Romanos 7
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Kíchóni, jahará ó choxinrá tí ley la ó nohará kíxin tí ley chónta kjuachaxin tsꞌe̱tue̱nhen tí chojni na̱xa̱ tjejóchón ó.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Tíha mé tsꞌaxrjexín éxí ijnko chojni chjin tsíkóte̱he la tí xìi tjan chónta kjuachaxin tsꞌe̱tue̱nhen tjan kíxin na̱xa̱ tjechón chꞌán. A̱ ntá tió tsíkꞌen tí xìi la ntá tí tjachjin la ó kuíto̱he tí kꞌuékꞌe̱tue̱nhen chꞌán tjan.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 A̱ ntá tí jehe tjan chrókuakja í jnko chojni ntoa tí na̱xa̱ tjechón xìi tjan la ó chrókjuasin tjan jie̱. A̱ ntá tió tsíkꞌen xìi tjan la jehe tjan la ó kuíto̱he tí kꞌuékꞌe̱tue̱nhen chꞌán tjan la jína tso̱te̱he tjan í jnko chojni ntoa la jehya jie̱ tíha.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Mé xi̱kaha jahará kíchó ni mé kꞌuenyákonhe̱nni Cristo la ntá jahará la éxí tsíkꞌenrá kíxin í tꞌe̱tua̱nhyará tí ley la éxí chrókuákjárá í jnko xìará la mé xi̱kaha tinkachónkirá Cristo. Cristo mé xechón chꞌán ínaá kíxin ntá jína chrókjuichꞌeheni xra̱ Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Tió na̱xa̱ kꞌuékjasinni jie̱ a̱ ntá tí ley chrókjuichꞌe xra̱ kíxin chrókjuasinhyani jie̱, a̱ ntá íchá a̱ntsí má kjuasixínni jie̱ tí cuerpo kuènténi, la táha mé kjui̱xi̱n tí tsꞌenxínni.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 A̱ ntá ijie la éxí yóhe̱ ikꞌuénni, a̱ ntá tí ley chóntahya kjuachaxin na̱xa̱ tsꞌe̱tue̱nhenni. A̱ ntá ijie í kohya nkehe tꞌinkákonhe̱n kíxin jína sichꞌeheni xra̱ Dios kíxin kꞌónani ijnko chojni ni̱xin kíxin tí Ncha̱kuen Dios kꞌuáyéhe̱ni. A̱ ntá í tꞌe̱tue̱nhyani tí ley ntaxin tsíkꞌóna.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 A̱ ntá tí xi̱kaha la, ¿nkehe chróchroni? Kíxin tí ley la, ¿á jie̱ táha ní? Kja̱ náhí. Kjánchó janhan chrókónonahya nkehe tí jie̱ tí chrókohya tí ley chróchrónka. Chrókónonahya kíxin tí nkehe ókjé chrókjuakéhya a̱senná tí chróchrónkahya tí ley kíxin chrókjuakéhya a̱senná tí nkehe ókjé.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 A̱ ntá tió kónòna tí ley a̱ ntá tí jie̱ a̱ntsí kjuacha kꞌue̱to̱an. La ntá kꞌuíxin kaín nkehe ntáchro a̱senná. A̱ ntá tí chrókohya ley la chrókónoxínhya tí jie̱ chrókꞌuenxia̱n.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 A̱ ntá tí ósé la nonahya nkehe tí ley. A̱ ntá tió nòna nkehe tí ley, a̱ ntá a̱ntsí kjuásian jie̱ la ntá ó nòna kíxin tí jie̱ kjuásian me tsꞌénxia̱n.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Mé xi̱kaha kónhen kíxin tí ley chrókjuanjon kjuachón ntá kjui̱ka̱o tí tsꞌenxínni.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ntá tí jie̱ mé kjuacha kꞌue̱to̱an kíxin si̱ntaxiteyáhya tí ley. A̱ ntá tí ley mé kjuanchia jie̱ tsꞌénxia̱n.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Mé xi̱kaha tí ley la chaxín jína la ko tí nkehe tꞌe̱to̱an Dios la kja̱xin jína.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Mé xi̱kaha ti nkehe jína la ¿á táha chrókꞌuénxia̱n? Kjá náhí. Tí jie̱ kjuásian mé tsꞌénxia̱n. Mé xi̱kaha kjua̱ko̱xi̱n tí nkehe jie̱ kíxin tso̱noxín tí jie̱ kíxin tí ley la jína. Mé xi̱kaha kjua̱ko̱xi̱n tí ley kíxin tí jie̱ tjasin chojni mé imá jínahya tíha.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ó noheni kíxin tí ley la kuènte Dios tíha. A̱ ntá janhan la kjui̱ntaxiteyáha̱ tí ntáchro a̱senná kíxin tí jie̱ kjuacha kꞌue̱tua̱nna.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 A̱ ntá tí janhan la tí nkehe tjétꞌa̱ la kja̱xin na̱xa̱ tia̱nxínhya kíxin janhan la tꞌa̱hya tí nkehe tjínka̱van chrókjui̱tꞌa, a̱ ntá ijie mé itꞌa̱ tí nkehe tóxrjínahya chrókjui̱tꞌa.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 A̱ ntá tí nkehe tjínka̱konhya chrókjui̱tꞌa la tíha me itꞌa̱ la mé xi̱kaha tjátso̱anxián kíxin tí ley la jína.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 A̱ ntá jehya janhan itꞌa̱ tíha. Náhí tí jie̱ chonta mé chꞌe tíha.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Kíxin janhan ó nòna kíxin tí ntáchro a̱senná la kohya nkehe jína chrókjui̱tꞌa. Tjínka̱van chrókjui̱ntaxiteyá tí nkehe jína kjánchó tjachahya si̱tꞌa tíha.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Tꞌa̱hya tí nkehe jína chrókjui̱tꞌa. Tí nkehe jínahya tjínka̱konhya chrókjui̱tꞌa mé itꞌa̱.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 A̱ ntá tí itꞌa̱ tí nkehe jínahya tjínka̱konhya chrókjui̱tꞌa la ntá jehya janhan itꞌa̱ tíha. Náhí. Tí jie̱ chonta mé ichꞌe tíha.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Tónòna tíhi. Tí tjínka̱van chrókjui̱tꞌa tí nkehe jína la mé íchá a̱ntsí itꞌa̱ janhan tí nkehe jínahya.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Kjónté xi̱kaha la tóxrjìnna chrókjui̱ntaxiteyáha̱ tí ley kuènte Dios.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Tꞌíkua̱n kíxin tí nkehe ntáchro a̱senná mé tꞌinkákonhe̱n tí nkehe tjínka̱van chrókjui̱tꞌa. A̱ ntá ti jie̱ chonta mé éxí tjéchji̱naxián tíha.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Nòa tí janhan. ¿Xá nkexro chrókjua̱tse̱n tí jie̱ chónta tí cuerpo kuènta̱na chrókꞌuénxia̱n?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Kjuasáya tja̱ha̱ Dios kíxin ikui Ìnchéni Jesucristo kuaáxinni. Mé xi̱kaha tí janhan la itꞌo̱na tjenka̱yáxian kíxin chrókjui̱ntaxiteyáha̱ Dios a̱ ntá tí tꞌo̱na mé ntáchro a̱senná chrókjui̱ntaxiteyáha̱ tí nkehe kuènte tí jie̱.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.