1 Samuel 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Rahn ehu Sonadan ahpw ndaiong mwahnakapw me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia kan.” Ahpw e sohte mwahn ndaiong eh pahpao.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos até ao acampamento dos filisteus que está do outro lado. Mas nada disse ao seu pai.
2 Sohl ketiket nan kahnimpwalo pahn tuhke pwohmakraneid pwoat nan Mikron, me sohte dohsang Kipea; oh sounpei 600 me iangih.
2 Saul estava acampado na extremidade de Gabaa, debaixo da romãzeira de Magron, com uma tropa de seiscentos homens aproximadamente.
3 (Samworo me likawih likou ihpod iei Ahisa, nein Ahidup rien Ikapod, nein Pineas, me pahpa kahlapki Ilai, samworohn KAUN-O nan Sailo.) Eri, aramas ako sohte ese me Sonadan kohkohla sang rehrail.
3 Aquias, filho de Aquitob, irmão de lcabod, filho de Finéias, filho de Heli, o sacerdote do Senhor em Silo, levava o efod. O povo ignorava a saída de Jônatas.
4 Eri, ni Wasahn Kot en Mikmas, wasa me Sonadan pahn kotehla, kolahng nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko, takai kalaimwun kengkeng riau mi wasahn koto, ehu mi apali ahlo, a ehu apali. Eri, ehu adaneki Poses, a ehu adaneki Sene.
4 Ora, no desfiladeiro que Jônatas tentava atravessar para atingir a guarnição dos filisteus, havia rochedos altos, em forma de dentes, de um e outro lado, um dos quais se chamava Boses e o outro Sene.
5 Ehu takaio mi paliepeng en wasahn koto, sallahng Mikmas, a ehu palieir, sallahng Kepa.
5 Um desses se elevava ao norte, defronte de Macmas, e o outro ao sul, do lado de Gabaa.
6 Sonadan eri ndaiong mwahnakapwo, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia rotorot akan. Mweinele KAUN-O pahn ketin sewesei kita; ma iei, eri e pahn ketin kupwure pwe kitail en powehdi, mehnda ma kitail me malaulau.”
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, ataquemos a guarnição desses incircuncisos; talvez o Senhor combaterá por nós. Nada impede que ele dê a vitória a poucos tão bem como a muitos.
7 Mwahnakapwo ahpw sapeng, nda, “Kupwuromwien en pweida. I pahn ieiang komwihte.”
7 Seu escudeiro respondeu-lhe: Faze como te aprouver; vai aonde quiseres, que eu te seguirei aonde deliberares.
8 Sonadan eri nda, “Me mwahu! Kita kohla oh pwarohng irail.
8 Pois bem, replicou Jônatas; marchemos contra esses homens e mostremos-nos a eles.
9 Ma irail pahn nda kita en awih pwe irail pahn kohdo rehta, eri, kita pahn awih irail.
9 Se nos disserem: Esperai até que vamos ter convosco, ficaremos em nosso posto, e não subiremos a eles.
10 Ahpw ma re nda kita en kohla rehrail, eri, kita pahn kohla, pwe iei met kilel en kupwuren KAUN-O, kitail en poweiraildi.”
10 Se, porém, nos disserem: Subi a nós - iremos, porque o Senhor no-los terá entregue nas mãos. Isso nos servirá de sinal.
11 Ni mehn Pilisdia ko ar kilangirahda, re ahpw nda, “Ien ekei mehn Ipru me apwtehn pwarada sang nan pwoaren paip akan, wasa re kin rukuruk ie.”
11 Então, mostraram-se ambos à guarnição dos filisteus. Estes disseram: Eis os hebreus que saem das cavernas onde se tinham escondido.
12 Sounpeien Pilisdia ko eri likweri Sonadan oh mwahnakapwo, ketihtihki, “Kumwa kohdahdo mahs met, pwe mie mehkot se pahn ndaiong kumwa.”
12 E os homens da guarda gritaram a Jônatas e ao escudeiro: Subi a nós; queremos dizer-vos uma coisa. Jônatas disse ao escudeiro: Segue-me, porque o Senhor os entregou nas mãos de Israel.
13 Sonadan eri kerepdahla wasahn koto, a mwahnakapwo idawehnla. Sonadan eri peiong mehn Pilisdia ko oh kesepwekeiraildi, a mwahnakapwo ahpw kemeirailla.
13 Subiu, pois, Jônatas, trepando com as mãos e com os pés, seguido do escudeiro. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro matava-os atrás dele.
14 Ni keieun mahwen wet, Sonadan oh mwahnakapwo kemehla kereniong ohl riehk nan kisin wasa tikitik kis.
14 Esse foi o primeiro massacre que fizeram Jônatas e o seu escudeiro, metade de uma jeira de terra.
15 Mehn Pilisdia koaros nan mohso, oh nan kahnimpwalo, ahpw masepwehkada kowahlap, iangahki pwihnen sounpei me kin kohieilahng pirap. Sahpwo ahpw rerada, oh lemmw ehu ahpw kipehdi aramas koaros.
15 Espalhou-se o terror no acampamento dos filisteus, assim como na região e entre todo o povo. A guarnição e os saqueadores ficaram tomados de espanto, e a terra ficou em pânico: pois aquilo era como um terror de Deus.
16 Sapwellimen Sohl sounsilasil ko nan Kipea, nan sapwen Pensamin ahpw kilangada mehn Pilisdia ko ar pingida oh tangatangseli.
16 As sentinelas de Saul que estavam em Gabaa de Benjamim, viram a multidão de fugitivos que se dispersava por todos os lados.
17 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kumwail wadek sounpei kan oh kilang ihs me sohte mie.” Irail eri wadek sounpei ko, oh diarada me Sonadan, oh nah mwahnakapwo me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, me sohte mie.
17 Saul disse ao povo: Fazei uma chamada e vede quem saiu dentre nós. Fez-se a chamada e verificou-se a falta de Jônatas e de seu escudeiro.
18 Sohl eri mahsanihong samworo Ahisa, “Komw ketikihdo likou ihpodo met.” (Pwe ni rahno Ahisa wa likowo tiengki mwohn mehn Israel ko.)
18 Saul disse a Aquias: Faze aproximar a arca de Deus. {Porque a arca de Deus se encontrava naquele dia com os israelitas.}
19 Nindokon Sohl eh mahmahseniong samworo, pingiping en mehn Pilisdia ko wie lalaudlahte nan arail kahnimpwalo. Sohl eri mahsanihong samworo, “Solahr ahnsou en rapahki kupwur en KAUN-O duwen mwekid wet!”
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus crescia cada vez mais. Saul disse ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Eri, Sohl oh sapwellime ko ahpw mwekidlahng wasahn mahweno rehn mehn Pilisdia ko, me pingidahr kowahlap oh pepeipene nanpwungarail.
20 O rei e todo o povo que estavam com ele foram até o lugar do combate: os filisteus, numa extrema confusão, voltavam a espada uns contra os outros.
21 Mehn Ipru ko me iangala mehn Pilisdia ko rahn ekei mwowe, oh me mihmi rehrail nan ar kahnimpwalo, uhdahte pwurodohng rehn mehn Israel ko oh iangala Sohl oh Sonadan.
21 Os hebreus que tinham estado desde há muito tempo com os filisteus, e que os tinham seguido ao acampamento, voltaram e puseram-se do lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 A mehn Israel ko me wie rukuruk nan sahpw nahnahn Epraim, re pil rongada duwen mehn Pilisdia ko ar tangpeseng, irail eri pil iangala pwakih mehn Pilisdia ko,
22 Igualmente todos os israelitas que se tinham escondido no monte de Efraim, sabendo que os filisteus tinham fugido, saíram a persegui-los para os ferir.
23 re pepeiong irail lao daulihala Pedapen. KAUN-O eri ketin kapitala mehn Israel ko rahno.
23 Naquele dia, o Senhor deu a vitória a Israel. O combate prosseguiu até além de Bet-Aven.
24 Mehn Israel ko inenen luwetala pwehki ar duhpekla rahno, pwe Sohl wiahda inou ehu oh kahula, mahsanih, “Rahnwet, ma mehmen pahn tungoale mehkot mwohn ei pahn dupuk en ei imwintiht kan ar suwed ong ie, a en riahla.” Eri, sohte emen me tungoale mehkot rahno pwon.
24 Os israelitas estavam extenuados naquele dia, porque Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito seja o homem que tomar alimento antes do anoitecer, antes que eu me tenha vingado de meus inimigos. Por isso ninguém tinha comido.
25 Irail koaros ahpw lellahng nan wel ehu oh diarada sukehn loangalap tohto.
25 Todos tinham entrado numa floresta, onde havia mel na superfície do solo.
26 Wasao inenen diren sukehn loangalap, ahpw sohte me tungoale, pwehki ar masak keriahn Sohl.
26 o povo entrou, pois, na floresta e viu o mel que corria, mas ninguém levou a mão à boca, por respeito ao juramento.
27 Ahpw Sonadan sohte iang rong keria me eh pahpao wiahiong aramas akan. Ih eri alehte nah sokono, diehki nan sukehn loangalapo oh kangala. Ni ahnsowohte e kehlailada.
27 Mas Jônatas, ignorando o juramento que o seu pai obrigara o povo a fazer, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel e o levou à boca. Então seus olhos {fatigados} brilharam.
28 Emen ohl ako ahpw ndahng, “Kitail koaros mehkilahr atail men mwenge, a omw pahpao ahpw kihong kitail keria wet, mahsanih, ‘Mehmen me pahn tungoale mehkot rahnwet en riahla.’”
28 Um homem do grupo disse-lhe: Teu pai fez jurar o povo, dizendo: Maldito o homem que hoje tomar alimento. E o povo estava esgotado.
29 Sonadan eri sapeng, ketihtihki, “Ei pahpao wiahiong aramas akan tiahk sakanakan ehu. Kumwail kilang duwen ei kehlailadahr pwehki ei tungoale sukehn loangalapo.
29 Jônatas disse: Meu pai fez mal à terra. Vede como se me iluminaram os olhos, porque comi um pouco de mel.
30 Meid pahn mwahu ong aramas akan rahnwet, ma re tungoale kisin tungoal ko me re koledi sang ar imwintihti ko ni ahnsou me re kaloweiraildi. Ia uwen tohtohn mehn Pilisdia me reh pahn kak kemehla!”
30 Ah! se o povo tivesse hoje comido da presa tomada ao inimigo, não teria sido muito maior a derrota dos filisteus?
31 Eri, rahno mehn Israel ko ahpw kalowehdi mehn Pilisdia ko sang Mikmas lelohng Aisalon. Mehn Israel ko inenen luwetkihla ar duhpekla,
31 Eles bateram, naquele dia, os filisteus desde Macmas até Ajalon.
32 ihme re tangalahngete ni dipwisou me re adihasang rehn arail imwintihti ko, oh alehte sihpw oh kou kan oh kemeirailla wasao oh kangala uduk oh iangahki nta.
32 O povo, esgotado de fadiga, lançou-se sobre a presa e tomou as ovelhas, os bois e os bezerros, que degolou sobre a terra, comendo a carne juntamente com o sangue.
33 Pakair ahpw kohieng Sohl, me patohwan, “Komw mwahngih pwe aramas akan dipadahr ong KAUN-O ni ar kangadahr uduk me mie nta.”
33 Eis que o povo está pecando contra o Senhor, vieram dizer a Saul, comendo carne com sangue. Isso é uma impiedade, exclamou o rei; revolvei-me já para aqui uma grande pedra.
34 E ahpw wiahda ehu koasoandi: “Kumwail kohwei rehn aramas koaros oh padahkihong irail re en wahdo wasaht neirail kou kan oh sihpw kan. Pwe re uhdahn pahn kemehla oh kang wasaht, iei duwen me re sohte pahn dipkihda ong KAUN-O ni ar pahn tungoale uduk iangahki nta.” Eri, nipwongohte, irail koaros ahpw wapene neirail kou ko oh kemehla wasao.
34 Ide por todo o povo, ajuntou, e dizei-lhes que cada um me traga as suas ovelhas e os seus bois, para que sejam degolados aqui. Comê-los-eis então, sem pecar contra o Senhor, comendo carne com sangue. Cada um deles levou naquela noite o gado que tinha em mãos e o degolou ali.
35 Sohl eri kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O wasao. Iei keieun pei sarawi me e ketin kauwada.
35 Saul edificou um altar ao Senhor. Este foi o primeiro altar que ele levantou.
36 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kitail kohdihla oh mahweniong mehn Pilisdia ko pwohnget oh kauweirailla oh kemeirailla koaros.”
36 Depois Saul disse: Desçamos durante a noite contra os filisteus e despojemo-los até os primeiros albores do dia e não deixemos vivo um só homem deles. O povo disse: Faze tudo o que melhor te parecer. Então o sacerdote disse: Aproximemo-nos aqui de Deus.
37 Sohl eri kalelapak rehn Koht, patohwan, “Maing, ia duwe? I en wonlahte mahweniong mehn Pilisdia kan? Komw pahn ketin kupwurei kiht pwe se en kaloweiraildi?” Koht ahpw sohte ketin sapeng rahno.
37 Saul consultou a Deus: Perseguirei os filisteus? Entregá-los-eis nas mãos de Israel? Mas Deus não lhe respondeu dessa vez.
38 Sohl eri mahsanihong kaunen aramas akan, “Kumwail pokonpene wasaht oh kalelapak soangen sapwung da me wiawidahr rahnwet.
38 Saul disse: Fazei vir aqui todos os chefes do povo; investigar e dizei-me qual é o pecado que hoje se cometeu.
39 Pwe I inoukihda ni mwaren KAUN-O me ieias, Sounkomour en Israel, mehnda ma nei pwutak Sondadan me dipadahr, a e pahn kamakamala.” Eri, irail ahpw nennenlahte, sohte sapeng.
39 Pela vida do Senhor, libertador de Israel! Mesmo que fosse o meu filho Jônatas, ele morrerá! Mas ninguém na multidão lhe respondeu.
40 Sohl eri mahsanihong irail, “Kumwail koaros kesihnenda wasahn, a ngehi oh Soandan pahn mi wasaht.”
40 Ponde-vos de um lado, disse ele a todo o Israel; eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. A multidão respondeu-lhe: Faze o que te parecer melhor.
41 Sohl ahpw patohwanohng KAUN-O, “Maing KAUN, dahme komwi sohte ketin sapengkin ie rahnwet? Maing KAUN, Koht en Israel, komw ketin kasaledohng kiht kupwuromwien sang ni takai sarawi pwukat. Ma dihp wet iei en Sonadan de pein dipei, a komw ketin kasalehda ni takai Urim; a ma dipen sapwellimomwi aramas en Israel kan, a komw ketin kasalehda ni takai Dumim.” Pasapengo eri kasalehda me Sonadan oh Sohl me dipadahr. Aramas ako eri kasaledekla.
41 Saul disse ao Senhor: Deus de Israel, dai-nos a conhecer a verdade! Jônatas e Saul foram designados pela sorte, e o povo ficou livre.
42 Sohl eri mahsanih, “Pilada ihs rehn ngehi oh nei pwutak Sonadan.” Sonadan eri pilipilda.
42 Então Saul disse: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E caiu a sorte em Jônatas.
43 Sohl eri idekda rehn Sonadan, “Dahme ke wiahda?”
43 Confessa-me o que fizeste, disse Saul ao seu filho. Jônatas contou-lhe: Provei um pouco de mel com a ponta da vara que eu. tinha na mão. Eis que vou morrer!
44 Sohl ahpw mahsanihong, “Koht en ketin kemeiehla ma ke sohte pahn kamakamala!”
44 Saul disse: Trate-me Deus com todo o rigor, se não morreres, Jônatas!
45 A aramas ako ahpw patohwanohng Sohl, “Ia duwe, Sonadan pahn kamakamala, nan ih me powehdi en mehn Israel ar imwintihti kan? Met sohte kak! Se kahukihla ni mwaren Koht ieias me sohte apwoat pitenmoange pahn pwupwusang. Me e wiadahr rahnwet, sang ni sawas en Koht.” Aramas ako eri doarehla Sonadan sang mehla.
45 Mas o povo interveio: Como haveria de perecer Jônatas, ele que deu essa vitória tão grande a Israel? Isso não pode ser! Viva Deus! Nem um só cabelo de sua cabeça cairá por terra, porque foi por Deus que ele operou hoje dessa forma. Assim o povo salvou Jônatas, e ele não morreu.
46 Mwurin mwo, Sohl ahpw sohla pwakih mehn Pilisdia ko, re ahpw pwurala nan uhdahn sapwarailo.
46 Saul voltou e não perseguiu os filisteus, que foram para as suas terras.
47 Mwurin Sohl eh wiahla nanmwarkien Israel, e ketin mahweniong imwintihti kan wasa koaros: mehn Mohap, mehn Ammon, oh mehn Edom, nanmwarkien Sopa, oh pil Pilisdia kan. E kin powehdi wasa koaros me e kin mahwen ie.
47 Saul, depois de ter tomado posse do reino de Israel, combateu contra todos os inimigos da vizinhança: Moab, os amonitas, Edom, os reis de Soba, os filisteus; para onde quer que se voltava, ele vencia.
48 E pil wia lapalahn mahwen ehu ong mehn Amalek oh pil kaloweiraildi. E ketin doarehla mehn Israel sang ar imwintihti kan koaros.
48 Portou-se valorosamente, feriu Amalec e livrou Israel das mãos dos que o devastavam.
49 Eri, iet sapwellimen Sohl pwutak kan: Sonadan, Ispi, oh Malkisuha. Eden sapwellime serepein laudo, iei Merap, oh me tikitiko, Maikal.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Jessui e Melquisua; a primogênita de suas duas filhas chamava-se Merob, a mais nova Micol.
50 Mwaren sapwellime likend, Ahinoam, nein Ahimas; mwaren sapwellime kaun lapalap en sounpei, iei Apner, nein Ner, rien eh pahpao.
50 Sua mulher chamava-se Aquinoã, filha de Aquimaas. O general de seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Eri, Kis en Sohl eh pahpa, oh Ner, en Apner eh pahpa, iei ira nein Apiel.
51 Cís, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Eri, erein Sohl eh ieias e kin ketin mahmahweniong mehn Pilisdia kan. Ahnsou koaros me e kin diar ohl emen me kehlail a e kin kilelehdi pwe en iangala sapwellime sounpei kan.
52 Durante todo o tempo da vida de Saul a guerra foi encarniçada contra os filisteus. O rei, logo que descobria um homem forte e valente, tomava-o a seu serviço.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.