Romanos 9

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ntoá xrja̱nka kíxin janhan ijnko chojni tinkáchónki Cristo la tꞌa̱yahya. Tí nkehe tjenka̱yáxian la Ncha̱kuen Dios nchexraxinkaonna kíxin chaxín.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Imá tꞌává a̱senná la ko náxrjónhya tjèn
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 kíxin tjínka̱van kjónté chrókꞌuitjáyanxinna tí tinkachónkia Cristo kíxin ntá jína chrókuinkáchónki Cristo tí sín kíchiná na̱xa̱ kjéhyana.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Jehe sín mé tsíkꞌaxrjeníxin sín tí sín Israel la Dios kꞌuáyéhe̱ sín éxí xje̱en chꞌán la ko Dios chóntehe tí jehe sín la kjuanjon kjua̱cha̱xién chꞌán la kja̱xin kꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an Dios la ko ti ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko kꞌuáyéhe̱ sín kjuachaxin tsꞌe̱to̱an sín kíxin nkehe tí xra̱ tso̱nhen nkaxenhen ni̱nko la ko kꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe tsíntáchro Dios.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Tsíkꞌaxrjeníxin sín tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé la kja̱xin Cristo tsíkꞌaxrjeníxin tí sín israelita tió kꞌóna chꞌán chojni. Jehe chꞌán mé Dios kuènte kaín nkehe la tinkáchónkini chꞌán jnkochríxín. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 A̱ ntá tí nkehe chrókuakja tí sín Israel kjuanjon Dios la jehya kíxin chróxiteyáhya tíha. Náhí. Kíxin jehya kaín tí sín tsíkꞌaxrjeníxin tí sín israelita mé chrókꞌóna sín chojni chjasin Israel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Kíxin kénhya tí sín kꞌuaxrjeníxin chꞌín Abraham chrókꞌóna xje̱en chꞌán. Dios mé tsíntáche chꞌín Abraham kíxin: “Tí sín tsꞌóna kjéhya jaha mé tsꞌaxrjeníxin sín ti chꞌín Isaac.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Tíhi mé tienxínni kíxin ninkexró xitjahya tsꞌóna xje̱en Dios kíxin tí tsíkꞌaxrjeníxin sín chojni ó. Náhí. Jehó tí sín tinkáchónki tí nkehe tsíchenka Dios tí chꞌín Abraham mé jehe sín mé chaxín tsíkꞌaxrjeníxin sín chꞌán.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Tí nkehe tsíchenka Dios tí chꞌín Abraham mé tíhi: “Itsi ijnko ya̱on mé tjan Sara sichꞌéna tjan ijnko xjan.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 A̱ ntá jehya táhó. Náhí. Kja̱xin tí yaá chánjan tsíkjichꞌéna tjan Rebeca mé chónta jnkoko̱á itꞌé xjan mé itꞌin Isaac, mé tsíkꞌaxrjeníxinni chꞌán.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 A̱ ntá tí xjan la na̱xa̱ kokjíehya xjan la ninkehó nkehe jína o̱ jínahya kjuíchꞌe xjan. Ntá kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin chónta chꞌán kjuachaxin éxí tsíkjenka̱yáxin chꞌán tsjeyá chꞌán nkexro tsꞌíye̱he̱ chꞌán la tahya chꞌán kuentá nkehe tí xra̱ kjuíchꞌe sín.
11 — ausente —
12 Ntá kjónté la ntá chenka chꞌán tí tjan Rebeca kíxin: “Tí chꞌín sa̱o mé sichꞌehe xra̱ tí chꞌín tsoyo.”
12 — ausente —
13 Mé kja̱xin xi̱kaha ichro xroon itén Dios kíxin: “Tjua̱ha̱ Jacob, a̱ ntá Esaú la náhí.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿A ntá nkehe chróchroni? ¿Á ntoáhya tjenka̱yáxin Dios? Kjá náhí.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Kíxin tsíntáche Dios tí chꞌín Moisés kíxin: “Tsotjua̱ha̱ tí nkexro tjínka̱van tsotjua̱ha̱ la ko tsi̱konóa̱ha̱ tí nkexro tjínka̱van tsi̱konóa̱ha̱.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Jehya éxí tjinkaon chojni o̱ jehya kíxin tí nkehe chꞌe chojni. Náhí. Ó jehí Dios tsíki̱konóe̱he̱ ti jehe sín.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Tí ntáchro xroon itén Dios mé nixje̱he̱ Dios tí chꞌín rey Egipto kíxin: “Kjuánjuan kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna rey kíxin tjínka̱van chrókjuáko̱xia̱n kjuachaxin kuènta̱na kíxin ntá kuenté chjasintajni chrókónohe la chrókuitekaon tí ni̱na.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Mé xi̱kaha tí tjinkaon Dios tsi̱konóe̱he̱ chꞌán chojni la tsi̱konóe̱he̱ chꞌán, a̱ ntá tí nkexro tjinkakonhya chꞌán tsi̱konóe̱he̱ chꞌán la tsi̱konóe̱hya chꞌán.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 A̱ ntá tsontáchrorá kíxin: “A̱ ntá tí xi̱kaha la, ¿nkekuènté tꞌeka Dios chojni jie̱? ¿Nkexro chrókjuacha chrókjuanjo̱nko tí nkehe tꞌe̱to̱an Dios?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¿Xá nkexro tí jahará kíxin chróntácherá Dios xi̱kaha? ¿Á ti chi̱ tsíkꞌóna nchetje chróntáche tí ìnché chi̱ kíxin: “¿Nkekuènté xi̱kaha kjui̱chꞌénani?” chróchro.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 A̱ ntá kja̱xin tí nkexro chꞌéna chi̱ mé chónta kjuachaxin tjinkaon sichꞌéna chꞌán tí nkehe tóxrjínhi̱n chꞌán sichꞌéna chꞌán, tí tjinkaon chꞌán nchetje sichꞌéna chꞌán nkehe imá náxrjón o̱ tjinkaon chꞌán sichꞌéna chꞌán nkehe náxrjónhya.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Tjinkaon Dios chrókjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin kuènte chꞌán chrókjuinchekjasóte chꞌán chojni la kjónté xi̱kaha kónhen la kjuacha chꞌán kónínkakonhya chꞌán la kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí sín chrókjuinchekjasóte chꞌán kíxin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán sín.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin imá jié chónta chꞌán kíxin jehe chꞌán kui̱konóe̱he̱ni chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkjenka̱yáxin chꞌán ósé kíxin náxrjón chrókꞌuejókoni tí jehe chꞌán.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Mé xi̱kaha Dios tsíkjeyá chꞌán iso tí sín judío la ko iso tí sín jehya judío.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Mé xi̱kaha ntáchro tí xroon tsíkjin chꞌín Oseas kíxin:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Kja̱xin nixja chꞌín Isaías kuènte tí sín israelita tsíntáchro chꞌán kíxin: “Nchónhya chojni tsꞌaxrjeníxin tí sín Israel éxí tí nchónhya nchesen siín nta̱yaon kjánchó tsjéhya tí jehe sín tsjacha sín tsaá sín.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ntá tjoka tso̱nhen tí nkehe tsíntáchro Ìnchéni sinchexiteyá chꞌán.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ntá kja̱xin chꞌín Isaías tsíntáchro chꞌán ósé kíxin:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Ntá nkehe tsixroni? Tí sín jehya judío kjueyáhya sín Dios sinchetjóá iji̱é sín ntá kjónté la kꞌuitja sín kíxin tso̱tjóá iji̱é sín kíxin tinkáchónki sín Cristo.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 A̱ ntá tí sín israelita chrókjuinchexiteyéhe̱ sín ley kíxin chrókótjuáxin iji̱é sín kjánchó kjuachahya sín kjuínchexiteyéhe̱ sín tíha.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿A̱ ntá nkekuènté kíxin xi̱kaha kꞌuitjahya sín nkexrí chrókuinkáchónki sín Dios? Kíxin kjueyáhya sín nkexrí chrókjuinchetjóá chꞌán iji̱é sín kíxin tinkáchónki sín chꞌán. Jehó tí xra̱ kjuíchꞌe sín chrókuaáxin sín, ichro sín. La méxra̱ xi̱kaha tjen tí xro̱ kóténki̱xin sín.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Mé xi̱kaha chronkaxín xroon itén Dios kíxin:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.