Mateus 21
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá kjuíji chjina sín chjasin Jerusalén, mé kjuíji sín tí chjasin ntsí Betfagé itjen chjinaxón tí jna̱ Olivo. Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí itjen tóhe ntiha. Ntiha mé tsꞌítjará ijnko kolócho tjechroé va la ko ijnko kolóchóxjan. Ntá tjasinta̱nke̱hérá va ntá tsjíkuanará va ntihi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 A̱ ntá tí jnkojín nkexro tsjanchankíhará nkekuènté tjasinta̱nke̱hérá va la ntá tsontáchrorá kíxin “Ìnchéni tꞌichjánxi̱nhin va la ntá tió tsjixin ntá tuénxín tsjikaáni va”, ichrorá ―ichro chꞌín Jesús.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Mé xi̱kaha kónhen kíxin tsoxiteyá tí nkehe chrónka ijnko chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios ósé ntáchro xi̱kihi:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Mé xi̱kaha ichro tí itén Dios ósé.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ntá tí iyó sín mé sákjuí sín la kjuínchexiteyá sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Ntá kjui̱ka̱o sín kolócho la ko xje̱en va la kuakitsje sín ika titsáte sín ntá kjuínchekamá sín va ntá kjuákꞌekjen chꞌín Jesús.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ntá itsjé chojni kuakitsje sín ka titsáte sín na kjuentoá sín ka tinkákꞌikjínxi̱n sín ka tí nti̱a tsꞌatsínkaxín chꞌín Jesús. La iso sín xraá kajni la ko chaon nta yoa tsíkóchrínjin sín la tinkákjasin sín nti̱a a.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Ntá iso sín tsítaón nti̱a la ko í so sín chréhe̱ iton chꞌán mé kjuankíxin sín itsje sín kíxin: ―Tjancheheni kjuasáyé tí nkexro kꞌuaxrjeníxin tí rey David. Jína tí nkexro kjui̱xi̱n kjua̱cha̱xién ihni̱é Ìnchéni. Tjancheheni kjuasáyé Dios ―ichro sín itsje sín.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús tí chjasin Jerusalén la ntá kaín tí sín ntiha mé kóxakonhen sín la itsjé sín kjuanchankí sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? ―ichro sín.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 La ntá nchónhya sín kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tíhi mé tí nkexro Jesús chrónka itén Dios kjui̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret estado Galilea ―ichro sín.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 A̱ ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko la ntá kuakitsje chꞌán kaín tí sín nchekjixin nkehe ntiha la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha. La kótéka chꞌán tí mesa tjinkítóxixín sín chichaon la ko tí silla tjejókjen tí sín nchekji kontóá.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 La ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé mé ntáchro kíxin: “Tí nto̱na imé itꞌin nchia tsonixja̱naxian sín.” A̱ ntá jahará tí nchia i tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ntaha nkaxenhen ni̱nko kóchjinehe chꞌín Jesús iso tí sín tꞌikonhya la ko iso tí sín xitjahya tji la ntá chꞌín Jesús mé kjuínchekito̱he chꞌán sín jína.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tjetoan la ko tí sín maestro tjako tí ley mé kꞌuíkon sín kaín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌán la ko kuínhin sín kíxin iso chánjan mé itsje sín nkaxenhen ni̱nko ntáchro sín kíxin: “Chjéheni kjuasáyé tí nkexro kꞌuaxrjeníxin rey David”, ichro sín. Ntá kuínhin tí sín a xi̱kaha ntá kónínkaon sín
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 la nixje̱he̱ sín tí chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―¿Á kuínhín tí nkehe itsje tí chánjan? ―kjuanchankí sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ó kui̱nha̱n. Kjánchó, ¿á nunca kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon itén Dios? La xi̱kihi chro:―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Ntá jehe chꞌán mé kuíto̱he chꞌán sín la kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin Jerusalén la sákjuí chꞌán chjasin Betania la ntiha kꞌo̱kꞌéhe chꞌán tí tie a.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 A̱ ntá tí kóya̱on nchítjen ntá kjan sín chjasin Jerusalén ínaá la ikui sín nti̱a ntá chꞌín Jesús mé ikꞌuén chꞌán kjinta.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ntá kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko nta tꞌóna to higo chjino nti̱a. La ntá sákjuítsjehe chꞌán tí nta, ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó ka itsa tí nta, na̱xa̱ kꞌónahya to. A̱ ntá jehe chꞌán mé nixje̱he̱ chꞌán tí nta, ntáchro chꞌán kíxin: ―Í nunca tsꞌónahya to ínaá ―ichro chꞌán. Ntá tí nta tꞌóna to higo mé tuénxín xámá.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen tí nta, ntá chrakon sín la kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí nta tꞌóna to higo tuénxín xámá? ―ichro sín.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí tinkachónkirá Dios chaxín la ntá jehya jehó tí nta xi̱kaha kónhen, la kja̱xin chrónixje̱herá tí jna̱ i kíxin: “Sátjíxian ntihi sátjíkjia̱nkiá nta̱yaon”, la mé xi̱kaha tso̱nhen.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Tí tinkachónkirá Dios kaín nkehe tsjancheherá chꞌán la tsꞌayéhérá ―ichro chꞌín Jesús.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Ntá kjuixin ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko ntiha. Ntá tió tjetjako chꞌán ntá kóchjina iso tí sín ncha̱tꞌa tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda judío tꞌe̱to̱an la kjuanchankíhi sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe la ko nkexro tí kjuanjon kjuachaxin? ―mé xi̱kaha kjuanchankí sín.
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá kja̱xian janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná tsjate̱herá ntá janhan tso̱tjo̱nka̱rá nkehe tí kjuachaxin chonta tjétꞌa̱ tí xra̱ i.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ á chojni ó? ―mé kjuanchankí chꞌín Jesús. Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín Juan ntá tsjanchankí tí chꞌín a kíxin nkekuènté kuítekakuenhyani chꞌán.
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó tsíkꞌe̱tue̱nhen chꞌán la ntá chrako̱nhe̱nni tí chojni kíxin kaín sín kuítekaon sín kíxin chꞌín Juan la nixja chꞌán itén Dios ―ichro sín.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 A̱ ntá kjuáte̱he sín ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Náhí, noehyani ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―La ko kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin tjétꞌa̱ tí xra̱ ―ichro chꞌán.
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe tsixrorá? Itjen ijnko chojni chónta yaá xje̱en chꞌán la ijnko ya̱on nixje̱he̱ chꞌán ijnko xjan ntáchro chꞌán kíxin: “Xje̱enni ijie la sátsjia tꞌakjínjián to uva no̱nte̱eni”, ichro chꞌán.
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ntá kjuáte̱he tí xjan kíxin: “Náhí tjinkakonhyani”, ichro chꞌán. A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kꞌuíxitoxi̱n tí kjuenka̱yáxin chꞌán la sákjuíkjichꞌe chꞌán tí xra̱ a.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 A̱ ntá tí itꞌé xjan a mé kjuínixje̱he̱ chꞌán tí í jnko xjan la jnkokón kꞌue̱tue̱nhen chꞌán la kjuáte̱he tí xjan kíxin: “Jeén, ó sátsjini”, ichro chꞌán. La ntá chaxínhya sátsíkji chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexéhe tí yaá chánjan kjuínchexiteyá tí nkehe kꞌue̱tue̱nhen itꞌé? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí xjan sa̱o ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Méxra̱ chaxín tjo̱nka̱rá kíxin tí sín nchekjènki̱ la ko tí chojni chjin chꞌiyehe nchónhya chojni ntoa la sa̱oxín tsꞌixenhen sín tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ntá jahará la náhí.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Kíxin chꞌín Juan Bautista mé ikui chꞌán kjua̱ko̱hará chꞌán nkexrí chrókꞌuejorá la ntá jahará kuítekákuenhyará tí chrónka chꞌán. A̱ ntá tí sín nchekjènki̱ la ko tí chojni chjin chꞌiyehe nchónhya chojni ntoa mé kuítekaon sín. A̱ ntá jahará kjónté xi̱kaha kꞌuíkonrá la kjuítoxi̱énhyará tí tjenka̱yáxinrá la ko kuítekákonhyará ―ichro chꞌín Jesús.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsinhínrá ijnko nkehe si̱ntayóa̱xian. Éxí ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱xin chꞌán itsjé ntanoa tꞌóna to uva no̱nte̱e chꞌán. Ntá kjuíchꞌéna chꞌán ijnko corral. La ko ijnko tjo̱ kjuíchꞌéna chꞌán tòye̱ kíxin tsꞌénya sín ìnté to uva. La ko kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tja̱tꞌo̱ noi kíxin tsꞌi̱tꞌótjen chꞌán tsotsjehe chꞌán nkuíxín.’A̱ nta kjuínchekjen chꞌán tí no̱nte̱e chꞌán iso tí sín chꞌe xra̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá ikjín.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 A̱ ntá tí kjuixraká tí ya̱on kꞌóna nkehe ntá jehe chꞌán mé ichrꞌán chꞌán iso tí chojni chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe sín tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí nkehe tsakja chꞌán.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 A̱ ntá tí sín tꞌayakonhen tí nonte mé itsé sín tí sín kjuíkjanchia tí nkehe la kjuate sín iso la ko í so la kꞌóyán sín la í so la ixro̱ kꞌuíchexín sín.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 A̱ ntá tí ìnché nonte a xíchrꞌán chꞌán iso chojni chꞌehe chꞌán xra̱ ínaá, a̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ la kja̱xin xi̱kahó kjuíchꞌehe sín tí sín kjuíji.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 ’A̱ ntá xi̱kaha tsíkónhen ntá kjuenka̱yáxin chꞌán ichrꞌán chꞌán tí xje̱en chꞌán, la kjá chróchóntehe sín kjuasáyé tí xje̱en chꞌán, ichro chꞌán.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 A̱ ntá tí kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ tí xje̱en chꞌán la ntá jehó sín kjuenka̱yáxin sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin ntá tsito̱ekoni kaín tí nkehe kuènte chꞌán”, ichro sín.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Ntá itsé sín tí xje̱en chꞌán ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntaha ntá kꞌóyán sín chꞌán ―mé xi̱kaha kjuako chꞌín Jesús.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌín Jesús tí sín kóchjina, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tió itsi tí ìnché tí nonte a la, ¿nkehe sichꞌehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱? ―ichro chꞌín Jesús.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Mé tsjiji chꞌán la tsi̱konóe̱hya chꞌán tí sín jínahya la tsꞌóyán chꞌán sín la tsjeyá chꞌán ókjé chojni sinchekjen chꞌán tí nonte a. Tsjeyá chꞌán chojni jína tsjanjon tí to tsjixraká tí ya̱on tsꞌínjin sín to ―ichro sín.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á nunca kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé? Mé ntáchro xi̱kihi:Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tjo̱nka̱rá kíxin Dios tsakitsjahará tí kjuachaxin kuènte chꞌán la ntá sinchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín chꞌe xra̱ jína.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 A̱ ntá jnkojín nkexro tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i mé tso̱kuen chꞌán la tí tsꞌánótjen tí xro̱ tsoxratja ijnko chojni la jehe sín tsꞌóna inche ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tjetoan la ko tí sín fariseo mé kuínhin xi̱kaha kjuíncheyóe̱xin chꞌín Jesús ntá kienxín sín kíxin kaín tí ntáchro chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán kíxin tí jehe sín xi̱kaha tso̱nhen sín.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 La ntá tjinkaon sín chrókjuinchekjasóte sín chꞌán kjánchó chrako̱nhe̱n sín tí chojni kíxin kaín sín ntáchro sín kíxin chaxín tí nkehe nixja chꞌín Jesús la kuènte Dios.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.