1 Samuel 14

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Rahn ehu Sonadan ahpw ndaiong mwahnakapw me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia kan.” Ahpw e sohte mwahn ndaiong eh pahpao.
1 Sucedeu, pois, um dia, que Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Mas não o fez saber a seu pai.
2 Sohl ketiket nan kahnimpwalo pahn tuhke pwohmakraneid pwoat nan Mikron, me sohte dohsang Kipea; oh sounpei 600 me iangih.
2 Ora Saul estava na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que havia em Migrom; e o povo que estava com ele era cerca de seiscentos homens;
3 (Samworo me likawih likou ihpod iei Ahisa, nein Ahidup rien Ikapod, nein Pineas, me pahpa kahlapki Ilai, samworohn KAUN-O nan Sailo.) Eri, aramas ako sohte ese me Sonadan kohkohla sang rehrail.
3 e Aíja, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Finéias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode. E o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Eri, ni Wasahn Kot en Mikmas, wasa me Sonadan pahn kotehla, kolahng nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko, takai kalaimwun kengkeng riau mi wasahn koto, ehu mi apali ahlo, a ehu apali. Eri, ehu adaneki Poses, a ehu adaneki Sene.
4 Ora, entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava chegar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco de um e de outro lado; o nome de um era Bozez, e o nome do outro Sené.
5 Ehu takaio mi paliepeng en wasahn koto, sallahng Mikmas, a ehu palieir, sallahng Kepa.
5 Um deles estava para o norte defronte de Micmás, e o outro para o sul defronte de Gibeá.
6 Sonadan eri ndaiong mwahnakapwo, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia rotorot akan. Mweinele KAUN-O pahn ketin sewesei kita; ma iei, eri e pahn ketin kupwure pwe kitail en powehdi, mehnda ma kitail me malaulau.”
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura operará o Senhor por nós, porque para o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 Mwahnakapwo ahpw sapeng, nda, “Kupwuromwien en pweida. I pahn ieiang komwihte.”
7 Ao que o seu escudeiro lhe respondeu: Faze tudo o que te aprouver; segue, eis-me aqui, a tua disposição será a minha.
8 Sonadan eri nda, “Me mwahu! Kita kohla oh pwarohng irail.
8 Disse Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens, e nos descobriremos a eles.
9 Ma irail pahn nda kita en awih pwe irail pahn kohdo rehta, eri, kita pahn awih irail.
9 Se nos disserem: Parai até que cheguemos a vós; então ficaremos no nosso lugar, e não subiremos a eles.
10 Ahpw ma re nda kita en kohla rehrail, eri, kita pahn kohla, pwe iei met kilel en kupwuren KAUN-O, kitail en poweiraildi.”
10 Se, porém, disserem: Subi a nós; então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos; isso nos será por sinal.
11 Ni mehn Pilisdia ko ar kilangirahda, re ahpw nda, “Ien ekei mehn Ipru me apwtehn pwarada sang nan pwoaren paip akan, wasa re kin rukuruk ie.”
11 Então ambos se descobriram à guarnição dos filisteus, e os filisteus disseram: Eis que já os hebreus estão saindo das cavernas em que se tinham escondido.
12 Sounpeien Pilisdia ko eri likweri Sonadan oh mwahnakapwo, ketihtihki, “Kumwa kohdahdo mahs met, pwe mie mehkot se pahn ndaiong kumwa.”
12 E os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: Subi a nós, e vos ensinaremos uma coisa. Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os entregou na mão de Israel.
13 Sonadan eri kerepdahla wasahn koto, a mwahnakapwo idawehnla. Sonadan eri peiong mehn Pilisdia ko oh kesepwekeiraildi, a mwahnakapwo ahpw kemeirailla.
13 Então trepou Jônatas de gatinhas, e o seu escudeiro atrás dele; e os filisteus caíam diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Ni keieun mahwen wet, Sonadan oh mwahnakapwo kemehla kereniong ohl riehk nan kisin wasa tikitik kis.
14 Esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu escudeiro mataram uns vinte homens, deu-se dentro de meia jeira de terra.
15 Mehn Pilisdia koaros nan mohso, oh nan kahnimpwalo, ahpw masepwehkada kowahlap, iangahki pwihnen sounpei me kin kohieilahng pirap. Sahpwo ahpw rerada, oh lemmw ehu ahpw kipehdi aramas koaros.
15 Pelo que houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a própria guarnição e os saqueadores tremeram; e até a terra estremeceu; de modo que houve grande pânico.
16 Sapwellimen Sohl sounsilasil ko nan Kipea, nan sapwen Pensamin ahpw kilangada mehn Pilisdia ko ar pingida oh tangatangseli.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul e Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derretia, fugindo para cá e para lá.
17 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kumwail wadek sounpei kan oh kilang ihs me sohte mie.” Irail eri wadek sounpei ko, oh diarada me Sonadan, oh nah mwahnakapwo me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, me sohte mie.
17 Disse então Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós: E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estava ali.
18 Sohl eri mahsanihong samworo Ahisa, “Komw ketikihdo likou ihpodo met.” (Pwe ni rahno Ahisa wa likowo tiengki mwohn mehn Israel ko.)
18 Então Saul disse a Aíja: Traze aqui a arca de Deus. Pois naquele dia estava a arca de Deus com os filhos de Israel.
19 Nindokon Sohl eh mahmahseniong samworo, pingiping en mehn Pilisdia ko wie lalaudlahte nan arail kahnimpwalo. Sohl eri mahsanihong samworo, “Solahr ahnsou en rapahki kupwur en KAUN-O duwen mwekid wet!”
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito; pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Eri, Sohl oh sapwellime ko ahpw mwekidlahng wasahn mahweno rehn mehn Pilisdia ko, me pingidahr kowahlap oh pepeipene nanpwungarail.
20 Então Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à peleja; e eis que dentre os filisteus a espada de um era contra o outro, e houve mui grande derrota.
21 Mehn Ipru ko me iangala mehn Pilisdia ko rahn ekei mwowe, oh me mihmi rehrail nan ar kahnimpwalo, uhdahte pwurodohng rehn mehn Israel ko oh iangala Sohl oh Sonadan.
21 Os hebreus que estavam dantes com os filisteus, e tinham subido com eles ao arraial, também se ajuntaram aos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 A mehn Israel ko me wie rukuruk nan sahpw nahnahn Epraim, re pil rongada duwen mehn Pilisdia ko ar tangpeseng, irail eri pil iangala pwakih mehn Pilisdia ko,
22 E todos os homens de Israel que se haviam escondido na região montanhosa de Efraim, ouvindo que os filisteus fugiam, também os perseguiram de perto na peleja.
23 re pepeiong irail lao daulihala Pedapen. KAUN-O eri ketin kapitala mehn Israel ko rahno.
23 Assim o Senhor livrou a Israel naquele dia, e a batalha passou além de Bete-Aven.
24 Mehn Israel ko inenen luwetala pwehki ar duhpekla rahno, pwe Sohl wiahda inou ehu oh kahula, mahsanih, “Rahnwet, ma mehmen pahn tungoale mehkot mwohn ei pahn dupuk en ei imwintiht kan ar suwed ong ie, a en riahla.” Eri, sohte emen me tungoale mehkot rahno pwon.
24 Ora, os homens de Israel estavam já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão antes da tarde, antes que eu me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de comer.
25 Irail koaros ahpw lellahng nan wel ehu oh diarada sukehn loangalap tohto.
25 Mas todo o povo chegou a um bosque, onde havia mel à flor da terra.
26 Wasao inenen diren sukehn loangalap, ahpw sohte me tungoale, pwehki ar masak keriahn Sohl.
26 Chegando, pois, o povo ao bosque, viu correr o mel; todavia ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 Ahpw Sonadan sohte iang rong keria me eh pahpao wiahiong aramas akan. Ih eri alehte nah sokono, diehki nan sukehn loangalapo oh kangala. Ni ahnsowohte e kehlailada.
27 Jônatas, porém, não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo; pelo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, ao chegar a mão à boca, aclararam-se-lhe os olhos.
28 Emen ohl ako ahpw ndahng, “Kitail koaros mehkilahr atail men mwenge, a omw pahpao ahpw kihong kitail keria wet, mahsanih, ‘Mehmen me pahn tungoale mehkot rahnwet en riahla.’”
28 Então disse um do povo: Teu pai solenemente conjurou o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão hoje. E o povo ainda desfalecia.
29 Sonadan eri sapeng, ketihtihki, “Ei pahpao wiahiong aramas akan tiahk sakanakan ehu. Kumwail kilang duwen ei kehlailadahr pwehki ei tungoale sukehn loangalapo.
29 Pelo que disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 Meid pahn mwahu ong aramas akan rahnwet, ma re tungoale kisin tungoal ko me re koledi sang ar imwintihti ko ni ahnsou me re kaloweiraildi. Ia uwen tohtohn mehn Pilisdia me reh pahn kak kemehla!”
30 Quanto maior não teria sido a derrota dos filisteus se o povo hoje tivesse comido livremente do despojo, que achou de seus inimigos?
31 Eri, rahno mehn Israel ko ahpw kalowehdi mehn Pilisdia ko sang Mikmas lelohng Aisalon. Mehn Israel ko inenen luwetkihla ar duhpekla,
31 Feriram, contudo, naquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom. E o povo desfaleceu em extremo;
32 ihme re tangalahngete ni dipwisou me re adihasang rehn arail imwintihti ko, oh alehte sihpw oh kou kan oh kemeirailla wasao oh kangala uduk oh iangahki nta.
32 então o povo se lançou ao despojo, e tomou ovelhas, bois e bezerros e, degolando-os no chão, comeu-os com o sangue.
33 Pakair ahpw kohieng Sohl, me patohwan, “Komw mwahngih pwe aramas akan dipadahr ong KAUN-O ni ar kangadahr uduk me mie nta.”
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo está pecando contra o Senhor, comendo carne com o sangue. Respondeu Saul: Procedestes deslealmente. Trazei-me aqui já uma grande pedra.
34 E ahpw wiahda ehu koasoandi: “Kumwail kohwei rehn aramas koaros oh padahkihong irail re en wahdo wasaht neirail kou kan oh sihpw kan. Pwe re uhdahn pahn kemehla oh kang wasaht, iei duwen me re sohte pahn dipkihda ong KAUN-O ni ar pahn tungoale uduk iangahki nta.” Eri, nipwongohte, irail koaros ahpw wapene neirail kou ko oh kemehla wasao.
34 Disse mais Saul: Dispersai-vos entre e povo, e dizei-lhes: Trazei-me aqui cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha e degolai-os aqui, e comei; e não pequeis contra e Senhor, comendo com sangue. Então todo o povo trouxe de noite, cada um o seu boi, e os degolaram ali.
35 Sohl eri kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O wasao. Iei keieun pei sarawi me e ketin kauwada.
35 Então edificou Saul um altar ao Senhor; este foi o primeiro altar que ele edificou ao Senhor.
36 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kitail kohdihla oh mahweniong mehn Pilisdia ko pwohnget oh kauweirailla oh kemeirailla koaros.”
36 Depois disse Saul: Desçamos de noite atrás dos filisteus, e despojemo-los, até e amanhecer, e não deixemos deles um só homem. E o povo disse: Faze tudo o que parecer bem aos teus olhos. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 Sohl eri kalelapak rehn Koht, patohwan, “Maing, ia duwe? I en wonlahte mahweniong mehn Pilisdia kan? Komw pahn ketin kupwurei kiht pwe se en kaloweiraildi?” Koht ahpw sohte ketin sapeng rahno.
37 Então consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? entregá-los-ás na mão de Israel? Deus, porém, não lhe respondeu naquele dia.
38 Sohl eri mahsanihong kaunen aramas akan, “Kumwail pokonpene wasaht oh kalelapak soangen sapwung da me wiawidahr rahnwet.
38 Disse, pois, Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo; informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado;
39 Pwe I inoukihda ni mwaren KAUN-O me ieias, Sounkomour en Israel, mehnda ma nei pwutak Sondadan me dipadahr, a e pahn kamakamala.” Eri, irail ahpw nennenlahte, sohte sapeng.
39 porque, como vive o Senhor que salva a Israel, ainda que seja em meu filha Jônatas, ele será morto. Mas de todo o povo ninguém lhe respondeu.
40 Sohl eri mahsanihong irail, “Kumwail koaros kesihnenda wasahn, a ngehi oh Soandan pahn mi wasaht.”
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis dum lado, e eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. Então disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 Sohl ahpw patohwanohng KAUN-O, “Maing KAUN, dahme komwi sohte ketin sapengkin ie rahnwet? Maing KAUN, Koht en Israel, komw ketin kasaledohng kiht kupwuromwien sang ni takai sarawi pwukat. Ma dihp wet iei en Sonadan de pein dipei, a komw ketin kasalehda ni takai Urim; a ma dipen sapwellimomwi aramas en Israel kan, a komw ketin kasalehda ni takai Dumim.” Pasapengo eri kasalehda me Sonadan oh Sohl me dipadahr. Aramas ako eri kasaledekla.
41 Falou, pois, Saul ao Senhor Deus de Israel: Mostra o que é justo. E Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 Sohl eri mahsanih, “Pilada ihs rehn ngehi oh nei pwutak Sonadan.” Sonadan eri pilipilda.
42 Então disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 Sohl eri idekda rehn Sonadan, “Dahme ke wiahda?”
43 Disse então Saul a Jônatas: Declara-me o que fizeste. E Jônatas lho declarou, dizendo: Provei, na verdade, um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis-me pronto a morrer.
44 Sohl ahpw mahsanihong, “Koht en ketin kemeiehla ma ke sohte pahn kamakamala!”
44 Ao que disse Saul: Assim me faça Deus, e outro tanto, se tu, certamente, não morreres, Jônatas.
45 A aramas ako ahpw patohwanohng Sohl, “Ia duwe, Sonadan pahn kamakamala, nan ih me powehdi en mehn Israel ar imwintihti kan? Met sohte kak! Se kahukihla ni mwaren Koht ieias me sohte apwoat pitenmoange pahn pwupwusang. Me e wiadahr rahnwet, sang ni sawas en Koht.” Aramas ako eri doarehla Sonadan sang mehla.
45 Mas o povo disse a Saul: Morrerá, porventura, Jônatas, que operou esta grande salvação em Israel? Tal não suceda! como vive o Senhor, não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! pois com Deus fez isso hoje. Assim o povo livrou Jônatas, para que não morresse.
46 Mwurin mwo, Sohl ahpw sohla pwakih mehn Pilisdia ko, re ahpw pwurala nan uhdahn sapwarailo.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes foram para o seu lugar.
47 Mwurin Sohl eh wiahla nanmwarkien Israel, e ketin mahweniong imwintihti kan wasa koaros: mehn Mohap, mehn Ammon, oh mehn Edom, nanmwarkien Sopa, oh pil Pilisdia kan. E kin powehdi wasa koaros me e kin mahwen ie.
47 Tendo Saul tomado o reino sobre Israel, pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, saía vitorioso.
48 E pil wia lapalahn mahwen ehu ong mehn Amalek oh pil kaloweiraildi. E ketin doarehla mehn Israel sang ar imwintihti kan koaros.
48 Houve-se valorosamente, derrotando os amalequitas, e libertando Israel da mão dos que o saqueavam.
49 Eri, iet sapwellimen Sohl pwutak kan: Sonadan, Ispi, oh Malkisuha. Eden sapwellime serepein laudo, iei Merap, oh me tikitiko, Maikal.
49 Ora, os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua; os nomes de suas duas filhas eram estes: o da mais velha Merabe, e o da mais nova Mical.
50 Mwaren sapwellime likend, Ahinoam, nein Ahimas; mwaren sapwellime kaun lapalap en sounpei, iei Apner, nein Ner, rien eh pahpao.
50 O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaaz; e o nome do chefe do seu exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Eri, Kis en Sohl eh pahpa, oh Ner, en Apner eh pahpa, iei ira nein Apiel.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Eri, erein Sohl eh ieias e kin ketin mahmahweniong mehn Pilisdia kan. Ahnsou koaros me e kin diar ohl emen me kehlail a e kin kilelehdi pwe en iangala sapwellime sounpei kan.
52 E houve forte guerra contra os filisteus, por todos os dias de Saul; e sempre que Saul via algum homem poderoso e valente, o agregava a si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.