Mateus 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá chꞌín Jesús mé kjuankíxin nixja chꞌán ínaá la kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko chꞌín rey kjuasin chꞌán ijnko kia kíxin tso̱te̱he xje̱en chꞌán.
2 — O
3 Kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikꞌíye̱he̱ sín tí sín kjueyá chꞌán, kjánchó jehe sín mé tjinkakonhya sín tso̱chjina sín.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 A̱ ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ínaá í so tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáchro chꞌán kíxin: “Che̱nka tí sín ó kꞌuíya̱ha̱ kíxin kaín tí nkehe sineni la ó tjechónhen. Ó kuéto̱an itsꞌen tí koxinta la ko í so ko tsa̱nka̱ la kaín nkehe la ó síchónhen. A̱ ntá chróxrakoa sín tí siín kia”, mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an chꞌán.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 A̱ ntá tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán mé ánto̱sén sín. Ijnko sín la sákjuí no̱nte̱e la í jnko la sákjuí chꞌán í jnko xra̱ chónta chꞌán.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 La í so tí sín a mé tsítsé sín tí sín tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín rey la kꞌóka tí sín a hasta ikꞌuén tí jehe sín.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ntá tí chꞌín rey mé kónínkaon chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado kíxin itsꞌen tí sín kjuàya la ko tsoche tí chjasén sín.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ínaá ntáchro chꞌán kíxin: “Kaín nkehe la ó síchónhen kíxin tí nkexro tso̱te̱he la ntá tí sín kꞌuíya̱ha̱ kuítekakonhya sín la kjuihya sín.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Méxra̱ sátsjirá tí esquina tí nti̱a jié la tꞌi̱ye̱hérá kaín tí sín tsoxetará kíxin itsji sin ti kia”, ichro chꞌán.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuí sín la kꞌuíye̱he̱ sín kaín tí sín tꞌátsínka tí nti̱a ntiha, mé chojni jína la ko chojni jínahya hasta kꞌuíxikaón chojni tí nchia ntiha.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Ntá tí chꞌín rey mé kuitsjehe kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán la ntá kꞌuíkon chꞌán ijnko chꞌín ntiha chóntahya ka jína kuènte tí kia a.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 La ntá nixje̱he̱ chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: “Amigo, ¿nkexrí kꞌuíxe̱nhén kíxin tsíkꞌítsa̱hya kuènte kié chojni tso̱te̱he?” ichro chꞌán. Ntá tí chꞌín a kjuáte̱ehya chꞌán ninkehó.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 A̱ ntá tí chꞌín rey mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ la ntáchro chꞌán kíxin: “Si̱nchenteto to̱té la ko itja tí chꞌín a la ité ntója sítié la nta ntiha a mé tsotsjánka chꞌán la sinetaón chꞌán neno chꞌán.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nchónhya sín kꞌuíya̱ha̱ la séhya sín kꞌuítja ―mé xi̱kaha kjuako chꞌán Jesús.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ntá tí sín fariseo mé sákjuí sín ókjé la jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín kíxin tsja̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús kíxin áchꞌe ichrén jie̱ tsjasin chꞌán la ntá tsjanchia sín jie̱.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ntá ichrꞌán sín iso tí sín chꞌehe sín xra̱ la iso tí sín chꞌehe tí chꞌín Herodes xra̱ kíxin tsja̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús. Ntá tí sín a nixje̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin tí nkehe ntáchrua jaha la chaxín, la ko ntoá tjàkua nti̱e Dios, la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 A̱ ntá jaha chro̱nka nkehe tjenka̱yáxian. ¿Á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín kjuanchankí sín.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ntá chꞌín Jesús kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará ntoáhya tjenka̱yáxinrá. ¿Nkekuènte chrókjuácha̱xi̱nráni?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Tjáko̱nará tí chichaon tjénke̱hérá sín méhe̱ ―mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús. Ntá kjuikohe sín chꞌán tí chichaon a.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon méhe̱ la ko nkexro ihni̱é chónta? ―ichro chꞌán.
20 e ele perguntou:
21 Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán la kja̱xin tí nkehe kuènte Dios la chróchje̱hérá Dios ―mé xi̱kaha chro chꞌín Jesús.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Ntá tí kuínhin sín xi̱kaha la chrakon sín la komá sín chꞌán ntá sákjuí sín.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ntá tí ya̱on a la iso sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. A̱ ntá tí sín saduceo mé titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen la mé xi̱kaha chrókjua̱cha̱xi̱n sín chꞌín Jesús. Ntáchro sín kíxin:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 ―Maestro, tsíntáchro chꞌín Moisés kíxin tí itsꞌen ijnko chojni la na̱xa̱ itjen tí ichjién chꞌán la tsíkꞌikonhya sín xje̱en sín, ntá tí kíchó tí nkexro tsíkꞌen chrókuakja chꞌán tí tjan kꞌán, a̱ ntá tí xje̱en sín mé tsꞌóna éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Ntá ntihi kꞌuejó yato sín jnkoko̱á kíchó sín. Ntá tí chꞌín sa̱o kóte̱he chꞌán. La ntá ikꞌuén chꞌán. A̱ ntá kꞌuéchóntahya sín xje̱en sín la ntá tí ichjién chꞌán kóte̱he tjan tí chꞌín tsoyo.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 A̱ ntá tí chꞌín yóxin ikꞌuén kja̱xin la tí chꞌín níxin kuákja chꞌán tjan la ntá xi̱kaha kónhen ínaá. La kayatoé tí sín kꞌuéchónta sín tjan xi̱kaha kónhen sín kaín sín ikꞌuén sín.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 A̱ ntá kjuixixín ntá kja̱xin tjan ikꞌuén tjan.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ntá tió tsoxechón kaín xín chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tsꞌóna xìi tí jehe tjan kíxin kayatoé sín kóte̱he tjan? ―mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la ntoáhya tjenka̱yáxinrá kíxin noahyará nkehe chro xroon itén Dios la ko chonhyará tí kjuachaxin kuènte Dios.
29 Jesus respondeu:
30 A̱ ntá tí chojni tsíkꞌen tió tsoxechón la tso̱te̱ehya sín la ko tso̱te̱ehya tí xje̱en sín kíxin tí sín tsíkꞌen la éxí tí sín ángel kuènte Dios tsꞌejó sín nkaya nka̱jní.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 A̱ ntá tí kaín tí sín tsíkꞌen tsoxechón, ¿á kjui̱nchekuáxinhyará nkehe ntáchro Dios? Jehe chꞌán xi̱kihi chro chꞌán:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Janhan mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.”Méxra̱ tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ntá kuínhin sín nkexrí kjuako chꞌán ntá chrakon sín.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ntá tí sín fariseo mé tsíkójnkotsé sín tió kónohe sín kíxin nkehe chro chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya tí sín saduceo.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 La ijnko tí sín maestro tjako tí ley mé tjinkaon chꞌán chrókjua̱cha̱xi̱n chꞌán tí chꞌín Jesús. Ntá kjuanchankí chꞌán kíxin:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 ―Maestro, ¿nkexéhe tí nkehe imá tjetoan kuènte tí ley? ―ichro chꞌán.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―“Chrótjuèhérá Ìnchéni Dios kaín a̱sánrá la ko kaín kjuaxrexinkaon kuèntárá.”
37 Jesus respondeu:
38 Mé tíha mé tí ley imá tjetoan la ko sa̱oxín kꞌue̱to̱an Dios tíha.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 A̱ ntá tí nkehe yóxin la tóyóhe̱ la mé ntáchro xi̱kihi: “Chrótjuèhérá kíchuárá éxí tjuèxínrá a̱sánrá.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Tí iyó nkehe i la mé a̱ntsí tjetoan kuènte tí ley tsíkꞌe̱to̱an Moisés la ko tí nkehe kjuako tí sín kꞌuéchrónka itén Dios.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 A̱ ntá tí sín fariseo la na̱xa̱ jnkoko̱á tjejó sín
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 la ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tjenka̱yáxinrá jahará? ¿Nkexro tí Cristo la nkexro tí tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán? ―kjuanchankí chꞌán. Ntá ntáchro sín kíxin: ―Tí Cristo mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán chꞌín David ―ichro sín.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Ntá nkexrí kíxin Ncha̱kuen Dios chénkaxín chꞌín David kíxin David chróntáchro chꞌán kíxin Ìnché chꞌán tí Cristo? Ntáchro chꞌín David xi̱kihi:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Mé xi̱kaha chro itén Dios.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ’A̱ ntá ¿xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna xje̱en David a̱ ntá jehe chꞌín David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 A̱ ntá ninkexró xitjahya kjuáte̱he sín ninkehó la desde tí ya̱on a chrakon sín la í nínkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.