1 Samuel 14

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Rahn ehu Sonadan ahpw ndaiong mwahnakapw me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia kan.” Ahpw e sohte mwahn ndaiong eh pahpao.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu jovem escudeiro: — Venha, vamos até a guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Porém ele não contou isso a seu pai.
2 Sohl ketiket nan kahnimpwalo pahn tuhke pwohmakraneid pwoat nan Mikron, me sohte dohsang Kipea; oh sounpei 600 me iangih.
2 Saul se encontrava na extremidade de Gibeá, debaixo da romãzeira em Migrom. E o povo que estava com ele eram cerca de seiscentos homens.
3 (Samworo me likawih likou ihpod iei Ahisa, nein Ahidup rien Ikapod, nein Pineas, me pahpa kahlapki Ilai, samworohn KAUN-O nan Sailo.) Eri, aramas ako sohte ese me Sonadan kohkohla sang rehrail.
3 Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia a estola sacerdotal. O povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Eri, ni Wasahn Kot en Mikmas, wasa me Sonadan pahn kotehla, kolahng nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko, takai kalaimwun kengkeng riau mi wasahn koto, ehu mi apali ahlo, a ehu apali. Eri, ehu adaneki Poses, a ehu adaneki Sene.
4 Entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava passar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco íngreme de um lado, e outro penhasco íngreme do outro lado. Um se chamava Bozez; o outro, Sené.
5 Ehu takaio mi paliepeng en wasahn koto, sallahng Mikmas, a ehu palieir, sallahng Kepa.
5 Um deles se erguia ao norte, diante de Micmás; o outro, ao sul, diante de Geba.
6 Sonadan eri ndaiong mwahnakapwo, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia rotorot akan. Mweinele KAUN-O pahn ketin sewesei kita; ma iei, eri e pahn ketin kupwure pwe kitail en powehdi, mehnda ma kitail me malaulau.”
6 Jônatas disse ao seu escudeiro: — Venha, vamos até a guarnição desses incircuncisos. Talvez o
7 Mwahnakapwo ahpw sapeng, nda, “Kupwuromwien en pweida. I pahn ieiang komwihte.”
7 Então o escudeiro disse: — Faça tudo o que estiver em seu coração. Eu estou com você e farei o que você decidir.
8 Sonadan eri nda, “Me mwahu! Kita kohla oh pwarohng irail.
8 Jônatas respondeu: — Então vamos atravessar na direção daqueles homens e deixar que eles nos vejam.
9 Ma irail pahn nda kita en awih pwe irail pahn kohdo rehta, eri, kita pahn awih irail.
9 Se nos disserem assim: “Fiquem parados até que cheguemos perto de vocês”, então ficaremos onde estamos e não subiremos a eles.
10 Ahpw ma re nda kita en kohla rehrail, eri, kita pahn kohla, pwe iei met kilel en kupwuren KAUN-O, kitail en poweiraildi.”
10 Porém se disserem: “Subam até aqui”, então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos. Isto nos servirá de sinal.
11 Ni mehn Pilisdia ko ar kilangirahda, re ahpw nda, “Ien ekei mehn Ipru me apwtehn pwarada sang nan pwoaren paip akan, wasa re kin rukuruk ie.”
11 Quando os dois se deixaram ver pela guarnição dos filisteus, estes disseram: — Eis que os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos.
12 Sounpeien Pilisdia ko eri likweri Sonadan oh mwahnakapwo, ketihtihki, “Kumwa kohdahdo mahs met, pwe mie mehkot se pahn ndaiong kumwa.”
12 Os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: — Subam até aqui e nós daremos uma lição em vocês. Então Jônatas disse ao escudeiro: — Venha atrás de mim, porque o
13 Sonadan eri kerepdahla wasahn koto, a mwahnakapwo idawehnla. Sonadan eri peiong mehn Pilisdia ko oh kesepwekeiraildi, a mwahnakapwo ahpw kemeirailla.
13 Então Jônatas subiu engatinhando, e o seu escudeiro foi atrás. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Ni keieun mahwen wet, Sonadan oh mwahnakapwo kemehla kereniong ohl riehk nan kisin wasa tikitik kis.
14 Neste primeiro ataque, Jônatas e o seu escudeiro mataram perto de vinte homens, numa pequena área de terra.
15 Mehn Pilisdia koaros nan mohso, oh nan kahnimpwalo, ahpw masepwehkada kowahlap, iangahki pwihnen sounpei me kin kohieilahng pirap. Sahpwo ahpw rerada, oh lemmw ehu ahpw kipehdi aramas koaros.
15 Houve grande espanto no arraial, no campo e entre todo o povo. Também a guarnição e os saqueadores tremeram, e até a terra tremeu. Foi um terror causado por Deus.
16 Sapwellimen Sohl sounsilasil ko nan Kipea, nan sapwen Pensamin ahpw kilangada mehn Pilisdia ko ar pingida oh tangatangseli.
16 Em Gibeá de Benjamim, as sentinelas de Saul olharam e eis que a multidão dos filisteus se dispersava, correndo uns para cá, outros para lá.
17 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kumwail wadek sounpei kan oh kilang ihs me sohte mie.” Irail eri wadek sounpei ko, oh diarada me Sonadan, oh nah mwahnakapwo me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, me sohte mie.
17 Então Saul disse ao povo que estava com ele: — Contem os soldados e vejam quem é que saiu do acampamento. Contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estavam ali.
18 Sohl eri mahsanihong samworo Ahisa, “Komw ketikihdo likou ihpodo met.” (Pwe ni rahno Ahisa wa likowo tiengki mwohn mehn Israel ko.)
18 Saul disse a Aías: — Traga aqui a arca de Deus. Isso porque, naquele dia, ela estava com os filhos de Israel.
19 Nindokon Sohl eh mahmahseniong samworo, pingiping en mehn Pilisdia ko wie lalaudlahte nan arail kahnimpwalo. Sohl eri mahsanihong samworo, “Solahr ahnsou en rapahki kupwur en KAUN-O duwen mwekid wet!”
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Desista de trazer a arca.
20 Eri, Sohl oh sapwellime ko ahpw mwekidlahng wasahn mahweno rehn mehn Pilisdia ko, me pingidahr kowahlap oh pepeipene nanpwungarail.
20 Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à batalha. E eis que a espada de um era contra o outro, e houve grande tumulto.
21 Mehn Ipru ko me iangala mehn Pilisdia ko rahn ekei mwowe, oh me mihmi rehrail nan ar kahnimpwalo, uhdahte pwurodohng rehn mehn Israel ko oh iangala Sohl oh Sonadan.
21 Também os hebreus que anteriormente haviam estado com os filisteus e que tinham ido com eles ao arraial, também estes se juntaram com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 A mehn Israel ko me wie rukuruk nan sahpw nahnahn Epraim, re pil rongada duwen mehn Pilisdia ko ar tangpeseng, irail eri pil iangala pwakih mehn Pilisdia ko,
22 Quando todos os homens de Israel que estavam escondidos na região montanhosa de Efraim ouviram que os filisteus estavam fugindo, também eles entraram na batalha e os perseguiram.
23 re pepeiong irail lao daulihala Pedapen. KAUN-O eri ketin kapitala mehn Israel ko rahno.
23 Assim o Senhor livrou Israel naquele dia. E a batalha passou além de Bete-Áven.
24 Mehn Israel ko inenen luwetala pwehki ar duhpekla rahno, pwe Sohl wiahda inou ehu oh kahula, mahsanih, “Rahnwet, ma mehmen pahn tungoale mehkot mwohn ei pahn dupuk en ei imwintiht kan ar suwed ong ie, a en riahla.” Eri, sohte emen me tungoale mehkot rahno pwon.
24 Naquele dia os homens de Israel estavam angustiados, porque Saul havia levado o povo a fazer um juramento, dizendo: — Maldito o homem que comer algo antes de anoitecer, antes de eu me vingar dos meus inimigos. Por isso todo o povo se absteve de comer naquele dia.
25 Irail koaros ahpw lellahng nan wel ehu oh diarada sukehn loangalap tohto.
25 Todo o povo chegou a um bosque onde havia mel no chão.
26 Wasao inenen diren sukehn loangalap, ahpw sohte me tungoale, pwehki ar masak keriahn Sohl.
26 Quando o povo entrou no bosque, eis que o mel estava escorrendo. Mas ninguém provou do mel, porque o povo estava com medo do juramento.
27 Ahpw Sonadan sohte iang rong keria me eh pahpao wiahiong aramas akan. Ih eri alehte nah sokono, diehki nan sukehn loangalapo oh kangala. Ni ahnsowohte e kehlailada.
27 Jônatas, porém, não sabia que o pai havia levado o povo a fazer aquele juramento. Por isso, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel. Quando comeu, os seus olhos voltaram a brilhar.
28 Emen ohl ako ahpw ndahng, “Kitail koaros mehkilahr atail men mwenge, a omw pahpao ahpw kihong kitail keria wet, mahsanih, ‘Mehmen me pahn tungoale mehkot rahnwet en riahla.’”
28 Então alguém do meio do povo disse: — O seu pai levou o povo a jurar solenemente, dizendo: “Maldito o homem que comer algo no dia de hoje.” Por isso o povo está exausto.
29 Sonadan eri sapeng, ketihtihki, “Ei pahpao wiahiong aramas akan tiahk sakanakan ehu. Kumwail kilang duwen ei kehlailadahr pwehki ei tungoale sukehn loangalapo.
29 Então Jônatas disse: — Meu pai trouxe desastre sobre a terra. Vejam como os meus olhos brilham por ter eu provado um pouco deste mel.
30 Meid pahn mwahu ong aramas akan rahnwet, ma re tungoale kisin tungoal ko me re koledi sang ar imwintihti ko ni ahnsou me re kaloweiraildi. Ia uwen tohtohn mehn Pilisdia me reh pahn kak kemehla!”
30 Teria sido muito melhor se hoje o povo tivesse comido livremente do que encontrou entre os despojos de seus inimigos. A derrota dos filisteus teria sido bem maior!
31 Eri, rahno mehn Israel ko ahpw kalowehdi mehn Pilisdia ko sang Mikmas lelohng Aisalon. Mehn Israel ko inenen luwetkihla ar duhpekla,
31 Naquele dia derrotaram os filisteus, desde Micmás até Aijalom. O povo estava muito exausto.
32 ihme re tangalahngete ni dipwisou me re adihasang rehn arail imwintihti ko, oh alehte sihpw oh kou kan oh kemeirailla wasao oh kangala uduk oh iangahki nta.
32 Então, lançando-se sobre o despojo, pegaram ovelhas, bois e bezerros, e os mataram no chão, e comeram a carne com sangue.
33 Pakair ahpw kohieng Sohl, me patohwan, “Komw mwahngih pwe aramas akan dipadahr ong KAUN-O ni ar kangadahr uduk me mie nta.”
33 Foram contar isto a Saul, dizendo: — Eis que o povo está pecando contra o Saul gritou: — Traidores! Rolem para aqui uma grande pedra.
34 E ahpw wiahda ehu koasoandi: “Kumwail kohwei rehn aramas koaros oh padahkihong irail re en wahdo wasaht neirail kou kan oh sihpw kan. Pwe re uhdahn pahn kemehla oh kang wasaht, iei duwen me re sohte pahn dipkihda ong KAUN-O ni ar pahn tungoale uduk iangahki nta.” Eri, nipwongohte, irail koaros ahpw wapene neirail kou ko oh kemehla wasao.
34 E Saul disse mais: — Espalhem-se entre o povo e digam a eles que cada um me traga o seu boi, a sua ovelha, e que os matem aqui, e então comam. E que não pequem contra o Então todo o povo trouxe, de noite, cada um o seu boi e o matou ali.
35 Sohl eri kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O wasao. Iei keieun pei sarawi me e ketin kauwada.
35 E Saul edificou um altar ao Senhor . Foi o primeiro altar que lhe edificou.
36 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kitail kohdihla oh mahweniong mehn Pilisdia ko pwohnget oh kauweirailla oh kemeirailla koaros.”
36 Então Saul disse: — Vamos descer esta noite no encalço dos filisteus. Vamos saqueá-los até o raiar do dia, e não deixemos que fique nem sequer um deles. Eles responderam: — Faça como achar melhor.
37 Sohl eri kalelapak rehn Koht, patohwan, “Maing, ia duwe? I en wonlahte mahweniong mehn Pilisdia kan? Komw pahn ketin kupwurei kiht pwe se en kaloweiraildi?” Koht ahpw sohte ketin sapeng rahno.
37 Mas o sacerdote disse: — Vamos primeiro nos aproximar de Deus. Então Saul consultou a Deus, dizendo: — Devo descer no encalço dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel? Porém naquele dia Deus não lhe respondeu.
38 Sohl eri mahsanihong kaunen aramas akan, “Kumwail pokonpene wasaht oh kalelapak soangen sapwung da me wiawidahr rahnwet.
38 Então Saul disse: — Venham cá, todos os chefes do povo, e informem-se e descubram qual é o pecado que foi cometido hoje.
39 Pwe I inoukihda ni mwaren KAUN-O me ieias, Sounkomour en Israel, mehnda ma nei pwutak Sondadan me dipadahr, a e pahn kamakamala.” Eri, irail ahpw nennenlahte, sohte sapeng.
39 Porque tão certo como vive o Senhor , que salva Israel, ainda que o meu filho Jônatas seja o culpado, certamente morrerá. Porém ninguém de todo o povo lhe respondeu.
40 Sohl eri mahsanihong irail, “Kumwail koaros kesihnenda wasahn, a ngehi oh Soandan pahn mi wasaht.”
40 Então Saul disse a todo o Israel: — Fiquem vocês de um lado, e eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. E o povo disse a Saul: — Faça como achar melhor.
41 Sohl ahpw patohwanohng KAUN-O, “Maing KAUN, dahme komwi sohte ketin sapengkin ie rahnwet? Maing KAUN, Koht en Israel, komw ketin kasaledohng kiht kupwuromwien sang ni takai sarawi pwukat. Ma dihp wet iei en Sonadan de pein dipei, a komw ketin kasalehda ni takai Urim; a ma dipen sapwellimomwi aramas en Israel kan, a komw ketin kasalehda ni takai Dumim.” Pasapengo eri kasalehda me Sonadan oh Sohl me dipadahr. Aramas ako eri kasaledekla.
41 Então Saul falou ao Senhor , Deus de Israel: — Mostra a verdade. Então Jônatas e Saul foram indicados por sorteio, e o povo saiu livre.
42 Sohl eri mahsanih, “Pilada ihs rehn ngehi oh nei pwutak Sonadan.” Sonadan eri pilipilda.
42 Então Saul disse: — Lancem a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E Jônatas foi indicado.
43 Sohl eri idekda rehn Sonadan, “Dahme ke wiahda?”
43 Então Saul disse a Jônatas: — Diga-me o que foi que você fez. E Jônatas respondeu: — Eu apenas provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão. Eis-me aqui; estou pronto para morrer.
44 Sohl ahpw mahsanihong, “Koht en ketin kemeiehla ma ke sohte pahn kamakamala!”
44 Então Saul disse: — Que Deus me castigue se você não for morto, Jônatas.
45 A aramas ako ahpw patohwanohng Sohl, “Ia duwe, Sonadan pahn kamakamala, nan ih me powehdi en mehn Israel ar imwintihti kan? Met sohte kak! Se kahukihla ni mwaren Koht ieias me sohte apwoat pitenmoange pahn pwupwusang. Me e wiadahr rahnwet, sang ni sawas en Koht.” Aramas ako eri doarehla Sonadan sang mehla.
45 Porém o povo disse a Saul: — Como é que Jônatas pode ser morto, ele que efetuou tamanha salvação em Israel? Nada disso! Tão certo como vive o Assim o povo salvou Jônatas, para que não morresse.
46 Mwurin mwo, Sohl ahpw sohla pwakih mehn Pilisdia ko, re ahpw pwurala nan uhdahn sapwarailo.
46 E Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes voltaram para a sua terra.
47 Mwurin Sohl eh wiahla nanmwarkien Israel, e ketin mahweniong imwintihti kan wasa koaros: mehn Mohap, mehn Ammon, oh mehn Edom, nanmwarkien Sopa, oh pil Pilisdia kan. E kin powehdi wasa koaros me e kin mahwen ie.
47 Quando assumiu o reinado de Israel, Saul lutou contra todos os seus inimigos ao redor: contra Moabe, os filhos de Amom e Edom; contra os reis de Zobá e os filisteus; e, para onde quer que se voltava, era vitorioso.
48 E pil wia lapalahn mahwen ehu ong mehn Amalek oh pil kaloweiraildi. E ketin doarehla mehn Israel sang ar imwintihti kan koaros.
48 Lutou com coragem, derrotando os amalequitas e libertando Israel das mãos dos que o saqueavam.
49 Eri, iet sapwellimen Sohl pwutak kan: Sonadan, Ispi, oh Malkisuha. Eden sapwellime serepein laudo, iei Merap, oh me tikitiko, Maikal.
49 Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua. Os nomes de suas duas filhas eram Merabe, a mais velha, e Mical, a mais nova.
50 Mwaren sapwellime likend, Ahinoam, nein Ahimas; mwaren sapwellime kaun lapalap en sounpei, iei Apner, nein Ner, rien eh pahpao.
50 A mulher de Saul se chamava Ainoã, filha de Aimaás. O nome do general do seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Eri, Kis en Sohl eh pahpa, oh Ner, en Apner eh pahpa, iei ira nein Apiel.
51 Quis era pai de Saul; e Ner, pai de Abner, era filho de Abiel.
52 Eri, erein Sohl eh ieias e kin ketin mahmahweniong mehn Pilisdia kan. Ahnsou koaros me e kin diar ohl emen me kehlail a e kin kilelehdi pwe en iangala sapwellime sounpei kan.
52 Durante todo o reinado de Saul, houve forte guerra contra os filisteus. Por isso, sempre que via um homem forte e valente, Saul o agregava a si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.