Jó 30
Polska Biblia (POLAND) vs NTLH
1 Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.
1 “Mas agora homens mais moços do que eu zombam de mim. Os pais deles não valem nada; eu não poria essa gente nem com os cachorros que cuidam do meu rebanho.
2 Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.
2 De que me serviria a força dos seus braços? São homens magros,
3 Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;
3 enfraquecidos de tanto passar fome e miséria. À noite, na solidão de lugares desertos, eles têm de roer raízes secas.
4 Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.
4 Pegam ervas e cascas de árvores e se alimentam de raízes que não servem para comer.
5 Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,
5 São expulsos do meio das pessoas, que os espantam, aos gritos, como se eles fossem ladrões.
6 Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.
6 Têm de morar em barrancos medonhos, em cavernas ou nas rochas.
7 Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.
7 Uivam no meio das moitas e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.
8 Raça inútil, gente sem nome, são enxotados do país.
9 Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.
9 “Mas agora essa gente vem e zomba de mim; para eles eu não passo de uma piada.
10 Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.
10 Sentem nojo de mim e se afastam e chegam até a me cuspir na cara.
11 Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.
11 Deus me enfraqueceu e me humilhou, e por isso, furiosos, eles se viram contra mim.
12 Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.
12 Essa raça de gente ruim me ataca, me faz correr e procura acabar comigo.
13 Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.
13 Eles não deixam que eu fuja, procuram me destruir, e ninguém os faz parar.
14 Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.
14 Entram por uma brecha da muralha e no meio das ruínas se jogam contra mim.
15 Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.
15 Eu fico apavorado. A minha honra foi como que varrida para longe pelo vento; a minha prosperidade passou como se fosse uma nuvem.
16 A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;
16 “Agora já não tenho vontade de viver; o desespero tomou conta de mim.
17 Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.
17 De noite os ossos me doem muito; a dor que me atormenta não para.
18 Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.
18 Deus me agarrou pela garganta com tanta violência, que desarrumou a minha roupa.
19 Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.
19 Ele me atirou na lama; eu não valho mais do que o pó ou a cinza.
20 Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.
20 “Ó Deus, eu clamo pedindo a tua ajuda, e não me respondes; eu oro a ti, e não te importas comigo.
21 Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.
21 Tu me tratas com crueldade e me persegues com todo o teu poder.
22 Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.
22 Fazes com que o vento me carregue e numa tempestade violenta me jogas de um lado para outro.
23 Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.
23 Bem sei que me levarás à Terra da Morte, o lugar de encontro marcado para todos os vivos.
24 Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.
24 Por que atacas um homem arruinado, que não pode fazer nada, a não ser pedir piedade?
25 Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
25 Por acaso, não chorei com as pessoas aflitas? Será que não tive pena dos pobres?
26 Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.
26 Eu esperava a felicidade, e veio a desgraça; eu aguardava a luz, e chegou a escuridão.
27 Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.
27 “O meu coração está agitado e não descansa; só tenho vivido dias de aflição.
28 Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.
28 Levo uma vida triste, como um dia sem sol; eu me levanto diante de todos e peço ajuda.
29 Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.
29 A minha voz é um gemido triste, como os uivos do lobo ou os gritos do avestruz.
30 Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.
30 A minha pele está ficando preta, e o meu corpo queima de febre.
31 Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.
31 Eu costumava ouvir a música alegre de liras e flautas, mas agora só escuto gente chorando e soluçando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.