Mateus 26
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá kjuixin chrónka chꞌín Jesús kaín tíha, ntá nixje̱he̱ chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 ―Jahará ó nohará kíxin tꞌitjáyan iyó ya̱on ntá tsjasin sín tí kia pascua la ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsotsé sín chꞌán tsji̱kaán sín chꞌán tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an ntá tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ijnko ntacruz ―ichro chꞌín Jesús.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín táda kuènte tí sín judío mé kójnkotsé sín tí nta̱sin kuènte tí nchia kjuákꞌe chꞌín Caifás tí chꞌín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Ntaha tjenka̱yáxin sín kíxin nkexrí tsotsé sín chꞌín Jesús la tsꞌóyán sín chꞌán.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 A̱ ntá ntáchro sín kíxin: ―Tí siín kia la chrótséhyani chꞌán kíxin imá tso̱nínkaon tí chojni ―ichro sín.
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Chꞌín Jesús tjen chjasin Betania nto̱e chꞌín Simón tí chꞌín kꞌuéchónta chinlepra.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Ntá xrína̱hya kóchjina ijnko tjan kjui̱ka̱o tjan ijnko xro̱ tsíkꞌóna xro̱ mármol mé kuíkaón aceite xraxé náxrjón la imá tjete kꞌuíte. A̱ ntá tí tjene chꞌín Jesús ntá tí tjan a mé kui̱ki̱te aceite ikja chꞌán.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá kónínkaon sín la ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènté kóxénhen tí xro̱a̱n a?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Íchá jína chrókóxi̱xi̱n itsjé chichaon tí xro̱a̱n ntá tí chichaon a chrókjuinki̱tsa tí sín nòé a ―ichro sín.
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Ntá kuínhin chꞌín Jesús tí nkehe tjo sín, ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté tꞌantaxínhínrá tí tjan i? Ó ncho̱xon ijnko nkehe jína kjuíchꞌe tjan.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Tí sín nòé la ó xráxín tsꞌejókoará sín, a̱ ntá janhan la jnkochríxínhya tsꞌejóni.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Tí nkehe kjuíchꞌe tjan mé kjuíncheka tjan aceite xraxé tí cuerpo kuènta̱na la mé xi̱kaha kjua̱ko̱xi̱n tjan kíxin xi̱kaha tsoxravána.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Ntá chaxín tjo̱nka̱rá kíxin kuenté chjasintajni tió tsjako sín tí tán jína tsaáxin sín ntá tsochrónka sín kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe tjan ntá tsoxraxinkakonxín sín kíxin nkehe tí kjuíchꞌe tjan ―ichro chꞌín Jesús.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 A̱ ntá ijnko tí teyóxin sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé itꞌin Judas Iscariote sákjuínixje̱he̱ chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 la ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekja̱ín tsochjìnará tso̱xrja̱nka nketí tjen tí chꞌín Jesús? ―mé xi̱kaha chro tí chꞌín Judas. Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjue̱nke̱he sín chꞌán treinta chichaon plata.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ntá tuénxín tí hora tí chꞌín Judas mé xritjeyá chꞌán nkexrí tsochénka chꞌán sín nketí tjen tí chꞌín Jesús.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Ntá ikui tí ya̱on xrankíxixín kia sine sín nio̱tja̱ tsíkjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱. Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kóchjina sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Ìnchéni, nketí tjinkávan sincheyaxíxinni tí sineni tí kia pascua? ―ichro sín.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjirá Jerusalén la tsjasánrá nto̱e ijnko chꞌín la nixje̱hérá chꞌán tsontáchrorá kíxin: “Ntáchro Maestro kuènténi kíxin í séhya na̱xa̱ tsjakꞌe chꞌán la ntá ijie nto̱a ntihi tso̱yaxíxin kíxin sineko chꞌán tí sín xriko chꞌán tí kia pascua”, tsixrorá ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kjuínchexiteyá sín la kjuíncheyaxíxin sín ntiha tí nkehe sine sín kia pascua.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Tió ntá kóntó la ntá chꞌín Jesús kꞌuéjóko tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán kjóne sín.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 La ntá tió na̱xa̱ tjejóne sín la ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín tjo̱nka̱rá kíxin jnkojínrá tjejorá ntihi mé sinchekjirána ―ichro chꞌán.
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Ntá kaín sín la kjuankíxin kóxakonhen sín kꞌuává sín la ntá kjuankíxin sín jnkojnko sín kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni, ¿á jeheni ní? ―ichro sín.
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin: ―Tí nkexro tsochrꞌánkíkian niotja tí plato a mé tí nkexro a mé sinchekjina chꞌán.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni xi̱kaha tsjasóte chꞌán éxí nixja xroon itén Dios, a̱ ntá nòa tí chꞌín sinchekji chꞌán. Íchá jína chrókokjíehya chꞌán ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Na ntá tí chꞌín Judas tí chꞌín sinchekji chꞌín Jesús, mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, ¿á janhan? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Méxra̱ xi̱kaha tsíntáchrua ―ichro chꞌán.
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Ntá tió tjejóne sín na chꞌín Jesús mé kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios. Ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán tí nio̱tja̱ ntá chjéhe chꞌán kaín tí sín kꞌuájiko chꞌán sine sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Sinterá tíhi mé cuerpo kuènta̱na ―ichro chꞌán.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Na ntá kuákja chꞌán ijnko vaso tjiá ìnté to uva na ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáya Dios ntá kjuixin ntá chjéhe chꞌán kaín tí sín tjejóko chꞌán ikꞌui sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tíhi mé kaín rá itꞌirá
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 kíxin tíhi mé jni̱na mé chrónkaxín ijnko nkehe ni̱xin tso̱nhen. Mé tí jni̱na tsꞌítji na mé tsjacha tsjinki̱tsa nchónhya chojni kíxin tsꞌíjmáxin iji̱é sín.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Tjo̱nka̱rá kíxin tsꞌíhya janhan tí ìnté to uva ínaá tsjixrakájia tí ya̱on tsꞌayàjia kjuachaxin kuènte Tꞌaná ntá xíkꞌini ìnté to uva ínaá ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Ntá itsje sín ijnko himno ntá kjuixin ntá sákjui̱ sín tí jna̱ Olivo.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jahará tsíto̱naráni kaín rá ijie tie kíxin ntáchro tí xroon itén Dios kíxin: “Itsꞌen tí nkexro Pastor tꞌayakonhen kolélo ntá kaín tí ko mé tsjichroe va.”
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Na ntá tió tsoxechónna ntá sátsjia senó estado Galilea, a̱ ntá jahará la chrꞌéxi̱n tsochréhérá ―ichro chꞌán.
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjónté kaín sín tsíto̱ha sín ntá janhan la náhí ―ichro chꞌán.
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín tso̱xrja̱nka kíxin tí tie i na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a la ó si̱nchemána níya ―ichro chꞌán.
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Kjónté koína itsꞌén la si̱ntamáhya tí jaha ―ichro chꞌán. La ntá kaín tí sín kꞌuájiko chꞌán na xi̱kaha ichro sín kaín sín.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuíji sín tí nonte ntiha mé nchekꞌin sín Getsemaní. Ntá jehe chꞌán mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjejorá ntihó ntá janhan sátsjia tsonixja̱ha̱ Tꞌaná ―ichro chꞌán.
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Ntá sákjuiko chꞌán tí chꞌín Pedro la ko tí iyó xje̱en chꞌín Zebedeo la kjuankíxin kóxakonhen chꞌán la ko kꞌuává chꞌán.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Ntá ntáche chꞌán tí iyꞌá sín kíxin: ―Imá tꞌává a̱senná éxí itsꞌén ntá tsꞌaxrje a̱senná. Ntá jahará ntihó tsito̱hará tsꞌejotsjehekoárána ―ichro chꞌán.
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Ntá sákjuí chꞌán a̱ntsí kjínxi̱n ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán kꞌuísén chꞌán hasta caxi̱n kja chꞌán nonte ntá chrónóe̱he̱ chꞌán Itꞌé chꞌán tjen nkaya nka̱jní, ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tí tjinkávan chrókjui̱nchekaáni kíxin chrókꞌuihyani tí nkehe tsjá tjiá tí copa i. Kjánchó jehya éxí tjinkaonni jeheni. Náhí. Éxí tjinkávan jaha ―ichro chꞌán.
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Ntá ikjan chꞌán tí kuíto̱he sín la ó kꞌuíkon chꞌán kíxin tjejójua sín. Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Xá xitjahya chrókꞌuejótsjehekoarána ijnko hora.
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Tito̱hará tjejotsjehérá la nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsará chꞌán kíxin chrókjuachroehyará chꞌín Tsochren. A̱sánrá tóxrjínhi̱n kjánchó tí cuerpo chontará la imá ntá ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Ntá sákjuí chꞌán yóxin ínaá chrónóehe̱ chꞌán Itꞌé chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha Itꞌéni tí xitjahya tsjakjíyan tí nkehe tsjasótexínni la ntá tjinkaonni éxí jaha tjinkávan ―mé xi̱kaha ichro chꞌán.
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Ntá ikjan chꞌán la kꞌuíkon chꞌán tjejójua tí sín kꞌuájiko chꞌán ínaá kíxin tjiehya sín kotáchrin.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Ntá kuíto̱he chꞌán sín ínaá la níxin sáxíkji chꞌán ntá ó xi̱kahó xínixja chꞌán ínaá.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Ntá kjan chꞌán tí kꞌuéjó sín la ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá jie, tjejochrinrá la tꞌo̱kꞌáhará ní? Ntá ó tjen. Ntá jie kjuixraká tí hora ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tsotsé tí sín chónta jie̱ tsji̱kaán sín chꞌán.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Ntá ijie tꞌinkatjenrá sátsjini kíxin ó kjui tí chꞌín sinchekjina ―ichro chꞌán.
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌín Jesús ntá xrína̱hya kui chꞌín Judas, mé ijnko tí teyóxin sín kꞌuájiko chꞌán. A̱ ntá jehe chꞌán kui̱ka̱o chꞌán nchónhya chojni kjuíjiko sín chica espada la ko inta. Na mé kjua̱cha̱xién tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda kuènte tí sín judío mé kui sín.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ntá chꞌín Judas, tí chꞌín kjuínchekji, mé tsíntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chꞌín tsa̱ki̱ha̱ tue̱en chꞌán na mé tso̱noaxínrá kíxin jehe chꞌán. Ntá itse̱rá chꞌán ―mé xi̱kaha tsíntáchro chꞌín Judas.
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Ntá kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Jesús la nixje̱he̱ chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jína tjen, Maestro? ―ichro chꞌán. Ntá kjóneko chꞌán kochíto.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―Amigo, á ó kꞌuinka tí xra̱ tjinkávan si̱chꞌe? Ntá xi̱kaha kaín sín kóchjinehe sín chꞌán la itsé sín chꞌán.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ntá ijnko chꞌín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kuakitsje chꞌán chica espada kóchrínjin chꞌán ta̱tsjon ijnko tí sín chꞌehe tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an xra̱.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chrꞌaxe̱nhén tjo̱e chica espada méhe̱. Kaínxín tí sín tjàya̱xi̱n chica espada la xi̱kaha tsꞌenxín sín.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 ¿Á noahyará kíxin janhan jína chrókjuáncháha̱ Tꞌaná la ntá tuénxín chróchrꞌán chꞌán teyó ejército sín ángel?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Kjánchó tí xi̱kaha chrókónhen la chróxiteyáhya éxí nixja xroon itén Dios kíxin itén Dios mé chrónka kíxin tꞌichjánxi̱n ó jehí xi̱kaha tso̱nhen ―ichro chꞌín Jesús.
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Ntá chꞌín Jesús mé ntáche chꞌán tí sín ikui kíxin: ―Jahará kꞌuinkakoará chica espada la ko inta kíxin tso̱tse̱rána éxí chrótse̱rá ijnko síche̱e xi̱kaha. A̱ ntá kaín ya̱on kjuakꞌé nkaxenhen ni̱nko kjuàkua ¿na ntá nkexrí ntiha mé tse̱xinhyarána?
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Kjánchó jehí kaín tíha tso̱nhen kíxin tsoxiteyá tí chrónka tí sín tsíkjin xroon itén Dios ósé ―ichro chꞌán. Mé xi̱kaha ntá kaín tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús na mé kuíto̱he sín chꞌán, ntá sákjuí sín.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Ntá tí sín itsé chꞌín Jesús la sákjuíko sín chꞌán nto̱e chꞌín Caifás, tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. Ntaha mé tsíkójnkotsé kaín tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Ntá chꞌín Pedro ikjín tinkáchréhe̱ chꞌán ntá kjuíji chꞌán tí nta̱sin nto̱e tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la kja̱xin kꞌuíxenhen chꞌán tí nta̱sin la kjuákꞌeko chꞌán tí sín policía kuènte ni̱nko kíxin tsotsjehe chꞌán nkerí tso̱nhen.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda la ko kaín tí sín tꞌe̱to̱an mé kjueyá sín nkexrí tsꞌeka sín jie̱ tí chꞌín Jesús kíxin jína chrókꞌóyán sín chꞌán.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Ntá kjónté nchónhya chojni kuikjanchia sín jie̱ kjánchó kꞌuitjahya sín nkerí jie̱ tꞌíká chꞌán. Ntá kjónté la kóchjina iyó testigo ntoáhya chrónka sín
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 la ntáchro sín kíxin: ―Ó kuínhinni ntáchro chꞌán kíxin: “Janhan na tsꞌoxíka tí ni̱nko kuènte Dios la ntá iní ya̱on koá la ó tsjaké ínaá”―mé xi̱kaha chro sín.
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kꞌuínkatjen la kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté tjáte̱éhya ninkehó? ¿Á chaxín xi̱kaha tsíntáchrua éxí xi̱kaha ichro sín? ―ichro chꞌán.
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Ntá chꞌín Jesús la táníkoá chꞌán nixjahya chꞌán. Ntá ntáchro tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é tí Dios tjechón tꞌakjénxian chro̱nka ntoá, ¿á jaha tí Cristo Xje̱en Dios? ―kjuanchankí chꞌán.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí tí ntáchrua jaha. Ntá kja̱xin xrja̱nka kíxin chrꞌéxi̱n tsꞌikuan kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsjakꞌetja̱xi̱n nánko tí tja chjina Dios chónta kaín xín kjuachaxin la ko tsꞌikuan itjui̱ mé tsi̱xi̱n chꞌán nkaya nka̱jní ―ichro chꞌín Jesús.
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Ntá kuínhin tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ntá imá kónínkaon chꞌán ntá kótséchje chꞌán tí iké chꞌán la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chꞌín a kꞌuántaxínhi̱n chꞌán Dios kíxin xi̱kaha nixja chꞌán. Méxra̱ tꞌichjánxi̱nhya í so chojni tsochrónka. La ntá jahará la ó kuinhínrá kíxin nkexrí nixja chꞌán.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 ¿A̱ ntá jahará la, ¿nkechrorá? ―mé ichro tí ncha̱tꞌá a. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Chónta chꞌán jie̱ la chrókꞌuen chꞌán ―ichro sín.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Ntá iso sín la kui̱ki̱te sín nta̱te sín nkayakon chꞌán na í so sín na kjuate sín chꞌán la í so la chjéhe sín ikon chꞌán.
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 La ntáchro sín kíxin: ―Tí chaxín tí Cristo jaha la tónoha nkexro kjuatia ―ichro sín.
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Ntá chꞌín Pedro na̱xa̱ tjetja̱xi̱n chꞌán tí nta̱sin la ntá ikui ijnko tjan chꞌe xra̱ ntiha kóchjinehe chꞌán, la ntáchro tjan kíxin: ―Kja̱xian xríkoa tí chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n estado Galilea ―ichro tjan.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 A̱ ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán nkayakon kaín sín la ntáchro chꞌán kíxin: ―Nonahya nkehe tí ntáchrua ―ichro chꞌán.
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Ntá sákjuí chꞌán kjuíji chꞌán chjina tí puerta. La ntá í jnko tjan kꞌuíkon tí jehe chꞌán la nixje̱he̱ tjan kaín sín tjejóntaxín, la ntáchro tjan kíxin: ―Tí chꞌín i la kja̱xin kꞌuájiko chꞌán tí chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret ―ichro tjan.
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ínaá, kꞌuákjenxi̱n chꞌán ihni̱é Dios, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chonhya tí nkexro a ―ichro chꞌán.
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Ntá a̱ntsí chrꞌéxi̱n tí sín kꞌuéjóntaxín kóchjinehe sín chꞌín Pedro la ntáchro sín kíxin: ―Chaxín jaha kja̱xin jnkojín tí sín a kíxin tjátso̱anxínni tí nixja jaha ―ichro sín.
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Ntá kꞌuákjenxi̱n chꞌán ihni̱é Dios ntáchro chꞌán kíxin: ―Chonhya tí nkexro a ―ichro chꞌán. Na ntá xrína̱hya itsje kochínto̱a.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Ntá chꞌín Pedro mé xraxinkaon chꞌán kíxin nkexrí chrónka chꞌín Jesús senó kíxin: “Na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a mé ó tsjixin si̱nchemána níya kíxin chonhyana.”Ntá xi̱kaha xraxinkaon chꞌín Pedro ntá kꞌuaxrjenta chꞌán ntiha la imá tsjánka chꞌán la ó mero tsꞌenxín chꞌán tí kjuancheníhi, la sákjuí chꞌán.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.