento, e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, e se inclinou à terra.
24 oh patohwanohng, “Maing, komw ketin karonge ie mahs. Ngehi me pahn pwukoahki ire wet.
24 E lançou-se a seus pés, e disse: Ah, senhor meu, minha seja a transgressão; deixa, pois, falar a tua serva aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Komw dehr tehk Napal, ohl mwahl emen! E pwungehngete edeo, me wehwehki pweipwei! I sohte pato mwo ni ahnsou me noumwi ladu ko leledo.
25 Meu senhor, agora não faça este homem vil, a saber, Nabal, impressão no seu coração, porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele, e eu, tua serva, não vi os moços de meu senhor, que enviaste.
26 KAUN-O me ketin kolokol komwi pwe komwi en dehr dupukohng omwi imwintihti kan oh kemeirailla. Eri, met I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me omwi imwintihti oh koaros me men kauweikomwihla pahn ale kalokolok duwehte Napal.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o SENHOR, e vive a tua alma, que o SENHOR te impediu de vires com sangue, e de que a tua mão te salvasse; e, agora, tais quais Nabal sejam os teus inimigos e os que procuram mal contra o meu senhor.
27 Maing, komw ketikihda kisakis wet me I patohwandohng komwi oh komw ketikihong sapwellimomwi ohl akan.
27 E agora este é o presente que trouxe a tua serva a meu senhor; seja dado aos moços que seguem ao meu senhor.
28 Maing, komw ketin kupwur mahk ma mie sapwung ehu me I patohwan wiadahr. KAUN-O pahn ketin wiahkinkomwihla nanmwarki, oh pil kadaudokomwi kan, pwehki omwi ketin mahmahwenki sapwellime mahwen kan; oh komw sohte pahn wiahda sapwung erein omwi mour.
28 Perdoa, pois, à tua serva esta transgressão, porque certamente fará o SENHOR casa firme a meu senhor, porque meu senhor guerreia as guerras do SENHOR, e não se tem achado mal em ti por todos os teus dias,
29 Ma mie mehmen me pahn peiong komwi oh song en kemeikomwihla, KAUN-O, omwi Koht, pahn ketin doareikomwihla, oh sinsilei komwi, rasehng aramas emen me kin apwahpwalih nah dipwisou kesempwal. Ahpw ong omwi imwintihti kan, e pahn ketin keseirailla, duwehte aramas eh kin kapihrala takai sang nan nah pahi.
29 E, levantando-se algum homem para te perseguir, e para procurar a tua morte, contudo a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o SENHOR teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do meio do côncavo de uma funda.
30 Oh ahnsou me KAUN-O pahn ketin kapwaiada soahng mwahu koaros me e ketin inoukihong komwi oh ketin kasapwiladahng komwi nanmwarkien Israel,
30 E há de ser que, usando o SENHOR com o meu senhor conforme a todo o bem que já tem falado de ti, e te houver estabelecido príncipe sobre Israel,
31 eri komw sohte pahn kupwur toutoukihla de koluhkihla omwi pahn kakerehdi nta ni sohte kahrepe oh dupukohng aramas soahng suwed kan me re wiahiong komwi. Oh ni ahnsou me KAUN-O pahn ketin kupwuramwahwihkomwihla, maing, komw dehr melieiehla.”
31 Então, meu senhor, não te será por tropeço, nem por pesar no coração, o sangue que sem causa derramaste, nem tampouco por ter se vingado o meu senhor a si mesmo; e quando o SENHOR fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 Depit ahpw patohwanohng, “Kaping ong KAUN-O, Koht en Israel, me ketin poaroneikomwihdo pwehn tuhwong ie.
32 Então Davi disse a Abigail: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro.
33 Kalahngan en Koht pwehki omwi kupwuramwahu oh dahme komw wiadahr rahnwet pwe I en dehr wiahda sapwung laud en kemehla aramas oh I en dehr dupukohng ar wiewia suwed ong ie.
33 E bendito o teu conselho, e bendita tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão.
34 KAUN-O ketin kasileiehdi pwe I en dehr kauweiukala. Eri, I kahukihla ni mwaren Koht ieias en Israel me ma komw sohte mwadangodo tuhwong ie, nein Napal ohl koaros uhdahn pahn mehla nimensenget!”
34 Porque, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel, que me impediu de que te fizesse mal, que se tu não te apressaras, e não me vieras ao encontro, não ficaria a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Depit eri ale soahng koaros me liho wadohng, e ahpw ndahng liho, “Eri, komw sapahlwei oh dehr pwunod. I pahn kapwaiada dahme komw anahne.”
35 Então Davi tomou da sua mão o que tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vês aqui que tenho dado ouvidos à tua voz, e tenho aceitado a tua face.
36 Apikail eri pwurala rehn Napal, me patopato ni imweo wiewia lapalahn kamadipw ehu me konehngete nanmwarki men. E ahpw sakaula douluhl, oh nsensenamwahu. Apikail sohte ndahng mehkot lao lel nimenseng.
36 E, vindo Abigail a Nabal, eis que tinha em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre nele, e ele já muito embriagado, pelo que ela não lhe deu a entender coisa alguma, pequena nem grande, até à luz da manhã.
37 Mwurin sakauo eh sarasangehr nimenseng, liho ahpw ndahng mehkoaros. Rohng wet lelete Napal kauwehla eh mohngiong oh kamwotorehla paliwereo.
37 Sucedeu, pois, que pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe deu a entender aquelas coisas; e se amorteceu o seu coração, e ficou ele como pedra.
38 Mwurin rahn eisek KAUN-O ahpw ketin kaloke Napal, e ahpw mehla.
38 E aconteceu que, passados quase dez dias, feriu o Senhor a Nabal, e este morreu.
39 Ahnsou me Depit rongada me Napal melahr, e ahpw patohwan, “Kaping ong KAUN-O me ketin doareiehla sang widing en Napal oh ketin sileiehdi sang wiahda sapwung. KAUN-O ketin kalokehki Napal eh wiewia suwed.”
39 E, ouvindo Davi que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que julgou a causa de minha afronta recebida da mão de Nabal, e deteve a seu servo do mal, fazendo o Senhor tornar o mal de Nabal sobre a sua cabeça. E mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por sua mulher.
40 Nah ladu ko eri wahla ileko nan Karmel oh patohwanohng Apikail, “Depit kadarkitodo pwe se en ale komwi oh patohwanlahng reh pwe komwi en wiahla eh pwoud.”
40 Vindo, pois, os criados de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos tem mandado a ti, para te tomar por sua mulher.
41 Apikail eri poaridiong nanpwel oh patohwan, “Iet sapwellimomwi lidu me onopadahr en widen nehn sapwellime ladu kan.”
41 Então ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Ih eri uhdahte karadahng pohn were ahso. Sounpapah limmen me iangada, re ahpw iangala nein Depit ladu ko oh liho wiahla en Depit eh pwoud.
42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou num jumento com as suas cinco moças que seguiam as suas pisadas; e ela seguiu os mensageiros de Davi, e foi sua mulher.
43 Depit pwoudikidahr Ahinoam, mehn Sesreel, oh met e pil pwoudikihda Apikail.
43 Também tomou Davi a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 Sohl ahpw kihong Maikal, sapwellime serepein me pwoudiki Depit, en pwoudikihla Palti nein Lais, sang nan kahnimw Kallim.
44 Porque Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.