Romanos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 ¿Nkehe tsixroni kíxin nkehe kꞌuitja chꞌín Abraham, tí nkexro kꞌuaxrjeníxinni ósé?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ntá chꞌín Abraham tí chrókótjuáxin iji̱é chꞌán kíxin tí xra̱ kjuíchꞌe chꞌán ntá chrókóhnke chꞌán, kjónté jehya nkayakon Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 A̱ ntá ntáchro xroon itén Dios kíxin: “Chꞌín Abraham kuítekaon Dios ntá táhó kuaáxin chꞌán la ko kótjuáxin iji̱é chꞌán.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Jnkojín chojni kjuíchꞌe xra̱ la jehya kꞌuáyéhe̱koá chꞌán tí chichaon. Náhí. Táha la tí xra̱ kjuíchꞌe chꞌán mé kjuacha chꞌán.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 A̱ ntá kjónté jnkojín chojni kjuíchꞌehya ninkehó xra̱ ntá chrókuitekaon chꞌán Dios a̱ ntá Dios la sinchetjóá chꞌán kjónté tí nkexro chónta jie̱, kíxin tí kuítekaon chꞌán Dios la táhó mé kuaáxin chꞌán.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Mé kja̱xin tsíntáchro chꞌín David kíxin náxrjón tí nkexro kótjóá kíxin Dios kuáhya kuentá nkerí jie̱ tsíkjasin chꞌán.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ntáchro chꞌín David kíxin:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Á jehó tí sín ikuá xro̱ye la náxrjón tjejó sín o̱ á kja̱xin náxrjón tjejó tí sín chóntahya xro̱ye? Ó chrónkani kíxin Dios la kui̱konóe̱he̱ tí chꞌín Abraham kíxin kuítekaon tí jehe chꞌán la táhó mé kótjuáxin iji̱é chꞌán.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿A̱ ntá nkesá tsíkjincheyaon Dios tí chꞌín Abraham? ¿Á ó tsíka chꞌán xro̱ye o̱ na̱xa̱ náhí? Kjá na̱xa̱ náhí. Senó tsíkjincheyaon Dios tí jehe chꞌán.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Abraham ikuá chꞌán tí xro̱ye éxí ijnko sello kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin ó kótjuáxin chꞌán kíxin kuinkáchónki chꞌán Dios. Kíxin ntá xi̱kaha tsꞌóna chꞌín Abraham xje̱en kaín chojni tinkáchónki Dios, kjónté chojni tsíkahya xro̱ye. Ntá kja̱xin jehe sín la Dios sinchetjóá iji̱é sín.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 La ko jehe chꞌín Abraham mé tsꞌaxrjeníxin chꞌán kaín tí sín tsíka xro̱ye kíxin ntá chrókuinkáchónki sín éxí kuinkáchónki tí jehe chꞌán kjónté na̱xa̱ tsíkahya chꞌán xro̱ye.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Dios tsíntáche chꞌín Abraham kíxin jehe chꞌán la ko tí sín tsꞌaxrjeníxin chꞌán tsꞌáyéhe̱ sín chjasintajni tsꞌejó sín. A̱ ntá tí nkehe tsꞌáyéhe̱ chꞌín Abraham la jehya kíxin kuítekaon chꞌán tí ley. Náhí. Tsꞌáyéhe̱ chꞌán tíha kíxin kuítekaon chꞌán Dios la ntá Dios mé kjuínchetjóá iji̱é chꞌán.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 A̱ ntá tí jehó tí sín tsíkjinchexiteyéhe̱ tí ley ó chrókꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe chrókjuanjon Dios, a̱ ntá tí nkehe tinkáchónkini la ó chrókóchónkó xi̱kaha la ko tí nkehe tsíntáchro Dios la kjá ninkehó sínkíhya tí xi̱kaha.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Kíxin tí ley la tji̱ka̱o kíxin tsjasótexín chojni, a̱ ntá tí chrókókohya ley la chrókókohya nkehe chrókjuanchia jie̱.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Méxra̱ tí nkehe tsíntáchro Dios la kjuasáyé chꞌán tsjanjon chꞌán kíxin kuinkáchónki chꞌín Abraham tí jehe chꞌán la ntá Dios sincheki̱to̱nhe̱n tíha kaín tí sín tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán. Jehya jehó tí sín tinkáchónki tí ley chrókꞌuáyéhe̱ sín tí nkehe tsjanjon Dios. Náhí. Kja̱xin tí sín tsitekaon éxí kuítekaon chꞌín Abraham mé tsꞌáyéhe̱ sín tíha. A̱ ntá jehe chꞌán mé kꞌóna chꞌán itꞌé kaín ni.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Éxí nixja xroon itén Dios kíxin: “Janhan kjuánjuan kjuachaxin kíxin jaha tsꞌóna itꞌé nchónhya chojni chjasintajni.”Mé xi̱kaha tjetsjehe Dios kíxin jína kuítekaon chꞌín Abraham tí jehe chꞌán. Tí Dios a mé sinchexechón tí chojni tsíkꞌen la ko tꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tsꞌóna tí nkehe na̱xa̱ kohya.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Kjónté kꞌuéchóntahya chꞌín Abraham xje̱en chꞌán la kuítekaon chꞌán la chónhen chꞌán kíxin tsꞌóna chꞌán itꞌé nchónhya chojni éxí tsíchronka Dios kíxin xi̱kaha nchónhya chojni tsꞌaxrjeníxin chꞌán.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Chꞌín Abraham kꞌuéchónta chꞌán chjina ijnko ciento nánó la kjánchó kꞌuítjáyenhya chꞌán tinkáchónki chꞌán Dios, kjónté jehe chꞌán la ko tjan Sara mero itsꞌen sín la ko ó má táda nána sín kíxin na̱xa̱ chróchónta sín xje̱en sín.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Chꞌín Abraham la kóxakuenhya chꞌán la ko chrakonhya chꞌán kíxin tí nkehe tsjanjon Dios. Náhí. Íchá a̱ntsí má kuinkáchónki chꞌán Dios la ko kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ó nohe chꞌín Abraham kíxin Dios chónta kjuachaxin sinchexiteyá kaín nkehe tsíntáchro chꞌán.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Dios kꞌuíkon kíxin jehe chꞌín Abraham kuítekaon chꞌán ntá Dios kjuínchetjóá iji̱é chꞌán.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 La jehya kíxin tsíkꞌóna tí xroon kíxin tí chꞌín Abraham ó.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Náhí. Tsíkjin sín xroon kíxin kja̱xin jeheni chrókótjuáxin iji̱éni kíxin tsitekaonni Dios. Tíhi mé tí nkexro kjuínchexechón Ìnchéni Jesucristo.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jehe chꞌán mé kꞌuenyákonhe̱nni chꞌán kíxin tí jie̱ chóntani. Ntá xechón chꞌán ínaá kíxin tso̱tjuáxin iji̱éni kíxin ó kuítekaonni tí jehe chꞌán.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.