Mateus 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá chꞌín Jesús mé kjuankíxin nixja chꞌán ínaá la kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko chꞌín rey kjuasin chꞌán ijnko kia kíxin tso̱te̱he xje̱en chꞌán.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikꞌíye̱he̱ sín tí sín kjueyá chꞌán, kjánchó jehe sín mé tjinkakonhya sín tso̱chjina sín.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 A̱ ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ínaá í so tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáchro chꞌán kíxin: “Che̱nka tí sín ó kꞌuíya̱ha̱ kíxin kaín tí nkehe sineni la ó tjechónhen. Ó kuéto̱an itsꞌen tí koxinta la ko í so ko tsa̱nka̱ la kaín nkehe la ó síchónhen. A̱ ntá chróxrakoa sín tí siín kia”, mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an chꞌán.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 A̱ ntá tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán mé ánto̱sén sín. Ijnko sín la sákjuí no̱nte̱e la í jnko la sákjuí chꞌán í jnko xra̱ chónta chꞌán.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 La í so tí sín a mé tsítsé sín tí sín tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín rey la kꞌóka tí sín a hasta ikꞌuén tí jehe sín.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ntá tí chꞌín rey mé kónínkaon chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado kíxin itsꞌen tí sín kjuàya la ko tsoche tí chjasén sín.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ínaá ntáchro chꞌán kíxin: “Kaín nkehe la ó síchónhen kíxin tí nkexro tso̱te̱he la ntá tí sín kꞌuíya̱ha̱ kuítekakonhya sín la kjuihya sín.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Méxra̱ sátsjirá tí esquina tí nti̱a jié la tꞌi̱ye̱hérá kaín tí sín tsoxetará kíxin itsji sin ti kia”, ichro chꞌán.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuí sín la kꞌuíye̱he̱ sín kaín tí sín tꞌátsínka tí nti̱a ntiha, mé chojni jína la ko chojni jínahya hasta kꞌuíxikaón chojni tí nchia ntiha.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Ntá tí chꞌín rey mé kuitsjehe kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán la ntá kꞌuíkon chꞌán ijnko chꞌín ntiha chóntahya ka jína kuènte tí kia a.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 La ntá nixje̱he̱ chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: “Amigo, ¿nkexrí kꞌuíxe̱nhén kíxin tsíkꞌítsa̱hya kuènte kié chojni tso̱te̱he?” ichro chꞌán. Ntá tí chꞌín a kjuáte̱ehya chꞌán ninkehó.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 A̱ ntá tí chꞌín rey mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ la ntáchro chꞌán kíxin: “Si̱nchenteto to̱té la ko itja tí chꞌín a la ité ntója sítié la nta ntiha a mé tsotsjánka chꞌán la sinetaón chꞌán neno chꞌán.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nchónhya sín kꞌuíya̱ha̱ la séhya sín kꞌuítja ―mé xi̱kaha kjuako chꞌán Jesús.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Ntá tí sín fariseo mé sákjuí sín ókjé la jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín kíxin tsja̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús kíxin áchꞌe ichrén jie̱ tsjasin chꞌán la ntá tsjanchia sín jie̱.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ntá ichrꞌán sín iso tí sín chꞌehe sín xra̱ la iso tí sín chꞌehe tí chꞌín Herodes xra̱ kíxin tsja̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús. Ntá tí sín a nixje̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin tí nkehe ntáchrua jaha la chaxín, la ko ntoá tjàkua nti̱e Dios, la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 A̱ ntá jaha chro̱nka nkehe tjenka̱yáxian. ¿Á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín kjuanchankí sín.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ntá chꞌín Jesús kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará ntoáhya tjenka̱yáxinrá. ¿Nkekuènte chrókjuácha̱xi̱nráni?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Tjáko̱nará tí chichaon tjénke̱hérá sín méhe̱ ―mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús. Ntá kjuikohe sín chꞌán tí chichaon a.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon méhe̱ la ko nkexro ihni̱é chónta? ―ichro chꞌán.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán la kja̱xin tí nkehe kuènte Dios la chróchje̱hérá Dios ―mé xi̱kaha chro chꞌín Jesús.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Ntá tí kuínhin sín xi̱kaha la chrakon sín la komá sín chꞌán ntá sákjuí sín.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ntá tí ya̱on a la iso sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. A̱ ntá tí sín saduceo mé titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen la mé xi̱kaha chrókjua̱cha̱xi̱n sín chꞌín Jesús. Ntáchro sín kíxin:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Maestro, tsíntáchro chꞌín Moisés kíxin tí itsꞌen ijnko chojni la na̱xa̱ itjen tí ichjién chꞌán la tsíkꞌikonhya sín xje̱en sín, ntá tí kíchó tí nkexro tsíkꞌen chrókuakja chꞌán tí tjan kꞌán, a̱ ntá tí xje̱en sín mé tsꞌóna éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ntá ntihi kꞌuejó yato sín jnkoko̱á kíchó sín. Ntá tí chꞌín sa̱o kóte̱he chꞌán. La ntá ikꞌuén chꞌán. A̱ ntá kꞌuéchóntahya sín xje̱en sín la ntá tí ichjién chꞌán kóte̱he tjan tí chꞌín tsoyo.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 A̱ ntá tí chꞌín yóxin ikꞌuén kja̱xin la tí chꞌín níxin kuákja chꞌán tjan la ntá xi̱kaha kónhen ínaá. La kayatoé tí sín kꞌuéchónta sín tjan xi̱kaha kónhen sín kaín sín ikꞌuén sín.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 A̱ ntá kjuixixín ntá kja̱xin tjan ikꞌuén tjan.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ntá tió tsoxechón kaín xín chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tsꞌóna xìi tí jehe tjan kíxin kayatoé sín kóte̱he tjan? ―mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la ntoáhya tjenka̱yáxinrá kíxin noahyará nkehe chro xroon itén Dios la ko chonhyará tí kjuachaxin kuènte Dios.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 A̱ ntá tí chojni tsíkꞌen tió tsoxechón la tso̱te̱ehya sín la ko tso̱te̱ehya tí xje̱en sín kíxin tí sín tsíkꞌen la éxí tí sín ángel kuènte Dios tsꞌejó sín nkaya nka̱jní.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 A̱ ntá tí kaín tí sín tsíkꞌen tsoxechón, ¿á kjui̱nchekuáxinhyará nkehe ntáchro Dios? Jehe chꞌán xi̱kihi chro chꞌán:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Janhan mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.”Méxra̱ tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Ntá kuínhin sín nkexrí kjuako chꞌán ntá chrakon sín.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ntá tí sín fariseo mé tsíkójnkotsé sín tió kónohe sín kíxin nkehe chro chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya tí sín saduceo.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 La ijnko tí sín maestro tjako tí ley mé tjinkaon chꞌán chrókjua̱cha̱xi̱n chꞌán tí chꞌín Jesús. Ntá kjuanchankí chꞌán kíxin:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Maestro, ¿nkexéhe tí nkehe imá tjetoan kuènte tí ley? ―ichro chꞌán.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―“Chrótjuèhérá Ìnchéni Dios kaín a̱sánrá la ko kaín kjuaxrexinkaon kuèntárá.”
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Mé tíha mé tí ley imá tjetoan la ko sa̱oxín kꞌue̱to̱an Dios tíha.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 A̱ ntá tí nkehe yóxin la tóyóhe̱ la mé ntáchro xi̱kihi: “Chrótjuèhérá kíchuárá éxí tjuèxínrá a̱sánrá.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Tí iyó nkehe i la mé a̱ntsí tjetoan kuènte tí ley tsíkꞌe̱to̱an Moisés la ko tí nkehe kjuako tí sín kꞌuéchrónka itén Dios.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 A̱ ntá tí sín fariseo la na̱xa̱ jnkoko̱á tjejó sín
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 la ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tjenka̱yáxinrá jahará? ¿Nkexro tí Cristo la nkexro tí tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán? ―kjuanchankí chꞌán. Ntá ntáchro sín kíxin: ―Tí Cristo mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán chꞌín David ―ichro sín.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Ntá nkexrí kíxin Ncha̱kuen Dios chénkaxín chꞌín David kíxin David chróntáchro chꞌán kíxin Ìnché chꞌán tí Cristo? Ntáchro chꞌín David xi̱kihi:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Mé xi̱kaha chro itén Dios.
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ’A̱ ntá ¿xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna xje̱en David a̱ ntá jehe chꞌín David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 A̱ ntá ninkexró xitjahya kjuáte̱he sín ninkehó la desde tí ya̱on a chrakon sín la í nínkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.