Mateus 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Ntá chꞌín Jesús mé kjuankíxin nixja chꞌán ínaá la kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko chꞌín rey kjuasin chꞌán ijnko kia kíxin tso̱te̱he xje̱en chꞌán.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikꞌíye̱he̱ sín tí sín kjueyá chꞌán, kjánchó jehe sín mé tjinkakonhya sín tso̱chjina sín.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 A̱ ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ínaá í so tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáchro chꞌán kíxin: “Che̱nka tí sín ó kꞌuíya̱ha̱ kíxin kaín tí nkehe sineni la ó tjechónhen. Ó kuéto̱an itsꞌen tí koxinta la ko í so ko tsa̱nka̱ la kaín nkehe la ó síchónhen. A̱ ntá chróxrakoa sín tí siín kia”, mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an chꞌán.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 A̱ ntá tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán mé ánto̱sén sín. Ijnko sín la sákjuí no̱nte̱e la í jnko la sákjuí chꞌán í jnko xra̱ chónta chꞌán.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 La í so tí sín a mé tsítsé sín tí sín tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín rey la kꞌóka tí sín a hasta ikꞌuén tí jehe sín.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ntá tí chꞌín rey mé kónínkaon chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado kíxin itsꞌen tí sín kjuàya la ko tsoche tí chjasén sín.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ínaá ntáchro chꞌán kíxin: “Kaín nkehe la ó síchónhen kíxin tí nkexro tso̱te̱he la ntá tí sín kꞌuíya̱ha̱ kuítekakonhya sín la kjuihya sín.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Méxra̱ sátsjirá tí esquina tí nti̱a jié la tꞌi̱ye̱hérá kaín tí sín tsoxetará kíxin itsji sin ti kia”, ichro chꞌán.
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuí sín la kꞌuíye̱he̱ sín kaín tí sín tꞌátsínka tí nti̱a ntiha, mé chojni jína la ko chojni jínahya hasta kꞌuíxikaón chojni tí nchia ntiha.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 ’Ntá tí chꞌín rey mé kuitsjehe kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán la ntá kꞌuíkon chꞌán ijnko chꞌín ntiha chóntahya ka jína kuènte tí kia a.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 La ntá nixje̱he̱ chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: “Amigo, ¿nkexrí kꞌuíxe̱nhén kíxin tsíkꞌítsa̱hya kuènte kié chojni tso̱te̱he?” ichro chꞌán. Ntá tí chꞌín a kjuáte̱ehya chꞌán ninkehó.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 A̱ ntá tí chꞌín rey mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ la ntáchro chꞌán kíxin: “Si̱nchenteto to̱té la ko itja tí chꞌín a la ité ntója sítié la nta ntiha a mé tsotsjánka chꞌán la sinetaón chꞌán neno chꞌán.”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nchónhya sín kꞌuíya̱ha̱ la séhya sín kꞌuítja ―mé xi̱kaha kjuako chꞌán Jesús.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ntá tí sín fariseo mé sákjuí sín ókjé la jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín kíxin tsja̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús kíxin áchꞌe ichrén jie̱ tsjasin chꞌán la ntá tsjanchia sín jie̱.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ntá ichrꞌán sín iso tí sín chꞌehe sín xra̱ la iso tí sín chꞌehe tí chꞌín Herodes xra̱ kíxin tsja̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús. Ntá tí sín a nixje̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin tí nkehe ntáchrua jaha la chaxín, la ko ntoá tjàkua nti̱e Dios, la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 A̱ ntá jaha chro̱nka nkehe tjenka̱yáxian. ¿Á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín kjuanchankí sín.
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Ntá chꞌín Jesús kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará ntoáhya tjenka̱yáxinrá. ¿Nkekuènte chrókjuácha̱xi̱nráni?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Tjáko̱nará tí chichaon tjénke̱hérá sín méhe̱ ―mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús. Ntá kjuikohe sín chꞌán tí chichaon a.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon méhe̱ la ko nkexro ihni̱é chónta? ―ichro chꞌán.
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán la kja̱xin tí nkehe kuènte Dios la chróchje̱hérá Dios ―mé xi̱kaha chro chꞌín Jesús.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Ntá tí kuínhin sín xi̱kaha la chrakon sín la komá sín chꞌán ntá sákjuí sín.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Ntá tí ya̱on a la iso sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. A̱ ntá tí sín saduceo mé titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen la mé xi̱kaha chrókjua̱cha̱xi̱n sín chꞌín Jesús. Ntáchro sín kíxin:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 ―Maestro, tsíntáchro chꞌín Moisés kíxin tí itsꞌen ijnko chojni la na̱xa̱ itjen tí ichjién chꞌán la tsíkꞌikonhya sín xje̱en sín, ntá tí kíchó tí nkexro tsíkꞌen chrókuakja chꞌán tí tjan kꞌán, a̱ ntá tí xje̱en sín mé tsꞌóna éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Ntá ntihi kꞌuejó yato sín jnkoko̱á kíchó sín. Ntá tí chꞌín sa̱o kóte̱he chꞌán. La ntá ikꞌuén chꞌán. A̱ ntá kꞌuéchóntahya sín xje̱en sín la ntá tí ichjién chꞌán kóte̱he tjan tí chꞌín tsoyo.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 A̱ ntá tí chꞌín yóxin ikꞌuén kja̱xin la tí chꞌín níxin kuákja chꞌán tjan la ntá xi̱kaha kónhen ínaá. La kayatoé tí sín kꞌuéchónta sín tjan xi̱kaha kónhen sín kaín sín ikꞌuén sín.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 A̱ ntá kjuixixín ntá kja̱xin tjan ikꞌuén tjan.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Ntá tió tsoxechón kaín xín chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tsꞌóna xìi tí jehe tjan kíxin kayatoé sín kóte̱he tjan? ―mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la ntoáhya tjenka̱yáxinrá kíxin noahyará nkehe chro xroon itén Dios la ko chonhyará tí kjuachaxin kuènte Dios.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 A̱ ntá tí chojni tsíkꞌen tió tsoxechón la tso̱te̱ehya sín la ko tso̱te̱ehya tí xje̱en sín kíxin tí sín tsíkꞌen la éxí tí sín ángel kuènte Dios tsꞌejó sín nkaya nka̱jní.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 A̱ ntá tí kaín tí sín tsíkꞌen tsoxechón, ¿á kjui̱nchekuáxinhyará nkehe ntáchro Dios? Jehe chꞌán xi̱kihi chro chꞌán:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 “Janhan mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.”Méxra̱ tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Ntá kuínhin sín nkexrí kjuako chꞌán ntá chrakon sín.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ntá tí sín fariseo mé tsíkójnkotsé sín tió kónohe sín kíxin nkehe chro chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya tí sín saduceo.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 La ijnko tí sín maestro tjako tí ley mé tjinkaon chꞌán chrókjua̱cha̱xi̱n chꞌán tí chꞌín Jesús. Ntá kjuanchankí chꞌán kíxin:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 ―Maestro, ¿nkexéhe tí nkehe imá tjetoan kuènte tí ley? ―ichro chꞌán.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―“Chrótjuèhérá Ìnchéni Dios kaín a̱sánrá la ko kaín kjuaxrexinkaon kuèntárá.”
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Mé tíha mé tí ley imá tjetoan la ko sa̱oxín kꞌue̱to̱an Dios tíha.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 A̱ ntá tí nkehe yóxin la tóyóhe̱ la mé ntáchro xi̱kihi: “Chrótjuèhérá kíchuárá éxí tjuèxínrá a̱sánrá.”
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Tí iyó nkehe i la mé a̱ntsí tjetoan kuènte tí ley tsíkꞌe̱to̱an Moisés la ko tí nkehe kjuako tí sín kꞌuéchrónka itén Dios.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 A̱ ntá tí sín fariseo la na̱xa̱ jnkoko̱á tjejó sín
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 la ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tjenka̱yáxinrá jahará? ¿Nkexro tí Cristo la nkexro tí tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán? ―kjuanchankí chꞌán. Ntá ntáchro sín kíxin: ―Tí Cristo mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán chꞌín David ―ichro sín.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Ntá nkexrí kíxin Ncha̱kuen Dios chénkaxín chꞌín David kíxin David chróntáchro chꞌán kíxin Ìnché chꞌán tí Cristo? Ntáchro chꞌín David xi̱kihi:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Mé xi̱kaha chro itén Dios.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 ’A̱ ntá ¿xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna xje̱en David a̱ ntá jehe chꞌín David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 A̱ ntá ninkexró xitjahya kjuáte̱he sín ninkehó la desde tí ya̱on a chrakon sín la í nínkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.