Romanos 11

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱ ntá ijie tjánchánkiá kíxin: ¿Dios la á kuíto̱he chꞌán tí sín Israel? Kjá náhí, kíxin janhan kja̱xian israelitana la tꞌikiníxinna chꞌín Abraham la ko kꞌuaxrjeníxinna chꞌín Benjamín.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Kíxin ósé tsíkjeyá Dios tí sín israelita kíxin tsꞌóna sín chjasén chꞌán. A̱ ntá ijie la kjá sinchekꞌitjáyanhya chꞌán sín. ¿Á noahyará jahará nkexrí nixja xroon itén Dios tí chrónka chꞌín profeta Elías nkexrí nixje̱he̱ chꞌán Dios tjanchia chꞌán jie̱ kuènte tí sín Israel? Mé ntáchro xi̱kihi:
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 “Ìnchéni, jehe sín kꞌóyán sín tí sín chrónka itán la ko kꞌóxíka sín tí altar kuèntá ntá jehóni kuíto̱heni tjechónni la tjinkaon sín kja̱xin chrókꞌóyán sín tí jeheni.”
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 A̱ ntá Dios kjuáte̱he chꞌán kíxin: “Na̱xa̱ kuíto̱he yato mil chojni kuítekaon sín tí janhan kjuíxienhya sín tochꞌin sín tí nkehe tsíkjano̱ya Baal.”
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Ntá kja̱xin xi̱kaha ijie na̱xa̱ kuíto̱he iso tí sín na̱xa̱ tinkáchónki Dios. Kjuasáyé Dios kíxin kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí sín la tsíkjeyá chꞌán kíxin tsaá iso ti jehe sín.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Mé xi̱kaha kjuasáyé Dios sinchekaá chꞌán tí jehe sín kíxin jehya tí xra̱ kjuíchꞌe sín chrókuaáxin sín. Náhí. Kjuasáyé Dios mé sinchekaá sín chꞌán. Kíxin tí xra̱ chrókjuichꞌe sín ntá chrókuaáxin sín la jehya kjuasáyé Dios tí xi̱kaha.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 A̱ ntá tí xi̱kaha la, ¿nkexrí? Tí sín israelita la kꞌuitjahya sín tí nkehe xritjeyá sín. A̱ ntá tí sín kjueyá Dios la kꞌuitja sín. A̱ ntá tí sín í so a la icha a̱sén sín la kuítekakonhya sín.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Éxí ntáchro xroon itén Dios kíxin: “Dios kjuanjonhya kjuachaxin chrókienxín tí sín a la ko mé kja̱xin xi̱kaha na̱xa̱ sítonhen tí ya̱on ijie. La kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin kíxin chrókꞌuikon sín la ko chrókienxín sín.”
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Kja̱xin tsíntáchro chꞌín David kíxin:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 — ausente —
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 A̱ ntá ijie tjánchánkiá: Tí sín judío la tí kjuasin sín jie̱ la ¿á ó naá kuíto̱exón Dios tí jehe sín? Kjá náhí. Tió kuítekakonhya tí sín judío a̱ ntá tí sín jehya judío la mé kjuacha sín kuaá sín. A̱ ntá tí sín israelita la kónínkaon sín kíxin kjuachahya sín.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 A̱ ntá tí jie̱ kjuasin tí sín judío, a̱ ntá kuíto̱he Dios tí jehe sín, a̱ ntá tí sín jehya judío a̱ntsí kꞌuitja sín nkexrí tsinkáchónki sín Dios. A̱ ntá tí nkehe ntoáhya kjuíchꞌe tí sín judío ntá tí sín jehya judío kjuacha sín kuaá sín. A̱ ntá tí chrókjan tí sín judío chrókuitekaon sín Cristo la a̱ntsí má náxrjón tíha.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Chonta iso nkehe chrókuinhínrá jahará jehya judíorá kíxin Dios mé chrꞌánna kíxin tsja̱ko̱ha̱ tí sín jehya judío la a̱ntsí tjetoan tí xra̱ kuènte Ìnchéni chrókjui̱tꞌa.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Tjínka̱van kíxin tí sín chjasenná chrókóchji̱no̱xínhin sín kíxin jahará tinkachónkirá Dios kíxin ntá chrókjuacha chrókuaá iso tí jehe sín.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Kuíto̱he Dios tí sín judío, a̱ ntá iso tí sín jehya judío kꞌuitja sín tí kjuaxróxin kuènte Dios. A̱ ntá tí chrókuitekaon tí sín judío kja̱xin la yóhe̱ éxí chróxechón chojni tsíkꞌen tí jehe sín.
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Tí chrókjuinchetjóá Dios tí nio̱tja̱ xrankíxixín chrókꞌóna tí ichꞌo la ntá kuenté tí chꞌo chrókjuinchetjóá chꞌán. A̱ ntá kja̱xin tí chrókjuinchetjóá chꞌán tí nuèé ijnko nta la kja̱xin kaín tí chaon tí nta chrókjuinchetjóá chꞌán.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Ntá isó tí sín judío la éxí iso chaon tí nta olivo mé xi̱kaha tsíchrinjin la ntá jahará la éxí ijnko chaon nta olivo nte̱je̱ tsíkꞌóna injerto mé xi̱kaha tsꞌejóchónxin tí nta chaon tí tronco tí nta olivo jína xráxín tjechón.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Ntáchrohyará kíxin tí chaon tí nta la a̱ntsí jína. Íchá jína tsontáchrorá kíxin jehya tí nta tꞌe̱tue̱nhen ti nuèé nta. Náhí. Tí nuèé mé tsjinki̱tsa tí nta mé xi̱kaha tí jahará.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Ntá jahará tsontáchrorá kíxin: “A̱ ntá tí chaon tí nta la tsíchrinjin kíxin ntá jeheni tsito̱heni lùké tí nta chaon tsíchrinjin”.
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Tíha la chaxín. Kjánchó chrínjin kíxin kuítekakonhya Dios. A̱ ntá jahará la tjejorá ntiha kíxin tinkachónkirá Dios. A̱ ntá chrokjui̱nchehnkehyará. Íchá jína chróchrakonrá.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Kíxin Dios la kui̱konóe̱hya chꞌán tí nta chaon kuènte tí nta tronco la ntá mé xi̱kaha kja̱xin tí jahará la tsi̱konóa̱hyará chꞌán.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Tsjehérá kíxin Dios la imá jína kjánchó kja̱xin sinchekjasóte chꞌán tí sín titekakonhya. A̱ ntá jína chꞌán la kjuínki̱tsa chꞌán tí jahará. Kjánchó chrókꞌuejorá jnkojína éxí tjinkaon tí jehe chꞌán. A̱ ntá tí náhí la chaxín jahará la tsíto̱hará chꞌán.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 A̱ ntá tí sín judío tsíto̱he sín tí nkehe ntoáhya kꞌuékjichꞌe sín ntá jehe chꞌán kjónté senó kóchrínjin chꞌán la ntá ijie sinchetséxin chꞌán tí tronco ínaá kíxin jehe chꞌán la imá chónta chꞌán kjuachaxin kíxin xi̱kaha sichꞌe chꞌán.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 A̱ ntá jahará jehya judíorá mé tsíkóchrínjinrá chꞌán nta olivo nte̱je̱. A̱ ntá a̱ntsí má xra̱ tsotséxin tí nta olivo jína. A̱ ntá tí sín judío la nta chaon kuènte tí tronco nta olivo jína la a̱ntsí xra̱hya tsjatsue̱nhen tsotséxin kíchó ínaá kíxin ó nta chaon kuènte.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Kíchóni, tjínka̱van tso̱nohará tí nkehe jehó Dios nohe kíxin sinchehnkehyará jahórá kíxin ó nohará. Mé tí sín Israel tsitekakonhya sín hasta tsꞌixenjian kaín tí sín jehya judío tsitekaon.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Tió xi̱kaha tso̱nhen ntá kaín tí sín Israel tsaá sín kíxin tí xroon itén Dios ntáchro kíxin:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 — ausente —
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Xi̱kaha kíxin tí tan ni̱xin tsaáxinni ntá tí sín judío mé tso̱nínkakonhen sín Dios kíxin ntá jahará tsꞌayéhérá tí nkehe kuènte Dios. Kjánchó Dios na̱xa̱ tjuèhe tí jehe sín judío kíxin jehe chꞌán tsíkjeyá chꞌán tí sín tsíkꞌaxrjeníxin tí jehe sín.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Kíxin tí kaín nkehe kjuanjon Dios la tsakitsjehya chꞌán la ko tsíto̱ehya chꞌán tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Senó la jahará kꞌuékítekákonhyará Dios a̱ ntá ijie la tí sín judío titekakonhya sín. A̱ ntá jahará la kjónté la kui̱konóa̱hará Dios.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Mé xi̱kaha jehe sín kuítekakonhya sín Dios la ntá kjónté xi̱kaha la jehe chꞌán tsi̱konóe̱he̱ tí jehe sín éxí kui̱konóa̱hará chꞌán.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Kíxin Dios la kuíto̱he chꞌán kaín chojni kíxin chrókjuasin sín jie̱ kíxin ntá tsja̱ko̱xi̱n chꞌán tí kjuachaxin kuènte chꞌán kíxin sinchetjóá chꞌán kaín sín kjónté chojni chónta jie̱.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 A̱ ntá tí kjuachaxin kuènte Dios la imá jié la ko imá nohe chꞌán. Ninkexró tsjachahya tsochronkaxín nkexrí tjenka̱yáxin chꞌán la ko ninkexró tsjachahya tsienxín tí nti̱a kuènte chꞌán.
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 Ntáchro xroon itén Dios kíxin: “¿Xá nkexro chrókienxín nkexrí tjenka̱yáxin Ìnchéni la xá nkexro chrókjuinki̱tsa chrókjua̱ko̱he̱ tí jehe chꞌán?
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 ¿Xá nkexro kjuanjon nkehe senó kꞌuáyéhe̱ Dios a̱ ntá ijie tjinkaon chrókꞌuáyéhe̱ ínaá?”
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Kíxin kaín nkehe la ti̱xi̱n tí tjen Dios kíxin kaín nkehe la kjuíchꞌéna chꞌán kíxin jehe chꞌán chónta chꞌán. Mé xi̱kaha tjancheheni kjuasáyé Dios jnkochríxín. Amén.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.