Mateus 21
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Ntá kjuíji chjina sín chjasin Jerusalén, mé kjuíji sín tí chjasin ntsí Betfagé itjen chjinaxón tí jna̱ Olivo. Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí itjen tóhe ntiha. Ntiha mé tsꞌítjará ijnko kolócho tjechroé va la ko ijnko kolóchóxjan. Ntá tjasinta̱nke̱hérá va ntá tsjíkuanará va ntihi.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 A̱ ntá tí jnkojín nkexro tsjanchankíhará nkekuènté tjasinta̱nke̱hérá va la ntá tsontáchrorá kíxin “Ìnchéni tꞌichjánxi̱nhin va la ntá tió tsjixin ntá tuénxín tsjikaáni va”, ichrorá ―ichro chꞌín Jesús.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Mé xi̱kaha kónhen kíxin tsoxiteyá tí nkehe chrónka ijnko chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios ósé ntáchro xi̱kihi:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 Mé xi̱kaha ichro tí itén Dios ósé.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ntá tí iyó sín mé sákjuí sín la kjuínchexiteyá sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ntá kjui̱ka̱o sín kolócho la ko xje̱en va la kuakitsje sín ika titsáte sín ntá kjuínchekamá sín va ntá kjuákꞌekjen chꞌín Jesús.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Ntá itsjé chojni kuakitsje sín ka titsáte sín na kjuentoá sín ka tinkákꞌikjínxi̱n sín ka tí nti̱a tsꞌatsínkaxín chꞌín Jesús. La iso sín xraá kajni la ko chaon nta yoa tsíkóchrínjin sín la tinkákjasin sín nti̱a a.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Ntá iso sín tsítaón nti̱a la ko í so sín chréhe̱ iton chꞌán mé kjuankíxin sín itsje sín kíxin: ―Tjancheheni kjuasáyé tí nkexro kꞌuaxrjeníxin tí rey David. Jína tí nkexro kjui̱xi̱n kjua̱cha̱xién ihni̱é Ìnchéni. Tjancheheni kjuasáyé Dios ―ichro sín itsje sín.
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús tí chjasin Jerusalén la ntá kaín tí sín ntiha mé kóxakonhen sín la itsjé sín kjuanchankí sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? ―ichro sín.
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 La ntá nchónhya sín kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tíhi mé tí nkexro Jesús chrónka itén Dios kjui̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret estado Galilea ―ichro sín.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 A̱ ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko la ntá kuakitsje chꞌán kaín tí sín nchekjixin nkehe ntiha la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha. La kótéka chꞌán tí mesa tjinkítóxixín sín chichaon la ko tí silla tjejókjen tí sín nchekji kontóá.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 La ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé mé ntáchro kíxin: “Tí nto̱na imé itꞌin nchia tsonixja̱naxian sín.” A̱ ntá jahará tí nchia i tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Ntaha nkaxenhen ni̱nko kóchjinehe chꞌín Jesús iso tí sín tꞌikonhya la ko iso tí sín xitjahya tji la ntá chꞌín Jesús mé kjuínchekito̱he chꞌán sín jína.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tjetoan la ko tí sín maestro tjako tí ley mé kꞌuíkon sín kaín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌán la ko kuínhin sín kíxin iso chánjan mé itsje sín nkaxenhen ni̱nko ntáchro sín kíxin: “Chjéheni kjuasáyé tí nkexro kꞌuaxrjeníxin rey David”, ichro sín. Ntá kuínhin tí sín a xi̱kaha ntá kónínkaon sín
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 la nixje̱he̱ sín tí chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―¿Á kuínhín tí nkehe itsje tí chánjan? ―kjuanchankí sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ó kui̱nha̱n. Kjánchó, ¿á nunca kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon itén Dios? La xi̱kihi chro:―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Ntá jehe chꞌán mé kuíto̱he chꞌán sín la kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin Jerusalén la sákjuí chꞌán chjasin Betania la ntiha kꞌo̱kꞌéhe chꞌán tí tie a.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 A̱ ntá tí kóya̱on nchítjen ntá kjan sín chjasin Jerusalén ínaá la ikui sín nti̱a ntá chꞌín Jesús mé ikꞌuén chꞌán kjinta.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ntá kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko nta tꞌóna to higo chjino nti̱a. La ntá sákjuítsjehe chꞌán tí nta, ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó ka itsa tí nta, na̱xa̱ kꞌónahya to. A̱ ntá jehe chꞌán mé nixje̱he̱ chꞌán tí nta, ntáchro chꞌán kíxin: ―Í nunca tsꞌónahya to ínaá ―ichro chꞌán. Ntá tí nta tꞌóna to higo mé tuénxín xámá.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen tí nta, ntá chrakon sín la kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí nta tꞌóna to higo tuénxín xámá? ―ichro sín.
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí tinkachónkirá Dios chaxín la ntá jehya jehó tí nta xi̱kaha kónhen, la kja̱xin chrónixje̱herá tí jna̱ i kíxin: “Sátjíxian ntihi sátjíkjia̱nkiá nta̱yaon”, la mé xi̱kaha tso̱nhen.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Tí tinkachónkirá Dios kaín nkehe tsjancheherá chꞌán la tsꞌayéhérá ―ichro chꞌín Jesús.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Ntá kjuixin ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko ntiha. Ntá tió tjetjako chꞌán ntá kóchjina iso tí sín ncha̱tꞌa tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda judío tꞌe̱to̱an la kjuanchankíhi sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe la ko nkexro tí kjuanjon kjuachaxin? ―mé xi̱kaha kjuanchankí sín.
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá kja̱xian janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná tsjate̱herá ntá janhan tso̱tjo̱nka̱rá nkehe tí kjuachaxin chonta tjétꞌa̱ tí xra̱ i.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ á chojni ó? ―mé kjuanchankí chꞌín Jesús. Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín Juan ntá tsjanchankí tí chꞌín a kíxin nkekuènté kuítekakuenhyani chꞌán.
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó tsíkꞌe̱tue̱nhen chꞌán la ntá chrako̱nhe̱nni tí chojni kíxin kaín sín kuítekaon sín kíxin chꞌín Juan la nixja chꞌán itén Dios ―ichro sín.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 A̱ ntá kjuáte̱he sín ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Náhí, noehyani ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―La ko kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin tjétꞌa̱ tí xra̱ ―ichro chꞌán.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe tsixrorá? Itjen ijnko chojni chónta yaá xje̱en chꞌán la ijnko ya̱on nixje̱he̱ chꞌán ijnko xjan ntáchro chꞌán kíxin: “Xje̱enni ijie la sátsjia tꞌakjínjián to uva no̱nte̱eni”, ichro chꞌán.
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ntá kjuáte̱he tí xjan kíxin: “Náhí tjinkakonhyani”, ichro chꞌán. A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kꞌuíxitoxi̱n tí kjuenka̱yáxin chꞌán la sákjuíkjichꞌe chꞌán tí xra̱ a.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 A̱ ntá tí itꞌé xjan a mé kjuínixje̱he̱ chꞌán tí í jnko xjan la jnkokón kꞌue̱tue̱nhen chꞌán la kjuáte̱he tí xjan kíxin: “Jeén, ó sátsjini”, ichro chꞌán. La ntá chaxínhya sátsíkji chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexéhe tí yaá chánjan kjuínchexiteyá tí nkehe kꞌue̱tue̱nhen itꞌé? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí xjan sa̱o ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Méxra̱ chaxín tjo̱nka̱rá kíxin tí sín nchekjènki̱ la ko tí chojni chjin chꞌiyehe nchónhya chojni ntoa la sa̱oxín tsꞌixenhen sín tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ntá jahará la náhí.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Kíxin chꞌín Juan Bautista mé ikui chꞌán kjua̱ko̱hará chꞌán nkexrí chrókꞌuejorá la ntá jahará kuítekákuenhyará tí chrónka chꞌán. A̱ ntá tí sín nchekjènki̱ la ko tí chojni chjin chꞌiyehe nchónhya chojni ntoa mé kuítekaon sín. A̱ ntá jahará kjónté xi̱kaha kꞌuíkonrá la kjuítoxi̱énhyará tí tjenka̱yáxinrá la ko kuítekákonhyará ―ichro chꞌín Jesús.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsinhínrá ijnko nkehe si̱ntayóa̱xian. Éxí ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱xin chꞌán itsjé ntanoa tꞌóna to uva no̱nte̱e chꞌán. Ntá kjuíchꞌéna chꞌán ijnko corral. La ko ijnko tjo̱ kjuíchꞌéna chꞌán tòye̱ kíxin tsꞌénya sín ìnté to uva. La ko kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tja̱tꞌo̱ noi kíxin tsꞌi̱tꞌótjen chꞌán tsotsjehe chꞌán nkuíxín.’A̱ nta kjuínchekjen chꞌán tí no̱nte̱e chꞌán iso tí sín chꞌe xra̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá ikjín.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 A̱ ntá tí kjuixraká tí ya̱on kꞌóna nkehe ntá jehe chꞌán mé ichrꞌán chꞌán iso tí chojni chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe sín tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí nkehe tsakja chꞌán.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 A̱ ntá tí sín tꞌayakonhen tí nonte mé itsé sín tí sín kjuíkjanchia tí nkehe la kjuate sín iso la ko í so la kꞌóyán sín la í so la ixro̱ kꞌuíchexín sín.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 A̱ ntá tí ìnché nonte a xíchrꞌán chꞌán iso chojni chꞌehe chꞌán xra̱ ínaá, a̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ la kja̱xin xi̱kahó kjuíchꞌehe sín tí sín kjuíji.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’A̱ ntá xi̱kaha tsíkónhen ntá kjuenka̱yáxin chꞌán ichrꞌán chꞌán tí xje̱en chꞌán, la kjá chróchóntehe sín kjuasáyé tí xje̱en chꞌán, ichro chꞌán.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 A̱ ntá tí kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ tí xje̱en chꞌán la ntá jehó sín kjuenka̱yáxin sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin ntá tsito̱ekoni kaín tí nkehe kuènte chꞌán”, ichro sín.
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ntá itsé sín tí xje̱en chꞌán ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntaha ntá kꞌóyán sín chꞌán ―mé xi̱kaha kjuako chꞌín Jesús.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌín Jesús tí sín kóchjina, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tió itsi tí ìnché tí nonte a la, ¿nkehe sichꞌehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱? ―ichro chꞌín Jesús.
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Mé tsjiji chꞌán la tsi̱konóe̱hya chꞌán tí sín jínahya la tsꞌóyán chꞌán sín la tsjeyá chꞌán ókjé chojni sinchekjen chꞌán tí nonte a. Tsjeyá chꞌán chojni jína tsjanjon tí to tsjixraká tí ya̱on tsꞌínjin sín to ―ichro sín.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á nunca kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé? Mé ntáchro xi̱kihi:Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tjo̱nka̱rá kíxin Dios tsakitsjahará tí kjuachaxin kuènte chꞌán la ntá sinchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín chꞌe xra̱ jína.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 A̱ ntá jnkojín nkexro tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i mé tso̱kuen chꞌán la tí tsꞌánótjen tí xro̱ tsoxratja ijnko chojni la jehe sín tsꞌóna inche ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tjetoan la ko tí sín fariseo mé kuínhin xi̱kaha kjuíncheyóe̱xin chꞌín Jesús ntá kienxín sín kíxin kaín tí ntáchro chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán kíxin tí jehe sín xi̱kaha tso̱nhen sín.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 La ntá tjinkaon sín chrókjuinchekjasóte sín chꞌán kjánchó chrako̱nhe̱n sín tí chojni kíxin kaín sín ntáchro sín kíxin chaxín tí nkehe nixja chꞌín Jesús la kuènte Dios.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.