Romanos 9
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntoá xrja̱nka kíxin janhan ijnko chojni tinkáchónki Cristo la tꞌa̱yahya. Tí nkehe tjenka̱yáxian la Ncha̱kuen Dios nchexraxinkaonna kíxin chaxín.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Imá tꞌává a̱senná la ko náxrjónhya tjèn
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 kíxin tjínka̱van kjónté chrókꞌuitjáyanxinna tí tinkachónkia Cristo kíxin ntá jína chrókuinkáchónki Cristo tí sín kíchiná na̱xa̱ kjéhyana.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Jehe sín mé tsíkꞌaxrjeníxin sín tí sín Israel la Dios kꞌuáyéhe̱ sín éxí xje̱en chꞌán la ko Dios chóntehe tí jehe sín la kjuanjon kjua̱cha̱xién chꞌán la kja̱xin kꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an Dios la ko ti ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko kꞌuáyéhe̱ sín kjuachaxin tsꞌe̱to̱an sín kíxin nkehe tí xra̱ tso̱nhen nkaxenhen ni̱nko la ko kꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe tsíntáchro Dios.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Tsíkꞌaxrjeníxin sín tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé la kja̱xin Cristo tsíkꞌaxrjeníxin tí sín israelita tió kꞌóna chꞌán chojni. Jehe chꞌán mé Dios kuènte kaín nkehe la tinkáchónkini chꞌán jnkochríxín. Amén.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 A̱ ntá tí nkehe chrókuakja tí sín Israel kjuanjon Dios la jehya kíxin chróxiteyáhya tíha. Náhí. Kíxin jehya kaín tí sín tsíkꞌaxrjeníxin tí sín israelita mé chrókꞌóna sín chojni chjasin Israel.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Kíxin kénhya tí sín kꞌuaxrjeníxin chꞌín Abraham chrókꞌóna xje̱en chꞌán. Dios mé tsíntáche chꞌín Abraham kíxin: “Tí sín tsꞌóna kjéhya jaha mé tsꞌaxrjeníxin sín ti chꞌín Isaac.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Tíhi mé tienxínni kíxin ninkexró xitjahya tsꞌóna xje̱en Dios kíxin tí tsíkꞌaxrjeníxin sín chojni ó. Náhí. Jehó tí sín tinkáchónki tí nkehe tsíchenka Dios tí chꞌín Abraham mé jehe sín mé chaxín tsíkꞌaxrjeníxin sín chꞌán.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Tí nkehe tsíchenka Dios tí chꞌín Abraham mé tíhi: “Itsi ijnko ya̱on mé tjan Sara sichꞌéna tjan ijnko xjan.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 A̱ ntá jehya táhó. Náhí. Kja̱xin tí yaá chánjan tsíkjichꞌéna tjan Rebeca mé chónta jnkoko̱á itꞌé xjan mé itꞌin Isaac, mé tsíkꞌaxrjeníxinni chꞌán.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 A̱ ntá tí xjan la na̱xa̱ kokjíehya xjan la ninkehó nkehe jína o̱ jínahya kjuíchꞌe xjan. Ntá kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin chónta chꞌán kjuachaxin éxí tsíkjenka̱yáxin chꞌán tsjeyá chꞌán nkexro tsꞌíye̱he̱ chꞌán la tahya chꞌán kuentá nkehe tí xra̱ kjuíchꞌe sín.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Ntá kjónté la ntá chenka chꞌán tí tjan Rebeca kíxin: “Tí chꞌín sa̱o mé sichꞌehe xra̱ tí chꞌín tsoyo.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Mé kja̱xin xi̱kaha ichro xroon itén Dios kíxin: “Tjua̱ha̱ Jacob, a̱ ntá Esaú la náhí.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿A ntá nkehe chróchroni? ¿Á ntoáhya tjenka̱yáxin Dios? Kjá náhí.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Kíxin tsíntáche Dios tí chꞌín Moisés kíxin: “Tsotjua̱ha̱ tí nkexro tjínka̱van tsotjua̱ha̱ la ko tsi̱konóa̱ha̱ tí nkexro tjínka̱van tsi̱konóa̱ha̱.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Jehya éxí tjinkaon chojni o̱ jehya kíxin tí nkehe chꞌe chojni. Náhí. Ó jehí Dios tsíki̱konóe̱he̱ ti jehe sín.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Tí ntáchro xroon itén Dios mé nixje̱he̱ Dios tí chꞌín rey Egipto kíxin: “Kjuánjuan kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna rey kíxin tjínka̱van chrókjuáko̱xia̱n kjuachaxin kuènta̱na kíxin ntá kuenté chjasintajni chrókónohe la chrókuitekaon tí ni̱na.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Mé xi̱kaha tí tjinkaon Dios tsi̱konóe̱he̱ chꞌán chojni la tsi̱konóe̱he̱ chꞌán, a̱ ntá tí nkexro tjinkakonhya chꞌán tsi̱konóe̱he̱ chꞌán la tsi̱konóe̱hya chꞌán.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 A̱ ntá tsontáchrorá kíxin: “A̱ ntá tí xi̱kaha la, ¿nkekuènté tꞌeka Dios chojni jie̱? ¿Nkexro chrókjuacha chrókjuanjo̱nko tí nkehe tꞌe̱to̱an Dios?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¿Xá nkexro tí jahará kíxin chróntácherá Dios xi̱kaha? ¿Á ti chi̱ tsíkꞌóna nchetje chróntáche tí ìnché chi̱ kíxin: “¿Nkekuènté xi̱kaha kjui̱chꞌénani?” chróchro.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 A̱ ntá kja̱xin tí nkexro chꞌéna chi̱ mé chónta kjuachaxin tjinkaon sichꞌéna chꞌán tí nkehe tóxrjínhi̱n chꞌán sichꞌéna chꞌán, tí tjinkaon chꞌán nchetje sichꞌéna chꞌán nkehe imá náxrjón o̱ tjinkaon chꞌán sichꞌéna chꞌán nkehe náxrjónhya.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Tjinkaon Dios chrókjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin kuènte chꞌán chrókjuinchekjasóte chꞌán chojni la kjónté xi̱kaha kónhen la kjuacha chꞌán kónínkakonhya chꞌán la kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí sín chrókjuinchekjasóte chꞌán kíxin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán sín.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin imá jié chónta chꞌán kíxin jehe chꞌán kui̱konóe̱he̱ni chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkjenka̱yáxin chꞌán ósé kíxin náxrjón chrókꞌuejókoni tí jehe chꞌán.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Mé xi̱kaha Dios tsíkjeyá chꞌán iso tí sín judío la ko iso tí sín jehya judío.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Mé xi̱kaha ntáchro tí xroon tsíkjin chꞌín Oseas kíxin:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Kja̱xin nixja chꞌín Isaías kuènte tí sín israelita tsíntáchro chꞌán kíxin: “Nchónhya chojni tsꞌaxrjeníxin tí sín Israel éxí tí nchónhya nchesen siín nta̱yaon kjánchó tsjéhya tí jehe sín tsjacha sín tsaá sín.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ntá tjoka tso̱nhen tí nkehe tsíntáchro Ìnchéni sinchexiteyá chꞌán.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ntá kja̱xin chꞌín Isaías tsíntáchro chꞌán ósé kíxin:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Ntá nkehe tsixroni? Tí sín jehya judío kjueyáhya sín Dios sinchetjóá iji̱é sín ntá kjónté la kꞌuitja sín kíxin tso̱tjóá iji̱é sín kíxin tinkáchónki sín Cristo.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 A̱ ntá tí sín israelita chrókjuinchexiteyéhe̱ sín ley kíxin chrókótjuáxin iji̱é sín kjánchó kjuachahya sín kjuínchexiteyéhe̱ sín tíha.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿A̱ ntá nkekuènté kíxin xi̱kaha kꞌuitjahya sín nkexrí chrókuinkáchónki sín Dios? Kíxin kjueyáhya sín nkexrí chrókjuinchetjóá chꞌán iji̱é sín kíxin tinkáchónki sín chꞌán. Jehó tí xra̱ kjuíchꞌe sín chrókuaáxin sín, ichro sín. La méxra̱ xi̱kaha tjen tí xro̱ kóténki̱xin sín.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Mé xi̱kaha chronkaxín xroon itén Dios kíxin:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.