Romanos 9
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs BKJ
1 Ntoá xrja̱nka kíxin janhan ijnko chojni tinkáchónki Cristo la tꞌa̱yahya. Tí nkehe tjenka̱yáxian la Ncha̱kuen Dios nchexraxinkaonna kíxin chaxín.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Imá tꞌává a̱senná la ko náxrjónhya tjèn
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 kíxin tjínka̱van kjónté chrókꞌuitjáyanxinna tí tinkachónkia Cristo kíxin ntá jína chrókuinkáchónki Cristo tí sín kíchiná na̱xa̱ kjéhyana.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Jehe sín mé tsíkꞌaxrjeníxin sín tí sín Israel la Dios kꞌuáyéhe̱ sín éxí xje̱en chꞌán la ko Dios chóntehe tí jehe sín la kjuanjon kjua̱cha̱xién chꞌán la kja̱xin kꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an Dios la ko ti ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko kꞌuáyéhe̱ sín kjuachaxin tsꞌe̱to̱an sín kíxin nkehe tí xra̱ tso̱nhen nkaxenhen ni̱nko la ko kꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe tsíntáchro Dios.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Tsíkꞌaxrjeníxin sín tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé la kja̱xin Cristo tsíkꞌaxrjeníxin tí sín israelita tió kꞌóna chꞌán chojni. Jehe chꞌán mé Dios kuènte kaín nkehe la tinkáchónkini chꞌán jnkochríxín. Amén.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 A̱ ntá tí nkehe chrókuakja tí sín Israel kjuanjon Dios la jehya kíxin chróxiteyáhya tíha. Náhí. Kíxin jehya kaín tí sín tsíkꞌaxrjeníxin tí sín israelita mé chrókꞌóna sín chojni chjasin Israel.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Kíxin kénhya tí sín kꞌuaxrjeníxin chꞌín Abraham chrókꞌóna xje̱en chꞌán. Dios mé tsíntáche chꞌín Abraham kíxin: “Tí sín tsꞌóna kjéhya jaha mé tsꞌaxrjeníxin sín ti chꞌín Isaac.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Tíhi mé tienxínni kíxin ninkexró xitjahya tsꞌóna xje̱en Dios kíxin tí tsíkꞌaxrjeníxin sín chojni ó. Náhí. Jehó tí sín tinkáchónki tí nkehe tsíchenka Dios tí chꞌín Abraham mé jehe sín mé chaxín tsíkꞌaxrjeníxin sín chꞌán.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Tí nkehe tsíchenka Dios tí chꞌín Abraham mé tíhi: “Itsi ijnko ya̱on mé tjan Sara sichꞌéna tjan ijnko xjan.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 A̱ ntá jehya táhó. Náhí. Kja̱xin tí yaá chánjan tsíkjichꞌéna tjan Rebeca mé chónta jnkoko̱á itꞌé xjan mé itꞌin Isaac, mé tsíkꞌaxrjeníxinni chꞌán.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 A̱ ntá tí xjan la na̱xa̱ kokjíehya xjan la ninkehó nkehe jína o̱ jínahya kjuíchꞌe xjan. Ntá kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin chónta chꞌán kjuachaxin éxí tsíkjenka̱yáxin chꞌán tsjeyá chꞌán nkexro tsꞌíye̱he̱ chꞌán la tahya chꞌán kuentá nkehe tí xra̱ kjuíchꞌe sín.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Ntá kjónté la ntá chenka chꞌán tí tjan Rebeca kíxin: “Tí chꞌín sa̱o mé sichꞌehe xra̱ tí chꞌín tsoyo.”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Mé kja̱xin xi̱kaha ichro xroon itén Dios kíxin: “Tjua̱ha̱ Jacob, a̱ ntá Esaú la náhí.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 ¿A ntá nkehe chróchroni? ¿Á ntoáhya tjenka̱yáxin Dios? Kjá náhí.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Kíxin tsíntáche Dios tí chꞌín Moisés kíxin: “Tsotjua̱ha̱ tí nkexro tjínka̱van tsotjua̱ha̱ la ko tsi̱konóa̱ha̱ tí nkexro tjínka̱van tsi̱konóa̱ha̱.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Jehya éxí tjinkaon chojni o̱ jehya kíxin tí nkehe chꞌe chojni. Náhí. Ó jehí Dios tsíki̱konóe̱he̱ ti jehe sín.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Tí ntáchro xroon itén Dios mé nixje̱he̱ Dios tí chꞌín rey Egipto kíxin: “Kjuánjuan kjuachaxin kíxin jaha kꞌóna rey kíxin tjínka̱van chrókjuáko̱xia̱n kjuachaxin kuènta̱na kíxin ntá kuenté chjasintajni chrókónohe la chrókuitekaon tí ni̱na.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Mé xi̱kaha tí tjinkaon Dios tsi̱konóe̱he̱ chꞌán chojni la tsi̱konóe̱he̱ chꞌán, a̱ ntá tí nkexro tjinkakonhya chꞌán tsi̱konóe̱he̱ chꞌán la tsi̱konóe̱hya chꞌán.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 A̱ ntá tsontáchrorá kíxin: “A̱ ntá tí xi̱kaha la, ¿nkekuènté tꞌeka Dios chojni jie̱? ¿Nkexro chrókjuacha chrókjuanjo̱nko tí nkehe tꞌe̱to̱an Dios?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 ¿Xá nkexro tí jahará kíxin chróntácherá Dios xi̱kaha? ¿Á ti chi̱ tsíkꞌóna nchetje chróntáche tí ìnché chi̱ kíxin: “¿Nkekuènté xi̱kaha kjui̱chꞌénani?” chróchro.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 A̱ ntá kja̱xin tí nkexro chꞌéna chi̱ mé chónta kjuachaxin tjinkaon sichꞌéna chꞌán tí nkehe tóxrjínhi̱n chꞌán sichꞌéna chꞌán, tí tjinkaon chꞌán nchetje sichꞌéna chꞌán nkehe imá náxrjón o̱ tjinkaon chꞌán sichꞌéna chꞌán nkehe náxrjónhya.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Tjinkaon Dios chrókjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin kuènte chꞌán chrókjuinchekjasóte chꞌán chojni la kjónté xi̱kaha kónhen la kjuacha chꞌán kónínkakonhya chꞌán la kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí sín chrókjuinchekjasóte chꞌán kíxin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán sín.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin imá jié chónta chꞌán kíxin jehe chꞌán kui̱konóe̱he̱ni chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkjenka̱yáxin chꞌán ósé kíxin náxrjón chrókꞌuejókoni tí jehe chꞌán.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Mé xi̱kaha Dios tsíkjeyá chꞌán iso tí sín judío la ko iso tí sín jehya judío.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Mé xi̱kaha ntáchro tí xroon tsíkjin chꞌín Oseas kíxin:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Kja̱xin nixja chꞌín Isaías kuènte tí sín israelita tsíntáchro chꞌán kíxin: “Nchónhya chojni tsꞌaxrjeníxin tí sín Israel éxí tí nchónhya nchesen siín nta̱yaon kjánchó tsjéhya tí jehe sín tsjacha sín tsaá sín.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ntá tjoka tso̱nhen tí nkehe tsíntáchro Ìnchéni sinchexiteyá chꞌán.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ntá kja̱xin chꞌín Isaías tsíntáchro chꞌán ósé kíxin:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 ¿Ntá nkehe tsixroni? Tí sín jehya judío kjueyáhya sín Dios sinchetjóá iji̱é sín ntá kjónté la kꞌuitja sín kíxin tso̱tjóá iji̱é sín kíxin tinkáchónki sín Cristo.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 A̱ ntá tí sín israelita chrókjuinchexiteyéhe̱ sín ley kíxin chrókótjuáxin iji̱é sín kjánchó kjuachahya sín kjuínchexiteyéhe̱ sín tíha.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿A̱ ntá nkekuènté kíxin xi̱kaha kꞌuitjahya sín nkexrí chrókuinkáchónki sín Dios? Kíxin kjueyáhya sín nkexrí chrókjuinchetjóá chꞌán iji̱é sín kíxin tinkáchónki sín chꞌán. Jehó tí xra̱ kjuíchꞌe sín chrókuaáxin sín, ichro sín. La méxra̱ xi̱kaha tjen tí xro̱ kóténki̱xin sín.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Mé xi̱kaha chronkaxín xroon itén Dios kíxin:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.