1 Samuel 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Rahn ehu Sonadan ahpw ndaiong mwahnakapw me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia kan.” Ahpw e sohte mwahn ndaiong eh pahpao.
1 Um dia Jônatas disse ao rapaz que carregava as suas armas: — Vamos até o acampamento filisteu, que está no outro lado do desfiladeiro. Mas Jônatas não contou ao pai o que ia fazer.
2 Sohl ketiket nan kahnimpwalo pahn tuhke pwohmakraneid pwoat nan Mikron, me sohte dohsang Kipea; oh sounpei 600 me iangih.
2 Saul estava em Migrom, perto de Gibeá, acampado debaixo de um pé de romã. Com ele estavam mais ou menos seiscentos homens.
3 (Samworo me likawih likou ihpod iei Ahisa, nein Ahidup rien Ikapod, nein Pineas, me pahpa kahlapki Ilai, samworohn KAUN-O nan Sailo.) Eri, aramas ako sohte ese me Sonadan kohkohla sang rehrail.
3 O sacerdote que usava o manto sacerdotal era Aías, filho de Aitube e sobrinho de Icabô. (Icabô era filho de Fineias e neto de Eli, que havia sido sacerdote do Senhor Deus em Siló.) Os homens não sabiam que Jônatas havia saído do acampamento.
4 Eri, ni Wasahn Kot en Mikmas, wasa me Sonadan pahn kotehla, kolahng nan kahnimpwal en mehn Pilisdia ko, takai kalaimwun kengkeng riau mi wasahn koto, ehu mi apali ahlo, a ehu apali. Eri, ehu adaneki Poses, a ehu adaneki Sene.
4 No desfiladeiro que Jônatas tinha de atravessar para chegar ao acampamento dos filisteus, havia duas grandes pedras, uma de cada lado da passagem. Uma era chamada de Bosês, e a outra, de Senê.
5 Ehu takaio mi paliepeng en wasahn koto, sallahng Mikmas, a ehu palieir, sallahng Kepa.
5 Uma estava no lado norte do desfiladeiro, de frente para Micmás, e a outra, no lado sul, de frente para Geba.
6 Sonadan eri ndaiong mwahnakapwo, “Kita kohla mahs nan kahnimpwal en mehn Pilisdia rotorot akan. Mweinele KAUN-O pahn ketin sewesei kita; ma iei, eri e pahn ketin kupwure pwe kitail en powehdi, mehnda ma kitail me malaulau.”
6 Jônatas disse ao rapaz que o acompanhava: — Vamos até o acampamento desses filisteus pagãos. Pode ser que o
7 Mwahnakapwo ahpw sapeng, nda, “Kupwuromwien en pweida. I pahn ieiang komwihte.”
7 O rapaz respondeu: — Faça o que achar melhor! Eu estou com o senhor.
8 Sonadan eri nda, “Me mwahu! Kita kohla oh pwarohng irail.
8 — Muito bem! — respondeu Jônatas. — Vamos até lá e deixemos que aqueles homens nos vejam.
9 Ma irail pahn nda kita en awih pwe irail pahn kohdo rehta, eri, kita pahn awih irail.
9 Se eles disserem para ficarmos parados até que cheguem perto de nós, nós obedeceremos.
10 Ahpw ma re nda kita en kohla rehrail, eri, kita pahn kohla, pwe iei met kilel en kupwuren KAUN-O, kitail en poweiraildi.”
10 Mas, se disserem para irmos até o lugar onde eles estão, nós iremos, pois isso será o sinal de que o Senhor Deus nos deu a vitória.
11 Ni mehn Pilisdia ko ar kilangirahda, re ahpw nda, “Ien ekei mehn Ipru me apwtehn pwarada sang nan pwoaren paip akan, wasa re kin rukuruk ie.”
11 Aí os dois deixaram que os filisteus os vissem. E estes disseram: — Vejam! Alguns hebreus estão saindo das tocas onde estavam escondidos.
12 Sounpeien Pilisdia ko eri likweri Sonadan oh mwahnakapwo, ketihtihki, “Kumwa kohdahdo mahs met, pwe mie mehkot se pahn ndaiong kumwa.”
12 Então os soldados filisteus chamaram Jônatas e o rapaz: — Subam até aqui! Queremos mostrar uma coisa a vocês. Jônatas disse ao rapaz: — Siga-me, pois o
13 Sonadan eri kerepdahla wasahn koto, a mwahnakapwo idawehnla. Sonadan eri peiong mehn Pilisdia ko oh kesepwekeiraildi, a mwahnakapwo ahpw kemeirailla.
13 Ele subiu engatinhando, e o rapaz o seguiu. Jônatas ia atacando e derrubando os filisteus, e o rapaz os ia matando.
14 Ni keieun mahwen wet, Sonadan oh mwahnakapwo kemehla kereniong ohl riehk nan kisin wasa tikitik kis.
14 Nesse primeiro ataque eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de mais ou menos mil e duzentos metros quadrados.
15 Mehn Pilisdia koaros nan mohso, oh nan kahnimpwalo, ahpw masepwehkada kowahlap, iangahki pwihnen sounpei me kin kohieilahng pirap. Sahpwo ahpw rerada, oh lemmw ehu ahpw kipehdi aramas koaros.
15 Todos os filisteus que estavam no acampamento ficaram apavorados. Os patrulheiros e os soldados do acampamento tremeram de medo. A terra também tremeu, e houve uma grande confusão.
16 Sapwellimen Sohl sounsilasil ko nan Kipea, nan sapwen Pensamin ahpw kilangada mehn Pilisdia ko ar pingida oh tangatangseli.
16 Os espiões de Saul que estavam em Gibeá, no território da tribo de Benjamim, viram que os filisteus estavam tontos, correndo para cá e para lá.
17 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kumwail wadek sounpei kan oh kilang ihs me sohte mie.” Irail eri wadek sounpei ko, oh diarada me Sonadan, oh nah mwahnakapwo me kin wa nah dipwisoun mahwen ko, me sohte mie.
17 Então Saul disse aos seus oficiais: — Contem os nossos soldados e vejam quem está faltando. Eles contaram e descobriram que estavam faltando Jônatas e o rapaz que carregava as suas armas.
18 Sohl eri mahsanihong samworo Ahisa, “Komw ketikihdo likou ihpodo met.” (Pwe ni rahno Ahisa wa likowo tiengki mwohn mehn Israel ko.)
18 Aí Saul disse a Aías, o sacerdote: — Traga aqui a Ele disse isso porque naquele tempo a arca ia na frente do povo de Israel.
19 Nindokon Sohl eh mahmahseniong samworo, pingiping en mehn Pilisdia ko wie lalaudlahte nan arail kahnimpwalo. Sohl eri mahsanihong samworo, “Solahr ahnsou en rapahki kupwur en KAUN-O duwen mwekid wet!”
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, a confusão no acampamento filisteu aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Você não precisa mais consultar o
20 Eri, Sohl oh sapwellime ko ahpw mwekidlahng wasahn mahweno rehn mehn Pilisdia ko, me pingidahr kowahlap oh pepeipene nanpwungarail.
20 Aí ele e os seus homens entraram na batalha contra os filisteus. Estes, em completa confusão, estavam lutando uns contra os outros.
21 Mehn Ipru ko me iangala mehn Pilisdia ko rahn ekei mwowe, oh me mihmi rehrail nan ar kahnimpwalo, uhdahte pwurodohng rehn mehn Israel ko oh iangala Sohl oh Sonadan.
21 Os hebreus que haviam passado para o lado dos filisteus e tinham ido para o acampamento com eles mudaram de lado outra vez e se juntaram com Saul e Jônatas.
22 A mehn Israel ko me wie rukuruk nan sahpw nahnahn Epraim, re pil rongada duwen mehn Pilisdia ko ar tangpeseng, irail eri pil iangala pwakih mehn Pilisdia ko,
22 Os israelitas que estavam escondidos nas montanhas de Efraim também souberam que os filisteus estavam fugindo. Eles se reuniram e atacaram os filisteus,
23 re pepeiong irail lao daulihala Pedapen. KAUN-O eri ketin kapitala mehn Israel ko rahno.
23 lutando todo o caminho até além de Bete-Avém. E o Senhor Deus deu naquele dia a vitória ao povo de Israel.
24 Mehn Israel ko inenen luwetala pwehki ar duhpekla rahno, pwe Sohl wiahda inou ehu oh kahula, mahsanih, “Rahnwet, ma mehmen pahn tungoale mehkot mwohn ei pahn dupuk en ei imwintiht kan ar suwed ong ie, a en riahla.” Eri, sohte emen me tungoale mehkot rahno pwon.
24 Naquele dia os israelitas estavam fracos de fome porque Saul havia feito este juramento: “Quem comer qualquer coisa hoje, antes de eu me vingar dos meus inimigos, será amaldiçoado.” Por isso, ninguém tinha comido nada o dia inteiro.
25 Irail koaros ahpw lellahng nan wel ehu oh diarada sukehn loangalap tohto.
25 Todos eles chegaram a um bosque e ali acharam mel por toda parte.
26 Wasao inenen diren sukehn loangalap, ahpw sohte me tungoale, pwehki ar masak keriahn Sohl.
26 As árvores estavam cheias de mel, mas ninguém comeu nada porque eles estavam com medo do juramento de Saul.
27 Ahpw Sonadan sohte iang rong keria me eh pahpao wiahiong aramas akan. Ih eri alehte nah sokono, diehki nan sukehn loangalapo oh kangala. Ni ahnsowohte e kehlailada.
27 Mas Jônatas não tinha ouvido o seu pai dar a ordem ao povo. Por isso, estendeu o bastão que tinha na mão, molhou a ponta num favo e comeu um pouco de mel. E logo se sentiu melhor.
28 Emen ohl ako ahpw ndahng, “Kitail koaros mehkilahr atail men mwenge, a omw pahpao ahpw kihong kitail keria wet, mahsanih, ‘Mehmen me pahn tungoale mehkot rahnwet en riahla.’”
28 Mas um dos homens disse: — Todos estão fracos de fome porque o seu pai nos ameaçou, dizendo: “Quem comer qualquer coisa hoje será amaldiçoado!”
29 Sonadan eri sapeng, ketihtihki, “Ei pahpao wiahiong aramas akan tiahk sakanakan ehu. Kumwail kilang duwen ei kehlailadahr pwehki ei tungoale sukehn loangalapo.
29 Então Jônatas respondeu: — O meu pai fez uma coisa terrível com o nosso povo. Vejam como estou me sentindo melhor depois de comer um pouco deste mel!
30 Meid pahn mwahu ong aramas akan rahnwet, ma re tungoale kisin tungoal ko me re koledi sang ar imwintihti ko ni ahnsou me re kaloweiraildi. Ia uwen tohtohn mehn Pilisdia me reh pahn kak kemehla!”
30 Teria sido bem melhor se hoje o nosso povo tivesse comido o alimento que tomou do inimigo quando o derrotou. Imaginem quantos filisteus mais eles teriam matado!
31 Eri, rahno mehn Israel ko ahpw kalowehdi mehn Pilisdia ko sang Mikmas lelohng Aisalon. Mehn Israel ko inenen luwetkihla ar duhpekla,
31 Naquele dia os israelitas derrotaram os filisteus, lutando desde Micmás até Aijalom. A essa altura os israelitas estavam muito fracos de fome.
32 ihme re tangalahngete ni dipwisou me re adihasang rehn arail imwintihti ko, oh alehte sihpw oh kou kan oh kemeirailla wasao oh kangala uduk oh iangahki nta.
32 Por isso, avançaram sobre o que haviam tirado dos inimigos, isto é, as ovelhas, as vacas e os bezerros, e os mataram ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Pakair ahpw kohieng Sohl, me patohwan, “Komw mwahngih pwe aramas akan dipadahr ong KAUN-O ni ar kangadahr uduk me mie nta.”
33 Aí alguém foi dizer a Saul: — Olhe! O povo está pecando contra Deus, comendo carne sem primeiro deixar escorrer o sangue. Saul gritou: — Isso é traição! Rolem aqui para mim uma pedra grande.
34 E ahpw wiahda ehu koasoandi: “Kumwail kohwei rehn aramas koaros oh padahkihong irail re en wahdo wasaht neirail kou kan oh sihpw kan. Pwe re uhdahn pahn kemehla oh kang wasaht, iei duwen me re sohte pahn dipkihda ong KAUN-O ni ar pahn tungoale uduk iangahki nta.” Eri, nipwongohte, irail koaros ahpw wapene neirail kou ko oh kemehla wasao.
34 E ordenou ainda: — Vão para o meio do povo e digam a eles que tragam aqui o seu gado e as suas ovelhas. E que os matem e os comam aqui. E que não pequem contra Deus, comendo carne com sangue. Por isso, naquela noite, todos trouxeram o seu gado e o mataram ali.
35 Sohl eri kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O wasao. Iei keieun pei sarawi me e ketin kauwada.
35 E Saul construiu um altar para o Senhor Deus, e esse foi o primeiro que ele construiu.
36 Sohl eri mahsanihong sapwellime sounpei ko, “Kitail kohdihla oh mahweniong mehn Pilisdia ko pwohnget oh kauweirailla oh kemeirailla koaros.”
36 Aí Saul disse aos seus soldados: — Vamos descer de noite e atacar os filisteus. Até o amanhecer nós tomaremos tudo o que eles têm e não deixaremos nenhum filisteu vivo. Eles responderam: — Faça o que achar melhor. Mas o sacerdote disse: — Primeiro vamos consultar a Deus.
37 Sohl eri kalelapak rehn Koht, patohwan, “Maing, ia duwe? I en wonlahte mahweniong mehn Pilisdia kan? Komw pahn ketin kupwurei kiht pwe se en kaloweiraildi?” Koht ahpw sohte ketin sapeng rahno.
37 Aí Saul perguntou a Deus: — Devo atacar os filisteus? Tu darás a vitória ao povo de Israel? Mas naquele dia Deus não respondeu nada.
38 Sohl eri mahsanihong kaunen aramas akan, “Kumwail pokonpene wasaht oh kalelapak soangen sapwung da me wiawidahr rahnwet.
38 Então Saul disse aos oficiais: — Venham aqui e descubram que pecado foi cometido hoje.
39 Pwe I inoukihda ni mwaren KAUN-O me ieias, Sounkomour en Israel, mehnda ma nei pwutak Sondadan me dipadahr, a e pahn kamakamala.” Eri, irail ahpw nennenlahte, sohte sapeng.
39 Eu prometo pelo Senhor , o Deus vivo, o Salvador de Israel, que, mesmo que o culpado seja o meu filho Jônatas, eu o matarei. Mas ninguém respondeu nada.
40 Sohl eri mahsanihong irail, “Kumwail koaros kesihnenda wasahn, a ngehi oh Soandan pahn mi wasaht.”
40 Então Saul ordenou: — Fiquem todos de um lado. Eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. — Faça o que achar melhor! — responderam eles.
41 Sohl ahpw patohwanohng KAUN-O, “Maing KAUN, dahme komwi sohte ketin sapengkin ie rahnwet? Maing KAUN, Koht en Israel, komw ketin kasaledohng kiht kupwuromwien sang ni takai sarawi pwukat. Ma dihp wet iei en Sonadan de pein dipei, a komw ketin kasalehda ni takai Urim; a ma dipen sapwellimomwi aramas en Israel kan, a komw ketin kasalehda ni takai Dumim.” Pasapengo eri kasalehda me Sonadan oh Sohl me dipadahr. Aramas ako eri kasaledekla.
41 Então Saul disse ao Senhor , o Deus de Israel: — Ó Deus, por que não me respondeste hoje? Ó E a resposta indicou Jônatas e Saul e não os soldados.
42 Sohl eri mahsanih, “Pilada ihs rehn ngehi oh nei pwutak Sonadan.” Sonadan eri pilipilda.
42 Então Saul disse: — Façam o sorteio para saber se a culpa é minha ou do meu filho Jônatas. E Jônatas foi indicado.
43 Sohl eri idekda rehn Sonadan, “Dahme ke wiahda?”
43 Então Saul perguntou: — O que foi que você fez? — Eu comi um pouco de mel que tirei com a ponta do bastão que eu tinha na mão! — respondeu Jônatas. — E estou aqui, pronto para morrer.
44 Sohl ahpw mahsanihong, “Koht en ketin kemeiehla ma ke sohte pahn kamakamala!”
44 — Que Deus me mate se você não for morto! — disse Saul.
45 A aramas ako ahpw patohwanohng Sohl, “Ia duwe, Sonadan pahn kamakamala, nan ih me powehdi en mehn Israel ar imwintihti kan? Met sohte kak! Se kahukihla ni mwaren Koht ieias me sohte apwoat pitenmoange pahn pwupwusang. Me e wiadahr rahnwet, sang ni sawas en Koht.” Aramas ako eri doarehla Sonadan sang mehla.
45 Mas os soldados responderam: — Isso, nunca! Jônatas, que deu esta grande vitória ao povo de Israel, não deve morrer. Nós prometemos pelo E assim os soldados salvaram Jônatas da morte.
46 Mwurin mwo, Sohl ahpw sohla pwakih mehn Pilisdia ko, re ahpw pwurala nan uhdahn sapwarailo.
46 Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para a sua terra.
47 Mwurin Sohl eh wiahla nanmwarkien Israel, e ketin mahweniong imwintihti kan wasa koaros: mehn Mohap, mehn Ammon, oh mehn Edom, nanmwarkien Sopa, oh pil Pilisdia kan. E kin powehdi wasa koaros me e kin mahwen ie.
47 Depois que se tornou o rei de Israel, Saul lutou contra todos os povos vizinhos que eram seus inimigos: os povos de Moabe, de Amom e de Edom, os reis de Zoba e os filisteus. E em toda parte em que lutava era vitorioso.
48 E pil wia lapalahn mahwen ehu ong mehn Amalek oh pil kaloweiraildi. E ketin doarehla mehn Israel sang ar imwintihti kan koaros.
48 Saul lutou corajosamente e venceu os amalequitas. E defendeu o povo de Israel de todos os ataques.
49 Eri, iet sapwellimen Sohl pwutak kan: Sonadan, Ispi, oh Malkisuha. Eden sapwellime serepein laudo, iei Merap, oh me tikitiko, Maikal.
49 Saul tinha três filhos homens: Jônatas, Isvi e Malquisua. A sua filha mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
50 Mwaren sapwellime likend, Ahinoam, nein Ahimas; mwaren sapwellime kaun lapalap en sounpei, iei Apner, nein Ner, rien eh pahpao.
50 A sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era o seu primo Abner, filho de seu tio Ner.
51 Eri, Kis en Sohl eh pahpa, oh Ner, en Apner eh pahpa, iei ira nein Apiel.
51 Quis, o pai de Saul, e Ner, o pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Eri, erein Sohl eh ieias e kin ketin mahmahweniong mehn Pilisdia kan. Ahnsou koaros me e kin diar ohl emen me kehlail a e kin kilelehdi pwe en iangala sapwellime sounpei kan.
52 Durante toda a sua vida Saul lutou ferozmente contra os filisteus. E, sempre que encontrava um homem forte e valente, ele o alistava no seu exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.