Jó 30
Polska Biblia (POLAND) vs BKJ
1 Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.
1 Mas agora, aqueles que são mais jovens do que eu estão rindo de mim, cujos pais eu teria recusado deixar com os cães de meu rebanho.
2 Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.
2 Sim, para onde poderia a força de suas mãos me acrescentar, em quem a idade avançada havia perecido?
3 Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;
3 Por necessidade e fome eles estiveram solitários; fugindo para dentro do deserto em tempos passados, assolado e devastado.
4 Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.
4 Eles cortavam malvas dos arbustos, e raízes de zimbro para lhes alimentar.
5 Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,
5 Eles eram expulsos do meio dos homens (e gritavam atrás deles como atrás de um ladrão),
6 Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.
6 para habitarem nos penhascos dos vales, nas cavernas da terra e nas rochas.
7 Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.
7 Entre os arbustos eles zurravam; debaixo das urtigas eles se ajuntavam.
8 Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.
8 Eles eram filhos de tolos, sim, filhos de homens da base; eram mais vis do que a terra.
9 Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.
9 E agora eu sou a sua canção, sim, eu sou o seu motivo de riso.
10 Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.
10 Eles me abominam, fogem para longe de mim, e não se poupam em cuspir na minha face.
11 Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.
11 Porque ele soltou meu cordão, e me afligiu, eles também soltaram o freio diante de mim.
12 Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.
12 À minha mão direita levanta-se a juventude; eles empurram meus pés para longe, e levantam contra mim os caminhos de sua destruição.
13 Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.
13 Eles deterioram o meu caminho; promovem a minha calamidade; eles não têm ajudador.
14 Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.
14 Eles vieram sobre mim como uma grande destruição de águas; na assolação eles rolaram sobre mim.
15 Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.
15 Terrores vêm sobre mim; eles perseguem minha alma como o vento; e minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;
16 E agora minha alma se derrama sobre mim; os dias de aflição se apoderaram de mim.
17 Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.
17 Meus ossos são perfurados dentro de mim no período da noite, e meus tendões não têm descanso.
18 Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.
18 Pela grande força da minha enfermidade minhas vestes mudaram; elas grudam em mim como a gola da minha túnica.
19 Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.
19 Ele me lançou na lama, e eu me tornei como pó e cinzas.
20 Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.
20 Eu clamo a ti, e tu não me ouves; levanto-me, e tu não me consideras.
21 Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.
21 Tornaste-te cruel para mim; com tua mão forte tu te opões contra mim.
22 Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.
22 Tu me elevas ao vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves o meu bem.
23 Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.
23 Porque eu sei que me levarás à morte, e à casa determinada a todos os viventes.
24 Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.
24 Porém ele não estenderá sua mão ao túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
25 Não chorei por aquele que estava atribulado; não se afligiu a minha alma pelo pobre?
26 Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.
26 Quando eu procurei pelo bem, o mal veio sobre mim; e quando eu esperei pela luz, vieram trevas.
27 Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.
27 As minhas entranhas ferveram, e não descansaram; os dias da aflição me impediram.
28 Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.
28 Saí pranteando sem o sol; levantei-me e clamei na congregação.
29 Stałem się bratem smoków, a towarzyszem strusiów młodych.
29 Eu sou um irmão para dragões, e companhia para corujas.
30 Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.
30 Minha pele está preta sobre mim, e meus ossos estão queimados pelo calor.
31 Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.
31 A minha harpa também se tornou em pranto, e o meu órgão na voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.